บทที่ 30 - ดอกไม้มหัศจรรย์

บทที่ 30 - ดอกไม้มหัศจรรย์

◉◉◉◉◉

ไป๋หลี่หยวนนั่งอยู่กลางสนามหญ้า รอคอยด้วยความกังวล

เวลาผ่านไป ไป๋หลี่หยวนยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งที่ฟุชิกิโซวิวัฒนาการ แต่คนที่ตื่นเต้นที่สุดกลับเป็นตัวเอง ไป๋หลี่หยวนรู้สึกขายหน้านิดหน่อย แต่... มันคุมตัวเองไม่อยู่จริงๆ นี่นา

ฟุชิกิโซและนาโซโนะคุสะสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของไป๋หลี่หยวน จึงไม่ได้วิ่งเล่นไปทั่วอีก แต่เข้ามาแนบชิดข้างกายไป๋หลี่หยวนซ้ายขวาอย่างเงียบๆ

ไป๋หลี่หยวนนั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิม หลับตาลง ผ่อนลมหายใจ ปรับสภาพร่างกายตัวเอง...

ว่าแต่ไม่ใช่ตัวเองวิวัฒนาการสักหน่อย จะปรับสภาพทำไม

คิดได้ดังนั้น ไป๋หลี่หยวนกระตุกมุมปาก ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

พบว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฟุชิกิโซและนาโซโนะคุสะที่อยู่ข้างกายเขาต่างทำท่าเลียนแบบเขาอย่างน่าเอ็นดู หลับตาพริ้ม ผ่อนลมหายใจ

เห็นท่าทางของพวกเขา ไป๋หลี่หยวนก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข อารมณ์ผ่อนคลายลงไม่น้อย เขาไม่ได้ไปรบกวนพวกเขา แต่หลับตาลงเช่นกัน ทั้งสามคงท่าเดิม นั่งนิ่งอยู่บนสนามหญ้าอย่างนั้น

ไกลออกไป เชตูมองดูท่าทางของทั้งสาม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แล้วกลับเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว

"หวังว่าจะสำเร็จนะ" เวลานี้ คอร์ดาเดินเข้ามาพูด

"เขามีศักยภาพที่จะเป็นนักอัญเชิญที่แท้จริง" จู่ๆ เชตูก็พูดประโยคที่ไม่มีที่มาที่ไปออกมา

คอร์ดาชะงัก

"นักอัญเชิญที่แท้จริงงั้นเหรอ..."

คอร์ดารู้สึกเหมือนจับประเด็นอะไรได้ แต่ก็เหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย สุดท้ายก็ส่ายหน้า ตัวเองไม่ใช่นักอัญเชิญ จะคิดมากไปทำไม

คนของทีมเพาะเลี้ยงกว้ายกว้ายดูเวลาอย่างกระวนกระวาย

"เที่ยงกว่าแล้ว ทุกคนตื่นตัวไว้ จดบันทึกข้อมูลให้ดี ทันทีที่เกิดเหตุสุดวิสัย ให้ตั้งสติ จัดการด้วยแผนที่ดีที่สุด" คอร์ดาสั่งการทุกคน

"รับทราบ"

เที่ยงสิบนาที ยังไม่วิวัฒนาการ...

เที่ยงห้าสิบนาที ยังไม่วิวัฒนาการ...

บ่ายโมงยี่สิบนาที ยังไม่วิวัฒนาการ...

บ่ายสองครึ่ง ยังไม่วิวัฒนาการ...

บ่ายสองห้าสิบนาที ยังไม่วิวัฒนาการ...

คนของทีมเพาะเลี้ยงกว้ายกว้ายเริ่มลนลานกันแล้ว

เที่ยงตรงวิวัฒนาการ ความคลาดเคลื่อนไม่เกินสามชั่วโมง อีกนิดเดียวจะถึงขีดจำกัดเวลาแล้ว หรือว่าเกิดเหตุสุดวิสัยอะไรขึ้น

"ข้อมูลของเรามีปัญหาหรือเปล่า" มีคนอดถามไม่ได้

"ไม่มีทาง เราใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัยที่สุดตรวจสอบ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีปัญหา" คอร์ดาพูดอย่างหนักแน่น

"เงียบกันหน่อย ความจริง... การวิวัฒนาการเริ่มไปตั้งนานแล้ว" เชตูพูดขึ้นมาทันที

"อะไรนะ" คอร์ดาและคนอื่นๆ หันมามองเชตูด้วยความตกใจ แล้วหันไปมองฟุชิกิโซ ก็ไม่เห็นเปลี่ยนแปลงเลยนี่

เชตูไม่อธิบาย แต่จ้องมองไป๋หลี่หยวนและฟุชิกิโซนิ่งๆ

"เดี๋ยว ดูหมอกธาตุไม้พวกนั้นสิ" จู่ๆ มีคนพูดขึ้นมา

ทุกคนรีบสังเกตหมอกธาตุไม้ เมื่อกี้มัวแต่ดูฟุชิกิโซ พวกเขาเลยไม่ได้สนใจหมอกธาตุไม้รอบๆ

พอมีคนทักแบบนี้ ถึงได้รู้สึกตัว เริ่มสังเกตหมอกธาตุไม้รอบๆ แล้วก็พบจุดที่แตกต่างออกไปจริงๆ

หมอกธาตุไม้ในยามปกติจะลอยตัวอย่างอิสระ กระจัดกระจาย แต่ตอนนี้ การเคลื่อนไหวของหมอกกลับเป็นรูปวงแหวน ล้อมรอบอยู่บริเวณนั้น

"แต่ว่า ทำไมพลังงานพวกนี้ถึงไม่ถูกดูดซึมล่ะ" มีคนตั้งข้อสงสัยอีก การวิวัฒนาการต้องใช้พลังงานมหาศาล และวิธีได้รับพลังงานหลักๆ ก็คือดูดซึมพลังงานจากภายนอก นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการแทรกแซงวิวัฒนาการ

"เพราะการวิวัฒนาการของฟุชิกิโซเริ่มจากภายในสู่ภายนอก พลังพรั่งพรูออกมาจากร่างกายของเขา" เชตูพูดขึ้น ฝีมือของเขาเหนือกว่าคนในทีมเพาะเลี้ยง สัมผัสย่อมเฉียบคมกว่า ไม่ต้องพึ่งพาเครื่องมือ ทุกการเปลี่ยนแปลงของฟุชิกิโซปรากฏชัดเจนในสัมผัสของเขา

แต่สัมผัสแบบนี้ก็ใช้พร่ำเพรื่อไม่ได้ กินแรงน่าดู

"จากภายในสู่ภายนอก..." ดวงตาของคอร์ดาเป็นประกาย "การวิวัฒนาการทางพันธุกรรม การก้าวกระโดดของชีวิต"

"มาแล้ว" เชตูพูด คนอื่นๆ เงียบเสียงลงทันที พร้อมกับตั้งเครื่องบันทึกให้ตรง

ก่อนหน้านี้พลังในร่างฟุชิกิโซแค่ตื่นตัว ไม่ใช่กำลังวิวัฒนาการ เป็นแค่ลางบอกเหตุของการวิวัฒนาการ แต่ตอนนี้ พลังในร่างฟุชิกิโซกำลังผลัดเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วระดับนี้ การวิวัฒนาการเป็นแค่เรื่องชั่วพริบตา ตอนนี้จุดสำคัญที่สุดคือการแทรกแซงวิวัฒนาการครั้งนี้จะทำได้ถึงระดับไหน ท้ายที่สุดฟุชิกิโซหลังวิวัฒนาการจะกลายเป็นแบบไหน

ในสายตาของทุกคน ร่างกายของฟุชิกิโซถูกปกคลุมด้วยชั้นแสงสีขาว

ไป๋หลี่หยวนลืมตาขึ้นเป็นคนแรก จิตใจที่สงบลงแล้วกลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง

"ท่าทางของฟุชิกิโซดูแปลกๆ อะไรนะ ฟุชิกิโซจะวิวัฒนาการแล้วเหรอ"

จู่ๆ ในใจของไป๋หลี่หยวนก็ผุดประโยคนี้ขึ้นมา

เมื่อแสงสีขาวปกคลุมฟุชิกิโซจนมิด หัวใจของไป๋หลี่หยวนก็เต้นแรงตามไปด้วย

จากนั้น...

วูบ

รูปร่างของฟุชิกิโซค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น เปลี่ยนรูปทรง ส่วนพลังงานธาตุไม้รอบๆ เริ่มไหลเวียนอย่างรุนแรง พุ่งมารวมตัวกันที่ทิศทางของฟุชิกิโซอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงสว่างเจิดจ้าถึงขีดสุด...

ปัง

แสงสีขาวระเบิดออก ร่างที่มีดอกไม้ยักษ์แบกอยู่บนหลังปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

"สำเร็จแล้ว"

คนในทีมเพาะเลี้ยงกำหมัดแน่น

ไป๋หลี่หยวนก็ตื่นเต้นเช่นกัน แต่ไม่นาน สีหน้าของเขาก็แปลกไป เพราะฟุชิกิบานะในตอนนี้ดูต่างจากฟุชิกิบานะในความทรงจำของเขาอยู่บ้าง

ฟุชิกิบานะปกติต้องมีลำตัวสีฟ้าอมเขียว ใบกล้วยสีเขียวสด ลำต้นสีน้ำตาลเข้ม และกลีบดอกไม้สีแดง

ทว่าฟุชิกิบานะในตอนนี้กลับมีลำตัวสีเขียวอมฟ้า ตามข้อต่อมีเกราะผลึกสีเขียวปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง ใบกล้วยด้านหลังกลายเป็นผลึกสีเขียวมรกต ราวกับงานศิลปะ ลำต้นยังคงเป็นสีน้ำตาลเข้ม ส่วนดอกไม้ที่มีจุดสีขาวบนหลังนั้นดูสดสวยงดงามมาก กลิ่นหอมฟุ้งกระจายออกมาปะทะใบหน้า ทำให้จิตใจของไป๋หลี่หยวนสงบลงยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ พลังชีวิตอันเข้มข้นยังแผ่ออกมาจากร่างของฟุชิกิบานะ สนามหญ้าใต้ร่างของเขาเติบโตขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

"นี่มัน... กลายเป็นสีพิเศษเหรอ" ไป๋หลี่หยวนอึ้งไป

"บานะ บานะ..." ฟุชิกิบานะเอาหน้ามาถูไถไป๋หลี่หยวนอย่างมีความสุข

"ฮ่าฮ่า ฟุชิกิบานะ ยินดีด้วยนะ" ไป๋หลี่หยวนลูบปากกว้างๆ ของฟุชิกิบานะแล้วพูดอย่างมีความสุข

ช่วยไม่ได้ ส่วนสูงของฟุชิกิบานะเกินสองเมตรแน่นอน เขาเอื้อมไม่ถึงหัวนี่นา

"ยินดีด้วย ยินดีด้วย" คอร์ดาก็พาคนเดินเข้ามา แสดงความยินดี

"ฟุชิกิบานะดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลง รบกวนพวกคุณช่วยตรวจเช็กหน่อยได้ไหมครับ" ไป๋หลี่หยวนพูดกับคอร์ดา

"หลังวิวัฒนาการเรียกว่าฟุชิกิบานะเหรอ เป็นชื่อที่เหมาะจริงๆ ฮ่าฮ่า ไม่ต้องบอกพวกเราก็จะตรวจอยู่แล้ว เพราะดูๆ แล้วฟุชิกิบานะเกิดการเปลี่ยนแปลงจริงๆ" คอร์ดามองเกราะผลึกตามข้อต่อและใบกล้วยที่เป็นผลึกของฟุชิกิบานะ

หลังจากไป๋หลี่หยวนและคอร์ดาพาฟุชิกิบานะไปตรวจร่างกาย เชตุก็มองไปยังสนามหญ้าที่ฟุชิกิบานะเพิ่งทับอยู่เมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าความสูงของหญ้าสูงกว่าที่อื่นมาก นี่ทำให้เขาหรี่ตาลง

"พลังชีวิตเข้มข้นมาก แค่เล็ดลอดออกมานิดเดียวยังส่งผลต่อการเจริญเติบโตของพืชภายนอกได้ขนาดนี้ ถ้าควบคุมพลังนี้ได้สมบูรณ์... ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูเป็นแค่สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ธรรมดาแท้ๆ แต่วิวัฒนาการแล้วกลับมีพรสวรรค์ระดับนี้ ช่างเป็นดอกไม้ที่มหัศจรรย์จริงๆ"

[จบแล้ว]