บทที่ 165: ผู้มาเยือนจากพหุจักรวาล (ฟรี)

สุดท้าย คลาร์กก็เข้าไปช่วยในครัว

หลักๆ ก็เพราะเขาเห็นว่าเจสสิก้าทำช้ามาก ตอนนี้เลยตีสามกว่าแล้ว เขาไม่อยากรอนานเกินไป……

“อืม บะหมี่ของเธอรสชาติดีใช้ได้เลยนะ”

คลาร์กชิมบะหมี่ที่เจสสิก้าทำให้ ก็บอกได้ว่ารสชาติดีทีเดียว ไม่แพ้ร้านอาหารฝรั่งหรูๆ เลย

“ใช่มั้ยล่ะ!” เจสสิก้าพูดอย่างภูมิใจ “ฉันซื้อวัตถุดิบอย่างดีมาใช้นะ บวกกับฝีมือฉันอีก รสชาติต้องดีแน่นอน!”

ที่จริงแล้ว...มันอร่อยเพราะซอสนั่นแหละ!

แต่แน่นอน คลาร์กจะไม่พูดแบบนั้น

ไม่งั้นจะพังหมด

พอกินบะหมี่เสร็จ คลาร์กก็ช่วยเจสสิก้าล้างจานด้วยกัน

ระหว่างนั้น ทั้งสองก็มีการสัมผัสตัวกันบ้างเป็นระยะ ทำให้เจสสิก้าแก้มแดงอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้หลบเลี่ยงเลยสักนิด

“ตอนนี้ก็เกือบตีสี่แล้วนะ” คลาร์กเหลือบดูนาฬิกา แล้วพูดกับเจสสิก้า

“วันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน เธอจะอาบน้ำก่อนไหม?”

เจสสิก้าหน้าแดง แล้วพยักหน้า จากนั้นก็วิ่งเข้าไปในห้องทันทีโดยไม่พูดอะไร

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เจสสิก้าออกมาจากห้องโดยใส่ชุดนอน

ผมของเธอยังเปียกอยู่เลย ไม่ได้เป่าด้วยซ้ำ

“เอ่อ...คุณจะ ”

“วันนี้อากาศร้อน ฉันขออาบน้ำด้วยคนละกัน”

คลาร์กไม่รอให้เจสสิก้าพูดจบ ก็ลุกขึ้นเดินตรงไปเข้าห้องน้ำทันที

ด้านหลัง เจสสิก้าแก้มแดงจัด เธอตั้งใจจะถามว่า ตอนนี้ดึกแล้ว คลาร์กจะกลับเลยมั้ย...แต่พูดไม่จบประโยค

สุดท้ายก็ปล่อยให้คลาร์กไปอาบน้ำ

ผู้ชายอาบน้ำนั้นเร็วกว่าผู้หญิงอยู่แล้ว ถึงเจสสิก้าจะไม่ใช่คนอาบน้ำนาน แต่ก็ยังใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง ส่วนคลาร์กใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที

ตอนนั้น เจสสิก้ายังยืนงงอยู่ตรงนั้น

คลาร์กเดินเข้ามาข้างหลังเธอ แล้วกระซิบที่ข้างหู:

“ใกล้สว่างแล้ว พักผ่อนก่อนดีมั้ย?”

ร่างของเจสสิก้าสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง เธอก็พยักหน้า.........

วันถัดมา คลาร์กตื่นตอนเที่ยง

ส่วนเจสสิก้ายังนอนอยู่

เขาเดินไปที่ครัวหาอะไรกิน แล้วก็ปลุกเจสสิก้ามากินด้วยกัน

“วันนี้บริษัทไม่มีอะไรสำคัญ เธอหยุดสักวันก็ได้”

คลาร์กพูดหลังจากกินเสร็จ

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้สึกว่าพักพอแล้ว” เจสสิก้าส่ายหน้า ด้วยร่างกายของเธอ ตอนนี้ก็ฟื้นเต็มที่แล้ว

“พักบ้างเถอะ ฉันก็ไม่ไปบริษัทวันนี้เหมือนกัน” คลาร์กยิ้ม พร้อมกับบีบแก้มเจสสิก้าเบาๆ แล้วพูดว่า “เชื่อฟังหน่อยสิ งานเธอทำตอนไหนก็ได้”

พอเจสสิก้ารู้สึกถึงความใกล้ชิดแบบนั้น ใบหน้าก็แดงเรื่อ แล้วพยักหน้าตอบเบาๆ

ตอนบ่าย ทั้งคู่ก็นั่งดูทีวีด้วยกันบนโซฟา

เจสสิก้านอนซบอยู่ในอ้อมแขนคลาร์กเหมือนลูกแมว บางครั้งก็เงยหน้าขึ้นมามองเขาอย่างออดอ้อน ดูเป็นผู้หญิงที่มีความสุขสุดๆ

“คลาร์ก ตอนนี้เราถือว่าเป็นแฟนกันแล้วรึเปล่า?” เจสสิก้าถาม

คลาร์กยิ้มแล้วบีบจมูกเธอเบาๆ ก่อนพูดว่า “ยัยบ๊อง แน่นอนว่าใช่แล้ว ไม่งั้นเธอคิดว่าไงล่ะ?”

เจสสิก้าหัวเราะคิก แล้วกอดเขาแน่นขึ้น……

ไม่กี่วันถัดมา ตอนบ่าย

คลาร์กกำลังจัดการเอกสารบางอย่างในห้องทำงาน

ทันใดนั้น พอร์ทัลวงกลมก็เปิดขึ้นต่อหน้าเขา แล้วร่างของแอนเชี่ยน วันในชุดคลุมสีขาวก็ก้าวออกมาจากอีกฟากหนึ่งของประตูมิติ

คลาร์กวางเอกสารลง แล้วหันไปมองแอนเชี่ยน วัน

“อาจารย์ มีเวลาว่างมาเยี่ยมผมถึงที่เลยเหรอครับวันนี้?”

แอนเชี่ยน วันพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด:

“วันนี้ฉันมาบอกว่า ฉันสัมผัสได้ถึงพลังจากต่างเวลาและต่างมิติ มีคนจากจักรวาลคู่ขนานกำลังเปิดช่องควอนตัม และอีกไม่นานก็จะมาถึงโลกของเราแล้ว”

“มาเร็วจัง?!” คลาร์กตกใจเล็กน้อย เขาคิดว่าคนจากจักรวาลคู่ขนานจะใช้เวลาอีกนานกว่าจะมาได้ แต่ไม่นึกว่าจะมาเร็วขนาดนี้

“ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอต้องจัดการเอง” แอนเชี่ยน วันพูด

คลาร์กพยักหน้าแล้วพูดว่า:

“ไม่มีปัญหา ผมจะจัดการเรื่องพวกนี้เอง”

แอนเชี่ยน วันพยักหน้า ไม่ได้สงสัยเลยว่าคลาร์กจะรับมือได้มั้ย

เพราะไม่นานมานี้ เธอเคยสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานมหาศาล ซึ่งต้นตอก็มาจากร่างของคลาร์ก

แม้เธอจะไม่รู้แน่ชัดว่าพลังนั้นคืออะไร แต่คลาร์กที่มีพลังระดับนั้น ต้องจัดการพวกจากพหุจักรวาลได้สบายแน่นอน

“งั้นฉันไปก่อน”

แอนเชี่ยน วันพูดจบก็หันหลังเดินกลับเข้าไปในประตูมิติ แล้วปิดมันลง

“ซูเปอร์ฮีโร่จากจักรวาลคู่ขนานงั้นเหรอ?”

คลาร์กยืนขึ้น เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ แล้วมองออกไปยังเมืองเบื้องล่าง

มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย

“อย่าอ่อนแอเกินไปล่ะ ไม่งั้นฉันจะผิดหวังแย่!”

……

สองวันต่อมา ตอนกลางดึก

ในตรอกมืดแห่งหนึ่งในบรู๊คลิน จู่ๆ ก็มีเงาร่างหลายร่างปรากฏขึ้น และลงจอดในตรอกนั้น

ทุกคนในกลุ่มนี้ใส่ชุดประหลาดคล้ายชุดอวกาศ แต่เบากว่ามาก

ดูคล้ายกับยูนิฟอร์มรบของชาวครี

“ที่นี่เหรอ จักรวาลคู่ขนานที่มีปัญหา?”

กัปตัน สตีฟ ถอดหมวกออก มองไปรอบๆ ก่อนจะขมวดคิ้วหันไปพูดกับ โทนี่ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า:

“โทนี่ นายเลือกจุดลงจอดได้แย่สุดๆ! ที่นี่สภาพแย่มาก!”

แถวนั้นมีถังขยะคว่ำอยู่ พื้นเต็มไปด้วยขยะ และยังมีซากหนูตายเน่าเหม็นอีกหลายตัว

“ฉันก็สุ่มเอาน่ะสิ ใครจะไปรู้ว่ามันจะแย่ขนาดนี้” โทนี่ไหวไหล่ พร้อมทำหน้าบริสุทธิ์สุดๆ

“โอเค ออกจากตรงนี้กันก่อนเถอะ” นาตาชา พูด “เราต้องเริ่มสืบก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นที่โลกนี้ ถึงทำให้เวลาของพหุจักรวาลปั่นป่วนตามไปด้วย”

“ฉันไม่ขัดข้อง” กัปตันมาร์เวล ส่ายหน้า เธอมาที่นี่ก็เพื่อสู้เท่านั้น เรื่องอื่นให้มืออาชีพจัดการไป

“ฉันก็ไม่มีปัญหา แต่...เราหาอะไรกินก่อนได้มั้ย?”

ธอร์ เสนอความเห็น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….