บทที่ 26 คืนก่อนการอัปเดตครั้งใหญ่

บทที่ 26 คืนก่อนการอัปเดตครั้งใหญ่

ในค่ำคืนก่อนจะเข้าสู่เดือนกุมภาพันธ์ ประกาศการขึ้นชั้นวางขายของ "มหาราชโปรดไว้ชีวิต" และ "สุดยอดผู้จัดหาอาหาร" ก็ถูกปล่อยออกมา

"ประกาศการขึ้นชั้นวาง: ยังจำการอัปเดตวันละหกตอนในอดีตได้ไหม ราชาแห่งการอัปเดตของคุณกลับมาแล้ว! เริ่มตั้งแต่วันที่ขึ้นชั้นวางขายเป็นต้นไป จะใช้ระบบอัปเดตแบบจัดเต็ม หนึ่งเมิ่งจู่ เพิ่มหนึ่งตอน ปัจจุบัน "มหาราชโปรดไว้ชีวิต" มียอดจองตอนพิเศษล่วงหน้าแล้ว 100 ตอน และ "สุดยอดผู้จัดหาอาหาร" ก็มียอดจองตอนพิเศษล่วงหน้าอีก 100 ตอนเช่นกัน ขอขอบคุณเหล่าเมิ่งจู่สำหรับคำมั่นสัญญา ตราบใดที่มีรางวัลสนับสนุน ฉันก็จะไม่ยั้งมือ การอัปเดตนี้ไม่มีขีดจำกัดสูงสุดจนกว่าต้นฉบับในสต็อกของฉันจะหมด!"

เมื่อใดก็ตามที่นิยายเตรียมตัวขึ้นชั้นวางเพื่อเริ่มเก็บเงิน เหล่านักเขียนมักจะโอดครวญถึงความยากลำบากของตนเอง ซึ่งกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ฝังรากลึกไปแล้ว

ในตอนแรก แฟนคลับคิดว่าไห่หยางก็จะโอดครวญถึงความเหนื่อยยากของเธอเช่นกัน แต่ประกาศของเธอกลับเรียบง่ายและตรงไปตรงมาอย่างน่าประหลาดใจ

ใจความสำคัญมีเพียงประโยคเดียว—อัปเดตจัดเต็ม!

ใช่แล้ว อัปเดตแบบจัดเต็ม ตอนพิเศษหนึ่งร้อยตอนสำหรับนิยายแต่ละเรื่อง รวมเป็นสองร้อยตอน ปริมาณมหาศาลที่จะทำให้ทุกคนจุใจ!

อย่างไรก็ตาม นักเขียนหลายคนต่างสงสัยว่าจะมีผู้อ่านสายเปย์กระเป๋าหนักคอยอ่านนิยายของเธอเยอะขนาดนั้นจริงหรือ ในเมื่อเธอเพิ่งจะเป็นนักเขียนหน้าใหม่แท้ๆ

บางคนรู้มาจากบรรณาธิการว่า เธอไม่ใช่นักเขียนระดับเทพในหมวดนิยายผู้หญิง ไม่มีผลงานเก่าๆ และขึ้นแท่นระดับเทพได้ตั้งแต่ผลงานเรื่องแรก

โอ๊ะ ไม่สิ ไม่ถูกต้องนัก เธอขึ้นแท่นระดับเทพด้วยนิยายสองเรื่องพร้อมกันต่างหาก

"บ้าไปแล้ว นักเขียนของนิยายระดับเทพทั้งสองเรื่องสัญญากว่าจะอัปเดตตอนพิเศษให้ถึงสองร้อยตอนตั้งแต่ยังไม่ทันขึ้นชั้นวางขายเนี่ยนะ นี่เรื่องจริงหรือจกตากันแน่"

"ความเร็วในการพิมพ์ของเธอต้องไวขนาดไหนกัน ถึงจะกล้าอัปเดตรวดเดียว 200 ตอนในวันเปิดขายแบบนี้"

"คำถามก็คือ มีคนอ่านสายเปย์เยอะขนาดนั้นจริงๆ เหรอ"

"อย่าสงสัยไปเลยคนข้างบน กลุ่มเมิ่งจู่ของเธอมีสมาชิกกว่าร้อยคนแล้ว ยอดจองล่วงหน้าสองร้อยตอนไม่มีปัญหาแน่นอน"

"ขอยอมคารวะท่านเทพเลย ทำไมฉันถึงไม่มีนักอ่านรวยๆ มาเข้าร่วมเป็นเมิ่งจู่แบบนี้บ้างนะ"

"ฉันอ่านทั้งสองเรื่องแล้ว สนุกมากจริงๆ ฉันตั้งตารออ่านทุกคืนจนหยุดไม่ได้เลย แต่ก็แอบกังวลว่าถ้าปล่อยทีเดียว 200 ตอน คุณภาพอาจจะตกลง ฉันเป็นห่วงเรื่องนี้มากเลย" นักเขียนบางคนในกลุ่มนักเขียนนิยายหมวดชีวิตเมืองต่างแสดงความกังวลว่าคุณภาพงานเขียนของไห่หยางจะลดลง

"ถ้าสักร้อยตอนฉันก็อาจจะยังพอเชื่อนะ แต่ 200 ตอนนี่มันเวอร์เกินไป ฉันเชื่อไม่ลงจริงๆ"

ซืออินผู้เป็นบรรณาธิการที่บังเอิญซุ่มอ่านแชตอยู่ในกลุ่มนักเขียนก็ตกใจไม่แพ้กันที่เห็นทุกคนพูดถึงการอัปเดต 200 ตอนของไห่หยาง

อะไรกันเนี่ย เธอจะปล่อยทีเดียว 200 ตอนตอนขึ้นชั้นวางขายจริงๆ เหรอ

หรือว่าเธอเขียนต้นฉบับตุนไว้มากกว่า 200 ตอนตั้งแต่แรกแล้ว

ความคิดของซืออินทำเอาเธอขนลุกซู่ ถ้าลองรวมกับตอนที่เปิดให้อ่านฟรี บางทีอาจจะไม่ใช่แค่สองร้อยตอน แต่น่าจะรวมกันกว่าสี่ร้อยตอนสำหรับนิยายทั้งสองเรื่อง

นั่นมันบ้าไปแล้ว มีใครที่ไหนเขาเขียนนิยายออนไลน์กันแบบนี้บ้าง ต้องเข้าใจนะว่านิยายออนไลน์นั้นขึ้นอยู่กับเวลา นิยายบางเรื่องที่เคยได้รับความนิยมในอดีต อาจจะไม่เป็นที่นิยมในตอนนี้แล้วก็ได้

โดยที่ไม่รู้เลยว่าผลตอบรับจะออกมาดีแค่ไหน เธอกลับยอมทนกับความโดดเดี่ยวที่ไม่มีผู้อ่าน ตุนตอนอ่านไว้กว่าสี่ร้อยตอน แล้วจู่ๆ นิยายก็โด่งดังเป็นพลุแตก!

หนึ่งในนั้นคือนิยายแนวทำอาหารที่เป็นผู้บุกเบิกนิยายประเภทนี้ขึ้นมา นี่มันเป็นอัจฉริยะแห่งวงการนิยายออนไลน์ชัดๆ

นักเขียนหลายคนรู้ดีว่าความยากของเรื่องนี้นั้นพอๆ กับการปีนขึ้นสวรรค์ และหลายคนก็ไม่เชื่อด้วยซ้ำ บางคนถึงกับแท็กถามบรรณาธิการเพื่อต้องการตรวจสอบว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่

บรรณาธิการได้ส่งข้อความส่วนตัวไปหานักเขียนแล้ว เพื่อจะถามว่าเรื่องนี้เป็นความจริงหรือเปล่า

เหตุผลหลักเป็นเพราะจำนวนต้นฉบับมันเยอะเกินไป ซืออินกลัวว่าจะเป็นเรื่องล้อเล่น ถึงแม้ในใจลึกๆ เธอจะหวังอย่างยิ่งให้มันเป็นเรื่องจริงก็ตาม

หากเป็นเรื่องจริง นิยายเรื่องนี้ก็จะเปลี่ยนจากต้นกล้าเล็กๆ กลายเป็นแกะอ้วนพีที่พร้อมให้เชือด และเธอคงได้อ่านมันจนจุใจแน่

ซืออิน: "ฉันได้ยินมาว่าเธอจะอัปเดตเรื่องละหนึ่งร้อยตอน รวมสองเรื่องก็สองร้อยตอน เธอมีต้นฉบับตุนไว้เยอะขนาดนั้นจริงๆ เหรอ"

ขณะนี้ อวี๋หรานเอ๋อร์กำลังนั่งดูอนิเมะมาราธอนอยู่ที่บ้าน เธอต้องยอมรับว่าอนิเมะในโลกนี้ถือว่าดูดีเลยทีเดียว แม้ว่าจะมีอนิเมะบางเรื่องที่ต่างออกไป แต่โดยรวมแล้วก็ถือเป็นวงการที่เฟื่องฟู แต่ละเรื่องก็มีจุดเด่นเป็นของตัวเอง และงานภาพก็ไม่ได้แย่จนปวดตา แถมยังมีอนิเมะคุณภาพสูงอย่างซีรีส์ FATE อีกด้วย

แน่นอนว่ามีอนิเมะบางเรื่องที่มีในโลกนี้ ในขณะที่บางเรื่องก็ไม่มี อย่างเช่น อวี๋หรานเอ๋อร์ยังไม่เคยเห็นเรื่องน้องสาวสุดติ่ง อูมารุจัง ดังนั้นก็ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่มีมังงะให้คัดลอกเสียทีเดียว แต่คงต้องตรวจสอบให้ละเอียดถี่ถ้วนก่อน

อวี๋หรานเอ๋อร์กำลังคิดว่าเธอจะคัดลอกมังงะเรื่องไหนดีหากมีเวลาว่างตอนเรียนมหาวิทยาลัย แต่ก่อนที่เธอจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความของ QQ ก็ดังขึ้น

"ติ๊ดๆ—"

เธอใช้นิ้วปัดหน้าจอ

ปรากฏว่าเป็นบรรณาธิการของเธอที่ทักมา

"อืมมม เรื่องอัปเดตแบบจัดเต็มนั่นเป็นเรื่องจริงแน่นอนค่ะ นี่ค่ะ รูปแคปหน้าจอสองร้อยตอน"

จากนั้น อวี๋หรานเอ๋อร์ก็แคปหน้าจอส่งให้บรรณาธิการดูทันที มันคือรายชื่อตอนที่เรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ยาวเหยียดไปจนถึงกว่าสามร้อยตอน

บรรณาธิการมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของรายการ และคิดในใจว่า มีสองร้อยตอนจริงๆ ด้วย แถมยังดูเหมือนจะเยอะกว่านั้นมาก

ดูจากปริมาณที่จุใจขนาดนี้ น่าจะมีถึงสี่ร้อยตอนด้วยซ้ำ นี่มันเป็นข่าวที่สะเทือนวงการสุดๆ

"..."

บรรณาธิการถึงกับพูดไม่ออก เธอเปิดกลับไปที่กลุ่มนักเขียนแล้วประกาศว่า "ข่าวนี้เป็นเรื่องจริงและเชื่อถือได้ การอัปเดตตอนพิเศษสองร้อยตอนเป็นความจริง"

คราวนี้ไม่มีใครสงสัยอีก บรรณาธิการออกมายืนยันเองแบบนี้ มันต้องเป็นความจริงอย่างแน่นอน

"รู้สึกเหมือนกำลังจะได้เห็นนิยายสองเรื่องขึ้นแท่นระดับเทพเลย คราวนี้ของจริงแฮะ"

"พรุ่งนี้เราจะได้เป็นประจักษ์พยานให้กับนิยายสองเรื่องที่บรรลุเป็นเทพ พร้อมกับนักเขียนหน้าใหม่ที่พุ่งทะยานติดท็อปเท็นบนชาร์ตหนังสือขายดีตั้งแต่วันแรกที่วางขาย"

"ท็อปเท็น? แค่ท็อปเท็นเองเหรอ? นายนายประเมินเธอต่ำเกินไปแล้ว ศักยภาพของนิยายเรื่องนี้มีมากกว่านั้นเยอะ ฉันเชื่อว่านอกจากอันดับหนึ่งที่ยากจะสั่นคลอนได้แล้ว การคว้าอันดับสองและอันดับสามก็มีความเป็นไปได้สูงมาก"

"นิยายเรื่องใหม่ของนักเขียนระดับแพลตตินัมรุ่นเก๋าในอันดับหนึ่งเพิ่งจะครองแชมป์มาได้แค่เดือนเดียว แถมกระแสก็ยังมาแรง ยอดกดซื้อตอนแรกที่เปิดขายคือ 100,000 และตอนนี้ยอดเฉลี่ยก็น่ากลัวสุดๆ นักเขียนหน้าใหม่ไม่มีทางแซงได้หรอก ส่วนอันดับสองและสามก็เป็นระดับแพลตตินัมเหมือนกัน การจะไปเขย่าบัลลังก์เทพของคนอื่นมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ"

"ฉันเพิ่งไปเช็กมา 'มหาราชโปรดไว้ชีวิต' มียอดเก็บเข้าชั้น 50,000 และ 'สุดยอดผู้จัดหาอาหาร' ก็มียอด 50,000 ยอดกดซื้อเริ่มต้นคงไม่สามารถแซงหน้านักเขียนระดับแพลตตินัมได้จริงๆ นั่นแหละ แต่ถ้าเกิดมีเมิ่งจู่ทองคำสักหลายๆ คน... เอาเถอะ ช่างมันเถอะ มันเป็นไปไม่ได้หรอก"

เมิ่งจู่ทองคำหนึ่งคนต้องเปย์ถึง 100,000 หยวน คนระดับนี้คงไม่เห็นเงินเป็นเงินแน่ๆ

แล้วเมิ่งจู่ทองคำหนึ่งคนจะสามารถเพิ่มตอนได้กี่ตอนกันล่ะ หนึ่งร้อยตอนไง!

แค่คนเดียวก็เทียบเท่ากับหนึ่งร้อยเมิ่งจู่ หนึ่งเมิ่งจู่ต่อหนึ่งตอน ก็จะได้รวดเดียวถึงหนึ่งร้อยตอน!

ขึ้นอยู่กับว่าจะมีใครกล้าท้าทายคำสัญญา "ไม่มีขีดจำกัดสูงสุด" ในประกาศการขึ้นชั้นวางขายหรือเปล่าเท่านั้น

จะมีหรือไม่มีก็ไม่มีใครรู้ ทุกคนแค่รู้สึกว่ามันบ้าไปแล้ว ความยากจนจำกัดจินตนาการของคนจน ทำให้ไม่อาจจินตนาการเรื่องแบบนี้ได้เลย

ในกลุ่มนักอ่านของอวี๋หรานเอ๋อร์ แฟนๆ ต่างก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้เห็นตอนที่ประกาศการขึ้นชั้นวางขายนั้น

"พริบตาเดียว นิยายทั้งสองเรื่องก็จะขึ้นชั้นวางขายพรุ่งนี้แล้ว ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่านี่เป็นเรื่องจริง นักเขียนจะปล่อยทีเดียวร้อยตอนเลยเหรอในวันพรุ่งนี้"

"เพื่อนเอ๋ย ฉันมาเพื่อยืนยันว่านายไม่ได้ตาฝาด: 'รูปแคปหน้าจอร้อยตอน.jpg'!" เมิ่งจู่ที่จองตอนล่วงหน้าของเรื่อง "มหาราชโปรดไว้ชีวิต" ปรากฏตัวขึ้น

ในพริบตาเดียว เมิ่งจู่ที่จองตอนล่วงหน้าของนิยายแนวทำอาหารก็โพสต์รูปแคปหน้าจอของเรื่อง "สุดยอดผู้จัดหาอาหาร" เช่นกัน ซึ่งเพิ่งได้มาจากนักเขียนแบบสดๆ ร้อนๆ

ทุกคนกลั้นหายใจและคลิกดูรูปแคปหน้าจอสุดอลังการนี้ มันแสดงให้เห็นหน้าจอคลังต้นฉบับสำหรับเรื่อง "มหาราชโปรดไว้ชีวิต" ในระบบหลังบ้านของนักเขียน ตั้งแต่บทที่ 140 ถึงบทที่ 240 โดยไม่มีบทไหนขาดหายไปเลย

ภาพที่สองก็เป็นรูปแคปหน้าจอคลังต้นฉบับในระบบหลังบ้านของนักเขียนเช่นกัน สำหรับเรื่อง "สุดยอดผู้จัดหาอาหาร" ตั้งแต่บทที่ 90 ถึงบทที่ 190

จำนวนตอนในรูปแคปหน้าจอทั้งสองนั้นไม่ขาดไม่เกิน และทั้งหมดก็เป็นตอนที่ยังไม่ได้เผยแพร่อีกด้วย

"ซี้ด—"

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พรุ่งนี้ฉันอยากเจอ ลู่ซู่ กับ เสี่ยวอวี๋ ไวๆ จัง"

"กระเพาะฉันร้องเรียกหาอาหารแล้วเนี่ย..."

"ไม่มีขีดจำกัดสูงสุดงั้นเหรอ ขอเช็กก่อนนะว่าในกระเป๋าตังค์ยังเหลือเงินอีกเท่าไหร่..."

ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตมาให้เป็นค่ำคืนที่นอนไม่หลับอย่างแน่นอน