ตอนที่ 6 เตรียมพร้อมทำศึก

เจอร์รี่ไม่เสียเวลาหายใจไปกับการอธิบายและตัดสินใจแสดงพลังของอาธีน่าให้พวกเขาเห็น

“มันเป็นเรื่องปกติที่พวกเจ้าจะกังขา เอาแบบนี้เป็นไง?พวกเจ้าสามารถเลือกใครก็ได้มาสู้กับอาธีน่า”

“ถ้าใครคนใดล้มอาธีน่าได้ ข้าจะให้คนนั้นเป็นแม่ทัพและนำกองทัพแทน”เจอร์รี่พูด

ทุกคนในค่ายตื่นตัวพอได้ยิน พวกเขามองอาธีน่า

นางก็แค่ผู้หญิง ใคร ๆ ก็เอาชนะนางได้

และ..

ถ้าข้าแตะต้องสาวสวยแบบนี้ได้..

“ฮี่ๆๆ”

ทหารหลายคนในค่ายที่ไม่ได้เจอผู้หญิงมานานนับปีมองอาธีน่าด้วยสายตาหื่มกาม

ถ้าข้าได้สู้กับนาง ไม่เพียงข้าจะได้เป็นแม่ทัพ ข้ายังมีโอกาสลวนลามนาง!

ใครเล่าที่ไม่ต้องการบ้าง?

เช่นนั้น หลายคนจึงอยากลอง

เจอร์รี่ไม่กลัว เขาเลือกทหารบางคนที่ดูแข็งแกร่งสุดในหมู่พวกเขาและให้มาสู้กับอาธีน่า

และผลลัพธ์ก็เป็นตามคาด ใช่ อาธีน่าไม่เหมือนเทพเหล่านั้นที่เกิดมาอย่างโดดเดี่ยวเพื่อสงคราม เช่น แอรีส ซูส

แต่ทว่า ฉายาเทพีแห่งสงครามหมายความว่าพลังของนางต้องเป็นจุดสูงสุดในหมู่เทพ!

ไม่งั้น นางคงไม่ถูกเรียกว่าเทพีแห่งสงคราม!

ถึงแม้นางจะโดนระบบลดพลัง มันก็ยังเป็นเรื่องง่ายมากที่นางจะจัดการมนุษย์

ดังนั้น ผลของการต่อสู้จึงชัดเจนมาก ท่ามกลางทหาร 3000 นาย พวกที่แข็งแกร่งสุดกลับประมือกับอาธีน่าได้ไม่กี่กระบวนท่าเท่านั้น

อาธีน่ายังอวดพลังด้วยการสู้กับสิบคนพร้อมกัน!มันเห็นได้ชัดว่านางยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่

เจอร์รี่ตกใจเล็กน้อย งั้นนี่ก็คือพลังของทวยเทพ?

แม้กระทั่งอาธีน่าก็ยังทรงพลังขนาดนี้ แล้วแอรีส ซูส โพไซดอนกับคนอื่นละ?

พวกเขาจะไม่แข็งแกร่งกว่านี้เป็นสิบเท่าหรือ?

ในชั่วพริบตา เจอร์รี่พลันเกิดความรู้สึกร้อนรนในใจ!

สงคราม เขาอยากทำสงครามเดี๋ยวนี้ ตราบเท่าที่เขายึดเมือง ต่อให้มันจะเป็นเมืองเล็ก เขาก็จะได้รับโอกาสอัญเชิญเทพอีก!

และถ้าเขายึดเมืองขนาดกลางได้ เขาจะได้ถึงสาม!สิ่งล่อลวงนี้ยากจะต้านทาน

ตอนนั้นเอง เจอร์รี่ตัดสินใจกลับไปและเตรียมทำศึก

อาธีน่าควบคุมกองทัพได้สำเร็จ ในเวลาเดียวกัน เจอร์รี่ยังบอกนางว่าอีกเดือนจะมีสงคราม เพื่อให้นางเตรียมกองทัพให้พร้อม

อาธีน่าพยักหน้าอย่างเคารพ หัวใจของนางเต็มไปด้วยความสุข นางเองก็อยากสร้างชื่อให้นางในโลกใหม่นี้

การสร้างจักรวรรดิจากเมืองขนาดเล็กถือเป็นงานที่น่าตื่นเต้นมาก

หลังกลับคฤหาสน์เจ้าเมือง เจอร์รี่ก็ออกระบบ

แสงสว่างตรงหน้าเขาและเจอร์รี่ก็ออกเมืองท้องฟ้า และยุคแห่งอาณาจักร กลับโลกจริง

เขาค่อย ๆ ลืมตา ในชั่วพริบตา เขาก็กลับมาโลกสมัยใหม่จากโลกโบราณ การเคลื่อนย้ายทำให้เขารู้สึกแปลก

“เจอร์รี่ ตื่นหรือยังลูก?”

เสียงแม่เขาดังจากด้านนอกประตู

“ตื่นแล้วแม่!”

เจอร์รี่ลุกไปกินข้าวเช้าทันที กระแสเวลาในยุคแห่งอาณาจักรเหมือนกับโลก แต่ทว่า กลางวันกับกลางคืนสลับกัน

ถ้าที่นี่เช้า ในนั้นจะดึก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเขาเข้ายุคแห่งอาณาจักรตอนกลางคืน เวลาที่เขาใช้ในนั้นตอนนอนจะสมจริง ดังนั้น ตอนเขาตื่นขึ้นในโลกจริง เขาจะไม่ง่วง ราวกับเขาหลับลึกและฝัน

“เป็นไงบ้าง เสี่ยวลั่ว?มันรู้สึกไงที่ได้เข้ายุคแห่งอาณาจักรเป็นครั้งแรก?”

ขณะกินข้าว พ่อของเขาก็ถาม

ก่อนเจอร์รี่จะได้ตอบ เขาก็พูดด้วยความเสียดาย“เห้อ ตอนนั้น พ่อเป็นเจ้าเมืองได้แค่ปีเดียวก่อนโดนกำจัด”

“ตอนนี้ พ่อสงสัยว่าในนั้นจะเป็นยังไงบ้าง.”

ดวงตาของพ่อเขาเต็มไปด้วยความหดหู่ราวกับเขากำลังปิดบังบางอย่าง

แม่ของเขาพ่นลมหายใจ เห็นได้ชัดว่าพ่อของเขามีเรื่องราวในนั้น

เจอร์รี่หัวเราะและไม่ตอบ

เขารู้ว่าตอนพ่อของเขาอยู่กับแม่ในตอนนั้น พวกเขาต้องพบกับปัญหามากมาย

พ่อของเขารักใครบางคนในยุคแห่งอาณาจักรและแม่ของเขาก็ไล่ตามพ่อของเขา

แต่พ่อของเขาไม่ยอมออกไปกับเธอ สุดท้าย เมืองของพ่อเขาในนั้นก็โดนทำลายและพ่อก็ออกยุคแห่งอาณาจักรมา

ว่ากันว่าเขาเสียใจอยู่หลายปีและแม่ก็อยู่ข้างเขา จากนั้นทั้งสองจึงปรับตัวเข้ากันใหม่ได้และให้กำเนิดเจอร์รี่

แต่เจอร์รี่ไม่กล้าถามพ่อแม่เขาถึงรายละเอยีด

เรื่องราวความรักของพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ในยุคแห่งอาณาจักร บางคนที่สนใจเรื่องความรักจะนำทั้งร่างกายและวิญญาณเข้าไปด้วย

ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่อาศัยในยุคแห่งอาณาจักรหลายปี โจมตีเมืองและสร้างครอลครัว

แต่ทว่า ผู้คนไม่ได้รับการสนับสนุนให้ตกหลุมรักใครและสร้างครอบครัวที่นั่น

นี่เพราะคนส่วนใหญ่ หรือแม้กระทั่ง99.999%ไม่สามารถหยัง่รากในนั้นได้

มันเป็นสถานที่ที่โหดร้ายที่ทุกแคว้นต่างทำสงครามกัน มันน่ากลัวยิ่งกว่ายุคแย่งชิงแคว้นในจีนซะอีก!

ดังนั้น ถ้ามีใครตกหลุมรักในนั้น คนคนนั้นจะต้องเสียใจมากหากต้องออกมา

แต่ทว่า มันยากจะอธิบายความรู้สึกของมนุษย์ด้วยคำพูด

ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเจอร์รี่ หลังกิน เขาก็เตรียมกลับเข้ายุคแห่งอาณาจักร

เขาเพิ่งจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมและก็มีเวลากว่าเดือนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย

เขาคำนวณเวลาและคิดว่าเขาคงทำสงครามเสร็จก่อนเข้ามหาวิทยาลัย

พอกลับเข้าไป เจอร์รั่ก็เริ่มทำความคุ้นเคยกับการบริหารบ้านเมือง โชคดี มันเป็นแค่เมืองขนาดเล็ก ด้วยแนวคิดแบบสมัยใหม่รวมถึงคู่มือเล่นเกมนับไม่ถ้วนที่เขาได้รับจากอินเทอร์เน็ต เขาจึงพบว่ามันง่าย

เจอร์รี่ต้องใช้เวลาประมาณเดือนเพื่อทำความคุ้นเคยกับการบริหารบ้านเมืองก่อนเริ่มสงคราม

เหนือสิ่งอื่นใด สงครามไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้โดยการแหกปากและบุก

ในชั่วพริบตา เวลาก็ผ่านไปเกือบเดือน

สุดท้าย เมืองท้องฟ้าก็เตรียมเบ่งกล้ามของมันให้โลกเห็น!

“เป้าหมายคือเมืองเมฆไฟข้างเรา และมันก็มีเมืองย่อยถึงสามแห่ง!’

เจอร์รี่มองไปทางเหนือ ที่เมืองขนาดกลางกับเมืองขนาดเล็กสามเมืองตั้งอยู่!

เป้าหมายของเจอร์รี่คือพิชิตเมืองสี่เมืองเหล่านี้!ถ้าเขาทำสำเร็จ เจอร์รี่จะได้โอกาสอัญเชิญอีกหก!

ถ้าเขาชนะศึกนี้ เขาจะมีความมั่นใจในการพิชิตโลก!