ตอนที่ 463 เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้มีความคิดอื่น?(ฟรี)

ตอนที่ 463 เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้มีความคิดอื่น?

ราชินีเซียนสังสารวัฏมีความงดงามเป็นเลิศ ใบหน้าสวยสง่าแบบสาวมั่น ความงามที่ดูสงบนิ่งและเยือกเย็นของนางแฝงไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจมาแต่กำเนิด

รูปร่างของนางสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หน้าอกอวบอิ่มราวกับจะทะลักออกมา เอวคอดกิ่วราวกับจะคว้าไว้ได้ด้วยมือเดียว

เรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นชายกระโปรงสีแดง ทั้งขาวเนียน เรียวยาว และกลมกลึง ราวกับว่าถ้าได้ถูกหนีบสักครั้งคงได้ขาดใจตายแน่ๆ

ด้วยความหนักแน่นของฮวาอวิ๋นเฟย เมื่อได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของราชินีเซียนสังสารวัฏ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเผลอมองด้วยความชื่นชมไปสองสามครั้ง

ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าตำหนักอู่เต๋อผู้เป็นถึงราชาเซียนผู้ยิ่งใหญ่จะหลงใหลนางจนหัวปักหัวปำ ราชินีเซียนสังสารวัฏผู้นี้มีเสน่ห์ดึงดูดใจมากจริงๆ ความงามแบบสาวมั่นทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากเอาชนะนางให้จงได้

ราชินีเซียนสังสารวัฏไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ชอบยั่วยวนใครให้หลงใหล แต่รูปร่างอันสมบูรณ์แบบและใบหน้าที่งดงามแบบสาวมั่นของนาง ทำให้แม้จะทำหน้าบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลา ก็ยังแฝงไปด้วยความเย้ายวนและความเป็นผู้ใหญ่

"ยัยอกตู้ม ดูเหมือนหน้าอกเจ้าจะใหญ่ขึ้นอีกแล้วนะ... อ๊าก..."

เจ้าตำหนักอู่เต๋อฉีกยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาว แต่ยังพูดไม่ทันจบก็โดนต่อยเข้าให้ ครึ่งหน้ายุบลงไป นอนร้องโอดครวญอยู่บนพื้น

"นิสัยปากเสียของเจ้านี่ แก้ไม่หายสักทีนะ!"

ราชินีเซียนสังสารวัฏชักมือกลับ นางเป็นคนที่ไม่เก็บความแค้นไว้ข้ามคืน มีความแค้นอะไรก็จัดการตรงนั้นเลย

นางหันไปมองฮวาอวิ๋นเฟย "ยังไม่เรียกท่านอาจารย์อีก? คัมภีร์สวรรค์สังสารวัฏก็ฝึกสำเร็จแล้ว เจ้าคิดจะเบี้ยวหรือไง?"

"เอ่อ..."

พูดตามตรง เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นกะทันหันมาก ฮวาอวิ๋นเฟยไม่ทันได้เตรียมใจเลยว่าแค่ฝึกคัมภีร์สวรรค์สังสารวัฏ ก็จะนับว่าเป็นศิษย์ของราชินีเซียนสังสารวัฏไปแล้ว

ตอนที่เทพธิดาซีเยว่มอบคัมภีร์สวรรค์สังสารวัฏให้เขา นางก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลย

"ไอ้หนุ่ม ถ้าเจ้ากล้าเรียกนะ คอยดูเถอะ เปิ่นหวังจะจับเจ้ามาหักขาซะ!"

"นอกจากเปิ่นหวังแล้ว ข้างกายยัยอกตู้มจะห้ามมีผู้ชายคนไหนอยู่ใกล้เด็ดขาด เป็นลูกศิษย์ก็ไม่ได้!"

ฮวาอวิ๋นเฟยยังไม่ทันได้พูดอะไร เจ้าตำหนักอู่เต๋อก็เอามือกุมหน้า ถลึงตาข่มขู่

เขาต้องขัดขวางไม่ให้ฮวาอวิ๋นเฟยฝากตัวเป็นศิษย์ ไม่อย่างนั้น พอนึกภาพว่ามียัยอกตู้มมีผู้ชายเดินตามต้อยๆ แม้จะเป็นแค่ลูกศิษย์ เขาก็รู้สึกทนไม่ได้แล้ว

เขาช่างองอาจและห้าวหาญ บารมีราชาแผ่ซ่าน พรสวรรค์สะเทือนฟ้า เขาต่างหากคือคนที่มีคุณสมบัติคู่ควรที่จะยืนเคียงข้างราชินีเซียนสังสารวัฏที่สุด!

"ยัยอกตู้ม เจ้าจะทำอะไร ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ ข้าไม่มีศักดิ์ศรีหรือไง?"

จู่ๆ เจ้าตำหนักอู่เต๋อที่เพิ่งจะพูดจบ ก็ถูกราชินีเซียนสังสารวัฏหิ้วคอเสื้อขึ้นมาเหมือนลูกเจี๊ยบ ตอนนี้เขาใช้พลังไม่ได้เลย สภาพก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแกะรอการเชือด

ราชินีเซียนสังสารวัฏมีใบหน้าเย็นชา จ้องมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ เอ่ยเสียงเย็นว่า "เจ้ากล้าขู่ศิษย์ข้าต่อหน้าข้างั้นหรือ?"

"ข้าทำไปก็เพื่อความหวังดีต่อเจ้านะ!" เจ้าตำหนักอู่เต๋อปากแข็ง พยายามจะดิ้นรน แต่ร่างกายกลับขยับไม่ได้เลย

"ข้าคือคนที่รักเจ้าที่สุด และมีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดที่จะยืนเคียงข้างเจ้า"

"ลองคิดดูสิ ตอนแรกที่ข้าเห็นเจ้า เจ้ายังเป็นแค่ระดับราชันย์นักบุญ ส่วนข้าก็เป็นถึงจักรพรรดิหญิงขั้นประสานเต๋า แม้ฐานะของพวกเราจะไม่คู่ควรกัน แต่ข้าก็ตกหลุมรักเจ้าตั้งแต่แรกเห็นเลยนะ"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อมองราชินีเซียนสังสารวัฏด้วยสายตาลึกซึ้ง หวังว่านางจะเข้าใจความรู้สึกของเขา

หลายปีมานี้ คนที่เขาอยากจะมัดตัวกลับไปอยู่ด้วยมากที่สุดก็คือนาง และก็เป็นนางมาโดยตลอด!

ไม่เคยเปลี่ยนใจเลย!

"เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้มีความคิดอื่น?"

"พวกผู้ชายอย่างพวกเจ้า มีใครเป็นคนดีบ้าง!?"

มุมปากของราชินีเซียนสังสารวัฏปรากฏรอยยิ้มเย็นชา นางสะบัดมือ โยนเจ้าตำหนักอู่เต๋อลอยละลิ่วไปไกล กลายเป็นดาวตกหายวับไปในขอบฟ้า

"ไอ้หนุ่ม ถ้าเจ้ากล้าฝากตัวเป็นศิษย์ล่ะก็ ต่อให้ไม่ต้องเอาเต๋อจื่อคืน ข้าก็จะสู้ตายกับเจ้าให้ได้!"

เสียงของเจ้าตำหนักอู่เต๋อดังแว่วมาจากสุดขอบฟ้า แหวกอากาศมาอย่างบ้าคลั่ง แฝงไปด้วยความริษยาอย่างรุนแรง

เขาต่างหากคือเจ้าชายขี่ม้าขาวของราชินีเซียนสังสารวัฏ สักวันหนึ่งเขาจะขี่เมฆสีรุ้งไปจับตัวนางมาจากดินแดนโบราณสังสารวัฏให้จงได้!

อิฐคุณธรรมเพิ่งจะบินกลับมาจากขอบฟ้าอีกด้านหนึ่ง พอได้ยินประโยคนี้ คิ้วของมันก็ขมวดเข้าหากัน พึมพำว่า "นี่หรือที่เขาว่ากันว่า ความรักมันเปลี่ยนแปลงกันได้?"

ที่แท้ในใจของพี่สุดหล่อ มันก็ยังสู้ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้เลย

ฮึ่ม!

"ราชินีเซียนสังสารวัฏนี่ ดูท่าจะหวงลูกศิษย์น่าดูเลยนะ!"

ฮวาอวิ๋นเฟยมองราชินีเซียนสังสารวัฏอยู่เงียบๆ หวงลูกศิษย์ นี่คือความประทับใจแรกที่เขามีต่อราชินีเซียนสังสารวัฏท่านนี้

เขายังไม่ได้ฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยซ้ำ เจ้าตำหนักอู่เต๋อแค่ขู่เขาไปประโยคเดียว ราชินีเซียนสังสารวัฏก็ลงมือทันที จะเห็นได้ว่าคุณสมบัติการหวงลูกศิษย์ของนางนั้นเต็มเปี่ยม!

"ยังไม่ฝากตัวเป็นศิษย์อีกหรือ?"

ราชินีเซียนสังสารวัฏปรายตามองฮวาอวิ๋นเฟย

"ผู้น้อยฮวาอวิ๋นเฟย คารวะท่านอาจารย์"

หลังจากคิดทบทวนดูแล้ว ฮวาอวิ๋นเฟยก็ตัดสินใจยอมรับอาจารย์ราคาถูกคนนี้ไว้ อย่างไรเสีย มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียหายอะไร

กลับกัน หลังจากฝากตัวเป็นศิษย์ของราชินีเซียนสังสารวัฏแล้ว เขาก็จะได้มีที่พึ่งอันแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแห่ง ทำไมจะไม่เอาล่ะ?

ราชินีเซียนสังสารวัฏผู้นี้ เป็นถึงบุคคลระดับตำนานของแดนเซียน มีคนกล้าตอแยน้อยมาก แม้แต่พวกสิ่งมีชีวิตระดับราชาโบราณก็ยังต้องเกรงใจนาง!

ผู้หญิงคนนี้ ถ้าเจ้ากล้าไปแหย่นาง นางก็กล้าลงมือจริงๆ นะ!

อาจกล่าวได้ว่า ในเรื่องนี้เจ้าตำหนักอู่เต๋อก็ถือว่ามีความภาคภูมิใจได้เลย เพราะเขาไปแหย่นางมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังมีชีวิตรอดมาได้ แสดงว่าดวงแข็งมาก!

ราชินีเซียนสังสารวัฏยังมีอีกสถานะหนึ่ง นางกับเทพจันทราโบราณแห่งวิหารเทพจันทราและราชินีแห่งที่ราบสูงได้รับการขนานนามว่าเป็นสามสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนเซียน!

ทั้งสามคนเป็นสตรีที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานและเป็นตำนานที่สุดในแดนเซียน แต่ละคนต่างก็มีเรื่องราวของตัวเอง ซึ่งเกี่ยวพันกับความลับอันน่าสะพรึงกลัว!

การมีสถานะเป็นศิษย์ของราชินีเซียนสังสารวัฏ จะช่วยให้การทำสิ่งต่างๆ ในวันข้างหน้าของฮวาอวิ๋นเฟยง่ายขึ้นมาก หากเขาเปิดเผยสถานะนี้ สถานะของนิกายเต้าหยวนในสายตาของผู้อื่น ก็จะได้รับการยกระดับขึ้นด้วยอิทธิพลของเขา!

นอกจากนี้ การที่ฮวาอวิ๋นเฟยยอมฝากตัวเป็นศิษย์ก็ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง

เขาสัมผัสได้ว่า บรรดาผู้อาวุโสที่มีระดับพลังสูงส่งในศาลบรรพชนดูเหมือนจะไม่สามารถลงมือได้ตามอำเภอใจ เหมือนกำลังระแวงอะไรบางอย่างอยู่

ดังนั้น การยอมรับราชินีเซียนสังสารวัฏเป็นอาจารย์ ก็จะช่วยลดความกดดันให้กับบรรดาผู้อาวุโสได้ ทำให้โอกาสที่พวกเขาจะต้องออกหน้าลดน้อยลง และนิกายเค่าซานก็จะปลอดภัยมากขึ้น

"อืม ต่อไปนี้เจ้าก็คือศิษย์คนที่สองของข้า และเป็นศิษย์น้องของเยว่เอ๋อร์"

ราชินีเซียนสังสารวัฏรับการคารวะจากฮวาอวิ๋นเฟยด้วยความเต็มใจ สีหน้าไร้อารมณ์ น้ำเสียงเรียบเรื่อย

"วูบ!"

มีแสงสว่างวาบขึ้น กลางฝ่ามือของราชินีเซียนสังสารวัฏก็ปรากฏหินขนาดเท่าฝ่ามือ รูปร่างคล้ายก้อนกรวด บนนั้นสลักลวดลายเต๋าสีแดงเอาไว้

"นี่คือของรับขวัญ" ราชินีเซียนสังสารวัฏโยนหินก้อนพิเศษนั้นให้ฮวาอวิ๋นเฟย

หินก้อนนี้เย็นเฉียบเมื่อสัมผัส แฝงไปด้วยพลังกฎเกณฑ์แห่งสังสารวัฏที่แข็งแกร่งมาก บนหินสลักลวดลายเต๋าสีแดง ดูเก่าแก่และลึกล้ำ แผ่กลิ่นอายของพลังอันเร้นลับออกมา

เพียงแค่ถือไว้ในมือ ฮวาอวิ๋นเฟยก็แทบจะถูกดึงเข้าสู่สังสารวัฏ รอยประทับสังสารวัฏโบราณที่หว่างคิ้วปรากฏขึ้นลางๆ พลังจากคัมภีร์สวรรค์สังสารวัฏพุ่งพล่านออกมาจากร่างอย่างไม่รู้ตัว!

ฟ้าดินสั่นสะเทือน บารมีจักรพรรดิกวาดล้าง กฎเกณฑ์แห่งสังสารวัฏพลุ่งพล่าน!

ท้องฟ้ามืดครึ้มลงทันตาเห็น เส้นทางโบราณสายหนึ่งปรากฏขึ้นลางๆ ทอดยาวไปยังดินแดนอันไกลโพ้นที่ไม่อาจเอ่ยถึง มองไม่ชัด จับต้องไม่ได้ ไม่รู้เลยว่าเส้นทางโบราณอันลึกลับนี้มีอยู่จริงหรือไม่

"พรสวรรค์นี้น่ากลัวยิ่งนัก!"

เมื่อมองดูเส้นทางโบราณที่ปรากฏขึ้นลางๆ ในส่วนลึกของท้องฟ้า ราชินีเซียนสังสารวัฏก็รู้สึกตกใจ

เพียงแค่ได้รับหินสังสารวัฏ ก็สามารถทำให้เกิดนิมิตแห่งฟ้าดินได้ ถึงกับอัญเชิญเส้นทางโบราณแห่งสังสารวัฏออกมาได้ นอกจากซีเยว่และนางแล้ว ฮวาอวิ๋นเฟยก็คือคนที่สามที่นางเคยเห็นว่าทำได้

และที่สำคัญ ฮวาอวิ๋นเฟยยังดูจะแข็งแกร่งกว่านางและซีเยว่เสียอีก เพราะนอกจากฮวาอวิ๋นเฟยจะฝึกฝนคัมภีร์สวรรค์สังสารวัฏแล้ว บนร่างของเขากลับไม่มีของวิเศษใดๆ ที่เกี่ยวกับพลังแห่งสังสารวัฏเลย

แต่นางกับซีเยว่มี!

จะเห็นได้ว่า ฮวาอวิ๋นเฟยมีพรสวรรค์ล้ำเลิศไร้เทียมทานอย่างที่ซีเยว่เคยบอกนางจริงๆ!

"เขาเป็นใครกันแน่ แล้วราชาเซียนที่อยู่เบื้องหลังเขาคือใครกัน?"

ราชินีเซียนสังสารวัฏไม่อยากจะเชื่อเลยว่า อัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศเช่นนี้ จะมาจากโลกเบื้องล่าง

นางนึกไปถึงชายวัยกลางคนชุดขาวที่ลงมือกับเจ้าตำหนักอู่เต๋อ ทั้งสองคนและขุมกำลังที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาต้องไม่ธรรมดาแน่ การที่พวกเขามาซ่อนตัวอยู่ในแดนเซียน คงต้องมีความลับอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่เป็นแน่!