ตอนที่ 170 Claimhb Solais 1

“จิ๊” ไฮด์ถอดหน้ากากและเสื้อคลุมออก และจับจ้องมายังกลุ่มธีโอดอร์ที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาไม่คาดคิดว่าเขาจะได้มาพบกับปรมาจารย์ดาบคนอื่น นอกจากนั้น ในระหว่างการแลกเปลี่ยนเพลงดาบ เขาสามารถบอกได้ว่าคู่ต่อสู้ของเขานั้นไม่ธรรมดาเลย

อย่างไรก็ตาม แทนที่จะทำหน้าเครียด ไฮด์กลับยิ้ม “นี่ถือเป็นเรื่องที่ดี มันเป็นครั้งแรกที่ข้าได้พบกับความสามารถออร่าเช่นเจ้า  ดาบของเจ้าสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและรวดเร็วในทุกๆทิศทาง แต่ดาบที่เจ้ามีอยู่ถือเป็นความอัปยศอย่างยิ่ง”

แรนดอล์ฟรู้สึกตกใจที่ได้ยินคำพูด แต่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้

เนื่องจาก แรนดอล์ฟตระหนักถึงจุดอ่อนที่ไฮด์ได้กล่าวดี มันมีการผสมผสานของดาบคู่มากมายเช่น ดาบยาวและดาบสั้น ดาบเบาและดาบหนัก และอื่นๆ อย่างไรก็ตามเพลงดาบคู่โคลวิสจะต้องใช้ดาบสองเล่มที่เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบในเรื่องรูปร่างและน้ำหนัก

แต่ดาบเช่นนั้นไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายนัก ดาบที่อควาโล่มีในหีบสมบัติของเธอนับว่ามีชื่อเสียง แต่มันยังมีช่องโหว่เล็กน้อยในเพลงดาบของแรนดอล์ฟเนื่องจากลักษณะของดาบ รูปร่างและน้ำหนักของดาบที่เขามีในปัจจุบันค่อนข้างคล้ายกัน แต่ศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงกลับต่างกัน

“และ....”ไฮด์เลื่อนสายตาจากแรนดอล์ฟไปยังธีโอดอร์

ธีโอดอร์ได้กลบเกลื่อนสร้อยคอที่ถูกทำลายโดย Claimhb Solais เขาได้กลับมาอยู่ในรูปลักษณ์เดิมของเขาแล้ว หนึ่งปีที่ได้เปลี่ยนลักษณะและตัวตนของเขา แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เขามีลักษณะเหมือนคนอื่น

หลังจากที่ได้โจมตีอย่างกะทันหัน ดวงตาไฮด์ก็ส่องแสงขณะที่เขาพึมพำว่า “ในที่สุดข้าก็พบเจ้า ธีโอดอร์ มิลเลอร์”

ลมที่พัดผ่านรอบๆตัวปรมาจารย์ดาบได้หยุดนิ่ง

“ข้าคิดว่าหนูในตรอกซอยนั่นจะล้อข้าเล่นเสียอีก....หากข้ารู้เรื่องนี้ ข้าคงจะทำไห้มันตายง่ายๆ”ไฮด์พูดด้วยน้ำเสียงดังซึ่งทำให้เขาดูเหมือนสัตว์ที่กำลังคำราม

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับหนึ่งปีที่ผ่านมา ธีโอดอร์ได้เข้าสู่ขอบเขตที่แตกต่างกัน และเขาไม่ได้สั่นกลัวไปกับบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวของไฮด์ ‘หนูในตรอกซอย’ ทำให้ธีโอดอร์นึกถึงกิบราที่ถูกทรมานจนตาย

ดังนั้น ธีโอดอร์จึงกล่าว “ปรมาจารย์ดาบผู้ที่ภูมิใจในวิธีการทรมานของเขา แต่หนูเองก็น่าจะเป็นชื่อเล่นของแกนะ เนื่องจากแกรู้จักแต่วิธีหลบซ่อน?”

ไฮด์หัวเราะ “ฮ่าๆ จอมเวทย์ผู้นี้ช่างมีลิ้นที่แหลมคมนัก ข้าควรที่จะทำให้มันไม่สามารถพูดอะไรได้อีกต่อไป?”

“แกคือหนูที่เคยติดกับ ผู้ที่วิ่งหนีเยี่ยงสุนัขเมื่อแขนข้างหนึ่งของแกถูกตัดขาด”คำพูดของธีโอดอร์ได้บาดลึกลงไปในใจเขา

“…หืม”น้ำเสียงขี้เล่นของไฮด์ได้แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา

วูบบบ!

ไม่มีลมที่พัดผ่าน แต่ผมสีเทาของเขากลับลุกตั้งขึ้น มันเป็นแรงกดดันออร่า  พลังออร่าได้ไหลออกมาจากร่างกายของไฮด์อย่างธรรมชาติ นี่มันแตกต่างไปจากผู้คนที่ใช้ออร่าอย่างมีสติ ปรมาจารย์ดาบผู้นี้มีอารมณ์ที่รุนแรงและได้ถูกกระตุ้นโดยไม่รู้ตัว

‘แรงกดดันได้เพิ่มขึ้นเกือบจะสองเท่า....เขายังคงเจ็บช้ำจากความพ่ายแพ้ในเกรทฟอเรสต์’ธีโอดอร์ตระหนักดี

แม้จะถูกครอบงำด้วยพลังอันแสนน่ากลัว แต่ธีโอดอร์ยังคงจ้องมองไฮด์โดยไม่ก้าวถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว อารมณ์ที่รุนแรงนั้นอาจจะเพิ่มพลังของให้เขาก็จริง แต่มันก็ส่งผลเสียต่อการเคลื่อนไหวที่เฉียบคมและความสามารถในการคิดคำนวณอย่างใจเย็น

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ธีโอดอร์ให้ความสนใจจริงๆก็คือรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของ ‘Claimhb Solais’ ดาบของราชาแห่งทวยเทพ นูอาด้า  ดาบสีเงินได้เปลี่ยนเป็นแขนซ้ายของไฮด์

‘ความตะกละ’

-อืม

ขณะที่ไฮด์สูญเสียสติของเขาด้วยความโกรธที่เดือดพล่าน ธีโอดอร์ก็ถามความตะกละอย่างเร็ว ‘แกได้บอกฉันก่อนหน้าว่าปรมาจารย์ดาบผู้นั้นไม่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมใช่มั้ย?’

-ถูกต้อง ปรมาจารย์ดาบอาจจะยิ่งใหญ่ในยุคนี้ แต่เขาไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นนายแห่งดาบเทพ Claimhb Solais

‘หากเป็นเช่นนั้น ก็หมายความว่ามันมีข้อจำกัดสำหรับดาบเทพและเขาไม่สามารถที่จะใช้งานคุณสมบัติของมันได้ทั้งหมด?’

-ข้าเข้าใจดีถึงเจตนาที่อยู่เบื้องหลังคำถามของเจ้า

หากไฮด์ยังสามารถใช้ความสามารถเดิมที่เขาได้แสดงก่อนหน้านี้ได้ ทั้งสองคนคงไม่มีโอกาสชนะ เหงื่อได้ไหลหยดลงจากใบหน้าธีโอดอร์ขณะที่เขามองไปที่ที่วอร์ล็อคได้ตาย พื้นทรายได้ละลายยุบลงราวกับเกิดปล่องภูเขาไฟ

โชคดีที่ความตะกละได้ปฏิเสธความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุดนั่น

-พลังอำนาจเช่นนั้นจะไม่สามารถใช้งานได้ชั่วขณะหนึ่ง อย่างไรก็ตาม แขนซ้ายนั้นเกือบที่จะปฏิเสธเวทมนต์ได้ทั้งหมด แม้กระทั่งเวทย์ขั้น7เองก็ยังไม่สามารถเจาะผ่านความต้านทานของดาบเทพได้

‘งั้นมีโอกาสไหมที่พวกฉันสองคนจะชนะเขา?’

-หากเป็นสองต่อหนึ่ง เจ้าจะมีอัตราที่สูงกว่า70% ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดก็คือคุณสมบัติอื่นของClaimb Solais (ช่วยคิดชื่อกันเรววว)

มีคุณสมบัติอื่นอีก?อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังจะถามความตะกละอีกครั้ง ไฮด์ก็ได้เปิดปากขึ้น

“…ไม่ว่าข้าจะคิดยังไงก็ตาม การจัดการกับพวกเจ้าทั้งคู่เป็นเรื่องที่เสียเปรียบ”

เขาเป็นผีในหมู่7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ ผู้ที่ฝึกฝนด้วยเลือดตั้งแต่เด็ก ความรู้สึกของไฮด์ทำให้เขารับรู้ว่ามีผู้ก้าวข้ามขอบเขตถึงสองคนตรงหน้าเขา แม้ว่าเขาจะอวดดีต่อวอร์ล็อค แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะแรนดอล์ฟและธีโอดอร์พร้อมๆกันได้

ไฮด์รู้เรื่องนี้และจับไปยังดาบตรงที่แขวนอยู่ตรงเอวเขา “การเป็นจ้าวมนตราภายในหนึ่งปี.....ที่นายของข้าระบุว่าเจ้าเป็นเป้าหมายที่ต้องจัดการโดนเร็วคงไม่ผิดนัก”

ธีโอดอร์ส่ายหัวเขา ‘นาย?เขากำลังพูดถึงองค์จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิแอนดราส ไม่สิ ถ้าเป็นเช่นนั้นเขาคงพูดว่า ‘ฝ่าบาท’……’

อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์นั้นไม่สามารถที่จะคิดได้นานนัก แทนที่จะเป็นดาบเทพ ไฮด์ดึงดาบเล่มอื่นขึ้นมาและชี้มันไปยังทั้งสองคน คลื่นพลังออร่าที่มีความหนาแน่นสูงได้ทำให้อากาศโดยรอบกลายเป็นหมอกควัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังที่น่าตื่นกลัว

ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟได้จัดท่าของพวกเขาให้เหมาะสม

“ข้าจะเล่นกับเจ้าเล่นน้อยหลังจากนี้ นักดาบผู้ไร้ชื่อ”ไฮด์กล่าว

แรนดอล์ฟหัวเราะเยาะให้กับคำพูดของไฮด์ “อะไร?แกคิดจะจัดการกับพวกเราทีละคน?”

“ข้าเกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น เจ้าเป็นนักดาบที่ดี แต่ข้าต้องทำหน้าที่ของข้าก่อน ข้าจะต่อสู้กับเจ้าหลังจากที่ได้รับหัวของจอมเวทย์ผู้นี้”

“น่าขัน-”แรนดอล์ฟพยายามที่จะปฏิเสธมัน

อย่างไรก็ตาม แขนซ้ายของไฮด์ก็ได้ส่องแสงออกมาขณะที่เสียงดังออกมาจากปากเขา “[ราชาแห่งTuatha Dé Danann จงแสดงรัศมีแห่ง นูอาด้า แอร์เก็ทอะลอม  ออกมาในการต่อสู้ครั้งนี้! ดาบเทพที่ไม่อาจจะแตกหัก จงปิดกั้นศัตรูของข้า ธีโอดอร์ มิลเลอร์ จากการหลบหนี!]

ขณะเดียวกันแสดงดังกล่าวก็ได้สาดออกมา

“---------อ่า!?”

มันเป็นเรื่องปกติที่ ‘ตาจะมืดบอกจากแสงที่ส่องประกายเช่นนี้’ มันเป็นแสงจากยุคโบราณกาล นี่เป็นอำนาจที่สามที่มอบให้แก่ดาบเทพสุริยะ Claimhb Solais เวทมนต์ที่ปิดกั้นแสงสว่าง เวทย์ที่เรียกว่าความมืด ทั้งหมดต่างถูกลบล้างไปขณะที่ผู้คนในพื้นที่ถูกบังคับให้ต้องปิดตาของพวกเขา

ธีโอดอร์ แรนดอล์ฟ และแม้กระทั่ง ไฮด์เองก็ไม่อาจจะเป็นอิสระจากพลังดังกล่าว

แรนดอล์ฟได้สาบแช่ง “บ้าเอ้ย....!ไอแสงบ้านี่มันอะไรกัน?”

จากนั้นเมื่อแสงสีเงินได้ปกคลุมไปทั่วพื้นดินและท้องฟ้าเรียบร้อยแล้ว แรนดอล์ฟก็สามารถยกเปลือกตาทั้งสองข้างขึ้นได้ สายตาของปรมาจารย์ดาบยังคงเบลอๆ แต่มันก็เป็นเพียงชั่วขณะเท่านั้น ไม่นานหลังจากนั้นดวงตาสีขาวของแรนดอล์ฟก็กลายเป็นแดงก่ำ และตะโกน “ธะ-ธีโอดอร์?!”

ปฏิกิริยาของแรนดอล์ฟเป็นไปอย่างธรรมชาติ เขาได้หลับตาของเขาเนื่องจากแสงที่สว่างเพียงแค่ชั่วขณะ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง.....

สหายที่อยู่ด้วยกันกับเขามานานนับปี ธีโอดอร์ เขาได้หายไปพร้อมกับ1ใน7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ

***

นูอาด้า แอร์เก็ทอะลอม มีชื่อเสียงอย่างมากในยุคโบราณกาลด้วยชื่อ ‘แขนเงิน นูอาด้า’

ตามข้อมูลที่ได้พบในซากโบราณบางแห่ง เขาได้ทำลายผ่านกองทัพปีศาจด้วยตัวคนเดียวและสังหารราชาปีศาจ บาเลอร์ เขาได้ฆ่าสิ่งมีชีวิตทุกทั้งหมดที่อยู่ในสายตาเขาและเปลี่ยนกองทัพปีศาจให้กลายเป็นซากศพ

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่จำเป็นสำหรับการบรรลุความสำเร็จนั้น ก็คือ ‘Claimhb Solais’ ซึ่งเป็นดาบเทพเจ้าที่สลักอำนาจของสุริยะเทพลงไป

แม้ว่านูอาด้าจะตัดผ่านกองทัพปีศาจและเผชิญหน้ากับบาเลอร์ก็ตาม มันคงจะไร้ค่าหากบาเลอร์นั้นหนีไป เพื่อป้องกันความเป็นไปได้นั้น มันจำเป็นต้องบังคับให้ฝ่ายตรงข้ามเข้าสู่สนามรบแบบ ตัวต่อตัว

ไฮด์ได้ชี้ไปที่แขนซ้ายด้วยใบหน้าอันภาคภูมิใจ “สนามรบนี้เป็นพื้นที่ที่สร้างขึ้นด้วยพลังของสุริยะเทพ พวกเราไม่สามารถที่จะออกไปได้จนกว่าจะมีใครคนหนึ่งตายจากไป”

ซึ่งแตกต่างจากไฮด์ ผู้ที่กำลังอธิบายเรื่องนี้ให้เขาฟังอย่างใจเย็น ธีโอดอร์ได้กระโดดถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ฝ่ายตรงข้ามของเขาคือปรมาจารย์ดาบ ธีโอดอร์จำเป็นต้องอยู่ห่างจากฝ่ายตรงข้ามให้เท่าที่จะทำได้ เมื่อได้ระยะห่าง50เมตร ธีโอดอร์ก็ได้วัดความกว้างของพื้นที่อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ปล่อยคลื่นพลังเวทย์ไปเพื่อตรวจสอบและมองไปยังผลลัพธ์ที่ได้

พื้นที่นั้นแคบกว่าที่เขาคิด ธีโอดอร์คำนวณผลของเวทมนต์ตรวจสอบและความรู้สึกของเขากลายเป็นแข็งกระด้าง มีรัศมี100เมตร และช่วงระยะที่ผิดพลาดประมาณ3เมตร มันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่เพียงพอสำหรับจอมเวทย์ ปรมาจารย์ดาบสามารถเคลื่อนที่ได้หลายสิบเมตรภายในก้าวเดียว ดังนั้นพื้นที่ขนาด200เมตรนี้จึงแคบเกินไป

ขณะที่กำลังทิ้งระยะห่างเพื่อป้องกัน ไฮด์ก็หัวเราะเยาะเขา “ฮ่า ตอนนี้ใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกนั่นได้สูญเสียความสงบของมันแล้ว”

ในท่ายที่สุด มันก็จะเป็นเช่นนี้ ชะตากรรมของจอมเวทย์ก็คือการตกตายต่อหน้านักดาบ

เขาใช้ชีวิตของเขามาท่ามกลางเลือดและดาบในมือขวา ไฮด์เป็นมือสังหารที่ถูกเจ้าชายเฟอร์มุดเลี้ยงมาโดยเฉพาะ เขาเป็นสัตว์ประหลาดประเภทหายากผู้ที่จะเชื่อฟังคำสั่งยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด แม้กระทั่งเกียรติยศ ชื่อเสียง

แม้กระนั้นก็ตาม ธีโอดอร์ก็ไม่ลังเลเลยที่จะสู้ “เจ้านายของแกได้ทำอะไรเมื่อแขนของแกถูกตัด?แกแข็งแกร่งเพียงเพราะแกมีดาบเทพเจ้า ข้าคงจะประเมิน7เทพดาบแห่งจักรวรรดิไว้สูงเกินไป”

“หุบปาก”

“เจ้านายของแกนี่ตลกดีนะ ให้ดาบเทพเจ้ากับแก.....เขาไม่คิดเลยงั้นหรือว่ามันเหมือนกับการมอบไข่มุกให้กับหมูโง่?”

ธีโอดอร์ไม่รู้ว่าคำพูดไหนที่ทำให้ไฮด์โกรธ แต่ทว่า ทันทีที่ธีโอดอร์พูดเสร็จ เขาก็เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ลุกโชนในดวงตาของไฮด์ มันเป็นความเกลียดชัง อารมณ์ที่น่าสะพรึงกัลว

“...หึ นี่จะเป็นได้แค่การพูดพล่อยๆครั้งสุดท้ายของเจ้า เจ้าจอมเวทย์”ไฮด์กรีดร้องคำรามออกมา จากนั้นพลังออร่าของเขาก็เริ่มกลืนกินร่างกายเขา สี เสียง และทุกสิ่งทุกอย่างได้ถูกลบไป และคำพูดสุดท้ายที่เขาทิ้งไว้ด้วยเสียงอันแผ่วเบา“ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยวิธีพิเศษ”

คำพูดเหล่านี้ไม่สามารถที่จะไม่เข้าใจได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อธีโอดอร์นึกถึงกิบรา หากไฮด์จับเขาได้ ธีโอดอร์จะถูกแยกร่างออกเป็นหลายพันชิ้น การควบคุมมีดอย่างแม่นยำของไฮด์หมายความว่า ธีโอดอร์จะไม่ตายอย่างรวดเร็วและความเจ็บปวดที่น่าหวาดกลัวนั้นจะจบลงจนกว่าเขาจะพอใจ

อย่างไรก็ตาม ธีดอดอร์ได้สะบัดไล่ความกลัวไปและตะโกน “หอคอยเพลิงนรก!”

หากเขาไม่สามารถกำหนดตำแหน่งของศัตรูได้ งั้นเขาก็ต้องทำเพียงแค่กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่าง เวทย์ไฟขั้น7 สิ่งที่เวโรนิก้าเคยใช้และบีบอัดมันให้กลายเป็นรูปลักษณ์ของดาบ ได้กวาดผ่านไปทั่วสนามรบ