บทที่ 180: เจ้าพลาสติกีนต่างดาว (ฟรี)

ในเขตห้องแล็บ   ไฟร์เกิร์ลยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง เคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ในปาก มองนักวิจัยในชุดกาวน์ขาวที่กำลังศึกษาพวกซิมไบโอตในห้องทดลอง

จังหวะนั้นเองก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังใกล้เข้ามา

“มาแล้ว~ กาแฟของเธอ”

อีวิลเกิร์ลส่งแก้วกาแฟให้ไฟร์เกิร์ล พลางมองเข้าไปในห้องแล็บแล้วมุมปากยกยิ้ม

“ว่าแต่...บอสจะให้พวกเรามานั่งเฝ้าอะไรแบบนี้เพื่ออะไรกันนะ? ไอ้พวกตัวต่างดาวเนี่ย มันมีอะไรน่าให้ศึกษาตรงไหน?”

ไฟร์เกิร์ลถุยหมากฝรั่งลงถังขยะแบบไม่แคร์โลก รับกาแฟมาจิบหนึ่งอึก แล้วก็ส่ายหัวเบา ๆ

“จะไปรู้ได้ไง แต่ฉันว่ามันน่าขยะแขยงอ่ะ ไม่ชอบเลย”

“บอสสั่งไว้นะว่าถ้ามันหลุดออกมา ห้ามเราเข้าไปใกล้เด็ดขาด เธอว่าเจ้าก้อนพลาสติกีนหน้าตาประหลาดพวกนี้...มันจะเก่งจริงเหรอ?”

พอดีเลย   ตอนนั้นเอง เจ้าซิมไบโอตในห้องทดลองก็กระโดดไปพันตัวกระต่ายที่ใช้ในการทดลอง

ซิมไบโอตแทรกตัวเข้าไปในร่างของกระต่ายแบบเร็วมาก   พริบตาเดียวก็หายวับเข้าไปในร่างจนหมด

“ว้อท!!”

อีวิลเกิร์ลตกใจกับภาพที่เห็น

“เจ้าต่างดาวพวกนี้มันจะเข้าไปในร่างพวกเราได้ด้วยเหรอ?!”

ไฟร์เกิร์ลข้าง ๆ พยักหน้า

เธอเคยเห็นมาก่อนแล้วเลยไม่ได้ตกใจเหมือนอีวิลเกิร์ล

“เพราะงั้นฟังบอสดี ๆ ไว้เถอะ ถ้ามันหลุดออกมาเมื่อไหร่ เราก็ถอยให้ไวที่สุดจะดีกว่า”

อีวิลเกิร์ลพยักหน้ารัว เห็นด้วยแบบสุดใจ

เธอไม่อยากให้สัตว์ประหลาดพรรค์นี้วิ่งเข้าร่างตัวเองเด็ดขาด แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว!

…………

เมื่อวานนี้เอ็ดดี้อารมณ์ดีสุด ๆ เพราะได้ฉีกหน้าคาร์ลตัน เดรคในรายการแบบจัง ๆ ทำให้หมอนั่นแทบคลั่ง แต่พออีกฝ่ายยิ่งโกรธ   เขาก็ยิ่งสะใจ

แต่วันนี้...อารมณ์เขาพังยับ

เพราะอย่างแรกเลย   เขาไม่ยอมทำตามคำสั่งหัวหน้าในการสัมภาษณ์เมื่อวาน เลยโดนด่าจนหูชา สุดท้ายก็...ถูกไล่ออก

เอ็ดดี้โกรธที่โดนไล่ออก

แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นหมดหวัง

เขาคิดว่า ด้วยความสามารถของเขา ต่อให้โดนไล่ออกยังไงก็หางานใหม่ได้อยู่แล้ว

เลยไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก

แต่เรื่องที่สอง...มันทำให้เขาถึงกับหน้าซีด

แอนน์ แฟนสาวของเขา...ก็ถูกไล่ออกด้วย!

เหตุผลก็คือ ละเมิดจรรยาบรรณด้วยการทำข้อมูลรั่วไหล

และไม่ใช่แค่ไล่ออกนะ   อาจจะโดนฟ้องด้วย!

ทั้งหมดนี้...

มันเกิดขึ้นเพราะเอ็ดดี้แอบดูอีเมลของเธอ ไม่ยอมบอกอะไรเธอเลย แถมยังใช้ข้อมูลที่ได้มาไปแฉเดรคออกสื่ออีก!

ผลคือเดรคสั่งสอบสวนทันที แล้วก็เจอต้นตอ   แอนน์

ก็แน่ล่ะ เธอเป็นแฟนของเอ็ดดี้

แค่คิดนิดเดียวก็รู้ว่าข้อมูลมาจากใคร

แอนน์รู้เรื่องนี้เข้าก็โกรธจัด!

เธอเป็นผู้หญิงที่เรียบง่าย ไม่ได้มีอุดมการณ์ยิ่งใหญ่หรือคิดว่าตัวเองพิเศษกว่าใคร แค่ต้องการใช้ชีวิตเรียบ ๆ

มีงานดี ๆ สักงาน

เจอแฟนที่เข้ากันได้

แต่งงาน มีลูก แล้วอยู่กันไปแบบสงบสุข

ก่อนหน้านี้เวลาเอ็ดดี้ทำพลาดอะไรเธอก็ให้อภัย เพราะรักและยอมทน แต่ครั้งนี้...

สิ่งที่เอ็ดดี้ทำมันเกินทนจริง ๆ

นี่มันคือพฤติกรรมที่ ‘เตือนแล้วไม่ฟัง’ ชัด ๆ

เธอเคยบอกเขาหลายรอบแล้วว่า เวลาจะทำอะไร อย่าคิดแค่ด้วยใจร้อน แต่ต้องมองให้รอบด้านด้วย

แต่ดูเอ็ดดี้สิ?

นอกจากพังงานตัวเองแล้ว ยังลากเธอลงไปด้วยอีก!

ลองคิดดู   ทนายที่มีประวัติรั่วไหลข้อมูล จะมีสำนักงานไหนกล้ารับอีก?

แอนน์รู้เลยว่า ต่อจากนี้เธออาจตกงานไปอีกนาน

พอคำว่า ตกงาน ผุดขึ้นมาในหัว เธอก็แทบบ้า!

สุดท้าย แอนน์ก็ตัดสินใจไม่ทนอีกแล้ว   เธอบอกเลิกกับเอ็ดดี้

เอ็ดดี้ถึงกับช็อก

เมื่อวานเขายังนึกว่าแค่เดรคจะตามมาเอาคืน อาจแค่โดนไล่ออก

แต่ไม่คิดเลยว่า...

เขาจะถูกแฟนทิ้ง

วันเดียว   เขาเสียทั้งงาน บ้าน และแฟน!

เหมือนสูญเสียทุกอย่างในชีวิต

ยกเว้น...

มอเตอร์ไซค์

นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่กับเขา

แต่...

เขาจะใช้ชีวิตอยู่กับมอเตอร์ไซค์ได้ไหมล่ะ?

เอ็ดดี้พยายามขอคืนดี

แต่แอนน์ที่ยังโกรธจัดเตะเขาออกจากห้อง พร้อมโยนของทั้งหมดของเขาลงมาทางหน้าต่าง

คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็ยืนดูสนุก บางคนก็ทำหน้าเห็นใจ แต่ไม่มีใครเข้ามาปลอบเอ็ดดี้เลย

เขายืนอยู่ข้างล่างนานกว่า 1 ชั่วโมง

สุดท้ายก็เก็บของแล้วเดินจากไปแบบหมดอาลัยตายอยาก

ในใจเขาเต็มไปด้วยไฟแค้น

แต่ไม่ใช่แค้นแอนน์   เขาแค้นเดรค

แต่พอคิดถึงสภาพตัวเองตอนนี้...

เขาก็ไม่รู้จะลงกับใครได้

แล้วจะทำอะไรได้?

เอ็ดดี้หัวเราะให้กับตัวเองเบา ๆ

แขนยังไม่ทันได้งัดกับขาเลย   แล้วเขาน่ะ ยังไม่ใช่แขนด้วยซ้ำ แค่หญ้าริมทางที่โดนเหยียบ

แม้ยังไม่ตาย แต่ก็แทบไม่เหลือแรงจะเติบโตต่อไป

ตอนนี้ เขาแค่อยากหาที่เงียบ ๆ เพื่อเลียแผลใจ

คิดในใจว่า...อีกสักพัก แอนน์อาจใจเย็นลง แล้วเปลี่ยนใจกลับมาก็ได้.............

ในพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไป 3 เดือน

สามเดือนสามารถเปลี่ยนอะไรได้มากมาย

อย่างเช่น...

คลาร์ก   ภายใต้การช่วยเหลือของสกายเน็ต เขาสร้าง “นักรบเทียมรุ่นแรก” ที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์สำเร็จแล้ว

รุ่นนี้แม้จะไม่แข็งแกร่งเท่ารุ่นที่เป็นหุ่นยนต์ล้วน ๆ และสมรรถภาพต่าง ๆ ก็อยู่ที่ประมาณ 7 เท่าของมนุษย์ปกติเท่านั้น

แต่กลับดูเหมือนมนุษย์มากกว่า มีอวัยวะเทียมและโครงกระดูกเทียม

ถ้ามองภายนอก แทบจะแยกไม่ออกเลยว่าไม่ใช่คนจริง

ทางฝั่ง ไลฟ์ฟาวเดชั่น เองก็มีความคืบหน้าในงานวิจัย

เพราะมีคลาร์กคอยคุมอยู่

งานวิจัยที่แต่เดิมต้องใช้เวลาถึง 6 เดือน ก็เสร็จภายใน 3 เดือน   เร็วขึ้นครึ่งหนึ่ง

เดรคยังคงใช้วิธีเดิม   จับคนไร้บ้านมาทดลองร่วมชีพกับซิมไบโอต

แค่ครึ่งเดือน...คนตายไปสิบกว่าคนแล้ว

ตอนนี้ ซิมไบโอต 3 ตัวพบร่างที่เข้ากันได้ แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์

อวัยวะภายในของร่างทดลองเริ่มล้มเหลว ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาก็ต้องตายแน่

เดรคเริ่มเครียด หงุดหงิดใส่คนในทีมหลายครั้ง

แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้

ไม่มีทางแก้เลย

ฉีดสารอาหารเข้าไปเท่าไหร่ก็เหมือนไม่พอ ถึงขนาดป้อนอาหารพอสำหรับช้างยังไม่มีผล

สถานการณ์ดูเหมือนเข้าสู่ทางตัน

จนกระทั่งวันหนึ่ง คลาร์กพาคนกลุ่มหนึ่งมายัง ไลฟ์ฟาวเดชั่น

พอได้รับแจ้ง เดรคก็รีบออกมาต้อนรับเอง

“คุณไฮดรา ไม่ต้องห่วงครับ! เดี๋ยวพวกเราจะมีความคืบหน้าแน่นอน!”

เดรคคิดว่าคลาร์กมาคุมงาน เลยมีท่าทีลนลาน เหงื่อเต็มหน้าผาก พาเดินไปยังห้องแล็บ

อีกไม่นาน ทุกคนก็มาถึงเขตทดลอง

คลาร์กสั่งให้เดรคเปิดห้อง แล้วปล่อยนักรบเทียมรุ่นใหม่เข้าไป

“นี่คือโฮสต์ของซิมไบโอตหมายเลข A แต่สภาพร่างกายตอนนี้แย่ลงเรื่อย ๆ”

เดรคไม่เข้าใจว่าคลาร์กจะทำอะไร แต่ก็ยังแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับซิมไบโอตให้

ทันใดนั้น ร่างทดลองที่เคยนอนซุกมุมห้องเหมือนไม่มีแรง ก็ลุกพรวดขึ้นมา

แววตาเปล่งประกายแปลก ๆ สีฟ้า

จากนั้น ร่างนั้นก็พุ่งเข้าหานักรบเทียม คว้าตัวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

ก้อนสีน้ำเงินคล้ายดินน้ำมันไหลออกจากแขนของร่างทดลอง ไหลเข้าสู่นักรบเทียม

แค่ไม่กี่วินาที ทุกอย่างก็จบ

ตุบ!

ร่างทดลองหมดแรง ล้มลงนอนนิ่งกับพื้น

ขณะเดียวกัน นักรบเทียมเริ่มขยับตัวได้

มีวัสดุสีน้ำเงินปกคลุมทั้งมือและเท้า แขนเริ่มขยายกลายเป็นแขนยักษ์ใหญ่

“นี่มัน...!!!”

เดรคมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เชื่อสายตา

เขาแทบจะเอาหน้าติดกระจกเลย รอยยิ้มบิดเบี้ยว ปนความละโมบจ้องนักรบในห้อง

“เปิดห้อง”

คลาร์กสั่ง

ช่างเทคนิคที่ยืนข้าง ๆ มองเดรคแบบลังเล

แต่จังหวะนั้น ไฟร์เกิร์ลเดินเข้ามา กดล็อกเปิดประตูด้วยตัวเอง

เดรคที่กำลังจะเอาหน้าแนบกระจก ถึงกับสะดุ้งถอยหลังแทบไม่ทัน

“คุณไฮดรา นี่มัน...”

คลาร์กหันไปมองเขาด้วยสายตาเย็นเฉียบ

เดรครีบหุบปาก ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย แล้วรีบหลบไปยืนมุมห้อง

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….