บทที่ 37 - อีเมลสิบฉบับ

บทที่ 37 - อีเมลสิบฉบับ

ภายในห้องประชุมใหญ่ บรรดาประธานบริษัทต่างตั้งใจฟังคำพูดของฉินฉีอย่างใจจดใจจ่อ บนใบหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความเห็นด้วยและเข้าใจ เพราะสิ่งที่ฉินฉีพูดนั้นแทงใจดำตรงกับความต้องการลึกๆ ในใจของพวกเขาพอดี ตลอดหลายปีที่ผ่านมาพวกเขาต้องเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจจากการแข่งขันในวงการเหมืองแร่ ถึงเวลาแล้วที่จะต้องมานั่งจับเข่าคุยกันเพื่อหาทางออกเสียที

ทว่าเมื่อพวกเขาได้ยินประโยคถัดมาของฉินฉีก็พากันตกตะลึง ฉินฉีบอกว่าตัดสินใจที่จะตัดขาดความร่วมมือกับตระกูลหวังและตระกูลจ้าว นี่ถือเป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญและเด็ดเดี่ยวอย่างไม่ต้องสงสัย

ท่ามกลางความตกตะลึงบรรดาประธานบริษัทก็เต็มไปด้วยความสงสัยเช่นกัน ตระกูลจ้าวและตระกูลหวังถือเป็นฟันเฟืองสำคัญในระบบส่งออกวัตถุดิบแร่ธาตุที่พวกเขาสร้างขึ้นมาหลายปี ความร่วมมือของทั้งสองบริษัทนี้มีความสำคัญต่อธุรกิจของพวกเขาอย่างยิ่งยวด หากต้องตัดขาดความร่วมมือกับสองตระกูลนี้ ธุรกิจวัตถุดิบแร่ธาตุในเขตประเทศมังกรของพวกเขาจะต้องหยุดชะงักอย่างแน่นอน

พวกเขารู้ดีว่านี่หมายความว่าพวกเขาจะต้องสร้างช่องทางการจัดจำหน่ายขึ้นมาใหม่ ซึ่งต้องใช้ทั้งเงินและแรงกายแรงใจมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย การตัดสินใจนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยฉลาดนัก แต่แววตาอันแน่วแน่ของฉินฉีก็ทำให้พวกเขาไม่กล้าพูดอะไรออกมา โจ ฮว๋าเย่ว์หลี่ มองดูแววตาอันมุ่งมั่นของฉินฉีแล้วก็อดรู้สึกกังวลใจไม่ได้

เขารู้ว่าฉินฉีแม้จะอายุยังน้อยแต่ก็เป็นคนที่ยึดมั่นในความคิดของตัวเองสุดๆ เขาส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบลงแล้วจึงเอ่ยปากพูดขึ้นว่า "บอสครับ ช่องทางของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งของเราในเขตประเทศมังกรก็คือตระกูลจ้าวกับตระกูลหวัง ช่องทางนี้ถูกสร้างมานานหลายปีแล้ว ถ้าตอนนี้เราตัดขาดความร่วมมือกับพวกเขากระทันหัน พวกเราก็ต้องไปสร้างช่องทางใหม่ขึ้นมานะครับ"

ฉินฉีพยักหน้าเข้าใจความกังวลของพวกเขา เขารู้ดีว่าพวกเขาห่วงเรื่องการสร้างช่องทางใหม่ในระยะเวลาอันสั้นจะส่งผลกระทบต่อยอดขาย แต่สำหรับเขานี่มันก็แค่ความเสียหายเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

เขามองทุกคนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "ผมรู้ว่าพวกคุณกังวลเรื่องอะไร ยอดขายจะต้องได้รับผลกระทบแน่ๆ แต่ความเสียหายแค่นี้พวกเรารับไหว"

เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า "ผมได้เลือกตัวแทนจำหน่ายรายใหม่ไว้แล้ว นั่นก็คือตระกูลฉินตัวแทนอุตสาหกรรมหนักแห่งเขตประเทศมังกร ในอนาคตพวกเราจะร่วมมือกับตระกูลฉินอย่างลึกซึ้ง และจะจัดสรรทรัพยากรแร่ธาตุทั้งหมดให้กับตระกูลฉินอย่างไม่มีกั๊ก"

"ส่วนเรื่องราคาผมจะให้ราคาที่พิเศษที่สุดกับพวกเขา ต่อให้เป็นราคาต้นทุนเลยก็ยังได้ แต่สิทธิพิเศษนี้จะจำกัดไว้แค่ตระกูลฉินในเขตประเทศมังกรเท่านั้น พื้นที่อื่นๆ ยังคงดำเนินการตามนโยบายเดิม"

ประธานบริษัททั้งสิบคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นได้ฟังคำพูดของฉินฉี บนใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง สงสัย ไม่เข้าใจ และลังเลใจ แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าเจ้านายได้ตัดสินใจไปแล้ว พวกเขามีหน้าที่แค่ต้องปฏิบัติตามความต้องการของเจ้านาย เพราะนี่คือความรับผิดชอบที่ประธานบริษัทอย่างพวกเขาพึงมี

ประธานบริษัททั้งสิบคนในที่นั้นก็รีบพยักหน้ารับทันที ในขณะที่เชื่อฟังคำสั่งของฉินฉีอย่างไม่มีข้อกังขา พวกเขาก็เตรียมตัวที่จะกลับไปจัดการเรื่องนี้ที่กลุ่มบริษัทของตน เพราะการตัดขาดความร่วมมืออย่างถาวรกับตระกูลจ้าวและตระกูลหวังไม่ใช่เรื่องง่าย มันเกี่ยวข้องกับหลายแผนกและผลประโยชน์มากมาย จำเป็นต้องมีการสื่อสารและเจรจากันถึงจะเกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ฉินฉีฟังคำพูดของพวกเขาแล้วก็รู้สึกพอใจกับปฏิกิริยานี้มาก แต่เขาก็สังเกตเห็นท่าทางร้อนรนของพวกเขาเช่นกัน ฉินฉีคิดตามง่ายๆ ก็รู้ได้ทันทีว่าพวกเขาอยากจะรอให้ประชุมจบแล้วค่อยกลับไปเรียกประชุมแบบมาราธอนที่บริษัทตัวเองเพื่อหารือเรื่องนี้

ทว่าถ้าเป็นเรื่องปกติฉินฉีคงไม่รีบร้อนอะไร แต่ในเวลานี้เขาไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะเห็นผลลัพธ์เดี๋ยวนี้เลย จากนั้นฉินฉีก็หันไปมองพอล วอล์กเกอร์ ที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า "เตรียมคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กสิบเครื่องมาที่ห้องประชุม แล้วก็จัดการเรื่องอินเทอร์เน็ตกับอุปกรณ์ให้เรียบร้อยด้วย"

พอล วอล์กเกอร์ ได้ยินคำสั่งของฉินฉีก็แอบสงสัยนิดหน่อย แต่ก็พยักหน้ารับโดยไม่ลังเลและรีบไปจัดการให้ทันที คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กในกลุ่มบริษัทเรียกได้ว่ามีเยอะแยะถมเถไป

ผ่านไปสักพักคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กทั้งสิบเครื่องก็ถูกพอล วอล์กเกอร์ นำมาส่งถึงห้องประชุมทีละเครื่อง เมื่อคอมพิวเตอร์ทั้งสิบเครื่องถูกนำไปวางไว้ตรงหน้าประธานบริษัทแต่ละคน แววตาของพวกเขาก็ฉายแววสงสัยออกมา

โจ ฮว๋าเย่ว์หลี่ มองดูคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กตรงหน้าด้วยความมึนงง เขามองไปที่ฉินฉีด้วยความสงสัยสุดๆ แล้วพูดว่า "บอสครับ ต้องจัดการเรื่องพวกนี้ตอนนี้เลยเหรอครับ ผมว่าพวกเราคงต้องกลับไปที่กลุ่มบริษัทเหมืองแร่แล้วประชุมกันก่อนถึงจะจัดการได้ดีกว่านะครับ"

"ยังไงซะการสร้างช่องทางการจัดจำหน่ายใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะแก้ได้ภายในคืนเดียวจริงๆ มันมีเรื่องสัญญาแล้วก็เส้นทางการขนส่งตั้งมากมายที่ต้องเอามาหารือกัน"

ฉินฉีฟังคำพูดของโจ ฮว๋าเย่ว์หลี่ แล้วก็พยักหน้ารับ เขาไม่ได้โต้แย้งอะไรเพราะเขาก็รู้ดีว่าการจะสร้างช่องทางใหม่ร่วมกับตระกูลฉินมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเสร็จภายในคืนเดียว ช่องทางใหม่มันมีปัจจัยมาเกี่ยวข้องเยอะแยะมากมาย ฉินฉีไม่ได้โง่ขนาดที่จะไม่เข้าใจเรื่องพื้นฐานแค่นี้

เพียงแต่สิ่งที่ฉินฉีอยากให้พวกเขาทำก็คือ การสั่งการให้กลุ่มบริษัทระงับความร่วมมือด้านเหมืองแร่กับตระกูลจ้าวและตระกูลหวังทันทีต่างหาก จากนั้นฉินฉีก็มองหน้าประธานบริษัททั้งสิบคนที่กำลังทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกแล้วพูดช้าๆ ว่า

"พวกคุณไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้รีบเร่งให้พวกคุณสร้างช่องทางใหม่แบบละเอียดถี่ยิบให้ผมเดี๋ยวนี้หรอก การจะไปเจรจากับตระกูลฉินมันก็ต้องใช้เวลาสักพักนั่นแหละ ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำเสร็จปุบปับ แต่ผมอยากให้พวกคุณสั่งการไปยังสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่เดี๋ยวนี้เลย ให้ระงับความร่วมมือกับตระกูลจ้าวและตระกูลหวังซะ"

เมื่อประธานบริษัททั้งสิบคนเข้าใจความหมายของฉินฉีแล้ว พวกเขาก็พยักหน้ารับอย่างจริงจัง สำหรับพวกเขาแล้วนี่เป็นเรื่องที่สามารถจัดการให้เสร็จได้อย่างรวดเร็วแน่นอน จากนั้นประธานบริษัททั้งสิบคนก็รีบเข้าระบบบัญชีของกลุ่มบริษัทตัวเองบนคอมพิวเตอร์ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือสำหรับงานองค์กรที่พกติดตัวออกมาแล้วเริ่มลงมือทำงานที่ได้รับมอบหมายทันที

ส่วนฉินฉีที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธานมองดูพวกเขาที่กำลังวุ่นวายกับการทำงานก็รู้สึกว่าปัญหาถูกแก้ไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ส่วนเรื่องที่เหลือก็เป็นแค่รายละเอียดปลีกย่อยเท่านั้น ในเวลาเดียวกันสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งก็ได้รับคำสั่งสายตรงจากประธานบริษัท และเริ่มดำเนินการตรวจสอบอย่างเข้มงวดทันที ซึ่งจำเป็นต้องผ่านการอนุมัติจากคณะกรรมการบริหารและการยืนยันจากฉินฉี

ในขณะเดียวกันโทรศัพท์มือถือของฉินฉีก็มีสายเรียกเข้าดังขึ้นมาไม่ขาดสาย เมื่อคณะกรรมการบริหารของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งได้รับการยืนยันจากฉินฉีแล้ว สำนักงานใหญ่ของบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งนี้ก็ลงมือปฏิบัติตามคำสั่งที่เกี่ยวข้องทันทีโดยไม่มีการอิดออดใดๆ ทั้งสิ้น

เพราะเมื่อเทียบกับโครงสร้างผู้ถือหุ้นที่หลากหลายในอดีต ซึ่งมักจะทำให้เกิดความขัดแย้งทางความคิดเห็นมากมายจนส่งผลให้แผนงานบางอย่างไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ แต่ตอนนี้มีเพียงฉินฉีคนเดียวที่ถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ กลุ่มบริษัทจึงต้องฟังคำสั่งของฉินฉีอย่างสมบูรณ์ คำสั่งระดับนี้ทำเอาทุกคนในกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งถึงกับแตกตื่น

ในขณะที่คำสั่งเหล่านี้ถูกถ่ายทอดลงไป ท่ามกลางยามค่ำคืนตระกูลจ้าวและตระกูลหวังก็ได้รับอีเมลจากสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ทั้งสิบแห่งในเวลาเดียวกัน

[จบแล้ว]