ตอนที่ 68 ใครกัน?

ตอนที่ 68 ใครกัน?

สามวันหลังจากดิโอกลับถึงนิวยอร์ค เหล่าอาชญากรใต้ดินทั่วอเมริกาต่างอยู่ในภาวะชุลมุนวุ่นวาย เพราะต่างก็พยายามสืบเสาะหาเบาะแสคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เผาคลังสินค้าที่วอชิงตัน ดี.ซี.

เดอะ พันนิชเชอร์ และแดร์เดวิลต้องรับมือกับการเข่นฆ่ามากมายเนื่องจากแก๊งค์มาเฟียต่างออกมาปะทะกันอย่างเปิดเผย

ความวุ่นวายในครั้งนี้ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจตกเป็นตัวตลก ไล่จับกลุ่มผู้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ฆ่าโหดไม่ทัน

สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกเมื่อตอนนี้คิงพินต้องการกำจัด เดอะ พันนิชเชอร์ และแดร์เดวิลด้วยเช่นกัน

ทุกวัน ศพมากมายกองพะเนินในย่านเฮลล์ คิทเช่น นิวยอร์ค

ร่างผู้เสียชีวิตเหล่านี้จะถูก "นักทำความสะอาด" ที่ทำงานให้แก๊งค์จัดการเก็บกวาดก่อนรุ่งสางทุกครั้ง

สามวันต่อมา ดิโอเองก็ยังคงยุ่งกับการเปิดร้านอาหาร

ลูกค้าผู้มั่งคั่งเข้าออกร้านไม่ขาดสาย โดยมาพร้อมกับเหล่าบอดี้การ์ดมากมาย

ดูเหมือนอาชญากรรมที่พุ่งสูงขึ้นในนิวยอร์คจะทำให้บรรดาคนรวยอกสั่นขวัญหายไม่น้อย

เศรษฐีผ่านหน้าร้านไปหลายรายแล้ว ดิโอแปลกใจว่าทำไมกรมสรรพากรถึงไม่โผล่มาตรวจสอบบัญชีร้านเขาสักที

แต่พอนึกขึ้นได้ ดิโอเดาว่าชิลด์ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่บ้างแน่ๆ

เมื่อเห็นนาตาชาแต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากร ตั้งแต่ชุดไปจนถึงป้ายชื่อและเข็มกลัดประดับอก ดิโอถึงกับส่ายหัวอย่างเอือมระอา

"วิลล์ เทกาแฟให้คุณนาตาเลียสักถ้วยสิ" ดิโอสั่งการให้วิลล์ทำตาม

"กาแฟงั้นเหรอ? ร้านเราไม่มีขายนะ! หรือนายลืมไปแล้วว่าที่ผ่านมาเราเทแต่น้ำร้อนให้แขกตลอดมา" วิลล์ตอบอย่างขุ่นเคือง

"ก็ไปซื้อมาซะสิ! แล้วไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ซื้อเครื่องชงกาแฟมาด้วยเลย" ดิโอพูดอย่างหงุดหงิดที่วิลล์ขยันบ่นไม่หยุด

วิลล์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นดิโอสั่งให้ไปซื้อของมาปรนเปรอผู้หญิงคนนี้

เขารู้ทันทีว่าเธอคนนี้ต้องมีสถานะพิเศษกับดิโอแน่ๆ

วิลจึงเดินออกจากร้านไปทำตามสั่งอย่างจำยอม พลางมองดิโออย่างขวางๆ ก่อนจากไป

"องค์กรอย่างชิลด์ยังมีเวลามาเล่นแต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากรด้วยหรือเนี่ย?" ดิโอแซว

"ทำไมล่ะ? หรือว่าอยากให้ฉันแต่งตัวเป็นคนอื่นแทนดี? ฉันเป็นพยาบาลได้นะถ้านายต้องการ" นาตาชาพูดเย้าหยอก

ดิโอถอนหายใจเมื่อได้ยินถ้อยคำเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับของนาตาชา ตอนนี้เขาแทบไม่มีเวลาเสียให้อยู่แล้ว แขกกลุ่มต่อไปจะมาถึงในอีก 15 นาที

"ไม่รู้หรือไงว่าช่วงนี้แก๊งค์มาเฟียกำลังเปิดศึกเดือดกันอยู่" นาตาชาแซว

"ช่วงนี้เธองานเยอะไปหรือเปล่า? จากหน่วยชิลด์มาเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากร แล้วจะเป็นอะไรอีกเนี่ย? เจ้าหน้าที่ FBI? ตำรวจ?" ดิโอตอบอย่างประชดประชัน

เมื่อได้ยินคำเหน็บแนมนาตาชาหัวเราะคิกคักทันที แล้วถามกลับว่าเขาไม่รู้สึกสงสัยบ้างเลยหรือ

"เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับฉันด้วยล่ะ?" ดิโอตอบสบายๆ

"นายไม่คิดบ้างหรือไงว่ามันออกจะสะดวกเกินไปไหม? นายอยู่ที่วอชิงตัน ดี.ซี. แถมยังอยู่คนเดียวในคืนเกิดเหตุด้วย อีกอย่าง เส้นทางการเคลื่อนที่ของนายดันตรงกับเวลาที่พวกแก๊งค์เผาคลังสินค้าเป๊ะๆ" นาตาชาชี้แจงอย่างเป็นงานเป็นการ

ดิโอรู้ดีว่าชิลด์คงสืบเรื่องการผจญภัยเล็กๆ น้อยๆ ของเขาเข้าแล้ว แต่เขาไม่แคร์อะไร

ดังนั้น เขาจึงเลือกที่จะกดดันนาตาชากลับบ้าง

"รายงานได้ใจดีกว่านี้ไหมล่ะ เจ้าหน้าที่นาตาชา! ทีนี้ถ้าไม่รังเกียจช่วยอธิบายที ว่ามาไม้ไหนกันแน่? เธอมีเวลาตอบ 10 นาทีนะ" ดิโอพูด พร้อมทำสายตาดุดัน

เห็นว่าดิโอขุ่นเคืองรายงานของเธอเล็กน้อย นาตาชายิ้มบางๆ

"เราไม่ได้ขออะไรมากหรอกนะ ฉันมาที่นี่เพื่อถามว่าความร่วมมือที่นายเอ่ยถึงก่อนหน้านั้นยังเป็นไปได้อยู่ไหม?" นาตาชาพูดเนิบๆ

"ตอนนี้ทำให้ฉันเริ่มอยากรู้แล้วสิ ว่าทำไมจู่ๆ ถึงได้เปลี่ยนใจ" ดิโอถามอย่างใคร่รู้

"ง่ายมากเลย มีคนสำคัญมากของผู้อำนวยการนิค ฟิวรี่ได้รับบาดเจ็บ แล้วต้องการความสามารถของนายน่ะ" นาตาชาตอบเนิบๆ พร้อมรอยยิ้มบางๆ