บทที่ 360: การไต่สวนครั้งที่สองของเฮอร์เบิร์ต (ฟรี)

“เธอทำอะไรกับคุณรึเปล่า?”

โรสถามด้วยความระมัดระวัง

“หรือว่าเป็นลูกหลานของสมาชิกกลุ่มกุญแจเงิน?”

“ฉันสงสัยว่าเธออาจจะรับจ้างทำงานพาร์ตไทม์แปลก ๆ มากกว่า” โคเฮนพูด

เด็กคนนั้นถือใบปลิวหางานพาร์ตไทม์เป็นปึก แถมดูจนมาก มีความเป็นไปได้สูงที่เธอรับค่าจ้างจากธุรกิจที่ปลอมตัวเป็นกุญแจเงิน แล้วทำอะไรบางอย่างเพื่อแลกเงิน

“ฉันไปเช็กกับเธอโดยตรงก็ได้” โคเฮนพูดหลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ให้ฉันไปแทนไหม?” เอ็ดเวิร์ดพูดด้วยความเป็นห่วง

“สกิลเข้าสังคมของผมกับผู้หญิงไม่ได้แย่จนถึงขั้นต้องให้พ่อกับแม่มาแทรกแซงหรอกนะ...” โคเฮนตอบเสียงอ่อน “ผมจัดการเองได้ ไม่ได้หน้าแดงแล้วพูดติดอ่างแบบแฮรี่กับรอนหรอก”

“ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น” เอ็ดเวิร์ดกระซิบข้างหูโคเฮน “พ่อห่วงว่าลูกอาจจะ...เพราะเรื่องกุญแจเงิน”

“ผมก็แค่จะไปคุยเรื่องงานพาร์ตไทม์เฉย ๆ” โคเฮนพูด “ทำไมผมรู้สึกว่าพ่อดูอันตรายกว่าผมอีก...?”

“มีคนมา” เฮอร์เบิร์ตกดเสียงต่ำแล้วขัดขึ้นกลางวงสนทนา

โคเฮนเห็นวิญญาณที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นทันทีนอกเต็นท์

บาร์ตี้ เคราช์

มาทำอะไรที่นี่?

“ขอรบกวนหน่อยครับ” เคราช์พูดอย่างสุภาพจากด้านนอก

“เชิญเข้ามาเลยครับ” เอ็ดเวิร์ดตอบ

เคราช์ยังคงแต่งตัวเนี้ยบเหมือนเดิม แต่เห็นได้ชัดว่าผมหงอกเยอะขึ้นกว่าเดิม

“ผมมีเรื่องของเฮอร์เบิร์ตที่ต้องมาแจ้งให้ทราบ...” เคราช์มองไปรอบห้องหลังเข้ามา แล้วก็เห็นโคเฮน “แมตช์วันนี้ทำได้ดีมากนะ โคเฮน”

“อืมฮึ?” โคเฮนตอบแบบงง ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ชอบเริ่มด้วยการชมก่อนเสมอ

“เฮอร์เบิร์ตเป็นอะไรไป?” โรสถาม

เฮอร์เบิร์ตก็ดูงง ๆ เช่นกัน เขาไม่ได้ทำอะไรผิดกฎเลยในช่วงที่ผ่านมา เพราะกลัวจะกระทบกับการแข่งขันของโคเฮน ที่เคราช์มาหาเองแบบนี้ มันต้องไม่ใช่เรื่องเล็กแน่

“เป็นเรื่องของการไต่สวนครั้งที่สองของเฮอร์เบิร์ต” เคราช์พูดกับเอ็ดเวิร์ดและอีกสองคน “วันที่ 15 กรกฎาคม เวลาเก้าโมงเช้า เอกสารการตัดสินเดิมกับรายงานตรวจสอบจากร้านบอร์กินและเบิร์กส์ ได้ถูกรวบรวมแล้ว อมิเลียจะส่งให้ภายในสองสัปดาห์นี้ ในช่วงเวลารอพิจารณา เฮอร์เบิร์ตจะยังมีอิสระส่วนตัวอยู่บ้าง แต่จะต้องมีคนคอยดูแล หรือเจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์คอยประกบอยู่เสมอ”

หลังพูดจบ เคราช์เว้นจังหวะนิดหนึ่งแล้วหันไปมองเฮอร์เบิร์ต

“การไต่สวนเมื่อสิบสามปีก่อน ขาดหลักฐานโดยตรงบางจุดจริง ๆ คำตัดสินของผมในตอนนั้นเป็นผลจากสภาพสังคมที่วุ่นวาย และท่าทีของคุณระหว่างการไต่สวน”

“ตอนนั้นผมแค่รู้สึกว่า อยากจะเน่าตายอยู่ที่ไหนสักแห่ง ไม่ได้โทษใครเลย” เฮอร์เบิร์ตส่ายหัว “ถึงตอนนี้...ก็ยังรู้สึกไม่ต่างเท่าไหร่…”

“แต่ตอนนี้สังคมโลกเวทมนตร์กำลังกดดันอย่างหนัก” เคราช์พูด “การไต่สวนรอบที่สองเลี่ยงไม่ได้ จากคำให้การของเอ็ดเวิร์ดกับโรส คุณรับโทษตามสมควรแล้วจริง ๆ ผมจะช่วยให้มากที่สุด นักข่าวจากเดลี่พรอเฟ็ตกับวิซาร์ดดิ้งวีคลี่จะมาขอสัมภาษณ์ในอีกไม่นานนี้”

คำพูดของเคราช์จริง ๆ ก็ชัดเจนอยู่แล้ว

เขาต้องการให้เฮอร์เบิร์ตกับทุกคน พูดอะไรที่ “ถูกต้อง” กับนักข่าวไว้ก่อน

“อีกเรื่องที่เกี่ยวกับครอบครัวของคุณ และกลุ่มกุญแจเงิน” เคราช์พูดต่อ “เราจับกลุ่มสมาชิกกุญแจเงินได้ 5 คน ที่เคธเนสเชอร์”

“เคธเนสเชอร์?” เอ็ดเวิร์ดหรี่ตา “ที่นั่นอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เลยใช่ไหม?”

“เป้าหมายของพวกเขาอยู่ที่นี่ จากข้อมูลที่ได้จากการใช้สัจจะเซรุ่ม พวกเขากำลังเล็งการประลองเวทไตรภาคี” เคราช์บอก

“แล้วรายละเอียดล่ะ?” เอ็ดเวิร์ดถาม “สัจจะเซรุ่มไม่น่าจะเปิดเผยแค่ว่า ‘เป้าหมายคือการประลองไตรภาคี’ แค่นั้นใช่ไหม?”

“เพราะกลุ่มที่ถูกจับแค่รับหน้าที่เตรียมสถานที่ ความเข้มงวดเรื่องการปกป้องความทรงจำขององค์กรนี้สูงผิดปกติ ดูเหมือนพวกเขารู้ตัวว่าจะถูกจับอยู่แล้ว ดูท่าจะเป็นกลุ่มที่มีประสบการณ์ หรือวางแผนมานานมาก” เคราช์อธิบาย “แต่เราระบุที่อยู่ของอีกกลุ่มหนึ่งได้แล้ว สำนักงานมือปราบมารส่งเจ้าหน้าที่ไปจับกุมเรียบร้อย ภารกิจนี้ปล่อยให้มือปราบมารจัดการ พวกคุณไม่ต้องเข้าไปเสี่ยง”

“ขอบคุณที่แจ้งครับ” เอ็ดเวิร์ดตอบ

เคราช์ไม่พูดอะไรเพิ่มเติมแล้วก็รีบออกจากเต็นท์ไป

ไม่กี่วินาทีต่อมา นักข่าวสองคน กับทีมกล้องอีกหลายคนก็โผล่มาอยู่หน้าร้านเต็นท์ของโคเฮน

ริต้า สกีตเตอร์ก็อยู่ในนั้น ในขณะที่นักข่าวคนอื่นแย่งกันจะเป็นคนแรกที่สัมภาษณ์เฮอร์เบิร์ตว่าเขารู้สึกยังไงที่ถูกกระทรวงเวทมนตร์ตัดสินผิดมา 13 ปี ริต้ากลับไม่กรูก่อนใครตามสไตล์เธอ แต่หันมาส่งสายตาวิ๊ง ๆ ให้โคเฮนอยู่พักหนึ่ง

เหมือนกำลังถามอย่างลังเลว่า “เรื่องนี้เข้าข่าย ‘เขียนแล้วตาย’ หรือเปล่า?”

โคเฮนพยักหน้าเบา ๆ เธอถึงได้เริ่มทำงานของเธอ

การสัมภาษณ์ลากยาวไปจนถึงก่อนมื้อเย็น พวกนักข่าวแทบจะขุดเรื่องราวชีวิตสุดเศร้าของเฮอร์เบิร์ตออกมาหมด ยกเว้นเรื่องผลการทดลอง

“ฉันรู้สึกว่า พวกเขาจะเอานายไปเขียนให้ดูเป็นเหยื่อสุดดาร์ก ผู้เคราะห์ร้ายที่โดนกระทรวงเวทมนตร์กระทำ...” โคเฮนพูด

“ฉันพูดถึงเคราช์ไว้ด้วยนะ พวกเขาคงไม่หันไปโทษเคราช์หรอกใช่มั้ย...?” เฮอร์เบิร์ตพูดไม่มั่นใจ “ช่วงนี้เขาช่วยฉันเยอะจริง ๆ มันก็ดูจะไม่แฟร์ถ้าฉันไม่ให้เครดิตเขาบ้าง...”

“ก่อนหน้านี้เขาไม่มีทางช่วยนายหรอก” โรสพูดเสียงนิ่ง “คนที่บ้าจนไม่แม้แต่จะยึดตามขั้นตอนในการตัดสินคดี พูดได้แค่ว่าการตายของลูกชายเขาเปลี่ยนเขาไปมาก... ฉันยังรู้สึกเลยว่า คดีฆาตกรรมลูกชายเขาที่เปิดเผยเมื่อปีก่อนมันดูมีอะไรน่าสงสัย...”

“ถ้าเทียบกับฟัดจ์ ฉันยังรู้สึกว่าเคราช์ดูเป็นคนปกติกว่านะ” เอ็ดเวิร์ดพูด “เคราช์อาจจะใช้กระแสสังคมตอนนี้แทนที่ฟัดจ์ได้ก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อให้ทุกอย่างไม่เปลี่ยนแปลงมาก แต่อย่างน้อย กระทรวงเวทมนตร์ก็จะจริงจังกับการจัดการกุญแจเงินมากกว่าฟัดจ์ที่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น”

“พึ่งคนอื่นสู้วางแผนตัวเองไม่ได้หรอก ว่าแต่นายวางแผนลงเลือกตั้งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์จริงจังได้ยัง?” โคเฮนพูดด้วยสายตาคาดหวัง “จะได้ให้แม่พักบ้าง แม่เหนื่อยมาทั้งชีวิตละ”

“โคเฮนพูดถูกนะเอ็ดเวิร์ด” โรสพยักหน้า “ให้อาร์โนลด์ช่วยนายเข้าไปทำงานในสำนักงานมือปราบมารก่อน แล้วค่อยไต่ระดับขึ้นไป แถมยังช่วยแก้ปัญหานายที่ชอบบ่นว่าอยู่บ้านแล้วรู้สึกไร้ค่าอีกด้วย”

“ฟังดูดีเหมือนกันนะ” เฮอร์เบิร์ตหัวเราะ

“โอ๊ะ ปาเข้าไปสี่โมงกว่าแล้ว ถึงเวลาทำอาหาร!” เอ็ดเวิร์ดอุทาน แล้วรีบเผ่นเข้าครัวทันที

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….