บทที่ 3 การปรับปรุงบ้านพักคนชรา

บทที่ 3 การปรับปรุงบ้านพักคนชรา

ทันทีที่เฉินเหยียนพูดจบ ห้องประชุมก็ระเบิดเสียงปรบมือดังสนั่น

อย่าเข้าใจผิด พวกเขาปรบมือเพราะดีใจที่งานเงินเดือนสูงลิ่วของพวกเขายังคงอยู่ต่างหาก

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าเถ้าแก่จะพูดจาหรูหราหรือวาดฝันไว้สวยงามแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรจับต้องได้จริงเท่ากับเงินเดือนที่สูงลิบลิ่ว

และประจวบเหมาะกับที่เงินเดือนซึ่งพ่อของเฉินเหยียนจ่ายให้พวกเขานั้น สูงกว่ามาตรฐานค่าแรงของเมืองระดับสี่แห่งนี้ไปไกลโข

เดิมทีพ่อของเฉินเหยียนวางแผนจะสร้างบ้านพักคนชราระบบนิเวศระดับห้าดาว

แต่น่าเสียดายที่เงินทุนหมดเกลี้ยงเสียก่อน จึงสร้างออกมาได้แค่บ้านพักคนชราที่ดูจืดชืดเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ค่าจ้างนั้นเป็นของจริง โดยเงินเดือนพนักงานทั่วไปจะอยู่ที่ประมาณ 8,000 ถึง 18,000 หยวน

หลายคนรับเงินเดือนเดือนนี้แล้วรีบหนีไปทันทีที่ได้ข่าวว่ากระแสเงินสดของเถ้าแก่ขาดสภาพคล่อง

มีเพียงคนกลุ่มน้อยเหล่านี้ที่ยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม และโชคดีที่ความอดทนของพวกเขาได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า

ทุกคนในห้องประชุมต่างยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง ปรบมือกันจนมือระวิง ไม่เหลือเค้าความหดหู่ก่อนหน้านี้ให้เห็นแม้แต่น้อย

เฉินเหยียนยกมือขึ้นแล้วกดลงเบาๆ เป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบเสียงลง

"ตอนนี้บ้านพักคนชรายังเป็นแค่โครงสร้างเปล่าๆ ผมเลยจ้างทีมก่อสร้างเข้ามาจัดการ

เราจำเป็นต้องเก็บรายละเอียดสิ่งอำนวยความสะดวกภายในให้เรียบร้อย และถนนจากบ้านพักคนชราไปยังเมืองหย่งหนิงก็ต้องได้รับการปรับปรุงใหม่ด้วย

ที่นี่ยังไม่มีที่พักอาศัย ดังนั้นทุกคนกลับบ้านไปก่อนเถอะครับ ช่วงนี้เงินเดือนจะยังจ่ายให้ตามปกติ"

ทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นพี่รองจูที่เกาหัวแก้เก้อด้วยความอึดอัด

"เถ้าน้อย ผมไม่มีลูกเมีย และไม่มีที่ไป ผมขออยู่ที่ป้อมยามนี่แหละครับ

อีกอย่าง สถานที่นี้จะขาดคนเฝ้าไม่ได้ ผมอยากอยู่ช่วยดูแลแล้วก็ช่วยงานด้วย!"

เฉินเหยียนมองพี่รองจูด้วยความชื่นชม ให้ตายสิ!

มิน่าล่ะพวกเจ้าของกิจการถึงชอบพนักงานที่กระตือรือร้น ดูสิ! ช่างมีจิตสำนึกที่ดีจริงๆ!

เฉินเหยียนลูบคาง สาเหตุที่เขาอยากให้พวกเขากลับไปก่อน ส่วนหนึ่งก็เพราะที่นี่ไม่มีที่ซุกหัวนอนจริงๆ

อีกเหตุผลหนึ่งคือเขากลัวว่าพวกเขาจะเห็นกระบวนการปรับปรุงของระบบ ซึ่งมันคงอธิบายยากพิลึก

หลังจากสอบถามกับระบบ คำตอบที่ได้คือการปรับปรุงจะเป็นไปตามขั้นตอนที่สมเหตุสมผล ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าคนอื่นจะสงสัย

"ตกลงครับ งั้นลุงจูอยู่ต่อได้!

แล้วก็ ผมต้องรบกวนลุงช่วยขับรถบัสไปส่งพวกเขาทีละคนด้วยนะครับ แถวนี้หารถยาก"

ทันทีที่เฉินเหยียนพูดจบ คนในกลุ่มก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า... ขอบคุณครับลุงจู... ขอบคุณครับผู้อำนวยการเฉิน"

เฉินเหยียนงุนงงกับเสียงหัวเราะของพวกเขา มีอะไรน่าขำงั้นเหรอ?

เมื่อเห็นความสับสนของเฉินเหยียน ผู้อำนวยการหร่วนผู้ดูภูมิฐานก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"ผู้อำนวยการเฉินครับ พี่รองจูคนนี้แกผมหงอกก่อนวัย แล้วผิวก็คล้ำแดดไปหน่อย จริงๆ แล้วแกเพิ่งจะอายุสามสิบกว่าๆ เองครับ แค่หน้าไปไวเฉยๆ"

เฉินเหยียนเหลือบมองพี่รองจูที่กำลังหัวเราะแห้งๆ ให้ตายเถอะ! ดูไม่ออกเลยจริงๆ!

ถ้าใครเข้าใจผิดคิดว่าเจ้านี่เป็นคนแก่จริงๆ คงได้เจ็บตัวฟรีแน่ๆ บ้านพักคนชราแห่งนี้ช่างเป็นแหล่งรวมเสือซ่อนมังกรหมอบจริงๆ

ไม่นานรถบัสก็แล่นออกไป หลังจากโบกมือลา เฉินเหยียนก็รีบเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง

มันยังคงค้างอยู่ที่หน้าเดิม เฉินเหยียนจึงเลือกกดรับรางวัลจากระบบ

【รับรางวัลสำเร็จ ทีมก่อสร้างจะเดินทางมาถึงภายในหนึ่งชั่วโมง】

จากนั้น เฉินเหยียนก็ตั้งค่ารางวัล 【ทางหลวงรอง】 ให้เริ่มก่อสร้างหลังจากที่พี่รองจูขับรถกลับมาแล้ว

ถนนสายนี้มุ่งหน้าสู่บ้านพักคนชราเป็นหลัก แต่ก็ตัดผ่านหมู่บ้านเล็กๆ ระหว่างทางด้วย การสัญจรของชาวบ้านอาจได้รับผลกระทบเล็กน้อย

แต่พี่รองจูบอกว่าหมู่บ้านนั้นมีเส้นทางอื่นใช้อยู่ เพียงแต่ไม่สะดวกเท่าเส้นทางนี้

การซ่อมถนนย่อมเป็นผลดีกับพวกเขาด้วย ชาวบ้านก็น่าจะเข้าใจ

หลังจากจัดการรางวัลทั้งสองอย่างแล้ว เฉินเหยียนก็หันมาศึกษานฟังก์ชันของระบบต่อ

เขาลองคลิกที่ไอคอนรูปแผนที่ตรงมุมขวาล่างของ 【ภาพรวมบ้านพักคนชรา】

แผนที่โฮโลแกรมที่ประกอบด้วยเส้นแสงสีฟ้าก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา

ภูเขา แม่น้ำ ทะเลสาบ และสิ่งปลูกสร้างในภูมิภาคทั้งหมดถูกรวมอยู่ในนั้น

จากนั้น พื้นที่ส่วนหนึ่งก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็วนั่นคือตำแหน่งของบ้านพักคนชรา

เฉินเหยียนลองซูมเข้าไปเรื่อยๆ

สีสันค่อยๆ ดูสมจริงและมีชีวิตชีวาขึ้น จากนั้นเฉินเหยียนก็เห็นตัวเองปรากฏอยู่ในภาพนั้น

เฉินเหยียนพยายามดูว่าจะซูมดูพื้นที่นอกเขตบ้านพักคนชราได้ไหม

น่าเสียดาย ที่นอกเหนือจากพื้นที่ 100 ตารางกิโลเมตรนี้...

สถานที่อื่นๆ สามารถแสดงผลได้เพียงแผนที่โฮโลแกรมลายเส้นสีฟ้าเท่านั้น

เขายังค้นพบฟังก์ชันย่อยอีกอย่าง: เมื่อสายตาของเฉินเหยียนเคลื่อนไปที่อาคารใด ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอาคารนั้นก็จะเด้งขึ้นมา

อาคารที่พัก A

ระดับ: 0 ดาว

ผู้ดูแลที่ประจำการ: 0

จำนวนผู้พักอาศัย: 0

เฉินเหยียนกลอกตาและไล่ดูส่วนที่เหลือ ซึ่งก็คล้ายๆ กัน ไม่มีอันไหนเข้าตาระบบเลยสักอย่าง

แม้แต่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ที่ทุ่มทุนสร้างมหาศาลก็ยังเป็นสิ่งปลูกสร้างระดับ 0 ดาว

เฉินเหยียนลูบคาง ถ้าเกณฑ์การให้ดาวของสิ่งปลูกสร้างเข้มงวดขนาดนี้ แสดงว่าพวกมันต้องมีเอฟเฟกต์พิเศษแน่ๆ

จนกระทั่งสายตาของเฉินเหยียนกวาดไปที่ประตูใหญ่ และการประเมินของระบบก็แทบทำให้เขากระอักเลือด

【โอ่อ่าและอลังการ จนทำให้ผู้คนแยกไม่ออกว่าเป็นประตูบ้านหรือประตูเมือง คนที่สร้างประตูเมืองนี้ต้องมีรสนิยมเป็นเลิศแน่ๆ!】

เฉินเหยียนลองคลิกตัวเลือกอื่นๆ ดู 【ร้านค้า】 และ 【หมุนวงล้อ】 จำเป็นต้องมีค่าชื่อเสียงมากกว่า 0 ถึงจะเปิดใช้งานได้

เมื่อมองดูค่าชื่อเสียง -450 ของเขา เฉินเหยียนก็พูดไม่ออก นี่มันการเริ่มต้นหายนะชัดๆ ใช่ไหม?

ค่าชื่อเสียงใครเขาเริ่มติดลบกันบ้าง? นี่มันกรณีพ่อวางยาลูกชัดๆ!

เขาลองคลิกที่ 【การรับสมัคร】 อีกครั้ง แต่เฉินเหยียนก็พบว่าเขากดเข้าไปไม่ได้เช่นกัน

มันต้องการให้สิ่งอำนวยความสะดวกในบ้านพักคนชราเสร็จสมบูรณ์ก่อนถึงจะเปิดใช้งานได้

ยังพอมีเวลาก่อนที่ทีมก่อสร้างของระบบจะมาถึง เฉินเหยียนจึงลากเก้าอี้ออกมาตัวหนึ่ง

เขานอนเอนหลังอย่างสบายอารมณ์ อาบแดดอุ่นๆ พลางเลื่อนดูติ๊กต็อกไปด้วย... ในขณะเดียวกัน ที่ด่านเก็บค่าผ่านทางบนทางด่วนเมืองหย่งหนิง บรรยากาศกำลังวุ่นวายยิ่งกว่าตลาดสด โดยมีตำรวจจราจรจำนวนมากคอยอำนวยความสะดวก

ขบวนรถบรรทุกหนักสแกนเนียฉายา 'ราชาแห่งท้องถนน' ต่อแถวยาวเหยียดรอผ่านด่าน

ตัวรถบรรทุกทาสีดำเหมือนกันหมด พร้อมพิมพ์ตัวอักษรขนาดใหญ่ไว้ว่าบ้านพักคนชราหนานซาน

ข้างด่านเก็บเงิน เจ้าหน้าที่จำนวนมากกำลังง่วนอยู่กับการรื้อถอนด่าน เมื่อมองย้อนกลับไปตามกระแสการจราจร...

ปรากฏว่ารถบรรทุกหนักด้านหลังกำลังขนส่งเครื่องจักรทางวิศวกรรมจำนวนมหาศาล

ซึ่งประกอบด้วย รถปูยางมะตอย, รถบดอัดแรงกระแทก, รถเกรดดิน, รถกัดถนน, รถขุดเจาะ และอื่นๆ อีกมากมายหลากหลายประเภท

ที่สำคัญที่สุด มันรวมถึงชิ้นส่วนสำหรับเครนตีนตะขาบขนาดใหญ่สองคัน และวัตถุทรงกระบอกขนาดมหึมา

ชิ้นส่วนยักษ์นั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 6 เมตร และยาวประมาณ 30 เมตร ขนาดที่ใหญ่โตมโหฬารของมันทำให้ต้องรื้อด่านเก็บเงินออกก่อนถึงจะผ่านไปได้

เมื่อด่านเก็บเงินถูกรื้อถอนจนเสร็จสิ้น ขบวนรถก็เคลื่อนตัวราวกับทำตามโปรแกรมที่ตั้งไว้

พวกเขามุ่งหน้าเข้าสู่ถนนวงแหวนรอบนอกเมืองหย่งหนิงอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ ตรงไปยังบ้านพักคนชราหนานซาน

ขบวนรถอันยิ่งใหญ่นี้ตกเป็นเป้าสายตาของประชาชนในทันทีจะไม่ให้มองก็คงยาก

ตำรวจจราจรจำนวนมากนำขบวน ถึงขนาดมีการตั้งด่านปิดกั้นตามทางแยก ทำให้รถยนต์ส่วนตัวหลายคันต้องติดแหง็กอยู่ตามแยกต่างๆ

พวกไทยมุงขี้สงสัยบางคนถึงกับถ่ายคลิปวิดีโอและโพสต์ลงติ๊กต็อก และชาวเน็ตในท้องที่ต่างก็เข้ามาถกเถียงกันในคอมเมนต์ว่าบ้านพักคนชราหนานซานนี่มันคือสถานที่แบบไหนกันแน่

【บ้านพักคนชราหนานซานนี่ใช่ที่เถ้าแก่ 'จอมทึ่ม' คนนั้นไปเปิดอยู่ลึกเข้าไปในภูเขาหรือเปล่า? ไหนว่าเจ๊งไปแล้วไง?】

【เจ๊งไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ รถพวกนี้ไม่ได้จะเข้าไปทุบทิ้งเหรอ? สงสัยจะติดหนี้เยอะจัด เลยมาขนของมีค่าไปขายมั้ง】

【คอมเมนต์บนนี่ปัญญาอ่อนปะ? ไม่เห็นตัวหนังสือที่พ่นข้างรถเหรอ? นี่มันรถของบริษัทเขาเอง ดูเหมือนกำลังจะไปก่อสร้างมากกว่านะ】

...

จบบท