ตอนที่ 78 วีรบุรุษสงคราม 4

ด้วยน้ำหนักตัวที่เกือบ1ตันและความยาวของร่างกายที่เกิน5เมตร ถ้าธีโอโดนมันทับเขาจะกลายเป็นเศษเนื้อทันที สัตว์ร้ายกรีดร้องคำรามอย่างบ้าคลั่งขณะที่วิ่งไปด้านหน้า

- ■■■■■■■··· !!!

เสียงคำรามดังสนั่นจนเลือดไหลออกจากหูของธีโอ แต่ครั้งนี้เขาไม่มีเวลามารักษาบาดแผลเล็กๆน้อยๆนี่ ธีโอมองไปที่สิ่งที่อยู่ด้านหน้าเขาโดยไม่ขยับตัวแม้แต่ก้าวเดียว เขาจับจ้องไปที่มัน

ธีโอไม่สามารถที่จะกระพริบตาได้เลยเนื่องจากความเร็วที่น่ากลัวของมัน ถ้าเขากระพริบตามันอาจจะมาอยู่ด้านหน้าของเขาแล้ว

ตึง!

ไม่นานรูปร่างของสัตว์ประหลาดก็ดูขยายใหญ่ขึ้น ไม่สิมันดูใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเพราะมันใกล้เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็วต่างหาก เมื่อร่างของอัตตาใกล้ถึงตัวธีโอ มันก็ดีดตัวขึ้นจากพื้นดิน

ตูมม!

พื้นที่แข็งแรงแตกออกทันที จุดที่ธีโอดอร์ยืนอยู่กลายเป็นแตกออกราวกับใบแมงมุมเมื่ออัตตาทิ้งตัวลงมา แรงกระแทกจากร่างกายของมันทำให้เกิดแผ่นดินไหวเล็กน้อย และร่างของธีโอก็สั่นไหวชั่วขณะ อัตตาไม่พลาดช่วงเวลานี้มันตวัดกรงเล็บหมายจะฉีกร่างกายของธีโอให้เป็นชิ้นๆ

อย่างไรก็ตามร่างของธีโอดอรืก็ได้กระจัดกระจายออกไปเหมือนหมอกควันเช่นเดิม ครานี้ไม่ใช่แค่การใช้ภาพลวงตาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ร่างของธีโอดอร์12ร่างปรากฏรอบๆอัตตา มันเป็นภาพลวงตาที่ซับซ้อนซึ่งไม่สามารถแยกแยะได้เลยว่าไหนคือตัวจริง นี่คือพลังของอุปกรณ์เวทย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของจอมโจรในตำนาน ออร์เวล

แต่ทว่า อัตตากลับหัวเราะให้กับเขา

-เจ้า....ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะทำเช่นนี้อีกครั้ง

ด้วยความสามารถของนักล่าที่อยู่จุดสูงสุด หยิ่งยโส ทำให้มันสามารถคิดค้นวิธีตอบโต้ทุกอย่างเพียงแค่เห็นครั้งเดียว

เช่นเดียวกันกับการหาวิธีตอบโต้กับภาพลวงตา ดวงตาของสิ่งมีชีวิตธรรมดานั้นไม่สามารถแยกแยะภาพลวงตาได้ขณะที่มีสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่สามารถแยกภาพลวงตาได้ซึ่งมันหายากมาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะหา

ดวงตาสีแดงอีก1ดวงปรากฏขึ้นตรงกลางหน้าของอัตตา ---มันคือดวงตาที่สามารถแยกแยะภาพลวงตาได้

มันเป็นดวงตาของสิ่งมีชีวิตที่มีชื่อเสียงที่รู้จักกันในชื่อ ‘จอมเวทย์นักฆ่า’ มันมีดวงตาที่สามารถมองเห็นเวทมนต์ได้ทุกชนิดที่เข้าสู่ขอบเขตการมองมันและตอบโต้มัน แต่อัตตานั้นไม่มีเวทมนต์มันจึงทำได้เพียงใช้ความสามารถในการมองเห็นเวทมนตืเท่านั้น แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว

ไม่นานนัก อัตตาก็ได้รู้ความจริงของภาพลวงตาเหล่านี้ ท่ามกลาง12คน คนไหนคือตัวจริงของธีโอดอร์....?

-ไม่มี?!

อัตตาตัวแข็งค้างเมื่อรู้ว่าทั้ง12คนนั้นคือภาพลวงตาทั้งสิ้นและไม่มีร่องรอยของผู้ที่สร้างมันขึ้นมาเลย ก่อนที่อัตตาจะสามารถเข้าใจสถานการณ์ได้ มันก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่อยู่ใต้คางมัน มันเป็นความรู้สึกที่บางเบา แต่มันกลับทำให้อัตตารู้สึกกลัว

“…มันต้องใช้เวลาสักพัก”

มันเป็นไปไมได้ที่จะใช้อะไรเดิมๆกับอัตตา ดังนั้นธีโอจึงใช้มันอีกครั้งเพื่อเป็นเหยื่อล่อให้อัตตาติดกับ

หยิ่งยโสนั้นเชื่อมั่นว่ามันคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นมันจึงไม่เคยคิดว่ามันจะถูกฝ่ายตรงข้ามโต้กลับมาก่อนเมื่อฝ่ายตรงข้ามอยู่ในสถานะที่เสียเปรียบอย่างชัดเจน อะไรที่ธีโอดอร์จะสามารถสร้างบาดแผลให้กับมันได้ในเมื่อเวทย์ไฟที่แข็งแกร่งที่สุดของธีโอกับกระสุนเวทย์ ถูกป้องกันไว้หมดแล้ว

‘ฉันไม่สามารถทำอะไรมันได้ด้วยวิธีปกติ แต่...!’

การแสดงออกบนใบหน้าของเขาพิสูจน์อย่างชัดเจนแล้วว่านี่ไม่ใช่การกระทำที่ไร้ความหมาย

‘บทเพลงแห่งสงคราม ท่วงทำนองแห่งพลัง Sforzando’

ธีโอเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับแขนขวาเขาเท่านั้น กล้ามเนื้อของเขาพองโตขึ้นเผยให้เห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมา เขาเสริมความแข็งแกร่งให้กับแขนของเขาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เขาจะทำ

[ในความเป็นจริง กระสุนเวทย์นั้นเป็นเวทมนตืที่ไม่สมบูรณ์ เพื่อทำให้มันมีความแม่นยำ เวทย์บทนี้จึงไม่สามารถทำให้สมบูรณ์ได้ อัลเฟรด เบลลอนเทส เคยพูดกับเขาไว้]

มันมีข้อจำกัดอยู่เนื่องจากนิ้วของเขาไม่สามารถที่จะทนความรุนแรงของกระสุนเวทย์ได้ อย่างไรก็ตามหากเขาใช้ฝ่ามือเขาจะสามารถทนทานได้มากขึ้นแต่จะลดระยะทางของมันลง สิ่งที่ต้องแลกก็คือแขนข้างที่เขาใช้งานมันจะถูกทำลายโดยแรงขับดันอันมหาศาล(แรงดีดอะครับแบบยิงปืน) มันเป็นเวทย์ที่สามารถสร้างความเสียหายได้ในระยะปานกลางเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะกระโดดเข้าข้างใต้ของอัตตาและใช้วิธีสิ้นหวังเช่นนี้

‘จดจำ เปิดใช้งานทุกช่อง Magic Missile-PentaUnited’

กระสุนเวทย์ทั้ง5ที่เก็บไว้ด้วยพลังสูงสุดถูกรวบรวมไว้ที่ฝ่ามือขวาของเขา แม้ว่าธีโอจะรู้สึกว่าต้นแขนขวาของเขากำลังจะระเบิด แต่เขาก็สามารถอดทนมันได้ด้วยการเสริมสร้างความแข็งแกร่งร่างกาย นอกจากนี้เขายังบีบอัดกระสุนเวทย์เข้าไปอีกหนึ่งนัดในฝ่ามือของเขา

ตอนนี้ มีกระสุนเวทย์ขนาดใหญ่6นัดภายในฝ่ามือของเขา กระสุนเวทย์ของเขาในครั้งนี้มีพลังมากพอที่จะทำลายเวทย์ป้องกันขั้น6ทุกรูปแบบ

แกร๊ก.....แกรีก...

กล้ามเนื้อของเขาเริ่มปริออกขณะที่เลือดไหลออกมาจากผิวหนังของเขา นี่เป็นระเบิดที่รุนแรงซึ่งเขาไม่มีทางทำได้ยกเว้นแต่เขาจะเสียสละแขนของเขา ธีโอดอร์จ้องมองไปที่ดวงตาของอัตตา และใช้พลังทั้งหมดของเขา

“ตาย....!”

เกิดแสงสีฟ้าขนาดใหญ่ ที่เหนือกว่าพลังของอัลเฟรด พุ่งออกมาจากฝ่ามือ

***

แสงสีฟ้าได้พุ่งทะลุขึ้นไปบนท้องฟ้าตอนกลางคืน ณ เทือกเขานาดุน มันเป็นอะไรที่ตรงกันข้ามกับสายฟ้าที่ผ่าลงสู่พื้นดินแสงสีฟ้าที่สว่างจ้านี้พุ่งจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้าและทะลุผ่านหมู่เมฆไป แน่นอนว่าแสงที่สว่างจ้านี้เป็นเพียงพลังที่หลงเหลืออยู่หลังจากที่เจาะทะลุเป้าหมายของมันเรียบร้อยแล้ว

ธีโอดอร์ผู้ที่นอนอยู่กับพื้นได้เงยหน้ามองไปบนฟ้า ‘..สะ.สำเร็จ’

ร่างกายของสัตว์ร้ายที่ไร้หัวกำลังดิ้นไปมา เลือดสีดำกระฉูดออกมาราวกับน้ำพุไหลไปตามเกล็กบนตัวมัน แม้มันจะมีการป้องกันที่น่ากลัว แต่มันก็ไม่สามารถต้านทานกระสุนเวทย์ที่อัดไปถึง6นัด ในที่สุดร่างกายของอัตตาก็ทรุดตัวลงไปบนพื้น

ธีโอดอร์หัวเราะลั่นเมื่อเขาเห็นมันล้มลง “เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ฉันตัดสินใจถูกต้อง”

[ใช่แล้ว ทำดีมากหนุ่มน้อย] อัลเฟรดยิ้มให้จากข้างในตัวธีโอดอร์และตบบ่าเขาเบาๆ

มันเป็นพลังอำนาจที่น่าเหลือเชื่อซึ่งจะเป็นไปไม่ได้ถ้าพวกเขาไม่ได้ร่วมมือกัน พวกเขาได้ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดซึ่งเป็น1ใน7บาป ถ้าเขาตัดสินใจผิด คงเป็นหัวของธีโอดอร์ที่หลุดออกจากบ่าไป

แต่ทว่า ผู้แพ้ชนะนั้นได้ถูกตัดสินไว้แต่แรกแล้ว ผู้แพ้ก็คือธีโอดอร์ผู้ไม่สามารถฆ่าอัตตาได้ และผู้ชนะก็คืออัตตาผู้ที่รอดจากการตายได้หลายครั้ง

กึก...!กึก...!

เกิดเสียงอันไม่พึงประสงค์ดังขึ้น หัวกะโหลกของมันได้ตั้งขึ้นจากนั้น กล้ามเนื้อ เส้นประสาท และเลือดเนื้อของมันก็เริ่มปกคลุมไปทั่วหัวของมัน และคงรูปร่างดั่งเดิม

อัลเฟรดบอกว่านี่ไม่ได้อยู่ในขอบเขตของการฟื้นฟู แต่มันใกล้เคียงกับคำว่าอมตะ ไม่ว่าพวกเขาทั้งสองคนจะต่อสู้ขนาดไหน พวกเขาก็ไม่สามารถล้มมันได้

-การดิ้นรนของเจ้าได้สิ้นสุดลงแล้ว อัตตาพูดด้วยเสียงที่มั่นใจในชัยชนะของมัน

เหตุใดมันจะต้องตื่นตระหนกต่อหน้าอาหารที่สูญเสียพละกำลังไปหมดแล้วละ? อัตตายื่นกรงเล็บของมันไปที่คอของธีโอช้าๆ มันไม่ได้โง่พอที่จะปล่อยให้ภัยคุกคามมันเช่นนี้มีชีวิตอยู่ อัตตาจะฉีกสิ่งมีชีวิตที่น่าหงุดหงิดนี่แล้วกินมันอย่างช้าๆ

‘อ่า ฉันสู้อย่างถึงที่สุดแล้ว’ ธีโอดอร์หลับตาลงและยอมรับความตาย เขาเป็นห่วงพ่อแม่ของเขา แต่เขาเชื่อว่าอาจารย์ของเขาจะดูแลพ่อแม่เขาเป็นอย่างดี

ในที่สุดกรงเล็บของอัตตาก็มาถึงตรงหน้าของธีโอ

ฟุ้บ!

มันเป็นเสียงของบางสิ่งบางอย่างที่ถูกตัด

“…เด็กน้อย” มันเป็นเสียงที่เย็นชา แต่ก็ไพเราะ

“ผะ-ผู้นำ...?”

“ขอโทษด้วย ฉันมาช้าเกินไป”

ธีโอลืมตาขึ้นอย่างไวและเห็นเวโรนิก้าที่สวมชุดคลุมสีแดงที่กำลังพัดไปมาตามสายลม

เธอพูดกับเขาด้วยเสียงเย็นชาซึ่งทำให้เขาสงสัยว่าเธอคงเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างทางแล้ว เลือดไหลออกจากฝ่ามือของเวโรนิก้าเมื่อเธอกำหมัดแน่น ธีโอดอร์คิดว่าเลือดที่ไหลนี้ก็เปรียบเสมือนน้ำตาของเธอ

เวโรนิก้าเดินหน้าไปเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายที่อยู่ด้านหน้าเธอ

“รอฉันเดี๋ยว มันใช้เวลาไม่นานหรอก”

ไม่นานหลังจากนั้น....

ฟุ้บ!

มีบางสิ่งบางอย่างทุบลงไปที่หัวของอัตตาและบดขยี้มัน กระดูกครึ่งหนึ่งของหัวมันถูกบดขยี้และดวงตาของมันถลนออกมาราวกับกบที่ถูกทุบด้วยค้อน อัตตากรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด..

“จงแปรเปลี่ยนเป็นดาบ fire of purgatory” เวโรนิก้าอัญเชิญ ดาบเพลิง—inferno blade ออกมา เธอร่ายเวทย์ไฟนรกก่อนที่จะบีบอัดมันให้กลายเป็นดาบ

ไม่ว่าอัตตาจะสามารถทนทานต่อไฟได้ขนาดได้ แต่มันไม่สามารถที่จะทนทานต่อความร้อนที่สามารถละลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ในทันที มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทนทานต่อดาบเพลิงนี้

อย่างไรก็ตามอัตตากลับฟื้นฟูร่างกายใหม่หลังจากถูกตัดออกเป็นชิ้นๆอย่างรวดเร็ว ความเร็วในการฟื้นฟูของมันเร็วยิ่งกว่าโทรลล์และไม่มีร่องรอยบาดแผลที่เวโรนิก้าได้ทำไว้เหลืออยู่บนร่างกายของมันเลย แต่ทว่าเวโรนิก้ากลับจ้องมองไปที่มันด้วยสายตาเย็นชาและกระโดดขึ้นจากพื้นดินอย่างฉับพลันและง้างหมัดต่อยไปที่อัตตา

ตูมมม!

เกิดแรงระเบิดขนาดใหญ่จากกำปั้นของหญิงสาวที่สวยงาม ราวกับว่าหมัดของเธอมีน้ำหนักหลายตัน สัตว์ร้ายลอยขึ้นไปในอากาศ

-สะ-สัตว์ประหลาดเช่นเจ้า....! แกไอลิงเลือดผสม!

“อะไร?” เวโรนิก้ามีสัมผัสของมังกร จึงไม่ยากสำหรับเธอที่จะฟังเสียงความถี่ต่ำของอัตตาได้

จากนั้นเธอก็ชี้นิ้วไปยังสิ่งมีชีวิตที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตรและตัดสินใจฆ่ามันทันที มันเป็นเวทย์โจมตีที่โหดร้ายที่สุดในขั้น7 เปลวเพลิงจากโลกปีศาจ ซึ่งไม่สามารถที่จะลบล้างมันออกได้ด้วยวิธีปกติ

“เปลวเพลิงนรก” พายุเพลิงสีดำได้ปรากฏขึ้นโดยปราศจากเสียงและหมุนอยู่รอบตัวอัตตา

–■■■■■■――!?!  มันเป็นเสียงกรีดร้อง ไม่ใช่เสียงคำราม

ความรู้สึกของอัตตา ที่จดจ่ออยู่กับลักษณะของสิ่งมีชีวิตนั้นมีความคมชัดเป็นพิเศษ ทำให้ความรู้สึกเจ็บปวดของมันนั้นรุนแรงมาก ความรู้สึกของการที่เซลล์ร่างกายถูกเผานั้นราวกับตกนรกทั้งเป็น อัตตานั้นไม่สามารถทนต่อเรื่องนี้ได้ พลังเพลิงนั้นจะเผาผลาญมันไปเรื่อยๆขณะที่มันฟื้นฟูตัว ดังนั้นอัตตาที่ได้พบกับมอนสเตอร์มาเพียงไม่กี่ตัวในยุคนี้ จึงตัดสินใจที่จะหลบหนี

ในเวลาเดียวกัน เวโรนิก้าก็ได้ตัดสินใจที่จะใช้พลังที่แสนจะรุนแรง

“ซูดดด....” เธอดูดกลืนอากาศรอบตัวของเธอ

“ฮว้ากกก---!” จากนั้นเธอก็ปล่อยไฟออกมาจากปากของเธอ!

‘ลมหายใจมังกร?!’ ธีโอไม่รู้ว่าทำไมคนที่มีสายเลือดมังกรเพียง1ใน4เช่นเวโรนิก้าถึงสามารถใช้พลังนี้ได้ แต่ลมหายใจมังกรแดงนั้นมีพลังการทำลายล้างเทียบเท่ากับเวทย์ขั้น8

เธอพ่นลมหายใจของเธอไปในอากาศพุ่งเข้าหาอัตตา อำนาจที่แท้จริงของมันไม่สามารถอธิบายไว้ในหนังสือได้ ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่เลยในสถานที่ที่ลมหายใจพุ่งผ่านไป

“ฟู่...” เมื่อเธอหมดลมหายใจ เวโรนิก้าก็สูดหายใจเข้าลึกๆและถอนหายใจออกมา ขณะที่ไอน้ำโผล่ออกมาจากปากของเธอ

“จิ๊ มันหนีไปได้งั้นรึ?มันน่ารำคาญเสียยิ่งกว่าผู้ใช้ออร่าขั้นปรมาจารย์เสียอีก” เธอบ่นออกมา

เวโรนิก้าไม่สามารถฆ่ามันได้ เธอไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไรกันแน่ แต่มันฆ่ายากกว่าที่เธอคิด

“เขาคงไม่ตายถ้าฉันมาเร็วกว่านี้” เกิดความรู้สึกขมขื่นขึ้นภายในจิตใจของเวโรนิก้า ขณะที่เธอคิดถึงร่างของผู้อาวุโสเฮอร์แมนที่เธอเดินผ่านมา ผู้อาวุโสเฮอร์แมนนั้นเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสที่รู้จักเวโรนิก้ามานานหลายสิบปีและเขาปฏิบัติต่อเธอราวกับเธอเป็นลูกหรือหลานของเขา แม้ว่าเธอจะเป็นเลือดผสมก็ตาม เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องมาตายเช่นนี้

แม้ว่าอีกไม่นานเขาก็จะตายเพราะความแก่ชรา แต่เธอก็อดที่จะเสียใจไม่ได้

หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งความเงียบสำหรับการอำลาเพื่อนร่วมงานของเธอ เธอก็หันไปหาธีโอดอร์

“เธอทำได้ดีมาก เด็กน้อย”

“ครับ...”

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นและอยู่นิ่งๆ บาดแผลของเธอลึกมาก”

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับธีโอที่จะพูดในตอนนี้ ขณะที่ความรู้สึกตึงเครียดของเขาได้จางหายไปก็ถูกแทนที่ด้วยความเหนื่อยล้าที่หนักหน่วง ขณะที่จิตสำนึกของเขาเริ่มจางหายไป เวโรนิก้าตระหนักถึงและรีบวางหัวของเขาลงบนตักของเธอขณะที่ร้องเรียกใครบางคน“เห้ เธอออกมาได้แล้ว”

ใครกันที่เธอร้องเรียก? ไม่นานนักก็มีคนที่มีพบสีเขียวกลมกลืนไปกับต้นไม้เดินออกมา บางทีเธออาจจะพบกับเวโรนิก้าระหว่างที่หนีไปและนำทางเธอมาพบกับธีโอ เอลฟ์ชั้นสูง เอลโลน่าเดินออกมาหลังจากได้รับอนุญาติจากเวโรนิก้าและคว้ามือขวาของธีโออย่างนุ่มนวล

“ธีโอดอร์ ธีโอดอร์....!”เสียงดีใจของเธอดังสะท้อนเข้ามาในหูของเขาหลายครั้ง

พลังแห่งชีวิตได้เกิดขึ้นจากปลายนิ้วของเธอและไหลผ่านเข้ามาในแขนขวาและร่างกายของเขา เขาต้องการที่จะตอบกลับเสียงเรียกของเธอ แต่ความเสียหายที่สะสมอยู่ในร่างกายของธีโอทำให้สติของเขาเริ่มจางหายไป

‘อ่า ครั้งนี้ฉันจะหลับไปนานแค่ไหนกันนะ...?’  เขาสัมผัสได้ว่า นี่เป็นผลพวงของการเรียกอัลเฟรดมาเข้าสู่ร่างกายของเขา

ก่อนที่วิสัยทัศน์และการได้ยินของเขาจะถูกตัดออกอย่างสมบูรณ์เขากลับได้ยินเสียง

[ผนึกที่4 ได้ปลดผนึกผ่านวิธีที่ผิดปกติ ผู้ใช้จะไม่สามารถใช้’Overwrite’ ได้อีกจนกว่าจะมีการปลดผนึกด้วยวิธีปกติ]

[คุณได้รับบาดเจ็บทางจิตใจโดย การถ่ายทอด จำเป็นต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูสภาพจิตใจของคุณ]

[ไม่สามารถระบุเวลาในการฟื้นฟูที่แน่ชัดได้]

[กำลังเข้าสู่สภาวะหยุดนิ่ง]

ปล.Gm  มาแล้ว