ตอนที่ 87 การเผชิญหน้าระหว่างคมดาบและเวทมนต์ 1

อย่างไรก็ตาม ความต้องการที่หยาบคายนี้ไม่สามารถที่จะตอบรับได้ในทันที แพน เฮลเลี่ยน นั้นได้เสนอการแข่งขันเพื่อกระชับมิตรระหว่างสองอาณาจักร ขณะที่เคิร์ทที่3ไม่ได้พูดอะไรออกมา แพน เฮลเลี่ยนก็ได้ก้าวถอยหลังออกไปจากห้องโถงเพื่อที่จะรอคำตัดสินของพระองค์

บรรยากาศภายในห้องกลายเป็นร้อนขึ้น ดังนั้นการพูดคุยจึงไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ บางทีนี่อาจจะเป็นความตั้งใจของกลุ่มคณะฑูต

ในขณะที่บรรยากาศภายในห้องกลายเป็นอึดอัด เคิร์ทที่3ก็พึมพำออกมาด้วยเสียงต่ำ “…เขายังเจ้าเล่ห์เช่นเคย ดาบที่4แห่งแอนดราส”

ดาบที่4แห่งจักรวรรดิ แพน เฮลเลี่ยน....ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตของเขาทำให้เขาดูเหมือนคนที่โผงผาง แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนเจ้าเล่ห์ เขาเป็นนักการเมืองผู้ที่รู้วิธีใช้ประโยชน์จากการปรากฏตัวของเขาในฐานะนักดาบผู้ป่าเถื่อน

บางทีเขาอาจจะตั้งใจหลีกเลี่ยงการพูดถึงเรื่องราวทั้งหมดในการประชุมครั้งแรก หากข้อเสนอได้รับการยอมรับพวกเขาจะสามารถตรวจสอบธีโอดอร์ได้โดยตรง หากถูกปฏิเสธพวกเขาก็จะกลับออกไป กล่าวอีกนัยหนึ่งไม่ว่าคำตอบจะออกมาในรูปแบบไหน จักรวรรดิแอนดราสก็ไม่เสียหายอะไร

ชายชราในชุดคลุมสีฟ้า บลันเดลล์ พยักหน้าอย่างเห็นด้วย “เขาเป็นคนที่น่ารำคาญมาก เขาน่าจะคิดไว้แล้วว่าเราจะปฏิเสธข้อเสนอนี้ ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถถ่วงเวลาได้ในระหว่างการเจรจา”

“ในขณะที่ส่วนที่เหลือจะผ่านเมืองหลวงและรวบรวมข้อมูล เจตนาของพวกเขาอาจจะขึ้นอยู่กับเวลา”

“เราก็คิดเช่นนั้น”

เคิร์ทที่3และบลันเดลล์ ขมวดคิ้วแน่นด้วยท่าทางคล้ายกัน

เครือข่ายข่าวกรองของWhite Tower กำลังเฝ้าจับตามองคณะฑูตอยู่ แต่ฝ่ายตรงข้ามนั้นเป็นกลุ่มนักดาบชั้นสูงซึ่งมีปรมาจารย์ดาบถึง2คนรวมอยู่ด้วย 7เทพดาบแห่งจักรวรรดินั้นสามารถปิดกั้นเครือข่ายข่าวกรองได้โดยตรง มันอาจจะไม่เป็นเช่นนี้ถ้าหากผู้นำWhite Towerยังอยู่ในเมืองหลวง แต่เขาได้เดินทางไปในพื้นที่ที่ห่างไกลแล้วหลังจากการประชุมครั้งสุดท้ายเกี่ยวกับขบวนเดินทาง

‘มันดีกว่าที่จะกำจัดพวกเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้’

แน่นอนว่าการป้องกันของเมลเทอร์ไม่ได้อ่อนแอ และมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่ข่าวจะรั่วไหลออกไป อย่างไรก็ตามปัญหาก็คือแม้มันจะมีความเป็นไปได้น้อยแต่ก็ยังคงมีความเป็นไปได้อยู่ ศัตรูที่พวกเขาเผชิญหน้ามาหลายศตวรรษกำลังขู่คำรามอยู่ที่เขตชายแดนของพวกเขา

จากนั้นเคิร์ทที่3ก็ได้หันหน้าไปหาคนๆหนึ่ง ซึ่งก็คือ ธีโอดอร์ มิลเลอร์ หนึ่งในคนที่ถูกเรียกให้อยู่ในห้องโถงหลังจากที่คณะฑูตออกไป

“บอกเรามาด้วยความสัตย์จริง เจ้าไม่จำเป็นต้องยอมรับข้อเสนอนี้ เรารู้ว่ามันเป็นความต้องการที่สูงเกินไป จะไม่มีการลงโทษเจ้าถ้าเจ้าปฏิเสธ”

“ฝ่าบาท”

“แต่ถ้าเจ้าสามารถเอาชนะพวกเขาได้ เราจะมีข้อได้เปรียบอย่างมากในการเจรจา” ดังนั้นเขาจึงถามในฐานะกษัตริย์แห่งเมลเทอร์ว่า “รีเบคก้าคนนั้น เจ้าสามารถเอาชนะเธอได้หรือไม่?”

ธีโอดอร์ตอบโดยปราศจากความลังเลใดๆ“กระหม่อมทำได้ ฝ่าบาท”

“แม้ว่าเจ้าจะไม่ใช้พลังของสมบัติแห่งชาติงั้นหรือ?”

“พะยะค่ะ”

เคิร์ทที่3ต้องการที่จะเชื่อมั่นในความมั่นใจของธีโอ อย่างไรก็ตามความสามารถในการสู้รบของกษัตริย์ไม่ดีนักดังนั้นเขาจึงไม่มีความรู้ที่จะตัดสินได้อย่างถูกต้อง เขาจะตัดสินใจหลังจากที่ปรึกษากับสองผู้นำหอคอยเวทมนต์ที่ทรงพลังที่สุดในเมลเทอร์“เวโรนิก้า บลันเดลล์ พวกเจ้าคิดเช่นไร?”

เวโรนิก้าก้าวเดินมาด้านหน้าทันทีราวกับกำลังรออยู่ “ถ้าพวกเขาต่อสู้กัน10ครั้ง เขาจะชนะ9ครั้งและจะเสมอ1ครั้ง และฉันไม่คิดว่าจะมีโอกาสที่ฝ่ายตรงข้ามจะสร้างบาดแผลใดๆให้กับเด็กน้อยได้”

“โอ้ เป็นเช่นนั้นรึ?”

“ฉันขอเดิมพันด้วยชื่อของฉัน ฝ่าบาท”

เคิร์ทที่3รู้สึกประหลาดใจกับคำตอบอย่างมาก ฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงศิษย์ของแพน เฮลเลี่ยน อายุและความสวยงามของรีเบคก้าไม่ใช่เหตุผลที่จะนำมาลดความแข็งแกร่งของเธอได้ ในฐานะที่เธอเป็นถึงว่าที่ปรมาจารย์ดาบคนต่อไป ทักษะของเธอควรจะใกล้เคียงกับจุดสูงสุดแล้ว มิฉะนั้นเธอคงไม่ได้รับการมอบหมายให้ต่อสู้กับธีโอ

แต่ทว่าเวโรนิก้ากลับกล่าวว่า ธีโอจะชนะ9ครั้งและเสมอ1ครั้ง ?นั้นหมายความว่ามีแต่ชัยชนะเท่านั้น!

“อืม ชายชราผู้นี้ก็มีความเห็นที่เหมือนกัน ตราบเท่าที่เงื่อนไขการประลองไม่เอารัดเอาเปรียบกันเกินไป มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะแพ้”

“งั้นก็ไม่มีเหตุผลที่พวกเราจะต้องปฏิเสธ” รอยยิ้มแผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของเคิร์ทที่3หลังจากได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจ

จนถึงขณะนี้เขาลังเลที่จะยอมรับข้อเสนอของคณะฑูตเนื่องจากเขาได้คำนวณผลประโยชน์และการขาดทุนแล้ว นอกจากเขาจะไม่ได้รับอะไรเลยเขายังสูญเสียอีกมากมาย ดังนั้นมันจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดการพนัน

อย่างไรก็ตามถ้าโอกาสที่จะชนะมีถึง 100% แล้วละก็มันก็ไม่ใช่การพนันแล้ว

“ท่านรัฐมนตรี”

“พะยะค่ะ ฝ่าบาท”

“จงไปตรวจดูเกี่ยวกับสนธิสัญญาการสงบศึกครั้งสุดท้าย รายงานเกี่ยวกับที่ดินที่สามารถนำมาได้จากบริเวณใกล้เขตชายแดน นอกจากนี้จงตรวจดูเงื่อนไขทุกข้อที่เจ้าคิดว่าสามารถเขียนใหม่ได้!”

“ในฐานะรัฐมนตรี กระหม่อมจะทำตามคำบัญชาของพระองค์!”

ความตื่นเต้นปกคลุมไปทั่วใบหน้าของรัฐมนตรีเมื่อได้ยินคำสั่งที่ทรงพลังของกษัตริย์

นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้รับบางสิ่งจากจักรวรรดิแอนดราส แม้จะเป็นการตัดวันหยุดของเขา แต่รัฐมนตรีกลับถูกจุดให้เดือดขึ้นจากแรงจูงใจนี้ เพื่อนร่วมงานของเขาต่างพยักหน้าด้วยความกระตือรือร้นต่อคำสั่งของพระองค์

เคิร์ทที่3 หันไปมองหน้าธีโออีกครั้ง หลังจากที่เขาได้รับความมั่นใจจากผู้นำหอคอยทั้งสองแล้ว ดวงตาสีม่วงของเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจและท่าทางที่ไม่รู้จะอธิบายยังไง

“…มันแปลก หลังจากที่จัดการกับเอลเดอร์ลิชและช่วยเหลือเอลฟ์ชั้นสูงแล้ว เจ้ายังได้รับความไว้วางใจอีกครั้งซึ่งเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่อย่างมาก”

“ฝ่าบาท”

“ไม่จำเป็นต้องถ่อมตนไป ความสำเร็จของเจ้าอยู่ในระดับที่ไม่สามารถซ่อนตัวเองได้อีกต่อไป”เคิร์ทที่3ลุกขึ้นจากบัลลังก์ขณะที่ดวงตาของเขาส่องประกายออกมา

สำหรับเขาแล้วจักรวรรดิแอนดราสคือศัตรูที่สังหารทหารของเขาไปมากมาย พวกเขาเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งการนองเลือดที่คอยคุกคามเมลเทอร์ตั้งแต่กษัตริย์พระองค์แรกของเมลเทอร์ นี่เป็นโอกาสที่จะเอาชนะพวกเขาได้อย่างสันติ ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลใดที่เขาต้องลังเล

เขาจ้องมองไปในอากาศและพูดด้วยเสียงหนักแน่น “พวกเขามักจะมาพร้อมกับการบีบบังคับ พวกเขาข้ามชายแดนของเราเพื่อขโมยข้าวที่แสนหายากของเราและปล้นเผาบ้านเรือนของเรา หมึกที่ใช้ในการสงบศึกก็คือเลือดของพวกเราและเขตชายแดนที่ถูกวาดใหม่อยู่หลายครั้งก็ต้องแลกมาด้วยแขนและขาของพวกเรา”

เสียงของกษัตริย์เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่จริงใจและลึกซึ้ง ทันใดนั้นบรรยากาศภายในห้องก็ได้เปลี่ยนไป พลังเวทมนต์ได้ไหลปกคลุมไปทั่วร่างกายของคนบางคนขณะที่จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ปรากฏขึ้นในดวงตาของทุกคน ธีโอผู้ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้ากษัตริย์ก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน

ทุกคนในเมลเทอร์ต่างสูญเสียใครบางคนไปในสงครามกับจักรวรรดิ

“ธีโอดอร์ มิลเลอร์”

“พะยะค่ะ ฝ่าบาท”

เสียงที่เศร้าหมองของกษัตริย์เริ่มทรงพลังขึ้น “ใช้ชื่อของเมลเทอร์ ต่อสู้และจงชนะ สอนคนเหล่านั้นให้รู้จักกับความแข็งแกร่งของอาณาจักรนี้!ให้พวกเขารู้ว่าพวกเขาได้สร้างศัตรูที่แข็งแกร่งขึ้น!และเราจะให้รางวัลกับเจ้าสำหรับชัยชนะ!”

จากนั้นธีโอก็ตอบกลับด้วยเสียงอันดังว่า “ข้า ธีโอดอร์ มิลเลอร์จะทำตามคำบัญชาของพระองค์!”

***

ข่าวที่ว่าวีรบุรุษและศิษย์ของ7เทพดาบจะประลองกันได้แพร่กระจายออกไปราวกับสายฟ้า การต่อสู้ในครั้งนี้เปรียบเสมือนโอเอซิสในทะเลทราย แม้ว่าจำนวนผู้เข้าร่วมประชุมจะมีจำกัด แต่ที่นั่งสำหรับผู้ชมกลับเต็มไปหมด

ธีโอมองไปรอบๆ ‘….ว้าว มีแต่ใบหน้าที่ฉันรู้จักทั้งนั้นมีเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่ฉันไม่เคยพบ’

เขาพักอยู่ครั้งปีในMagic Society ดังนั้นเขาจึงได้พบปะผู้คนมากมาย เนื่องจากความสัมพันธ์ของเขากับเวโรนิก้าและซิลเวีย ทำให้เขาสามารถรู้จักกับคนที่มีชื่อเสียงเกือบทั้งหมดในเมืองหลวง อย่างไรก็ตามคนที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่กลับมารวมกันที่นี่ นี่ไม่ใช่เรื่องที่พูดเกินจริงเลยว่าคนที่มารวมตัวกันในที่แห่งนี้อยู่ในระดับบนสุดของเมลเทอร์ทั้งสิ้น

นั่นหมายความว่าการประลองครั้งนี้ได้รับความสนใจอย่างมาก นอกจากเคิร์ทที่3แล้วยังมีเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่ไม่ค่อยปรากฏตัวออกมาชมการประลองนี้ด้วย ดังนั้นธีโอดอร์จึงสัมผัสได้ถึงภาระหน้าที่ของเขา

หลักจากนั้นไม่นาน บลันเดลก็ได้ก้าวขึ้นไปบนเวทีเนื่องจากเขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ตัดสินของการต่อสู้ระหว่างจอมเวทย์และอัศวิน เวทีสำหรับการประลองของทั้งคู่ค่อนข้างกว้างพอสมควร จากนั้นทั้งสองคนก็ได้ฟังคำพูดของบลันเดลล์ขณะที่พวกเขาถอยหลังไปที่ขอบเวที

“ฝั่ง เมลเทอร์ ธีโอดอร์ มิลเลอร์”

“ครับ”

“ฝั่ง แอนดราส รีเบคก้า”

“ค่ะ”

หลังจากที่บลันเดลล์ได้รับการขานรับจากทั้งสองแล้ว เขาก็ได้กระแทกคฑาของเขาลงบนพื้นสนามทำให้เกิดเสียงดังลั่น ความแข็งแกร่งของจอมเวทย์ชราทำให้เกิดเสียงดังมากจนผู้คนที่นั่งอยู่บนที่รับชมต้องปิดหูของพวกเขาเอาไว้

จากนั้นเมื่อทุกอย่างเงียบสงบบลันเดลล์ก็ได้พูดขึ้น “การต่อสู้จะเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่ได้ยินเสียงนี้ ก่อนหน้าที่จะเริ่มประลองโปรดให้คำสัตย์ในฐานะตัวแทนของทั้งสองอาณาจักรว่าผู้ชนะจะต้องไม่ซ้ำเติมผู้แพ้ และผู้แพ้ไม่ควรที่จะลืมให้เกียรติแก่ผู้ชนะ ถ้าฉันคิดว่าการต่อสู้ได้จบลงแล้ว ฉันจะหยุดพวกเธอทันที”

ธีโอดอร์และรีเบคก้าต่างพยักหน้า ธีโอไม่รู้ถึงความรู้สึกของฝ่ายตรงข้าม แต่เขาไม่กล้าที่จะท้าทายคำตัดสินของ บลันเดลล์ แอทลันคัสที่เป็นผู้ตัดสินแน่นอน ทันทีที่ธีโอดอร์และรีเบคก้าสบตากัน บลันเดลล์ก็ได้ยกคฑาขึ้นสูง

จากนั้นเขาก็กระแทกมันลงกับพื้นหิน   ตูมม!

ทันใดนั้นแสงสองสายก็ได้พุ่งขึ้นมาจากปลอกดาบของรีเบคก้าก่อนที่เสียงจะหายไปเสียอีก มันเป็นดาบscimitar(ใครหาชื่อภาษาไทยให้ได้บ้าง)สองเล่ม เธอดึงมันออกมาราวกับสายฟ้า มันเร็วพอที่จะทำให้ผู้ชมบางคนยังมองไม่ทัน บางคนอาจจะตายโดยยังไม่รู้ว่ารีเบคก้าได้ชักดาบออกมาแล้ว

โชคดีที่ธีโอดอร์ไม่ได้ถูกจัดรวมอยู่ในกลุ่มนั้น เขาสังเกตเห็นถึงท่าทางของรีเบคก้าขณะที่เธอชักดาบออกมาได้อย่างชัดเจน และความรู้สึกไม่สบายใจของเขาก็เพิ่มมากขึ้น ธีโอเคยเห็นท่าทางเช่นนี้จากที่ไหนมาก่อน และเขาจำได้ว่าจะมีการโจมตีตามมาทันทีหลังจากการชักดาบที่รวดเร็วนี้

ไม่นานหลังจากนั้น....

“ฮึบ”รีเบคก้าปรากฏตัวที่ด้านหน้าธีโอด้วยเสียงหายใจเล็กน้อย

ไม่มีเวลาพอที่จะให้เขาทำท่าตื่นตระหนก ดาบทั้งสองเล่มของเธอได้กลายเป็นแสงโดยไม่มีคำเตือนใดๆ แสงสีปล่อยออกมาจากฝ่ามือทั้งสองข้างของเธอได้ขยับขึ้น ลง ซ้ายและขวา และบิดราวกับหมุนวนอยู่รอบๆตัวธีโอดอร์ นี่คือเทคนิคดาบที่จะตัดร่างกายออกเขาเป็นชิ้นๆ

การโจมตี6ครั้งจากมือซ้ายและอีก6ครั้งจากมือขวา การโจมตีนับสิบได้พุ่งใส่เขาเกือบจะพร้อมๆกัน

ตูมมม!

พื้นสนามประลองได้แตกออกราวกับใยแมงมุม พลังออร่าที่ก่อรูปเป็นร่างนั้นมีพลังมากพอที่อาจจะทำให้เกิดความเสียหายต่อการป้องกันของจอมเวทย์ระดับปรมาจารย์ได้เลยทีเดียว รีเบคก้านั้นอยู่ในจุดสูงสุดแล้ว และการโจมตีของเธอนั้นมีพลังมากพอที่จะทำลายเวทย์ป้องกันขั้น5ให้แตกกระจายได้

ทุกคนต่างตกตะลึงไปกับการโจมตีของรีเบคก้า

“โอ้!”

“การโจมตีเช่นนั้น ได้ยังไงกัน....?!”

“ข่าวลือเป็นความจริง!”

ลอยด์ ผู้ที่เป็น1ใน7เทพดาบ ได้สูญเสียการแสดงออกที่น่าเบื่อหน่ายของเขาพร้อมกับอุทานออกมา“....ยอดเยี่ยม!”

คนที่เขาชมนั้นไม่ใช่รีเบคก้า ผู้ที่เป็นศิษย์ของแพน เฮลเลี่ยน ที่กำลังยืนอยู่ แต่เป็นธีโดอร์ ดวงตาของเขารุนแรงมากขึ้นกว่าปกติในขณะที่จับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้ที่ขยับตัวเคลื่อนไหว12ครั้ง ระดับการเคลื่อนไหวนี้มักไม่ค่อยเห็นได้จากจอมเวทย์

ธีโอดอร์ ชายหนุ่มได้หลบการโจมตีทั้ง12ครั้งของรีเบคก้า อย่างสมบูรณ์แบบ และเผชิญหน้ากับเธอด้วยท่าทางเย็นชา  ตอนนี้เขามั่นใจอย่างมากหลังจากที่ได้เห็นกระบวนท่าของเธอ

เธอได้แสดงให้เขาเห็นถึงทักษะดาบของแรนดอล์ฟ ผู้นำกลุ่มทหารรับจ้างที่สังหาร กูลไวเวิร์นไป ณ ที่บ้านเกิดของเขา พวกเขาเป็นญาติพี่น้องกันหรือเคยเรียนในโรงเรียนเดียวกันงั้นหรือ...?

‘ฉันจะคิดถึงเรื่องนี้ทีหลัง หลังจากที่เอาชนะเธอแล้ว’

ธีโอลบความคิดทั้งหมดออกไปจากหัวและปล่อยพลังเวทย์ออกมาขณะที่เขาจ้องไปที่ด้านหลังของรีเบคก้า