บทที่ 03.ตันเถียนผลัดเปลี่ยน ระดับพลังพุ่งทะยาน
บทที่ 03.ตันเถียนผลัดเปลี่ยน ระดับพลังพุ่งทะยาน
ร่างของฉินหย่งนอนขดตัวคุดคู้ดิ้นรนอยู่บนพื้น ส่งเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดดังระงม
"ฉินอี้ ด้านนอกมีหลี่กังผู้คุ้มกันส่วนตัวของข้าอยู่..."
"เจ้า... เจ้าหยุดมือตอนนี้ ยังทันนะ... หากไม่แล้ว เจ้าจะต้องพบกับจุดจบที่อยู่ไม่สู้ตายอย่างแน่นอน!"
ฉินหย่งยังคงพยายามข่มขู่ฉินอี้
"ครอบครัวของพวกเจ้า เห็นข้าเป็นเพียงทรัพยากรในการฝึกฝน ความอัศจรรย์ของกายาเก้าเร้นลับโกลาหลของข้าก็หมดสิ้นลงแล้ว หากไม่ใช่เพราะช่วงนี้ยังต้องใช้แก่นโลหิตบริสุทธิ์ของข้าเพื่อระงับความปั่นป่วนของตันเถียนน้ำพุวิญญาณให้เจ้า พวกเจ้าก็คงจะฆ่าปิดปากทำลายศพข้าไปตั้งนานแล้ว"
"ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า พวกเจ้าจะยอมปล่อยข้าไปงั้นรึ?"
"เจ้าคิดว่าข้าจะหลงเชื่อคำพูดที่น่าขันเช่นนี้หรือ?"
"วันนี้ข้าจะบอกเจ้าให้เอาบุญ ข้าไม่เพียงแต่จะฆ่าเจ้า แต่ข้ายังจะบุกฝ่าออกไปจากที่นี่ให้จงได้ ผลกรรมที่ครอบครัวของพวกเจ้าจะต้องชดใช้ มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!"
ฉินอี้ออกแรงเหยียบลงไปที่เท้า
ซี่โครงของฉินหย่งหักสะบั้นลงทีละซี่ แทงทะลุเข้าไปในอวัยวะภายใน
ฉินหย่งกระอักเลือดคำโตออกมาไม่หยุดหย่อน
ในขณะนั้นเอง ภายในทะเลจิตของฉินอี้ ท่านปู่กระถางก็สั่นไหวเบาๆ พร้อมกับส่งเสียงออกมา "เจ้าหนู เริ่มลงมือได้แล้ว"
"แม้แต่ข้าเองก็ชักจะอยากรู้แล้วสิ ว่าเมล็ดมารและตันเถียนน้ำพุวิญญาณ ที่เจ้าดึงกลับคืนมา จะเกิดการผลัดเปลี่ยนไปในทิศทางใด?"
"อืม!" ฉินอี้ขานรับสั้นๆ
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ข่มอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านให้สงบลง ย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง กางนิ้วทั้งห้าออกประดุจกรงเล็บ ก่อนจะตะปบลงไปที่บริเวณหน้าท้องของฉินหย่งอย่างดุดัน
ตันเถียนน้ำพุวิญญาณ ถูกฉินอี้กระชากออกมาจากหน้าท้องของฉินหย่งอย่างโหดเหี้ยมทีละนิดทีละหน่อย
ตลอดกระบวนการนี้ ฉินหย่งแผดเสียงร้องโหยหวนอย่างแสนสาหัสประหนึ่งจะขาดใจ!
เมื่อตันเถียนน้ำพุวิญญาณถูกฉินอี้กระชากออกมาจนหลุดพ้นอย่างสมบูรณ์
ร่างของฉินหย่งก็สลายกลายเป็นเถ้าธุลีไปในทันที
ปราณโลหิตและจิตวิญญาณทั้งหมดของเขา ล้วนถูกเมล็ดมารที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในตันเถียนน้ำพุวิญญาณ ดูดกลืนตามติดออกมาด้วยจนหมดสิ้น
ในมือของฉินอี้ เปล่งประกายแสงสว่างเจิดจ้า ปราณแท้บริสุทธิ์พวยพุ่งออกมาอย่างล้นทะลัก
ตันเถียนน้ำพุวิญญาณ สมดั่งชื่อ ตันเถียนที่อัดแน่นไปด้วยปราณแท้ที่พวยพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ ผู้ฝึกยุทธ์ที่ครอบครองตันเถียนชนิดนี้ จะมีความก้าวหน้าในการบ่มเพาะรวดเร็วยิ่งนัก
วินาทีต่อมา ฉินอี้ก็นำตันเถียนน้ำพุวิญญาณที่ซุกซ่อนเมล็ดมารเอาไว้ในมือ ทาบลงบนหน้าท้องของตนเอง
ตันเถียนน้ำพุวิญญาณหวนคืน!
เมล็ดมารภายในตันเถียน แปรเปลี่ยนเป็นพลังอันเร้นลับอัศจรรย์ แผ่ซ่านกระจายออกไปในพริบตา!
"ตูม!"
ภายในตันเถียนน้ำพุวิญญาณของฉินอี้ บังเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้องประหนึ่งการเปิดฟากฟ้าแยกปฐพี
ตันเถียนขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น ยังปรากฏจุดแสงสีทองเปล่งประกายระยิบระยับขึ้นมาอีกด้วย
เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจ ตันเถียนของฉินอี้ก็แปรเปลี่ยนไปราวกับมหาสมุทรแห่งพลังปราณ แสงสีทองสาดส่องเจิดจ้า แฝงไปด้วยความรู้สึกอันยิ่งใหญ่และทรงพลัง!
เมื่อฉินอี้ดึงเอาตันเถียนน้ำพุวิญญาณและเมล็ดมารกลับคืนมา ก็เกิดการผลัดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ ตันเถียนกว้างใหญ่ไพศาลดุจมหาสมุทร แสงสีทองพวยพุ่งอย่างบ้าคลั่ง
ภายในทะเลจิตของเขา ท่านปู่กระถางสั่นไหวอย่างรุนแรง พร้อมกับเปล่งเสียงหัวเราะดังกังวาน
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
"ที่แท้ก็เป็นตันเถียนมหาสมุทรทองคำ ความหนาแน่นและปริมาณของพลังปราณ มากกว่าตันเถียนน้ำพุวิญญาณถึงร้อยเท่า!"
"ตันเถียนน้ำพุวิญญาณกายาระดับจิตวิญญาณขั้นสุดยอด ผลัดเปลี่ยนกลายเป็นกายาเต๋าระดับสุดยอดไปเสียแล้ว!"
"หากวันใดวันหนึ่งในอนาคต สามารถดึงเอาเนตรสวรรค์และกระดูกเทพซึ่งเป็นกายาระดับเทพกลับคืนมาได้ มันจะผลัดเปลี่ยนก้าวล้ำไปถึงระดับใดกันนะ?"
"ไม่แน่ว่าอาจจะก่อกำเนิดกายาที่อยู่เหนือกว่าระดับเทพ อย่างดวงตาคู่เทพและกระดูกศักดิ์สิทธิ์สูงสุดในตำนานขึ้นมาก็เป็นได้!"
กายาของผู้ฝึกยุทธ์บนโลกใบนี้ แบ่งออกเป็น กายาขุมทรัพย์ กายาจิตวิญญาณ กายาเต๋า กายาศักดิ์สิทธิ์ และกายาเทพ ในแต่ละระดับ ยังแบ่งย่อยออกเป็นขั้นต่ำ ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสุดยอด
เนตรสวรรค์ ซึ่งเป็นกายาชนิดแรกที่ถือกำเนิดขึ้นจากกายาเก้าเร้นลับโกลาหลของฉินอี้ คือกายาเทพระดับสุดยอด ส่วนกายาชนิดที่สองคือกระดูกเทพ จัดอยู่ในระดับกายาเทพขั้นกลาง
ส่วนตันเถียนน้ำพุวิญญาณที่ถือกำเนิดขึ้นเป็นลำดับสุดท้าย ถือเป็นกายาที่ด้อยที่สุดในบรรดากายาทั้งเก้า ทว่าก็ยังบรรลุถึงระดับกายาจิตวิญญาณขั้นสุดยอด
บนทวีปบรรพกาลแห่งนี้ กายาจิตวิญญาณขั้นสุดยอดก็นับว่าเป็นพรสวรรค์ระดับอัจฉริยะสวรรค์แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตันเถียนมหาสมุทรทองคำที่ได้รับการผลัดเปลี่ยนแล้วเลย!
เมื่อฉินอี้สัมผัสได้ถึงความลึกล้ำของตันเถียนมหาสมุทรทองคำอันเป็นกายาเต๋าระดับสุดยอด ภายในใจของเขาก็เปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้นยินดี
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่ได้มีเพียงตันเถียนมหาสมุทรทองคำเท่านั้น แต่เขายังได้รับปราณโลหิต พลังปราณ และความทรงจำทั้งหมดของฉินหย่งมาอีกด้วย
พลังเหล่านี้ ล้วนหลั่งไหลมารวมตัวกันอยู่ภายในร่างกายของฉินอี้ในยามนี้
ฉินอี้ถอดแหวนมิติของฉินหย่งออก แล้วหยิบเอาโอสถจำนวนมาก รวมถึงหินปราณที่ส่องแสงเรืองรองขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือกว่าสามร้อยก้อนออกมา
เขานำหินปราณวางเรียงรายไว้รอบตัว
จากนั้นก็กลืนโอสถลงไป
ก่อนจะนั่งขัดสมาธิ สองมือประสานอิน เงาร่างมารร้ายก็ควบแน่นก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง
มารร้ายอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมอันน่าสะพรึงกลัว
ทั้งๆ ที่เงาร่างมารร้ายก็ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอะไรมากมายนัก ทว่ายามที่อ้าปาก กลับให้ความรู้สึกราวกับเป็นห้วงลึกอันไร้ก้นบึ้ง
เคล็ดวิชามารปฐมกาล มารกลืนฟ้าดิน!
วิชานี้ ใช้สำหรับดูดซับและหลอมรวมพลังงานโดยเฉพาะ เป็นวิชาที่ดุดันถึงขีดสุด!
แสงสว่างที่แผ่ซ่านอยู่บนผิวของหินปราณรอบกายฉินอี้ สั่นไหวอย่างรุนแรง
พลังปราณอันเต็มเปี่ยมที่อัดแน่นอยู่ภายในหินปราณ ถูกดึงดูดออกมาอย่างทรงพลังและดุดัน
พลังปราณหลั่งไหลประดุจสายน้ำ เข้าสู่ปากของเงาร่างมารปฐมกาล จากนั้นก็ถูกหลอมรวมอย่างรวดเร็ว ผสานเข้ากับปราณชั่วร้ายใต้พิภพ แล้วไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของฉินอี้
นอกจากนี้ พลังที่ฉินอี้ได้รับมาจากฉินหย่ง รวมไปถึงพลังงานจากโอสถ ก็ถูกหลอมรวมด้วยความเร็วอันน่าทึ่งเช่นกัน
กลิ่นอายของฉินอี้ พุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วที่เหนือชั้นอีกครั้ง!
ขอบเขตทะลวงชีพจรขั้นที่สอง!
ขอบเขตทะลวงชีพจรขั้นที่สาม!
……
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่หนึ่ง!
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่สอง!
ใช้เวลาเพียงแค่สองเค่อกว่าๆ เท่านั้น ระดับพลังของฉินอี้ ก็ทะลวงพุ่งขึ้นไปถึงขอบเขตปราณแท้ขั้นที่สิบแล้ว
ขอบเขตปราณแท้ พลังปราณภายในกายจะแปรสภาพเป็นของเหลว!
ก้าวต่อไปก็คือขอบเขตก่อปราณ จากนั้นก็คือแก่นทองคำ!
ฉินอี้หยุดโคจรเคล็ดวิชา เงาร่างมารร้ายจางหายไป เขาเบิกตากว้างและหยัดกายลุกขึ้นยืน
เขาเอื้อมมือไปคว้ากระบี่ยาวที่ปักอยู่บนพื้นขึ้นมา
พลังปราณถูกถ่ายเทเข้าสู่ตัวกระบี่
ประกายกระบี่สาดส่องวูบวาบ
"วิ้ง!"
ข้อมือของฉินอี้สะบัดพลิ้ว
คมกระบี่สั่นไหว ส่งเสียงร้องคำรามดังกังวาน
นี่คือกระบี่วิญญาณระดับสุดยอดที่แฝงไปด้วยคุณสมบัติแห่งอสนีบาต!
วินาทีต่อมา ฉินอี้ก็วาดกระบี่ร่ายรำ ทันใดนั้น ประกายกระบี่ก็สว่างวาบขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปราณกระบี่ส่งเสียงหวีดหวิวไม่ขาดสาย
นี่คือครั้งแรกที่เขาฝึกกระบี่!
ทว่าทุกท่วงท่าและกระบวนท่า กลับไม่มีความรู้สึกติดขัดหรือเงอะงะเลยแม้แต่น้อย!
พื้นฐานวิชากระบี่ที่เขามีในตอนนี้ ล้วนได้รับมาจากฉินหย่ง!
วิชากระบี่ชุดนี้ มีชื่อว่า 'เก้ากระบี่ซ้อนคลื่น' เป็นวิชากระบี่ระดับเสวียนขั้นกลาง และยังเป็นวิชากระบี่ระดับสูงที่สุดที่ฉินหย่งครอบครองอีกด้วย
เคล็ดวิชาและวรยุทธ์ แบ่งออกเป็นสี่ระดับ ได้แก่ เทียน, ตี้, เสวียน, และหวง โดยแต่ละระดับยังแบ่งย่อยออกเป็นขั้นต่ำ ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสุดยอด
นอกจากนี้ วรยุทธ์ยังมีการแบ่งระดับความเชี่ยวชาญออกเป็น ขั้นต้น ขั้นเชี่ยวชาญ ขั้นสมบูรณ์ และขั้นสูงสุด
ฉินหย่งฝืนฝึกฝนวิชาเก้ากระบี่ซ้อนคลื่น จนแทบจะไปไม่ถึงระดับขั้นสมบูรณ์ โดยในการฟาดฟันกระบี่หนึ่งครั้ง สามารถปลดปล่อยประกายกระบี่ออกมาได้เพียงเจ็ดชั้นเท่านั้น
ทว่า ฉินอี้เพียงแค่ทดลองฝึกฝนไปรอบเดียว เมื่อเขาวาดกระบี่กวาดออกไปอย่างดุดัน ก็มีประกายกระบี่ถึงเก้าชั้นพวยพุ่งออกมาจากคมกระบี่
ประกายกระบี่ทั้งเก้าชั้น ทรงอานุภาพน่าเกรงขาม ฟันผ่าผนังหินอันแข็งแกร่งของห้องลับจนเกิดเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่
นี่คือการบรรลุวิชาเก้ากระบี่ซ้อนคลื่นถึงขั้นสูงสุดโดยตรง!
"แม้ว่าจิตวิญญาณกระบี่แต่กำเนิดของข้า จะตกไปอยู่ในร่างกายของฉินเฟยเสวี่ยแล้วก็ตาม แต่ข้าก็ยังคงมีความคุ้นเคยและผูกพันกับกระบี่ตามธรรมชาติ ยามที่ข้าใช้วิชากระบี่ จึงรู้สึกพลิ้วไหวราวกับปลาได้น้ำ"
ฉินอี้พึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็โคจรเคล็ดวิชามารปฐมกาล ปราณชั่วร้ายภายในกายพุ่งพล่าน เขาฟาดฟันกระบี่ออกไปอีกครั้ง!
ยังคงเป็นวิชาเก้ากระบี่ซ้อนคลื่นเช่นเดิม!
แต่ประกายกระบี่ทั้งเก้าชั้น กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทดุจน้ำหมึก!
ความดุดันของปราณชั่วร้าย ผสานเข้ากับความคมกริบของกระบี่!
"ตูม!"
ผนังด้านหนึ่งของห้องลับแห่งนี้ ก็เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวตามมาติดๆ!
ฉินอี้เก็บกระบี่ ใบหน้าฉายแววตื่นเต้นยินดี
การปะทุพลังของตันเถียนมหาสมุทรทองคำนั้นแข็งแกร่งมากพออยู่แล้ว เคล็ดวิชามารปฐมกาลยังช่วยส่งเสริมให้เขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!
"หากเจ้าสามารถดึงเอาจิตวิญญาณกระบี่แต่กำเนิดกลับคืนมาได้ แล้วให้เมล็ดมารที่สองกระตุ้นการผลัดเปลี่ยนของจิตวิญญาณกระบี่แต่กำเนิด เมื่อนั้นอานุภาพของวิชากระบี่ที่เจ้าใช้ออกมา จะได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล!" เสียงของท่านปู่กระถางดังขึ้น
ฉินอี้สูดลมหายใจเข้าลึก สีหน้าเด็ดเดี่ยวเด็ดขาด เอ่ยว่า "ถ้าอย่างนั้น ก้าวต่อไป ก็ต้องหาทางจัดการนางซะ!"