บทที่ 55 : ม่านสวรรค์เปิดเผยรอบที่สาม!

บทที่ 55 : ม่านสวรรค์เปิดเผยรอบที่สาม!

หลังจากหารือกันอย่างถี่ถ้วน

ในที่สุด แผนการเดินทางของคณะเย่ฉางเฟิงก็ได้รับการสรุป

เย่ฉางเฟิง, ลู่เสวี่ยฉี, เจิงซูซู, จิ้งจอกหกหาง และจิ้งจอกสามหาง ทั้งห้าจะมุ่งหน้าไปยัง 'เขาหลิวปัว' แห่งทะเลตะวันออก ส่วนฉีฮ่าวนั้นจะรับหน้าที่เฝ้าระวังอยู่ที่เมืองเสี่ยวฉือ เพื่อรอคอยให้ 'ห้วงอเวจีสีชาด' ดาบคู่ชีวิตของเย่ฉางเฟิงบ่มเพาะพลังจนเสร็จสมบูรณ์

อันที่จริงแล้ว...

ดาบห้วงอเวจีสีชาดไม่จำเป็นต้องมีใครเฝ้าก็ได้

เพราะ...เย่ฉางเฟิงได้ใช้โลหิตบริสุทธิ์ของตนทำพิธีหลอมสร้างและผูกจิตวิญญาณไปเรียบร้อยแล้ว นับจากนี้ไป มีเพียงเขาผู้เดียวเท่านั้นที่จะสามารถใช้งานดาบบินเล่มนี้ได้

เหตุผลที่แท้จริงที่เขาขอให้ฉีฮ่าวรั้งรออยู่ที่นี่ ก็เพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการอำพรางตัวตนของเขาต่อไปอีกสักระยะ...

เขายังไม่คิดจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงต่อสายตาชาวโลกในเร็ววัน

เพราะ...เขาวางแผนจะจัดการนิกายมารให้เจ็บแสบสักครั้ง

หากเป็นไปได้ ก็อยากจะกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากในคราวเดียว

คณะของเย่ฉางเฟิงรีบเดินทางออกจากเมืองเสี่ยวฉือและมุ่งหน้าสู่เขาหลิวปัวในทันทีโดยไม่หยุดพัก เพื่อไม่ให้เสียเวลาแม้แต่น้อย...

เนื่องจาก...ระยะทางระหว่างเมืองเสี่ยวฉือกับเขาหลิวปัวนั้นค่อนข้างไกล

ต่อให้เร่งเดินทางข้ามวันข้ามคืนด้วยการเหินดาบ ก็ยังต้องใช้เวลานานพอสมควร

...

สองเดือนต่อมา

ณ ทะเลตะวันออก

เขาหลิวปัว

ผู้คนจากทั้งฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรมเริ่มทยอยมารวมตัวกันที่นี่มากขึ้นเรื่อยๆ

นิกายราชันย์ภูตแทบจะยกมาทั้งนิกาย

ไล่ตั้งแต่ประมุขนิกาย ทูตซ้ายขวาทั้งสี่ ไปจนถึงยอดฝีมือระดับสูง ต่างตบเท้าเข้าร่วมงานชุมนุมครั้งนี้อย่างพร้อมเพรียง

ทางด้านนิกายหมื่นพิษก็ส่งผู้อาวุโสระดับซ่างชิงมาถึงสามคน

ได้แก่ ตวนมู่เหลาไกว้ (ปีศาจเฒ่าตวนมู่), ไป๋ตู๋จื่อ (ร้อยพิษ), และซีเสวี่ยเหลาเยา (ปีศาจเฒ่าดูดเลือด)

นอกจากนี้

ยังมีกองกำลังยอดฝีมือของนิกายหมื่นพิษติดตามมาอีกจำนวนมาก

ทางฝั่งฝ่ายธรรมะก็ไม่น้อยหน้า นิกายชิงหยุนส่งยอดฝีมือระดับประมุขยอดเขามาถึงสี่ท่าน ได้แก่ เถียนปู้อี้, ซูหรู, ชางซง, และสุ่ยเยว่ พร้อมด้วยศิษย์เอกฝีมือดีจากทั้งสามยอดเขา

ฝ่ายพุทธก็ส่งยอดฝีมือระดับซ่างชิงมาร่วมด้วยหนึ่งท่าน

นั่นคือ ต้าลี่จุนเจอะ ประมุขแห่งนิกายวัชระ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการพุทธศาสนา และนับเป็นเสาหลักต้นหนึ่งของฝ่ายธรรมะ

นอกจากนี้

ยังมีฝ่าเซียงและฝ่าซ่านจากวัดเสียงสวรรค์ รวมถึงเยี่ยนหงและหลี่สวินจากหุบเขาธูปสวรรค์มาร่วมด้วย

สรุปก็คือ ยอดฝีมือจากทั้งฝ่ายธรรมะและอธรรมต่างหลั่งไหลมารวมตัวกันที่เขาหลิวปัวอย่างเนืองแน่น

แม้จะมีการกระทบกระทั่งกันบ้างประปรายระหว่างศิษย์ของทั้งสองฝ่าย แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีการปะทะกันครั้งใหญ่เกิดขึ้น

นั่นเป็นเพราะ...คนส่วนใหญ่ต่างกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

บัดนี้เวลาได้ล่วงเลยไปเกือบสามเดือนแล้วนับตั้งแต่การเปิดเผยของม่านสวรรค์ครั้งที่สอง การเปิดเผยครั้งที่สาม...กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า

ในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายธรรมะหรืออธรรม

พวกเขาส่วนใหญ่ต่างเฝ้ารอคอยการเปิดเผยจากม่านสวรรค์ในรอบที่สามอย่างใจจดใจจ่อ หวังว่าจะได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากมัน

...

เขาหลิวปัว

ริมชายฝั่ง

เกลียวคลื่นซัดสาดรุนแรง ฟองขาวโพลนแตกกระจายกระทบโขดหิน

ค่ายพักแรมของฝ่ายธรรมะตั้งมั่นอยู่ที่นี่

ในกระโจมหลักหลังหนึ่ง เหล่าผู้นำจากนิกายชิงหยุนมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า

…

"ศิษย์สี่คนจากวัดเสียงสวรรค์และหุบเขาธูปสวรรค์มาถึงเขาหลิวปัวได้ครึ่งเดือนแล้ว แต่ทำไมพวกฉางเฟิงถึงยังไม่มีข่าวคราวเลย..." ซูหรูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวล

เถียนปู้อี้เองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกัน

ชางซงครุ่นคิดบางอย่างในใจเงียบๆ

"วางใจเถอะ พวกเขาไม่เป็นอะไรหรอก" สุ่ยเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ซูหรูชะงักไปเล็กน้อย

ศิษย์พี่หญิงไม่ห่วงความปลอดภัยของเสวี่ยฉีเลยหรือ?

ความจริงแล้วสุ่ยเยว่ย่อมเป็นห่วง...

แต่...นางมั่นใจว่าลู่เสวี่ยฉีจะปลอดภัย

เพราะก่อนที่จะออกจากนิกายชิงหยุน เจ้านิกายเต้าเสวียนได้แอบติดต่อกับนางเป็นการส่วนตัว และบอกเล่าข้อสันนิษฐานต่างๆให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่สงสัยว่ามีหนอนบ่อนไส้ในนิกาย และเรื่องที่เย่ฉางเฟิงอาจจะเป็นว่าที่เจ้านิกายในอนาคต...

ในตอนแรก สุ่ยเยว่ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลประกอบจากเจ้านิกายเต้าเสวียน นางก็เริ่มคล้อยตาม

ด้วยเหตุนี้ นางจึงไม่ค่อยกังวลเรื่องความปลอดภัยของลู่เสวี่ยฉีมากนัก

หากเย่ฉางเฟิงคือเจ้านิกายชุดครามผู้นั้นจริงๆ ลู่เสวี่ยฉีย่อมปลอดภัยหายห่วง

สิ่งที่สุ่ยเยว่ต้องทำในตอนนี้ คือการจับตาดูชางซง เพื่อพิสูจน์ว่าเขาได้ทรยศไปเข้ากับฝ่ายมารจริงหรือไม่

เมื่อคิดได้ดังนั้น สุ่ยเยว่ก็หลุบตาลงต่ำ

หางตาของนางเหลือบมองชางซงเต้าเหรินอย่างแนบเนียน ยากจะจินตนาการได้เลยว่า ศิษย์พี่ผู้กุมกฎเหล็กแห่งนิกายชิงหยุน จะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นไส้ศึกของนิกายมาร...

'เฮ้อ'

สุ่ยเยว่ถอนหายใจในใจ

….

ชางซงเต้าเหรินไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกจับตามอง

เขาไม่คาดคิดว่าตนเองจะตกเป็นผู้ต้องสงสัย จึงยังคงวางมาดองอาจผ่าเผย เต็มไปด้วยรัศมีแห่งความเที่ยงธรรมเช่นเดิม

"ผ่านมาเกือบสามเดือนแล้วนับจากม่านสวรรค์รอบที่สอง การเปิดเผยรอบที่สามกำลังจะเริ่มขึ้น บางที..."

"พวกเราอาจจะได้รู้ข้อมูลสำคัญบางอย่างจากมัน"

ชางซงเต้าเหรินกล่าวขึ้น

แต่ในความเป็นจริง...ภายในใจของเขากำลังสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว

เขากลัวเหลือเกินว่าม่านสวรรค์จะเปิดโปงสถานะคนทรยศของเขา

หากความลับรั่วไหล ทุกสิ่งที่เขาทุ่มเทมาก็จะสูญเปล่าทันที

"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น..." เถียนปู้อี้ถอนหายใจ

...

ส่วนลึกของเขาหลิวปัว

กลุ่มคนของนิกายราชันย์ภูตซ่อนตัวอยู่ที่นี่

โยวจีและปี้เหยาเดินทางมาถึงที่นี่ทันทีหลังจากออกจากหุบเขาคงซาง และได้รายงานเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในทะเลไร้รักให้ว่านเหรินหวังทราบ

"พวกเจ้าได้พบกับเจ้านิกายชุดครามผู้นั้น!?" ว่านเหรินหวังตกตะลึงมาก

"ใช่" แววตาของโยวจีดูซับซ้อน

นางหวนนึกถึงตอนที่ถูกเย่ฉางเฟิงเห็นใบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกอับอายระคนขุ่นเคืองก็ผุดขึ้นมาในใจ...

"ฝีมือของเขาเป็นอย่างไรบ้าง?"

"สืบรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาหรือไม่!?" ว่านเหรินหวังถามต่อ

"ฝีมือของเขาเหนือกว่าข้ามาก ส่วนตัวตน..." โยวจีส่ายหน้า "ข้าเองก็ไม่ทราบแน่ชัด"

ว่านเหรินหวังตาเป็นประกาย

ฝีมือเหนือกว่าโยวจี? นั่นหมายความว่าน่าจะอยู่ที่ระดับซ่างชิงขั้นปลาย!

ยังดี!

ที่ยังไม่เติบโตจนถึงขีดสุด!

ว่านเหรินหวังถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะสั่งการ "ช่างหัวเขาไปก่อน ม่านสวรรค์รอบที่สามกำลังจะเริ่มแล้ว อีกทั้ง 'ขุยหนิว' (วัวอัสนี) ก็ใกล้จะตื่นจากการจำศีล พวกเราต้องรีบเตรียมการให้พร้อม"

"รับทราบท่านประมุข"

...

เขาหลิวปัว

หุบเขาสราญรมย์

ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ฐานที่มั่นลับของนิกายเหอฮวนนั้นซ่อนตัวอยู่ที่เขาหลิวปัวแห่งนี้

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ความเคลื่อนไหวของทั้งฝ่ายธรรมะและอธรรม ล้วนตกอยู่ในสายตาของนิกายเหอฮวนทั้งสิ้น

ที่ด้านหลังเขา

ภายในห้องศิลาลับที่ไม่มีใครรู้จัก ซานเมี่ยวเซียนจื่อ…ปรากฏกายขึ้นอย่างเงียบเชียบ

เเละผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ภายในห้อง...คือจินผิงเอ๋อร์ ที่บัดนี้กำลังถูกทั่วทั้งฝ่ายมารตามล่าตัว

"ท่านอาจารย์?"

จินผิงเอ๋อร์ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอก นางกระชับ 'ดาบประกายม่วง' ในมือแน่น ก่อนจะส่งเสียงถามออกไปอย่างระแวดระวัง

"ข้าเอง"

เสียงอ่อนโยนของซานเมี่ยวเซียนจื่อดังตอบกลับมา

จินผิงเอ๋อร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

นางรีบเปิดประตูห้องลับออกด้วยความดีใจ แล้วชะโงกหน้าออกมา

ดรุณีน้อยในชุดขาวบริสุทธิ์ รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น สูงโปร่ง เรือนผมยาวสลวยทิ้งตัวลงคลอเคลียไหล่ หน้าอกหน้าใจเริ่มนูนเด่นบ่งบอกถึงความเป็นสาวสะพรั่ง ใบหน้าอ่อนเยาว์งดงามล่มเมือง

ซานเมี่ยวเซียนจื่อก้าวเข้ามาในห้อง

"ผิงเอ๋อร์ ตอนนี้คนของทั้งสองฝ่ายมารวมตัวกันที่เขาหลิวปัวกันหมดแล้ว รอดูกันว่าเจ้านิกายชุดครามผู้นั้นจะปรากฏตัวหรือไม่ หากเขามา...เจ้าจงปรากฏตัวต่อหน้าเขาเสีย"

"เมื่อถึงเวลานั้น หากมีเขาคอยปกป้อง และมีนิกายชิงหยุนหนุนหลัง คนของนิกายมารก็คงทำอะไรเจ้าไม่ได้"

ซานเมี่ยวเซียนจื่อกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

บัดนี้...ม่านสวรรค์เปิดเผยรอบที่สามกำลังจะเริ่มขึ้น

ใต้หล้า...อาจกำลังก้าวเข้าสู่ความโกลาหลครั้งใหญ่ก็เป็นได้

……