บทที่ 22: อัปเกรดหอคอยป้องกัน กับสกิลหน่วงความเร็วสุดสยอง

NPC ระดับทองคำเลเวล 40 ผู้นี้เป็นอาชีพสายสนับสนุนที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาผู้เล่นโดยเฉพาะ

เย่เฉินเดินตามหลัง NPC ระดับทองคำผู้นั้นไป

ไม่นานนัก พวกเขาก็เดินทางมาถึงกำแพงเมือง

บนกำแพงนั้นยังมี NPC กลุ่มหนึ่งประจำการอยู่

พวกเขาล้วนเป็นสมาชิกของกองกำลังพิทักษ์เมือง

เย่เฉินร่าย 《สกิลตรวจสอบ》 ใส่พวกเขา

เลเวลสูงสุดคือระดับทองคำ เลเวล 40

"ในดันเจี้ยนระดับทองแดง ต่อให้เป็นระดับหายนะ แต่ NPC ระดับทองคำเลเวล 40 ก็น่าจะโหดหินพอตัวในการจัดการกับมอนสเตอร์ ฉันแค่คอยเดินตามหลังแล้วคอยเก็บตกของเหลือก็พอแล้ว" แผนการของเย่เฉินนั้นเรียบง่าย หรืออาจจะมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย

ใครๆ ก็ดูออกว่าสถานการณ์ตรงหน้าคือฉากการล้อมเมืองของมอนสเตอร์

หลังจากเข้าสู่ดันเจี้ยน หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นข้างกายเย่เฉิน

หน้าต่างนั้นแสดงภารกิจ: 【โปรดนำพานครที่สาบสูญต้านทานการโจมตีของมอนสเตอร์】

ด้วยการที่มี NPC ระดับทองคำเลเวล 40 รายล้อมอยู่มากมาย

เย่เฉินจึงไม่รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย

เขาเรียก 《หอคอยป้องกัน》 ออกมา

และวางมันไว้ที่หน้าประตูเมือง

นอกจากเหล่า NPC แล้ว ชาวเมืองธรรมดาจำนวนมากในเมืองต่างก็เข้ามาร่วมด้วยช่วยกัน

เนื่องจากครั้งนี้เขาเข้ามาเพียงลำพัง

และร้านค้าระบบยังไม่รีเฟรช 《หุ่นเชิด》 มาให้

แถมเจ้าม้าบินแสงศักดิ์สิทธิ์ตัวถ่วงนั่นก็ยังนอนหลับอุตุอยู่

เย่เฉินจึงจำต้องลดตัวลงมาเดินเก็บไอเทมด้วยตัวเอง

เย่เฉินสร้าง 《หอคอยป้องกัน》 เพียงแค่แห่งเดียว เขาตั้งใจว่าจะแค่เดินตาม NPC และคอยเก็บของเท่านั้น

กองกำลังพิทักษ์เมืองรวมพลกันอย่างรวดเร็ว

ที่เส้นขอบฟ้า

ฝูงแมงมุมขนาดเท่ากะละมังจำนวนมหาศาลกำลังคืบคลานเข้ามาอย่างหนาแน่นจนดำมืดไปหมด

เหล่าทหารยามควบม้าพุ่งทะยานออกไป

จากนั้น เย่เฉินก็ได้เห็นภาพเหล่าทหารยามถูกคลื่นแมงมุมกลืนกินจนมิด

พวกมันตายเรียบ

เย่เฉิน: "..."

นั่นมันหน่วยรบเลเวล 40 กว่าสิบชีวิตเลยนะ

แถมยังมีนักบวชชั้นสูงคอยบัฟให้อีกต่างหาก

พวกนายตายเร็วขนาดนี้มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ?

เย่เฉินโยน 《สกิลตรวจสอบ》 ใส่พวกแมงมุมยักษ์เงียบๆ

หลังจากเห็นเลเวลของพวกมัน เขาก็แทบจะหงายหลังด้วยความหงุดหงิด

ระดับแพลตตินัม เลเวล 50!

หากไม่ใช่เพราะเขาสามารถเห็นระดับของดันเจี้ยนบนหน้าต่างภารกิจได้

เขาคงสงสัยไปแล้วว่าตัวเองเผลอหลุดเข้ามาในดันเจี้ยนระดับแพลตตินัมที่ไป๋ลั่วเหยียนดาวน์โหลดมาหรือเปล่า

ในฉากการล้อมเมืองของมอนสเตอร์ ปกติแล้วพวกที่ออกมาแรกๆ มักจะเป็นลูกกระจ๊อกที่อ่อนแอที่สุด

แต่ในดันเจี้ยนเฮงซวยนี้ พวกแรกที่โผล่หัวออกมาดันเป็นบอสเลเวล 50

แถมยังมากันเป็นฝูงมืดฟ้ามัวดิน

แม้ว่าพลังโจมตีของเย่เฉินในตอนนี้จะได้รับการบัฟจากนักบวชชั้นสูงแล้วก็ตาม

แต่เขาก็ยังปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที

เย่เฉินหันไปมองนักบวชชั้นสูง "คุณฟื้นฟูมานาได้ไหม?"

นักบวชชั้นสูงพยักหน้าอย่างมั่นใจ "แน่นอนครับ!"

ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็หมูๆ แล้วไม่ใช่เหรอ?

เย่เฉินเริ่มปูพรม 《หอคอยป้องกัน》 ดุจดั่งมหาสมุทร ด้วยค่าจิตวิญญาณในปัจจุบัน เขาสามารถวางรวดเดียวได้ถึงหกเจ็ดร้อยต้น

เมื่อค่าจิตวิญญาณลดฮวบจนถึงขีดสุด

นักบวชชั้นสูงที่อยู่ด้านหลังก็ยกมือขึ้นและเติมมันจนเต็มเปี่ยม

สมแล้วที่เป็น NPC ระดับทองคำเลเวล 40

ร่ายเวทเพียงครั้งเดียวก็ดึงมานาเย่เฉินกลับมาเต็มหลอดได้ทันที

เย่เฉินวาง 《หอคอยป้องกัน》 ล้อมรอบนครที่สาบสูญเอาไว้

จำนวนรวมทั้งสิ้นหนึ่งแสนต้น

เหล่าแมงมุมยักษ์ระดับแพลตตินัมเหล่านั้น

ยังไม่ทันจะคลานมาถึงประตูเมือง

พวกมันก็ถูกระดมยิงจนระเบิดตายคาที่

ยิ่งไปกว่านั้น เย่เฉินยังให้นักบวชชั้นสูงช่วยบัฟ 《หอคอยป้องกัน》 ที่เขาเรียกออกมาอีกด้วย

ล้อกันเล่นหรือเปล่า? มีบัฟวงกว้างที่ดีขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้ก็เสียของแย่

มันคือโบนัสพลังโจมตีถึง 100%

หลังจากก่อสร้างเสร็จสิ้น เย่เฉินก็ฝืนสังขารอัปเกรด 《หอคอยป้องกัน》 จากเลเวล 10 เป็นเลเวล 20 ซึ่งทำให้เขาเหนื่อยแทบขาดใจ

แน่นอนว่า คนที่เหนื่อยที่สุดไม่ใช่เขา

แต่เป็นนักบวชชั้นสูงผู้น่าสงสารที่ยืนอยู่ข้างหลัง

ไม่เพียงแต่ต้องคอยฟื้นฟูมานาให้เย่เฉินตลอดเวลาเท่านั้น

แต่ยังต้องคอยไล่บัฟหอคอยป้องกันนับแสนต้นเหล่านั้นอีกด้วย

【หอคอยป้องกัน เลเวล 20】

พลังโจมตี: 9,600 (โบนัสจากหัวใจแห่งการก่อสร้าง, โบนัสจากนักบวชชั้นสูง)

พลังป้องกัน: 4,800

พลังชีวิต: 7,200

ระยะยิง: 480 เมตร

สกิล:

《ทวีความเสียหาย》: เมื่อโจมตีเป้าหมายเดิม การโจมตีครั้งที่ 2 จะสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 30% จากครั้งแรก ซ้อนทับได้สูงสุด 360%

《เนตรสัจธรรมวงกว้าง》: สามารถมองเห็นสกิลซ่อนเร้นทุกชนิดภายในระยะทำการ

《โจมตีแม่นยำ》: เพิกเฉยต่อการหลบหลีกทุกชนิด ตราบใดที่เป้าหมายอยู่ในระยะ จะโจมตีโดนเสมอ

《หน่วงความเร็ว》: กระสุนแต่ละนัดจะลดความเร็วของเป้าหมายลง 50% หากเป้าหมายถูกลดความเร็วอยู่แล้ว กระสุนนัดที่ 2 จะทำให้เกิดสถานะ 'ตรึงร่าง' หากเป้าหมายถูกตรึงร่าง กระสุนนัดที่ 3 จะทำให้เกิดสถานะ 'มึนงง' (Stun) กระสุนนัดต่อๆ ไปจะรีเฟรชระยะเวลาสถานะมึนงง

เย่เฉินกวาดตามองค่าสถานะของหอคอยป้องกัน

ด้วยโบนัสค่าสถานะจากนักบวชชั้นสูง พลังโจมตีในตอนนี้ถือว่าสูงมาก

ทว่า สิ่งที่ทำให้เย่เฉินประหลาดใจที่สุดคือสกิล 《หน่วงความเร็ว》 ที่เพิ่งสุ่มได้มาใหม่

สกิลนี้มันจะไม่น่าเกลียดเกินไปหน่อยเหรอ?

ถ้าไม่มีทางป้องกันสถานะหรือล้างดีบัฟได้โดยตรง

บอสจะไม่โดนฝูงหอคอยป้องกันรุมยิงจนตายคาที่เลยหรือไง? สตั้นรัวๆ แบบอินฟินิตี้เลยงั้นเหรอ?

นั่นมันโกงเกินไปแล้วมั้ง?

หอคอยป้องกันเลเวล 20 นี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ

ด้วยความตื่นเต้น เย่เฉินจึงปลูกหอคอยเพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง

มอนสเตอร์ระลอกแรกคือแมงมุมระดับแพลตตินัม เลเวล 50

เดิมทีเย่เฉินตั้งใจจะเดินเก็บของดรอปด้วยตัวเอง

แต่เนื่องจากเย่เฉินได้เรียกหอคอยป้องกันออกมามากมาย

ชาวเมืองในนครที่สาบสูญจึงไม่มีอะไรทำ

ดังนั้น ชาวเมืองเหล่านั้นจึงเริ่มช่วยเย่เฉินเก็บไอเทมโดยอัตโนมัติ

เย่เฉินจึงเรียก 《กระท่อมค่าประสบการณ์》 เลเวล 5 ออกมา โดยอาศัยความจริงที่ว่าเขามีขวดมานายักษ์เคลื่อนที่ยืนอยู่ข้างหลัง

เขาจึงลองอัปเกรดสกิลของกระท่อมค่าประสบการณ์ดูบ้าง

เขาอัปเกรดกระท่อมค่าประสบการณ์จากเลเวล 5 รวดเดียวไปจนถึงเลเวล 15

เขาอัปเกรดจนกระทั่งนักบวชชั้นสูงมองเขาด้วยความงุนงง "ท่านผู้เล่นที่รัก ท่านกำลังทำอะไรกับการสร้างๆ รื้อๆ บ้านอยู่ตรงนี้หรือครับ?"

เมื่อถูกจ้องมองโดยนักบวชชั้นสูงผู้หล่อเหลาเช่นนี้

ใบหน้าของเย่เฉินก็แดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ยอมเสียเปรียบในเชิงวาจา "ฉันอยากสร้างบ้านหลังใหญ่ๆ เพื่อใช้เวลาในค่ำคืนอันแสนหวานกับคุณไงครับ ท่านนักบวชชั้นสูง"

นักบวชชั้นสูงหน้าแดงเล็กน้อย "ซุกซนจริงนะ ไว้จบศึกป้องกันเมืองแล้วค่อยมาหาผมสิครับ"

เย่เฉิน: ???

แบบนั้นก็ได้เหรอ?

【กระท่อมค่าประสบการณ์ เลเวล 15】:

พลังชีวิต: 1,500,000

ฟังก์ชัน:

1. ภายในกระท่อม การฟื้นฟูพลังชีวิตและมานาของตัวละครเพิ่มขึ้น 100%
2. ภายในกระท่อม ตัวละครหรือสัตว์เลี้ยงได้รับค่าประสบการณ์ 480% ไม่มีจำกัดเวลา (โบนัส 10 เท่าจากหัวใจแห่งการก่อสร้าง)

เมื่อมีชาวเมืองคอยช่วยเก็บไอเทม

เย่เฉินจึงขลุกตัวอยู่แต่ในกระท่อม

สิ่งที่น่ากล่าวถึงก็คือ

ในที่สุดเพิงหมาแหงนหลังน้อยนี้ก็ขยายพื้นที่เสียทีเมื่อถึงเลเวล 10

เดิมที 《กระท่อมค่าประสบการณ์》 มีขนาดเพียง 10 ตารางเมตร

ตอนนี้มันกลายเป็น 20 ตารางเมตรแล้ว

ขนาดเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และในกระท่อมยังมีโต๊ะและเก้าอี้ตัวเล็กๆ อีกสี่ตัวแถมมาให้

ทว่า เย่เฉินได้เตรียมการมาก่อนหน้านี้แล้ว

《แหวนมิติเก็บของ》 ของเขาเต็มไปด้วยเสบียงกรัง

ถ้าไม่ใช่ขนมขบเคี้ยว ก็เป็นโต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง หรือแม้กระทั่งเตียงขนาดใหญ่

เขาขนพวกมันออกมาทั้งหมดในคราวเดียว

จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง หลับตาพริ้มและผล็อยหลับไป

【ระบบ】: ...สุดยอดไปเลย!

【ติง ตรวจพบว่าโฮสต์เผลอหลับไปในช่วงเวลาวิกฤตของการศึกป้องกันเมือง ท่านไม่กลัวตายจริงๆ หรือ โฮสต์ที่รัก? ระบบประทับใจจนหาคำบรรยายไม่ได้ เปิดใช้งานรางวัลแต้มปลาเค็ม 100 เท่า มอบรางวัล 100,000 แต้มปลาเค็ม】

【ติง โฮสต์ ท่านทำแบบนี้เพราะวางแผนจะปั๊มแต้มใช่หรือไม่? คำเตือนด้วยความหวังดี: ในดันเจี้ยนแห่งนี้มีบางสิ่งที่สามารถเพิกเฉยต่อการมีอยู่ของหอคอยป้องกันได้】

【ติง ดันเจี้ยนนี้เต็มไปด้วยอันตราย ท่านเต็มใจที่จะนอนอืดอยู่แบบนี้จริงๆ หรือ โฮสต์?】

"เงียบหน่อยน่า" เย่เฉินรู้สึกรำคาญและคร้านที่จะตอบโต้กับระบบ

【ระบบ】: ระบบปลาเค็มคงต้องขอยกเลิกการผูกมัดกับราชาปลาเค็มผู้นี้จริงๆ แล้วกระมัง (กระซิบแผ่วเบา)