บทที่ 18 - การทดสอบเริ่มต้น

บทที่ 18 - การทดสอบเริ่มต้น

༺༻

การมองเห็นของซูหยวนพร่ามัวไปชั่วขณะ และเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางป่าฝนเขตร้อนที่ไม่มีที่สิ้นสุด

อากาศชื้นและอบอ้าว แสงแดดแผดจ้าจนแสบตา และเสียงนก สัตว์ป่า และแมลงนานาชนิดดังก้องไปทั่ว

"ที่นี่ร้อนจริงๆ เลย..."

"ใช่สิ แล้วยังอบอ้าวเป็นพิเศษด้วย ดูสิ ฉันเหงื่อออกท่วมตัวแล้วเนี่ย ทั้งที่เพิ่งจะลงมาเองนะ"

ซูหยวนหันหัวไปมองเห็นนักเรียนสองคนยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา เมื่อดูจากชุดนักเรียนแล้ว พวกเขาน่าจะเป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายที่สิบเอ็ดของเมืองกวงชวน

สำหรับนักเรียนที่คุ้นเคยกับที่ราบลุ่มของเมืองกวงชวนมานาน สภาพแวดล้อมเช่นนี้ถือเป็นความท้าทายในการปรับตัวอย่างมาก

"เฮ้ เพื่อนนักเรียนตรงนั้นน่ะ นายมาคนเดียวเหรอ?"

ในบรรดาสองคนนั้น เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสังเกตเห็นซูหยวนและเอ่ยทักทาย

เมื่อเห็นว่าซูหยวนมาเพียงลำพัง เด็กหนุ่มคนนั้นจึงเอ่ยปากชวน "ถือเป็นพรหมลิขิตที่เราถูกส่งมาลงที่เดียวกันนะ มาตั้งทีมกันไหม? การค้างคืนที่นี่ถ้ามีเพื่อนร่วมทางก็น่าจะสะดวกกว่านะ นายว่าไหม?"

เด็กหนุ่มสูงโปร่งเพิ่งพูดจบ เพื่อนผมเขียวของเขาก็พูดขึ้นทันทีว่า "เล่าอู๋ นายจะไปชวนเขาเข้าทีมทำไม? ด้วยพลังระดับแปดของเรา การติดท็อปสองร้อยเพื่อรับรางวัลการ์ดสีขาวก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว จะไปวุ่นวายกับคนที่เราไม่รู้จักทำไม?"

เด็กหนุ่มสูงโปร่งลดเสียงลง "ใครก็ตามที่กล้าฉายเดี่ยวก็น่าจะเป็นยอดฝีมือนะ มีคนเพิ่มมาอีกคนก็น่าจะเป็นประโยชน์"

ซูหยวนไม่มีเจตนาจะร่วมทีมกับใครเลย เขาจึงยิ้มและพูดว่า "ขอบคุณที่ชวนนะ แต่ฉันชอบลุยเดี่ยวมากกว่า"

ขณะที่พูด ซูหยวนก็เปิดแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ในเครื่องระบุตำแหน่งของเขา

แผนที่ระบุข้อมูลต่างๆ รวมถึงการกระจายความหนาแน่นของสัตว์อสูรดารา และระบุระดับอันตรายของแต่ละพื้นที่ด้วยสีเขียว เหลือง ส้ม และแดง

ตามคำแนะนำของเครื่องระบุตำแหน่ง สีเขียวหมายถึงพื้นที่ที่ค่อนข้างปลอดภัยและไม่มีสัตว์อสูรดาราระดับหก

สีเหลืองหมายถึงพื้นที่ที่มีสัตว์อสูรดาราระดับเจ็ดถึงแปด

สีส้มหมายถึงพื้นที่ที่มีสัตว์อสูรดาราระดับเก้า

ส่วนสีแดงนั้นแสดงถึงพื้นที่ที่มีสัตว์อสูรดาราระดับทองแดง!

ซูหยวนระบุตำแหน่งของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เขาอยู่ในพื้นที่สีเหลืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของป่าฝนทั้งหมด

"โชคไม่ดีเท่าไหร่เลย ต้องใช้เวลาเดินทางเกือบครึ่งวันกว่าจะถึงพื้นที่สีแดงที่ใกล้ที่สุด... ฉันต้องรีบแล้ว"

ตามกฎแล้ว หากต้องการชิงสามอันดับแรก จะต้องเล็งไปที่สัตว์อสูรดาราระดับทองแดง

ซูหยวนประเมินว่านักเรียนโควตาพิเศษอย่างเฉินจิ่วจวินและฟางคุนน่าจะมีความสามารถในการสังหารสัตว์อสูรดาราระดับทองแดงได้

ในบรรดานักเรียนระดับเก้าที่เหลือจากโรงเรียนมัธยมปลายทั้งสิบสองแห่ง บางคนอาจจะสามารถฆ่าสัตว์อสูรดาราระดับทองแดงได้เช่นกัน

ดังนั้น แม้จะฆ่าสัตว์อสูรดาราระดับทองแดงเพียงตัวเดียวก็อาจจะไม่รับประกันตำแหน่งท็อปสาม เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้ตำแหน่งท็อปสามและได้รับการ์ดอาวุธระดับสีเขียว เขาจึงต้องฉกฉวยทุกช่วงเวลาเพื่อสังหารสัตว์อสูรดาราให้มากขึ้น

เมื่อเห็นซูหยวนจดจ่ออยู่กับการศึกษาแผนที่ เด็กหนุ่มผมเขียวก็พ่นลมหายใจออกมาแล้วพูดว่า "หมอนี่ทะนงตัวชะมัด เมื่อดูจากความผันผวนของพลังดาราของเขาแล้ว เขาอยู่แค่ระดับแปดเองนะ แต่กลับปฏิเสธพวกเรา"

เด็กหนุ่มสูงโปร่งลดเสียงลงว่า "คนที่กล้าลุยคนเดียวน่ะเป็นยอดฝีมือแน่นอน ถ้าเราดึงเขามาได้มันก็จะยิ่งดีไปใหญ่"

"ระดับแปดก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก..." ก่อนที่เด็กหนุ่มผมเขียวจะพูดจบประโยค จู่ๆ ก็มีสายลมที่พัดผ่านอย่างชัดเจน

สายตาของพวกเขาพร่ามัว และซูหยวนที่อยู่ไม่ไกลก็จากไปอย่างรวดเร็วราวกับเงาที่เลือนราง ในชั่วพริบตา เขาก็หายลับเข้าไปในส่วนลึกของป่าฝนจนพ้นสายตาของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง

"นี่มัน... ความเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ!" เด็กหนุ่มผมเขียวตั้งสติได้ เขาลอบกลืนน้ำลาย และตกตะลึงจนแทบพูดไม่ออก

เด็กหนุ่มสูงโปร่งเองก็ตกใจเช่นกัน เขาเดาไว้แล้วว่าซูหยวนน่าจะมีฝีมือบ้าง แต่ไม่คิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้

"การทดสอบครั้งนี้เต็มไปด้วยยอดฝีมือที่ซ่อนเร้นจริงๆ เราเองก็ต้องรีบหน่อยแล้ว ไม่งั้นเราอาจจะไม่ได้แม้แต่การ์ดสีขาวนะ!"

"จริงด้วย รีบไปกันเถอะ!"

...

หลังจากทิ้งสองคนนั้นไว้เบื้องหลัง ซูหยวนก็ควบคุมความคิดของเขา และลมพายุรอบตัวเขาก็ค่อยๆ สงบลง เหลือเพียงสายลมที่พัดผ่านไม่กี่สายที่พันรอบขาของเขา

การใช้ก้าวลมวายุอย่างเต็มกำลังนั้นสิ้นเปลืองพลังงานอย่างมาก แต่สำหรับการรีบเร่งเพียงอย่างเดียว การแสดงพลังออกมาเพียงสองหรือสามส่วนก็นับว่าเพียงพอแล้ว ซึ่งสามารถลดการสิ้นเปลืองและยังได้ผลลัพธ์การเร่งความเร็วที่ดี

เขาวางมือซ้ายลงบนดาบยาวที่เอว ซูหยวนเคลื่อนที่ไปข้างหน้าในขณะที่คอยระแวดระวังสิ่งรอบข้าง

แม้เขาจะไม่กลัวการต่อสู้โดยตรงกับสัตว์อสูรดาราระดับทองแดงทั่วไป แต่ป่าฝนนั้นเต็มไปด้วยอันตราย และต้นไม้ที่หนาทึบก็บดบังทัศนวิสัยของเขา หากเขาถูกลอบโจมตีโดยสัตว์อสูรดาราตัวใดตัวหนึ่ง มันก็คงจะเกิดความสูญเสียแบบลับๆ ได้ง่าย

การได้รับบาดเจ็บไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่มันอาจลดประสิทธิภาพในการล่าสัตว์อสูรดาราของเขาลง

ก่อนที่เขาจะเดินไปได้ไกล ซูหยวนสังเกตเห็นเสียงสวบสาบที่พุ่มไม้สูงระดับเอวทั้งสองข้าง บ่งบอกว่ามีบางอย่างกำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว

"มากันแล้วสินะ!"

ซูหยวนเงยหน้าขึ้นและเห็นพื้นที่โล่งที่ค่อนข้างโปร่งอยู่ไม่ไกล เขาจึงกระโดดเข้าไปทันที ชักดาบยาวออกมา และกวาดสายตาไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

ในเวลานั้น เสียงสวบสาบก็ดังขึ้นเรื่อยๆ และพืชพรรณรอบข้างก็ถูกล้มลงไปทีละส่วน จากนั้น งูยักษ์สามตัวที่ปกคลุมด้วยจุดสีเหลืองน้ำตาลก็โผล่ออกมาจากสามทิศทางที่แตกต่างกัน และพ่นกลุ่มไอพิษสีเหลืองเขียวใส่ซูหยวน!

อสรพิษไอพิษ

ระดับ: สามัญ

ประเภท: งู

ธาตุ: พิษ

พรสวรรค์: ความเป็นพิษที่เพิ่มขึ้น

คุณสมบัติหกมิติ: พละกำลัง F, ความคล่องตัว E, การป้องกัน F, ความทนทาน E, จิตวิญญาณ F, พลังดารา F

สกิล: ไอพิษ (สามัญ), เขี้ยวพิษ (สามัญ)

"อสรพิษไอพิษระดับแปดสามตัว การประสานงานของพวกมันดีทีเดียว"

สีหน้าของซูหยวนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง สายลมที่พันรอบขาของเขาพลันรุนแรงขึ้น ห้อมล้อมเขาด้วยธาตุลมอันทรงพลัง กลุ่มไอพิษสีเหลืองเขียวสามกลุ่มที่พุ่งเข้ามาถูกลมพายรอบข้างพัดกระจายไปก่อนที่พวกมันจะเข้าถึงตัวเขา

"เสียดายที่พวกมันยังอ่อนแอเกินไป"

เมื่อเห็นไอพิษของพวกมันถูกพัดปลิวไป อสรพิษไอพิษทั้งสามตัวก็ม้วนตัวและอ้าปากกว้างทันที พร้อมที่จะเปิดการจู่โจมพร้อมกัน

ซูหยวนวางมือขวาไว้บนดาบยาว จ้องมองไปที่งูตรงหน้าเขา ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และร่างของเขาก็เคลื่อนไหวราวกับขนนกท่ามกลางสายลม เข้าหาด้านหน้าของงูอย่างรวดเร็วและฟันด้วยดาบของเขา

แสงสีขาวแวบผ่านไป และหัวของงูก็ปลิวว่อน

พิษสีเหลืองเขียวจำนวนมากพุ่งกระจายออกมา แต่ถูกลมพายุรอบตัวซูหยวนพัดปลิวไป

เมื่อหันกลับมา ซูหยวนเห็นอสรพิษไอพิษอีกสองตัวพุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกมันจะเร็วแค่ไหน เขาก็เร็วกว่า!

ก้าวลมวายุ เต็มกำลัง!

ด้วยพลังลมที่ปะทุขึ้น ร่างของซูหยวนพร่ามัวและเคลื่อนผ่านอสรพิษไอพิษทั้งสองตัวไป

ขณะที่พวกเขาเฉียดผ่านกัน อสรพิษไอพิษทั้งสองก็ถูกตัดออกเป็นสองส่วน ตกลงกับพื้น ร่างที่ขาดสะบั้นของพวกมันยังคงชักกระตุกอย่างบ้าคลั่ง

ซูหยวนใช้ดาบยาวสะบัดหัวของอสรพิษไอพิษทั้งสามเพื่อปิดฉากชีวิตของพวกมันอย่างสมบูรณ์

เมื่อตรวจดูดาบยาวมาตรฐาน E-3 เล่มใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อมา ซูหยวนก็เห็นว่าถึงแม้การสังหารอสรพิษไอพิษจะใช้เวลาเพียงครู่เดียว แต่ส่วนเล็กๆ ของใบมีดก็เริ่มถูกกัดกร่อนไปแล้ว

"ดาบยาวที่เพิ่งซื้อมา ราคาตั้งสองหมื่นกว่าเหรียญ..."

ซูหยวนเก็บดาบยาวเข้าฝักด้วยความเจ็บปวด และหยิบเครื่องระบุตำแหน่งอเนกประสงค์ออกมาถ่ายภาพซากอสรพิษไอพิษทั้งสาม

อสรพิษไอพิษระดับแปดหนึ่งตัวมีค่า 50 คะแนน สามตัวก็ 150 คะแนน

ไม่มากเท่าไหร่ แต่เก็บเล็กผสมน้อยก็ยังดี

การจดจำนั้นรวดเร็วมาก ในเวลาเพียงครึ่งวินาที คะแนนบนเครื่องก็แสดงผลจาก 0 เป็น 150

หลังจากการจดจำ ซูหยวนก็ใช้มีดเล็กๆ อีกเล่มที่เตรียมมาควักเอาแกนดาราออกจากซากงูทั้งสามอย่างชำนาญแล้วเก็บใส่เป้

"ได้คะแนนและได้ล่าแกนดาราไปพร้อมกัน รู้สึกดีชะมัด!" ซูหยวนรู้สึกพอใจทีเดียว

แม้ว่าสัตว์อสูรดาราระดับแปดจะให้คะแนนที่จำกัด แต่แกนดาราที่ได้มาสามารถนำไปแลกเป็นการ์ดสีขาวได้โดยตรง โดยแกนดาราหนึ่งอันมีค่าเท่ากับการ์ดสีขาวที่มีมูลค่า 10 ละอองดาว

ความหนาแน่นของสัตว์อสูรดาราในเขตแดนลับนั้นสูงกว่าในเขตภูเขาป่าเถื่อนมาก ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เขาได้พบกับสัตว์อสูรดาราระดับแปดถึงสามตัวแล้ว

ด้วยอัตรานี้ แม้จะมีเวลาเพียงสองวัน เขาก็อาจจะสามารถเพิ่มระดับเพลิงเทาพิฆาตให้ถึงขั้นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้เลยทีเดียว!

หลังจากเก็บกวาดเรียบร้อย ซูหยวนก็ไม่ได้พักผ่อนมากนัก และรีบมุ่งหน้าไปยังพื้นที่สีแดงที่ใกล้ที่สุดบนแผนที่ต่อไป...

༺༻