ตอนที่ 1613 เล่น ‘ของใหญ่’ กันสักตั้ง

ตอนที่ 1613 เล่น ‘ของใหญ่’ กันสักตั้ง

หลังจากส่ง ซือชิงและซือเนี่ยน กลับมหาวิทยาลัยแล้ว เจียงเฉิง ก็สั่งให้ หวังเซิ่ง มุ่งหน้าไปยังที่พักของ เฉียว อินอิน ทันที

นับตั้งแต่คราวก่อนที่เขาใช้สกิล ‘ป้อนอาหารไร้พรมแดน’ ผสมผสานกับการ์ด ‘กินไก่คู่’ กับเธอ แม้ เฉียว อินอิน จะยังทักทายพูดคุยกับเขาเป็นปกติ แต่ เจียงเฉิง ยังสัมผัสได้ลางๆ ว่าเธอยังคงมีความตะขิดตะขวงใจหลงเหลืออยู่เล็กน้อย

ขณะที่รถแล่นออกจากประตูมหาวิทยาลัย หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นพร้อมเสียงแจ้งเตือน ติ๊ง!

[ภารกิจ ‘สั่งสอนพวกอวดดี’ สำเร็จ รางวัลถูกส่งมอบเรียบร้อย: 1. ทักษะปรมาจารย์ด้านการประเมินแบรนด์เนมหรู (ผูกมัดอัตโนมัติ) 2. ข้อมูลความลับทางธุรกิจแบบสุ่ม 1 ฉบับ (คลิกเพื่อดูรายละเอียด)]

เมื่อไล่เรียงเนื้อหาในข้อมูลความลับทางธุรกิจ คิ้วของ เจียงเฉิง ก็เลิกขึ้นเล็กน้อย เพราะเป้าหมายครั้งนี้พุ่งตรงไปที่ยักษ์ใหญ่แห่งวงการอย่าง เทสลา!

หลังจากที่คราวก่อนเขาเพิ่งฉวยโอกาสจากเหตุการณ์ ‘เบรกแตก’ ของ หลัวเจีย ทำกำไรขาลง (Short Sell) หุ้นเทสลาไปรอบหนึ่งแล้ว คราวนี้ระบบยังอัปเดตสถานการณ์ล่าสุดมาให้อีก

จากข้อมูลระบุว่า ช่วงนี้เทสลากำลังเผชิญกับวิกฤตที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน แม้พวกเขาจะประกาศต่อสาธารณชนว่ากำลังการผลิต Model 3 ทะลุ 5,000 คันต่อสัปดาห์ไปแล้ว ทว่าความจริงกลับทำได้ไม่ถึง 3,000 คันด้วยซ้ำ!

หนำซ้ำยังมีการเร่งผลิตจนละเลยมาตรฐานการตรวจสอบคุณภาพ (QC) และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือกระแสเงินสดที่เหลืออยู่เพียง 2,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเงินจำนวนนี้ต้องใช้ประคองทั้งการก่อสร้างโรงงาน Gigafactory และการขยายสาขาทั่วโลก

สายป่านทางการเงินเรียกได้ว่าตึงมือสุดๆ แม้ตอนนี้ความลับจะยังไม่รั่วไหล แต่ด้วยกำลังผลิตเท่านี้ย่อมส่งมอบรถไม่ทันตามกำหนดแน่ ยิ่งล่าสุดเริ่มมีข่าวฉาวเรื่องแบตเตอรี่ลุกไหม้เองโผล่ออกมา ยิ่งเป็นสัญญาณอันตราย

ถึงแม้ว่าตอนนี้ด้วยการชี้เป้าจากระบบ เจียงเฉิง จะสามารถวางหมากเปิดสถานะ Short ดักทำกำไรขาลงล่วงหน้าได้ก่อนใคร แต่ถ้า อีลอน สามารถออกมากู้สถานการณ์แก้ข่าวได้ทันล่ะก็ หุ้นก็คงจะดีดตัวกลับขึ้นมาในเวลาอันสั้นแน่ๆ

ดังนั้น... ถ้าเขาอยากจะฟันกำไรให้ได้แบบจัดหนักจัดเต็ม สิ่งสำคัญก็คือการจุดกระแส ปั่นข่าวเรื่องนี้ให้มันลุกลามใหญ่โตเป็นวงกว้างให้มากที่สุด!

หลังจากอ่านข้อมูลจนจบ เจียงเฉิง ก็เปิดกลุ่มแชตวีแชทขึ้นมาทันที

เจียงเฉิง: “@All รีบโผล่หัวออกมา พ่อจะพาพวกนายไปเล่น ‘ของใหญ่⁽¹⁾’”

ฉีหยวน: “พ่อครับ! ในที่สุดท่านพ่อก็ปรากฏตัวซะที!”

วังเจิ้ง: “พ่อครับ... ไอ้คำว่า ‘ใหญ่’ ที่พ่อพูดเนี่ย... หมายถึง ‘เต้า’ ใหญ่ใช่ไหมครับ?”

ฉินเฟิน: “พ่อครับ ผมว่าเราเตะไอ้วังเจิ้งจอมหื่นนี่ออกจากกลุ่มก่อนดีไหม”

เฉินฮ่าว: “พ่อครับ... ที่กลุ่มของเรามันดูไม่ค่อยปกติ ก็เพราะมีไอ้หมอนี่แหละ...”

หวัง ชงชง: “พวกนายนี่กล้าพูดเนอะ? ช่วงนี้พวกนายส่งรูป ‘ของใหญ่’ ลงกลุ่มน้อยเสียที่ไหนล่ะ?”

ฉีหยวน: “@WangCongcong ทำไมนายไม่เรียกพี่เจียงว่าพ่อวะ? ทำตัวแปลกแยกไม่เข้าพวกเลยนะมึง”

หวัง ชงชง: “......”

หวัง ชงชง: “ฉันไม่เหมือนพวกนายว่ะ ฉันชอบเรียกพ่อแบบ ‘ส่วนตัว’ มากกว่า”

ฉินเฟิน: “@WangCongcong พี่หวัง... คำพูดพี่มันฟังดูทะแม่งๆ นะฮะ~”

ฉีหยวน: “[อีโมจิช็อก] ไอ้คำว่า ‘ส่วนตัว’ ที่ว่าเนี่ย... มันใช่ ‘ส่วนตัว’ (ข้างล่าง) แบบที่ฉันคิดหรือเปล่าวะ?”

เจิ้งจื้อกาง: “[อีโมจิกินป๊อปคอร์นรอดูเรื่องสนุก]”

เหอ โหย่วจวิน: “ผมจำได้ว่าพี่หวังไม่ค่อยชอบพวก ‘ของใหญ่’ นี่นา เด็กในสังกัดที่พี่พามาแต่ละคน ไม่เห็นจะบึ้มสักคน”

เจียงเฉิง: “@All ขอชี้แจงก่อนนะ... ไอ้เรื่อง ‘เรียกพ่อ’ ของพี่หวังเนี่ย ไม่เกี่ยวกับผมนะเว้ย ผมไม่รู้ไม่เห็นทั้งนั้น ไปสงสัยคนอื่นนู่น”

เจียงเฉิง: “@All กระผมเป็นชายแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ และฝักใฝ่ในสตรีเพศเท่านั้นครับ”

หวัง ชงชง: “จะอ้วกว่ะ~ โลดแล่นอยู่ในวงการอินเทอร์เน็ตมาตั้งหลายปี เพิ่งจะโดนตั้งข้อสงสัยเรื่องรสนิยมทางเพศก็วันนี้แหละ”

หวัง ชงชง: “@JiangCheng แล้วไอ้ ‘ของใหญ่’ ที่ว่าเนี่ยจะจัดได้เมื่อไหร่? ฉันจะได้พิสูจน์ความแมนของตัวเองซะที...”

เจียงเฉิง: “@All คนน่ะไม่ต้องเตรียม เตรียมแค่ ‘เงิน’ ไว้ก็พอ...”

ฉีหยวน: “รับทราบ! เงินก้อนโตของผมมันสั่นจนหิวโหยไปหมดแล้ว!”

ฉินเฟิน: “รับทราบ! พร้อมเสมอครับ”

วังเจิ้ง: “รับทราบ! พร้อมเสมอ”

เฉินฮ่าว: “รับทราบ! พร้อมเสมอ”

เหอ โหย่วจวิน: “รับทราบ! พร้อมเสมอ”

เจิ้ง จื้อกาง: “รับทราบ! พร้อมเสมอ”

หวัง ชงชง: “อ้าว... สรุปว่าโอกาสพิสูจน์ตัวเองของฉันปลิวไปแล้วดิ?”

หวัง ชงชง: “ไม่ได้การละ! ในเมื่อพี่เจียงจะพาไปเล่น ‘เงินใหญ่’ งั้นพรุ่งนี้ดึกๆ ฉันจะจัด ‘นมใหญ่’ ให้พวกนายเอง... ห้ามพลาดเด็ดขาดนะเว้ย!”

ฉีหยวน: “@WangCongcong พวกเน็ตไอดอลหน้าพิมพ์นิยมไม่เอาความจุเยอะนะพี่ มีแบบอวบอัดเนื้อนมไข่บ้างไหม?”

หวัง ชงชง: “สเปกคุณป้ารุ่นเดอะแบบนั้นฉันไม่มีโว้ย....”

……………………………………………

เมื่อเห็นพวกแก๊งคนหื่นเริ่มเหยียบคันเร่งพากันออกนอกลู่นอกทางเพราะคำว่า ‘ของใหญ่’ เจียงเฉิง ก็นั่งอ่านอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดออกจากหน้าแชต

ตอนนี้รถแล่นมาใกล้จะถึงที่พักของ เฉียว อินอิน แล้ว หลังจากขึ้นลิฟต์มา เจียงเฉิง ก็กดรหัสผ่านปลดล็อกประตูเข้าไปโดยตรง หวังจะเซอร์ไพรส์เธอสักหน่อย เฉียว อินอิน สักหน่อย

เฉียว อินอิน ไม่เหมือน โจวอิ่ง ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยเห็นเธอวิดีโอคอลคุยกับคนที่บ้านเลยสักครั้ง ดังนั้นเขาจึงมั่นใจว่าไม่มีทางเกิดเหตุการณ์โป๊ะแตกแบบตอนของ โจวอิ่ง กับฟางหยวน แน่ๆ

พอเปิดประตูเข้าไป เจียงเฉิง ก็เปลี่ยนรองเท้าอย่างคุ้นเคย ทว่า... ภาพที่ เฉียว อินอิน วิ่งดีใจเข้ามากอดตามที่จินตนาการไว้กลับไม่เกิดขึ้น เขาเดินดูรอบๆ ด้วยความแปลกใจ แม้ในห้องนั่งเล่นจะว่างเปล่า แต่บนโต๊ะกลับมีชานมวางอยู่ถึงสองแก้ว?

สำหรับประเด็นชานมสองแก้วนั้น เจียงเฉิง ไม่ได้เก็บมาใส่ใจนัก เพราะเขาไม่ได้มีเพียงระบบสแกนบุคคลเท่านั้น แต่ยังมีสกิล ‘สัมผัสอันตราย’ ติดตัวอยู่ด้วย

ดังนั้นเรื่องจะถูก ‘สวมหมวกเขียว’ จึงไม่มีทางเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน เพราะหากจะมีใครกล้าลองดี เขาคงลงมือตัดไฟแต่ต้นลมจบเห่ไอ้ชู้นั่นไปก่อนแล้ว!

หลังจากกวาดตามองห้องนั่งเล่น เจียงเฉิง ก็เดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องนอนใหญ่ และก็เป็นไปตามคาด... ภายในห้องน้ำมีเสียงน้ำไหลดังซ่าลอดออกมา สรุปว่าที่ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตู ก็เพราะกำลังอาบน้ำอยู่นี่เองสินะ?

แสงไฟสีเหลืองนวลลอดผ่านช่องประตูออกมาพร้อมไอน้ำจางๆ มุมปากของ เจียงเฉิง ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เขาโยนเสื้อโค้ตทิ้งไว้ที่ปลายเตียงอย่างลวกๆ ก่อนจะสลัดเสื้อผ้าออกจนเหลือเพียงกางเกงในสีดำตัวเดียว แล้วเดินเปลือยท่อนบนตรงไปที่ห้องน้ำ

ตอนผลักประตูเข้าไปเขาจงใจย่องฝีเท้าให้เบาที่สุด เสียงน้ำหยุดลงพอดิบพอดี เจียงเฉิง ไม่หยุดเดิน เขาอ้อมไปด้านหลังม่านอาบน้ำ ทันทีที่เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าของคนที่กำลังยืนเช็ดผมอยู่ เขาก็วาดวงแขนออกไปสวมกอดร่างนั้นจากด้านหลังอย่างแนบแน่นทันที

“ทำไมอาบน้ำเสร็จเร็วจังเลยล่ะครับ?...”

ทว่า... ในวินาทีที่วงแขนกอดรัดร่างนั้น เจียงเฉิง ก็ตระหนักถึงความผิดปกติได้ในทันที ขนาดของ ‘ชาม’ (หน้าอก) มันดูไม่ค่อยถูกต้องแฮะ... เห็นได้ชัดเลยว่าร่างที่อยู่ในอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ เฉียว อินอิน!

อีกฝ่ายดูจะตกใจสุดขีดจนเผลอหวีดร้องออกมาเสียงหลง ทว่ายังไม่ทันที่ เจียงเฉิง จะได้คลายอ้อมกอด คนในอ้อมแขนก็สะบัดตัวหันขวับกลับมาอย่างแรง!

ผ้าขนหนูในมือของเธอร่วงลงบนพื้นดังแหมะ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของ หวงเหยา ปรากฏแก่สายตาของเขาเต็มๆ!

นี่มัน... เพื่อนสนิทในมหาวิทยาลัยของ เฉียว อินอิน ไม่ใช่เหรอ? แม้เขาจะเคยเจอเธอเพียงครั้งเดียว แต่ด้วยสรีระอันเป็นเอกลักษณ์แบบ ‘กิ่งไม้บอบบางที่งอกผลไม้ลูกโต’ (เอวบางร่างน้อยแต่หน้าอกเบิ้ม) ของเธอ... ทำให้ เจียงเฉิง ประทับใจและจดจำเธอได้อย่างแม่นยำ!

………………………………………

⁽¹⁾[ของใหญ่ (搞波大的) – เป็นการเล่นคำสองแง่สองง่าม โดยความหมายทั่วไปคือ ‘ทำเรื่องใหญ่’ หรือ ‘จัดหนักจัดเต็ม’

    แต่ในความหมายแฝง คำว่า ‘ปัว (波)’ นอกจากจะแปลว่าคลื่นแล้ว ยังเป็นคำแสลงพ้องเสียงกับภาษาอังกฤษคำว่า ‘Ball’ ซึ่งสื่อถึง ‘ลูกบอล’ ของผู้ชาย หรือ ‘หน้าอก’ ของผู้หญิง ดังนั้นประโยคนี้จึงถูกนำมาใช้ในเชิงชู้สาวเพื่อสื่อถึงการไปหาผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่]