ตอนที่ 20 ด้านนอกของสถาบัน 2

ธีโอนั้นพยักหน้าทันที มันเป็นข้อเสนอที่ไม่อาจต้านทานได้ และจากนั้นก็เขียนข้อมูลลงใบเชิญนั้นทันที

ผู้คนที่จะเข้าร่วมนั้นต้องพิสูจน์ตัวตนอย่างละเอียด ด้วยเหตุนี้ธีโอจึงใช้เวลานานในการเขียนชื่อของพ่อแม่ไปยันปู่ทวดของเขา อย่างไรก็ตามในที่สุดดธีโอก็กรอกข้อมูลเสร็จทั้งหมด

วินซ์รับใบเชิญคืนจากธีโอก่อนจะพยักหน้าให้

“...โอเคร ถูกต้อง เมื่อปีที่แล้วมีจอมเวทย์คนนึงได้เขียนชื่อสมาชิกครอบครัวคนหนึ่งของเขาผิดไปหนึ่งตัว เขาถูกลากออกไปในทันที”

“ฟู่ มันละเอียดมาก”

“งานประลองเวทมนต์เป็นงานที่ยิ่งใหญ่มาก การรักษาความปลอดภัยในระดับนี้จึงเป็นเรื่องปกติ”

มีสายสืบจากชนชาติต่างๆที่พยายามเข้าไปสอดแนมภายในราชอาณาจักร ดังนั้นพวกเขาจึงต้องตรวจอย่างละเอียด ธีโอ ตรวจแบบฟอร์มอีกครั้ง มันไม่มีส่วนไหนที่ผิดแล้ว

ใบหน้าของธีโอนั้นดูล้าเนื่องจากต้องใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงในการกรอกใบสมัครนี้

วินซ์ยิ้มให้เขาและพูดว่า “ธีโอดอร์ เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงพาเธอไปงานประลองเวทมนต์?”

ธีโอพยายามหาคำตอบ แต่เขาก็คาดเดาไม่ได้

“สิ่งที่สำคัญนั้นคือต้องแยกความแตกต่างระหว่างความรู้และความไม่รู้ แต่การทำความเข้าใจในสิ่งที่เธอไม่รู้นั้นสำคัญที่สุด เธอมีพรสวรรค์อย่างมากในการเป็นจอมเวทย์”

“ขอบคุณครับ”

“เอาละฉันจะอธิบายให้ฟัง”

เขาวางหนังสือเล่มหนาลงบนโต๊ะ ธีโอ มองไปที่ปกหนังสือมันมีตราสัญลักษณ์ที่คุ้นเคนเป็นอย่างดี มันคือหนังสือคู่มือกฏระเบียบของสถาบัน เบอร์เก้น เขาเก็บมันไว้ในตู้ เขาไม่คิดจะอ่านมันเลยเนื่องจากมันไม่เกี่ยวกับการทดสอบ

วินซ์นั้นหัวเราะกับท่าทางสับสนของธีโอ

“เธอคงกำลังสงสัยว่าฉันนำหนังสือเล่มนี้ออกมาทำไม”

จากนั้นเขาก็เปิดหนังสือและชี้ไปที่มุมหนึ่งของหน้านั้น ธีโอ มองไปที่นิ้วของเขาและอ่าน

[มาตรา 38:12 นักเรียนของสถาบันนี้จะได้รับใบจบหลังจากเรียนครบสามปีครึ่ง อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นถ้านักเรียนคนใดได้รับรางวัลระดับ3ขึ้นไป ในงานประลองเวทมนต์ ที่จัดขึ้นโดย Magic Society ผู้ชนะสามารถรับใบจบเมื่อใดก็ได้ตามที่ต้องการ

ธีโออ่านมัน แต่เข้าก็ยังไม่เข้าใจ

“ศาสตราจารย์ นี่....?”

“เธอน่าจะเดาได้แล้ว ฉันไม่คิดว่าเธอจะได้รับอะไรอีกจากสถาบันนี้”

“นั่น....”

ธีโอ นั้นพูดไม่ออกเนื่องจากมันเป็นความจริง เขารู้สึกเบื่อมาก ความรู้ทางทฤษฐีของธีโอนั้นเทียบเท่ากับพวกอาจารย์แล้ว นี่เป็นปีที่สามแล้วที่เขาซ้ำชั้น มันจึงทำให้เขาเบื่อหน่ายมาก

“นอกจากนี้เรื่องของเธอได้กลายเป็นประเด็นพูดคุยในสถาบันแล้ว”

ศาสตราจารย์วินซ์ไม่ได้มองธีโอเป็นนักเรียนแต่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเขา

“เธอจำอาจารย์ที่พยายามไล่เธอออกได้ไหม? พวกเขาเป็นคนที่บ้าอำนาจและภูมิใจกับฐานะของพวกเขา พวกโง่เหล่านั้นไม่เคยเสียใจในการกระทำของพวกเขา พวกเขาจะตำหนิคนอื่นแทน”

“..อ่า”

ธีโออดไม่ได้ที่จะนึกถึงศาสตราจารย์ เบอร์นาร์ด

“มันจะดีกว่าถ้าเธอทิ้งระยะห่างระหว่างพวกนี้ อย่างไรก็ตามฉันกำลังจะไปเมืองหลวงในเร็วๆนี้ ถ้าเธอจบการศึกษาได้เร็ว เธอก็จะสามารถไปอยู่ในที่ๆดีกว่าสถาบันแห่งนี้ได้”

“ผมเข้าใจสิ่งที่คุณกำลังพูดครับ”

เมืองหลวงของอาณาจักร เมลเทอร์ Mana-vil…

มันเป็นเมืองที่มี สี่หอคอยเวทมนต์และสถาบันเวทมนต์หลวงอยู่ ไม่มีจอมเวทย์คนใดในทวีปที่ไม่รู้จักชื่อเหล่านี้และไม่มีใครที่ไม่เคารพ Mana-vil เมืองที่ล้นไปด้วยอุปกรณ์เวทย์ทุกประเภท หนังสือเวทมนต์มากมาย และจอมเวทย์ที่มีพรสวรรค์...

ธีโอดอร์ ได้แต่ถามว่า “แต่ผมจะสามารถชนะงานประลองเวทย์ได้งั้นหรอ? ผมอาจจะมี ความตะกละ แต่ผมยังอยู่แค่วงกลมที่3”

“ปกตินั้น เป็นไปไม่ได้หรอก” วินซ์เห็นด้วยกับคำพูดของธีโอ “แต่มันจะแตกต่างกันเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเธอ แม้แต่การ์เซียร์นั้นก็ไม่สามารถเทียบกับพวกนั้นได้ แต่ด้วยทักษะของเธอ เธอสามารถจัดการกับเวทมนต์ขั้น4ได้ การต่อสู้กับนักเรียนคนอื่น เธอจะชนะแน่นอน”

“มันมีการแบ่งส่วนงั้นหรอ”

“ถูกต้อง งานประลองเวทมนต์ที่ฉันพูดถึงนี้มีเพียงแค่ผู้ติดตามที่สามารถเข้าร่วมได้ และพวกเขาก้เป็นนักเรียนเช่นเดียวกันเธอ”

แม้ความแตกต่างระหว่าง วงกลมที่3และ4 นั้นจะแตกต่างกันอย่างมาก แต่สำหรับธีโอนั้นมันผิดปกติไป เขามีความสามารถในการจดจำ และประสาทสัมผัสที่ดี ที่ได้มาจากอัลเฟรด เป็นการรับรู้ที่จอมเวทย์คนอื่นๆสามารถทำได้ ถ้าได้อยู่ในสนามรบมานับสิบปี มันเป็นประโยชน์อย่างมาก เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าถ้าเขาใช้มันในงานประลองจะเป็นเช่นไร

ความจริงนั้น ถ้าธีโอดอร์ สามารถที่จะใช้ เมจิก มิซไซส์ ของอัลเฟรดได้อย่างเต็มที่ละก็แม้จะเป็นผู้ใช้เวทย์ขั้น4 เขาก็ไม่กลัว

“ผมจะพยายาม”

“ดีฉันสามารถเติมเต็มในส่วนที่ขาดของเธอได้”

ราวกับว่าวินซ์กำลังรอคำตอบนี้ เขาเปิดหีบของเขา

“Magic Society นั้นได้คิดค้นเวทย์ทำสำเนาขึ้นมาเมื่อ50ปีก่อน และได้บอกว่ามันไม่มีความแตกต่างกันเลย มันยากที่จะหาความแตกต่างได้ ดังนั้นการแยกระหว่างต้นฉบับและสำเนานั้นไม่สามารถทำได้โดยใช้วิธีธรรมดา แต่คนก็มักจะหาวิธีแยกมันเสมอ  เอาละ เธอรู้ไหมนี่คืออะไร?” เขาหัวเราะพร้อมส่งหนังสือให้กับธีโอ

“การทำสำเนานั้นไม่สามารถใช้กับหนังสือที่เป็นฉบับสำเนาด้วยกันได้ ดังนั้นคุณจะรู้ได้โดยการใช้เวทย์ทำสำเนา เป็นเคล็ดลับที่เรียบง่าย หนังสือต้นฉบับนั้นมีมูลค่าขั้นต่ำถึง50เหรียญทอง”

ราคาของหนังสือเวทมนต์ปกตินั้นอยู่ที่ประมาณ 1 เหรียญเงิน ดังนั้นมันจึงเป็นราคาที่สูงมาก มันมีแค่คนที่เป็นนักสะสมเท่านั้นแหละที่จะซื้อมัน อย่างไรก็ตาม วินซ์ ไม่สนใจในเรื่องนี้ เขาจะไม่มีวันซื้อหนังสือเล่มนี้ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่ ธีโอดอร์ ต้องการ

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของธีโอ นั้นรุนแรงกว่าที่ วินซ์ ได้คาดไว้

“ผะ-ผมสามารถประเมินมันได้ไหม?”

“แน่นอน”

ธีโอจับมันอย่างระมัดระวัง ถ้ามันเป็นแบบเดิม มันจะมีความสามารถพิเศษเหมือนกับ อัลเฟรด[Balistic Magic] เขาสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะสัมผัสกับหนังสือด้วยมือซ้าย

“ประเมิน”

ลิ้นยื่นออกมาและเลียไปที่หน้าปกของหนังสือ

[เวทมนต์ธรรมชาติเบื้องต้น]

[หนังสือเล่มนี้อธิบายเกี่ยวกับธาตุทั้ง4อย่างละเอียด เป็นหนังสือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ความเข้ากันได้ ระหว่างจอมเวทย์กับธาตุต่างๆ วิธีการอัญเชิญและทำสัญญากับ ธาตุ และแนวคิดเกี่ยวกับเวทย์ธรรมชาติ  ผู้เขียน ไมล์ดัล ได้รับการขนานนามว่าเป็นจอมเวทย์สายธรรมชาติ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เขาเป็นคนที่สามารถเรียกราชาแห่งธาตุออกมาได้

*ความเข้าใจของคุณสูงมาก (95.4%)

*ระดับของหนังสือเล่มนี้คือ ‘หายาก’

*เมื่อกินแล้ว ความเชี่ยวชาญ เวทย์ธรรมชาติ จะเพิ่มขึ้น

*นี่คือต้นฉบับที่เขียนโดยผู้เขียนโดยตรง เมื่อกินแล้ว ความสัมพันธ์ของธาตุที่เข้ากันได้กับคุณจะเปิดขึ้น มีโอกาสเล็กน้อยที่คุณจะทำสัญญากับธาตุได้]

‘ความสัมพันธ์กับธาตุ!’

ปากของธีโอเปิดขึ้นทันที เขานั้นอ่านหนังสือเล่มนี้มาหลายครั้งแล้วในห้องสมุด

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่หนังสือต้นฉบับ เขาเคยกินมันแต่ก็ไม่ช่วยเพิ่มความสัมพันธ์กับธาตุให้เขา และ ศาสตราจารย์วินซ์ได้ให้ของขวัญเช่นนี้กับเขา?

“นี่เป็นหนังสือที่มีเพียงเล่มเดียว มันอยู่ในระดับใด?” วินซ์พูดด้วยเสียงต่ำ

ในที่สุด ธีโอก็ตระหนักถึงจุดประสงค์ของของขวัญชิ้นนี้

เมื่อสัปดาห์ก่อนธีโอได้สารภาพความลับของเขาให้วินซ์ได้ฟังและเซ็นสัญญากัน เพื่อที่เขาจะได้รับความรู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดจากเจ้าของ ความตะกละ

-วินซ์ ไฮเดล จะให้ หนังสือเวทมนต์หรืออุปกรณ์เวทย์ต่างๆแก่ ธีโอดอร์ มิลเลอร์

-ธีโอดอร์ มิลเลอร์ จะให้สิทธิ์ในการถามคำถามแก่ วินซ์ ไฮเดล

“มันอยู่ในระดับหายาก”

“ฉันยังมีอีกสองเล่ม ฉันจะให้มันในภายหลัง”

มันอาจะเป็นไปได้ว่าจะเป็นระดับหายากทั้งสามเล่ม หรือจะมีระดับ ล้ำค่า โผล่มา

“นั่นคือเรื่องทั้งหมดในวันนี้”

ดูเหมือนจะจบแล้ว

วินซ์ หยิบกระดาษที่เขาวางไว้บนโต๊ะพร้อมพูดว่า “เราจะออกเดินทางไปเมืองหลวงภายในสามวัน ดังนั้นเตรียมตัวให้พร้อม”