บทที่ 11 ซื้อบ้าน หลินเชี่ยน

บทที่ 11 ซื้อบ้าน หลินเชี่ยน

หลิวจี้นอนหลับลึกจนลืมวันลืมคืน

ความตึงเครียดที่สะสมมาอย่างต่อเนื่องตลอดหลายวัน อาการวิงเวียนศีรษะจากการเดินทางข้ามไปมาระหว่างสองโลก และความตกตะลึงมหาศาลจากความมั่งคั่งที่หล่นทับอย่างกะทันหัน ได้ผลักดันร่างกายและจิตใจของเขาให้มาถึงจุดที่แทบจะแตกสลาย

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้าในวันรุ่งขึ้น แสงแดดอันเจิดจ้าสาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านมากระทบใบหน้า หลิวจี้ถึงได้ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

อาการปวดหัวราวกับคนเมาค้างแล่นริ้วขึ้นมา เขาคลึงขมับตัวเองเบาๆ ต้องใช้เวลาเต็มๆ หนึ่งนาทีกว่าที่เขาจะตื่นจากอาการเหม่อลอยที่รู้สึกเหมือนเกินจริงนั้นได้อย่างสมบูรณ์

แทนที่จะลุกขึ้นในทันที เขากลับนอนนิ่งอยู่บนเตียง กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องเช่าขนาดไม่ถึงสิบตารางเมตรแห่งนี้... ผนังห้องที่หลุดล่อน พัดลมเก่าๆ ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด และกองเรซูเม่ที่ยังไม่ได้ส่งซึ่งวางกองอยู่ตรงมุมห้อง

ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมกับเมื่อวาน แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไปแล้วเช่นกัน

เขาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาและเปิดแอปพลิเคชันธนาคารที่เขาเปิดดูมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ตัวเลขที่เรียงกันยาวเหยียดนั้นยังคงนอนนิ่งสงบอยู่ที่นั่น เปล่งประกายแสงอันน่าหลงใหลออกมา

"เกือบหกสิบล้าน..."

หลิวจี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความกระวนกระวายและความรู้สึกเหม่อลอยในใจถูกสะกดกลั้นลงไปในที่สุด แทนที่ด้วยความกระจ่างชัดและความเยือกเย็นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาลุกขึ้นนั่งและเริ่มวางแผนอย่างจริงจัง

อันดับแรก เขาจะทนอยู่ในห้องเช่าแห่งนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้วอย่างเด็ดขาด

ไม่ใช่ว่าเขากลายเป็นคนหยิ่งยโสเพราะมีเงิน แต่เป็นเพราะการพิจารณาถึงความปลอดภัยขั้นพื้นฐานและการใช้งานจริงต่างหาก

พื้นที่ตรงนี้มันคับแคบเกินไป อย่าว่าแต่จะเอาไว้เก็บซ่อนสมบัติล้ำค่าจากต่างโลกเลย แค่เสบียงอาหารจำนวนมหาศาลที่เขาวางแผนจะขนกลับไปในครั้งหน้า มันก็ไม่มีที่พอให้เก็บแล้ว

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนร้อยพ่อพันแม่ ไม่มีความเป็นส่วนตัวหรือความปลอดภัยใดๆ ทั้งสิ้น

ไม่ว่าจะเป็นสมบัติที่เขานำกลับมาจากต่างโลก หรือเสบียงทางยุทธศาสตร์ที่เขากำลังจะกว้านซื้อจากสังคมยุคปัจจุบัน เขาจำเป็นต้องมีจุดแวะพักถ่ายโอนสินค้าที่มีความปลอดภัย เป็นส่วนตัว และมีพื้นที่กว้างขวางมากพออย่างแท้จริง

การซื้อบ้านและต้องเป็นบ้านหลังใหญ่ๆ ดีๆ เสียด้วยจึงกลายมาเป็นความต้องการอันเร่งด่วนที่สุดของเขา

เมื่อตัดสินใจได้ หลิวจี้ก็ไม่รอช้าอีกต่อไป

เขารีบอาบน้ำแต่งตัว เปลี่ยนไปใส่เสื้อยืดและกางเกงยีนส์ที่เขาคิดว่าดูสะอาดสะอ้านและเรียบร้อยที่สุด แล้วมุ่งหน้าออกไปทันที

เมืองที่เขาอาศัยอยู่มีชื่อว่า เมืองซิงเฉิง เป็นพื้นที่ที่มีชื่อเสียงด้านอสังหาริมทรัพย์ราคาถูกในประเทศ นี่ไม่ได้เป็นเพราะเศรษฐกิจย่ำแย่ แต่เป็นเพราะมาตรการควบคุมที่เข้มงวดของรัฐบาล ซึ่งช่วยรักษาราคาบ้านให้อยู่ในระดับที่ค่อนข้างสมเหตุสมผล

หลิวจี้ค้นหาข้อมูลในโทรศัพท์มือถือ และล็อกเป้าหมายไปที่หนึ่งในโครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับไฮเอนด์ที่สุดในเมืองซิงเฉิง... โครงการเทียนอวี้แมนชั่น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลิวจี้ก็มายืนอยู่หน้าทางเข้าสำนักงานขายอันโอ่อ่าอลังการของโครงการเทียนอวี้แมนชั่น พร้อมกับความรู้สึกตื้นตันใจ

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และก้าวเท้าเข้าไปด้านใน

การตกแต่งภายในสำนักงานขายนั้นหรูหราอลังการอย่างเหลือเชื่อ โคมไฟระย้าคริสตัลขนาดยักษ์ พื้นหินอ่อนที่ขัดจนเงาวับ และหุ่นจำลองโครงการอันวิจิตรบรรจง ล้วนบ่งบอกถึงความมั่งคั่งโอ่อ่าของสถานที่แห่งนี้

ในเวลานี้ มีพนักงานขายเจ็ดแปดคนอยู่ในโถงรับรอง บางคนกำลังดูแลลูกค้า ในขณะที่บางคนก็จับกลุ่มคุยกันอยู่

หลิวจี้ในชุดเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ดูเหมือนเด็กเพิ่งจบใหม่ เมื่อเขาเดินเข้ามา เขาก็ดึงดูดสายตาของคนหลายคน

อย่างไรก็ตาม สายตาส่วนใหญ่เพียงแค่กวาดมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอย่างไม่แยแส

แม้จะไม่มีใครเดินเข้ามาพูดจาเยาะเย้ยถากถาง แต่ท่าทีเมินเฉยอย่างไม่ปิดบังของพวกเขาก็แสดงออกอย่างชัดเจน

หลิวจี้ไม่ได้ใส่ใจ ในโครงการใหญ่โตระดับนี้ เขาไม่เชื่อหรอกว่าทุกคนจะมีนิสัยแบบนั้น มันต้องมีพนักงานที่มีจรรยาบรรณวิชาชีพขั้นพื้นฐานอยู่บ้างสิ

และในตอนนั้นเอง น้ำเสียงอันอ่อนหวานและน่าฟังก็ดังขึ้นข้างกายเขา

"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ยินดีต้อนรับสู่เทียนอวี้แมนชั่นค่ะ วันนี้มาดูบ้านท่านเดียวหรือเปล่าคะ? รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ?"

หลิวจี้หันหน้าไปมอง และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา

หญิงสาวอายุราวๆ ยี่สิบสี่ยี่สิบห้าปีกำลังเดินตรงเข้ามาหาเขา เธอสวมชุดสูทพนักงานสีดำที่ตัดเย็บมาอย่างดี ซึ่งเน้นให้เห็นถึงรูปร่างที่อรชรอ้อนแอ้นของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เส้นผมสีดำขลับเป็นเงางามของเธอถูกเกล้าเป็นมวยอย่างประณีตไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นหน้าผากขาวเนียนและลำคอระหงดุจหงส์

เครื่องหน้าของเธอจิ้มลิ้มพริ้มเพราอย่างยิ่ง คิ้วโก่งดั่งใบหลิว จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากสีดอกซากุระ โดยเฉพาะดวงตาของเธอนั้นกลมโตและสดใส ราวกับสามารถพูดได้

เธอแต่งหน้าอ่อนๆ อย่างพอเหมาะพอเจาะ ดูทั้งเป็นมืออาชีพและเข้าถึงได้ง่าย รอยยิ้มที่อ่อนโยนตามแบบฉบับบนใบหน้าของเธอ ทำให้รู้สึกสดชื่นราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลินเชี่ยน เป็นที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ของคุณค่ะ" หญิงสาวยิ้มและยื่นมือออกมา

"ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าชื่ออะไรคะ?"

"ผมแซ่หลิวครับ" หลิวจี้จับมือเธอเบาๆ นิ้วมือของเธอเรียวยาว และฝ่ามือของเธอก็แฝงความอบอุ่นเอาไว้เล็กน้อย

"คุณหลิว เชิญทางนี้เลยค่ะ"

ท่าทีของหลินเชี่ยนนั้นไร้ที่ติ เธอไม่ได้แสดงความดูถูกเหยียดหยามออกมาเลยแม้แต่น้อยเพราะการแต่งกายของหลิวจี้ เธอยังคงรักษาความเป็นมืออาชีพในระดับสูงเอาไว้ ขณะที่พาเขาเดินไปยังหุ่นจำลองโครงการ

"คุณหลิวคะ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาเยี่ยมชมโครงการของเราหรือเปล่าคะ? คุณมีความชอบเป็นพิเศษเกี่ยวกับรูปแบบห้องไหมคะ?"

"ใช่ครับ ครั้งแรก" สายตาของหลิวจี้กวาดมองไปทั่วหุ่นจำลองโครงการอันประณีต

"ผมอยากได้แบบที่มีพื้นที่กว้างๆ หน่อย และมีความเป็นส่วนตัวสูงๆ ครับ"

เมื่อได้ยินความต้องการนี้ แววตาของหลินเชี่ยนก็ไหววูบไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอกลับดูจริงใจมากยิ่งขึ้น

เธอหยิบปากกาเลเซอร์ขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว และชี้ไปที่จุดสองจุดบนหุ่นจำลองโครงการ

"คุณหลิวคะ จากความต้องการของคุณ ตอนนี้มีอสังหาริมทรัพย์สองประเภทหลักๆ ที่เปิดขายอยู่ และตรงกับความต้องการของคุณมากที่สุดค่ะ"

"แบบแรกคือห้องชุดหรู 'อวิ๋นติ่ง' ของเรา ซึ่งตั้งอยู่ในอาคาร 3 ค่ะ มีจุดเด่นคือหนึ่งยูนิตต่อลิฟต์สองตัว พื้นที่ใช้สอยรวมสองร้อยตารางเมตร ตกแต่งพร้อมเข้าอยู่ค่ะ"

"อีกแบบหนึ่งคือโซนทาวน์โฮมวิลล่าของเรา ซึ่งมีพื้นที่ใช้สอยมากกว่า และมีความเป็นส่วนตัวสูงที่สุดค่ะ"

"แล้วราคาล่ะครับ?" หลิวจี้ถามตรงๆ

"ราคาเฉลี่ยของห้องชุดหรูอยู่ที่ประมาณสี่หมื่นหยวนต่อตารางเมตร ราคารวมอยู่ที่ประมาณแปดล้านหยวนค่ะ"

"ส่วนทาวน์โฮมวิลล่ามีพื้นที่สี่ร้อยตารางเมตร มีสวนหน้าบ้านและหลังบ้าน พร้อมชั้นใต้ดิน ราคารวมอยู่ที่ประมาณสามสิบล้านหยวนค่ะ"

ขณะที่หลินเชี่ยนแจ้งราคา เธอก็คอยลอบสังเกตสีหน้าของหลิวจี้ไปด้วยอย่างระมัดระวัง

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของหลิวจี้ยังคงเรียบเฉย ราวกับว่าเขาเพิ่งจะได้ยินตัวเลขธรรมดาๆ สองตัวเท่านั้น

"ราคาบ้านในเมืองซิงเฉิงนี่สมเหตุสมผลจริงๆ ด้วย" เขากลับหัวเราะเบาๆ ออกมาแทน

คราวนี้ หลินเชี่ยนรู้สึกประหลาดใจจริงๆ

"ถ้าอย่างนั้น... คุณหลิวสนใจห้องชุดหรูหรือวิลล่ามากกว่ากันคะ?"

"ขอดูทั้งสองแบบเลยครับ" หลิวจี้กล่าว

"ได้เลยค่ะ ไม่มีปัญหาค่ะ" หลินเชี่ยนพยักหน้ารับทันที

"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเราไปดูห้องตัวอย่างของห้องชุดหรูกันก่อน แล้วค่อยไปที่โซนวิลล่านะคะ คุณสะดวกไหมคะ?"

"สะดวกครับ"

หลินเชี่ยนไปเบิกกุญแจและพาหลิวจี้ขึ้นรถกอล์ฟสำหรับชมโครงการโดยเฉพาะ

บนรถ หลิวจี้พูดติดตลกด้วยรอยยิ้มเพื่อสร้างบรรยากาศให้ผ่อนคลายลง

"พนักงานขายที่นี่ทุ่มเททำงานเหมือนคุณหลินทุกคนเลยหรือเปล่าครับ? ผมสังเกตเห็นว่าตอนที่ผมเดินเข้ามาตอนแรก มีหลายคนดูไม่ค่อยอยากจะต้อนรับผมเท่าไหร่เลย"

มือของหลินเชี่ยนที่จับพวงมาลัยอยู่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะยิ้มหวาน เผยให้เห็นลักยิ้มเล็กๆ น่ารักสองข้าง

"คุณหลิวก็พูดล้อเล่นไปค่ะ บางทีพวกเขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่ก็ได้ การบริการลูกค้าทุกคนให้ดีที่สุดคือหน้าที่ของเราค่ะ"

เธอไม่ได้พูดจาต่อว่าเพื่อนร่วมงาน และไม่ได้ถ่อมตัวจนเกินไป การตอบกลับของเธอมีความเหมาะสมและใจกว้าง ซึ่งทำให้หลิวจี้รู้สึกประทับใจในตัวเธอมากยิ่งขึ้น

ไม่นานนัก รถกอล์ฟก็มาจอดเทียบที่หน้าอาคาร 3

ห้องชุดหรูอวิ๋นติ่งตั้งอยู่บนชั้นบนสุด และมีลิฟต์ส่วนตัวที่ขึ้นตรงถึงห้องได้เลย

วินาทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก แม้แต่หลิวจี้ที่เตรียมใจมาแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยกับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

หน้าต่างกระจกใสบานใหญ่สูงจรดเพดาน มอบวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำในเมืองซิงเฉิงแบบพาโนรามา ให้มุมมองที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา

พื้นที่สองร้อยตารางเมตรถูกจัดสรรอย่างเป็นสัดส่วนเป็นสี่ห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น สไตล์การตกแต่งเป็นแบบหรูหราแต่เรียบง่าย เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์ในห้องครัวทั้งหมดล้วนเป็นแบรนด์ชั้นนำระดับโลก

"ห้องชุดหรูนี้มีวิวที่สวยที่สุด และตกแต่งพร้อมเฟอร์นิเจอร์ครบครัน คุณสามารถหิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลยค่ะ" หลินเชี่ยนแนะนำด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอยู่ด้านข้าง

หลิวจี้พยักหน้ารับและเดินดูรอบๆ ห้อง รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก ระบบรักษาความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวที่นี่ดีกว่าที่ห้องเช่าเป็นร้อยเท่าจริงๆ

"เราไปดูวิลล่ากันเถอะครับ"

"ได้เลยค่ะ"

ทั้งสองกลับขึ้นรถกอล์ฟและมุ่งหน้าไปยังโซนวิลล่าของโครงการ

สภาพแวดล้อมที่นี่เงียบสงบยิ่งกว่าเดิม และมีพื้นที่สีเขียวในอัตราส่วนที่สูงมาก

หลินเชี่ยนพาเขาไปดูทาวน์โฮมวิลล่าขนาดสี่ร้อยตารางเมตร ซึ่งมีสามชั้นบนดิน หนึ่งชั้นใต้ดิน และมีสวนหน้าบ้านกับหลังบ้านรวมกันเกือบร้อยตารางเมตร

"วิลล่ามอบความเป็นส่วนตัวสูงสุดและมีพื้นที่ใช้สอยมากที่สุดค่ะ"

หลินเชี่ยนผลักบานประตูหลักของวิลล่าให้เปิดออก กลิ่นหอมสดชื่นของพรรณไม้ก็พัดโชยเข้ามาปะทะจมูก

"ชั้นใต้ดินสามารถดัดแปลงเป็นห้องเก็บของส่วนตัวหรือห้องเอนกประสงค์ได้ และคุณก็สามารถจัดตกแต่งสวนได้ตามความชอบส่วนตัวเลยค่ะ"

ดวงตาของหลิวจี้เป็นประกายขึ้นมาในทันที

"ห้องเก็บของ! สวน!"

"นี่มันถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะชัดๆ!"

จบบท