บทที่ 15: กวนฉา: นี่จะไปปิกนิกหรือไง?

หลังจากซื้อ 《ผลชำระไขกระดูก》 ให้กับม้าบินแสงศักดิ์สิทธิ์แล้ว

จากแต้มปลาเค็มหนึ่งแสนสองหมื่นแต้มที่เย่เฉินหามาได้จากการทำตัวเป็นปลาเค็มมาตลอดทั้งคืน ก็เหลืออยู่ราวสี่หมื่นแต้ม

เมื่อรวมกับรางวัลที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่

เบ็ดเสร็จแล้วเขามีอยู่เกือบห้าหมื่นแต้ม

เย่เฉินเปิด 《ร้านค้าระบบ》 ขึ้นมา

ภายในร้านค้านี้มีช่องสินค้าทั้งหมด 20 ช่อง

และจะทำการรีเฟรชใหม่ทุกๆ 24 ชั่วโมง

สินค้าที่ปรากฏล้วนเป็นแบบสุ่ม

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขากำลังมองหาผลไม้ เขาได้สังเกตเห็นไอเทมชิ้นหนึ่ง

มันเป็นไอเทมที่พิเศษมาก

มีชื่อว่า 《น้ำยาเพิ่มค่าประสบการณ์สกิล》

สนนราคาขวดละ 1,000 แต้มปลาเค็ม

น้ำยาหนึ่งขวดสามารถเพิ่มความชำนาญให้กับสกิลใดก็ได้ 10 แต้ม

ซึ่งเทียบเท่ากับการร่ายสกิลนั้นๆ ถึง 10 ครั้ง

“อาจารย์ครับ ผมหิวแล้ว อาจารย์ช่วยทำอะไรให้กินหน่อยได้ไหมครับ?” เย่เฉินหาข้ออ้างส่งเดชเพื่อพา 'กวนฉา' ออกไปให้พ้นทาง “เมื่อคืนผมยังไม่ได้กินอะไรเลย”

เมื่อกวนฉาได้ยินดังนั้น

มีหรือที่เธอจะยอมปล่อยผ่าน?

เย่เฉินครอบครองอาชีพซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียวของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซ้ำยังเป็นอาชีพที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างยิ่ง

หลายฝ่ายต่างคาดการณ์กันว่า หากเย่เฉินเติบโตจนถึงขีดสุด

เขาจะสามารถบดขยี้ดันเจี้ยนได้ราบคาบ

เขาจะสามารถถล่มดันเจี้ยนทั้งหมดได้เพียงลำพัง

หากสิ่งปลูกสร้างของเย่เฉินคงทนถาวรและไม่ถูกทำลาย

เพียงแค่มีเย่เฉินอยู่คนเดียว เผ่าพันธุ์มนุษย์...

ก็อาจกดดันเผ่าปีศาจได้ทั้งดินแดน

เพียงแค่เขาสร้างหอคอยไปเรื่อยๆ ตามใจชอบ

ในเวลานี้ ไม่ใช่แค่สถาบันเซิ่งจิงเท่านั้น แม้แต่แผนการฝึกฝนของกองทัพที่มีต่อเย่เฉินก็ยังจัดอยู่ในระดับสูงสุด

พวกเขาวางแผนที่จะทุ่มเททรัพยากรที่ดีที่สุดทั้งหมดให้แก่เขา

พอได้ยินว่าเย่เฉินยังไม่ได้กินอะไร กวนฉาก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก “เดี๋ยวอาจารย์จะไปทำอาหารให้ เดี๋ยวนี้แหละ รอก่อนนะ”

เธอเตรียมตัวมาพร้อมสรรพ

ภายใน 《แหวนมิติเก็บของ》 ของเธออัดแน่นไปด้วยผักและผลไม้สด

แหวนวงนี้พิเศษมาก สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตและผักสดได้โดยไม่เน่าเสีย

กวนฉาถึงกับเลี้ยงสัตว์อสูรตัวเล็กๆ ไว้ข้างในด้วย

บอกตามตรงว่าเนื้อของสัตว์อสูรเหล่านี้เป็นอาหารบำรุงชั้นเลิศ

เพื่อสร้างความประทับใจที่ดีให้กับเย่เฉิน กวนฉาจึงรีบตรงเข้าครัวไปทำอาหารทันที

เมื่อเห็นว่ากวนฉาเดินไปไกลพอสมควรแล้ว

เย่เฉินจึงหยิบ 《น้ำยาเพิ่มค่าประสบการณ์สกิล》 ออกมา

“เอ๊ะ ทำไมถึงได้หนึ่งร้อยแต้มล่ะ?” เย่เฉินสะดุ้งโหยง “ฉันไม่ได้ซื้อผิดมาใช่ไหมเนี่ย?”

【ติงต่อง หามิได้ ทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากพรสวรรค์ของท่าน】

ไอเทมที่เย่เฉินแลกเปลี่ยนมาจาก 《ร้านค้าระบบ》

ล้วนถูก 【หัวใจแห่งการก่อสร้าง】 นับว่าเป็นสิ่งที่เย่เฉินสร้างขึ้นด้วยมือตนเอง

ในเมื่อเป็นของที่เย่เฉินสร้างกับมือ

จึงได้รับโบนัสจากพรสวรรค์

ผลลัพธ์ทั้งหมดจึงเพิ่มขึ้น 10 เท่า

จากเดิมที่เป็นเพียงค่าประสบการณ์สกิล 10 แต้ม

บัดนี้กลับกลายเป็น 100 แต้ม

เย่เฉินยิ้มแก้มปริ เขาแลกแต้มปลาเค็มที่เหลือทั้งหมดทันที

ได้ 《น้ำยาเพิ่มค่าประสบการณ์สกิล》 มาทั้งสิ้น 49 ขวด

จากนั้นเขาก็เริ่มกระดกพวกมันลงคอ

ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเลเวลสกิลนั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับขั้น

เย่เฉินดื่มไปถึงสี่สิบขวดเต็มๆ กว่าจะอัปเกรด 《หอคอยป้องกัน》 จากเลเวล 1 ไปถึงเลเวล 10 ได้

【《หอคอยป้องกัน》 เลเวล 10】

พลังโจมตี: 2,800 (ค่าสถานะได้รับผลจากหัวใจแห่งการก่อสร้าง)

พลังป้องกัน: 2,800

พลังชีวิต: 2,800

ระยะทำการ: 280 เมตร

สกิล:

【ความเสียหายทวีคูณ】: เมื่อโจมตีเป้าหมายเดิม การโจมตีครั้งที่สองจะรุนแรงขึ้นกว่าครั้งแรก 20% โดยมีความเสียหายทวีคูณสูงสุดที่ 240% (ค่าสถานะได้รับผลจากหัวใจแห่งการก่อสร้าง)

【เนตรสัจธรรมอาณาเขต】: สามารถมองทะลุสกิลซ่อนเร้นทุกชนิดภายในระยะทำการ

【โจมตีเข้าเป้า】: เพิกเฉยต่อการหลบหลีกทุกรูปแบบ ตราบใดที่เป้าหมายเข้ามาในระยะ จะต้องถูกโจมตีอย่างแน่นอน

ไม่ใช่แค่โบนัสค่าสถานะเท่านั้น

แม้แต่ 【ความเสียหายทวีคูณ】 ก็ยังเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นด้วย

ส่วนน้ำยาที่เหลืออีก 9 ขวด

เย่เฉินป้อนให้ 《กระท่อมค่าประสบการณ์》 จนหมด

ทำให้ 《กระท่อมค่าประสบการณ์》 เลื่อนระดับเป็นเลเวล 5

【《กระท่อมค่าประสบการณ์》 เลเวล 5】:

พลังชีวิต: 500,000

ฟังก์ชัน:

1. ภายในกระท่อม การฟื้นฟู HP และ MP ของตัวละครจะเพิ่มขึ้น 100%
2. ภายในกระท่อม ตัวละครหรือสัตว์เลี้ยงจะได้รับค่าประสบการณ์ 280% ไม่มีจำกัดเวลา (โบนัส 10 เท่าจากหัวใจแห่งการก่อสร้าง)

ค่าประสบการณ์สกิลที่ต้องใช้ในช่วงแรกนั้นค่อนข้างน้อย แต่จะทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนน่าตกใจในระดับหลัง

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เย่เฉินก็รู้สึกเหนื่อยแทบขาดใจ

“ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยชะมัด ขอนอนสักงีบก่อนแล้วกัน” เย่เฉินพลิกตัวนอนอย่างเกียจคร้าน

【ระบบ】: ... 【ติงต่อง ตรวจพบว่าอาการขี้เกียจของโฮสต์กำเริบ เพียงแค่อัปเลเวลสองสกิลง่ายๆ ท่านกลับรู้สึกเหน็ดเหนื่อยเจียนตาย ระบบรู้สึกประทับใจจนหาที่สุดไม่ได้ กระตุ้นรางวัล 10 เท่า ท่านได้รับ 5,000 แต้มปลาเค็ม】

เย่เฉินเริ่มเข้าใจแล้วว่าแต้มปลาเค็มเหล่านี้เป็นการสุ่ม บางครั้งก็มีคริติคอล 10 เท่า 100 เท่า หรือกระทั่ง 1,000 เท่า

แต่ไม่นานนัก เขาก็ผล็อยหลับไป

กวนฉาทำอาหารเสร็จอย่างรวดเร็ว

อาหารมื้อนี้สมบูรณ์แบบทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติ

เธอย่อมสังเกตเห็นม้าบินแสงศักดิ์สิทธิ์ที่นอนอยู่ในห้องนั่งเล่น

แต่แม้กระทั่งตัวเธอเอง

ก็ยังมองเห็นมันเป็นเพียงก้อนแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองเท่านั้น

“นี่ดูเหมือนสถานะวิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยงเลย” กวนฉาขมวดคิ้ว “หรือจะเป็นม้าบินแสงศักดิ์สิทธิ์ตัวนั้น? แต่เท่าที่ฉันรู้มา ม้าบินแสงศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงพาหนะ ไม่เคยมีประวัติว่ามันวิวัฒนาการได้มาก่อนในประวัติศาสตร์”

“สงสัยจังว่าจะวิวัฒนาการเป็นตัวอะไร น่าติดตามจริงๆ”

จากนั้นกวนฉาก็เหลือบไปเห็นเย่เฉินที่นอนหลับอยู่บนโซฟา จึงปลุกเขาให้ตื่น

เย่เฉินลืมตาขึ้นด้วยท่าทางงัวเงีย

“อาหารเสร็จแล้ว มาทานเถอะ” กวนฉาเอ่ยด้วยความเอ็นดูปนสงสาร

เห็นสภาพของเย่เฉินแบบนี้ เขาคงจะโหมอ่านหนังสือดึกดื่นหรือลงดันเจี้ยนมาทั้งคืนแน่ๆ ถึงได้ดูอ่อนเพลียขนาดนี้

เด็กวัยกำลังกินกำลังนอนต้องมาพึ่งอาหารเดลิเวอรี่ ช่างเสียสุขภาพจริงๆ

เย่เฉินตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะได้กลิ่นหอมที่ยากจะบรรยาย “อาจารย์ครับ ฝีมือทำอาหารของอาจารย์หอมมากเลยครับ?”

ดวงตาของกวนฉาเบิกกว้างด้วยความดีใจ “แน่นอนอยู่แล้ว”

ท้ายที่สุด เย่เฉินก็เป็นฝ่ายเรียกเธอว่าอาจารย์ก่อน

ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะลงตัวแล้ว

กวนฉาย่อมยินดีที่จะรับเย่เฉินเป็นลูกศิษย์อยู่แล้ว

บนโต๊ะอาหาร กวนฉาเอ่ยถามถึงเรื่องกุญแจดันเจี้ยน “เธอวางแผนจะไป 《ดันเจี้ยนบททดสอบ》 นั่นคนเดียวเหรอ?”

“คนเดียวครับ” เย่เฉินไม่ได้คิดจะแชร์กับใคร

“งั้นก็ระวังตัวด้วยนะ” กวนฉากล่าวพลางหยิบตุ๊กตาหน้าตาอัปลักษณ์ตัวหนึ่งออกมา “นี่คือ 《หุ่นเชิดชักใย》 มันสามารถรับการโจมตีถึงตายแทนเธอได้หนึ่งครั้ง เก็บไว้ในมิติเก็บของนะ ถ้าจู่ๆ มีกองขี้เถ้าสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้า แสดงว่าไอเทมชิ้นนี้ถูกใช้งานไปแล้ว”

《หุ่นเชิดชักใย》 นั้นแตกต่างจาก 《ตุ๊กตาตัวแทน》 ในร้านค้าระบบ

เพราะของจากระบบนั้นช่วยให้ฟื้นคืนชีพได้

แม้จะต้องแลกมาด้วยราคาค่านายหน้าก็ตาม

“ขอบคุณครับอาจารย์” แม้ไอเทมจะต่างกัน แต่เย่เฉินก็รับไว้ด้วยความเต็มใจ

ซึ่งนั่นทำให้กวนฉาพอใจมาก “งั้นอาจารย์ขอให้เธอโชคดีนะ”

หลังจากกินอิ่มนอนหลับ

เย่เฉินก็ลุกขึ้นและบอกกับกวนฉาว่า “ผมขอตัวขึ้นไปข้างบนเพื่อเตรียมของและจัดกระเป๋าก่อนนะครับ”

บ้านของเขาเป็นวิลล่าขนาดใหญ่ และห้องของเย่เฉินก็อยู่ที่ชั้นบน

กวนฉาอยากจะเห็นว่าเย่เฉินเตรียมอะไรบ้าง เผื่อว่าในฐานะอาจารย์ เธอจะให้คำแนะนำได้บ้าง

แต่ทว่า ภาพที่กวนฉาเห็นกลับเป็นเย่เฉินที่กำลังยัดขนมขบเคี้ยวสารพัดอย่างลงกระเป๋า แถมยังขอเนื้อน่องลายสัตว์อสูรจากเธอไปอีกสองชิ้นเพื่อเอาไว้กินเล่น

ตามด้วยเครื่องฉายโปรเจกเตอร์ คอมพิวเตอร์ น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู เครื่องปรุงบาร์บีคิว...

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังขนเครื่องนอน ฮีตเตอร์ และพัดลมไฟฟ้าไปด้วย...

กวนฉา: ???

นี่นายจะไปปิกนิกหรือไง?