ตอนที่ 4 กินสแตนด์

[เพิร์ล แจม] นี่มันสแตนด์ของโทนิโอ้ ทรุสซาร์ดี้ เชฟชาวอิตาลี ที่โผล่มาตอนแรกในโจโจ้ภาค 4 เพชรแท้ไม่มีวันสลาย เป็นเจ้าของร้านอาหารทรุสซาร์ดี้ที่ชานเมืองโมริโอ

ฉากที่ [เพิร์ล แจม] จะออกมาโชว์ตัวนี่แทบนับนิ้วได้เลย แถมไม่มีฉากต่อสู้อีกต่างหาก แล้วไอ้พวกโปรแกรมเมอร์ที่ทำเกมมันดันจับสแตนด์ทุกตัวในเรื่องมาใส่ เพียงเพราะอยาก 'เพิ่มประสบการณ์การเล่น'

"ล้อเล่นกันใช่มั้ย? เพราะแค่ฉันเปิดร้านอาหาร ก็ได้สแตนด์แบบนี้เลยเหรอ?"

เซ็งแบบสุดๆ พูดไม่ออกแล้วตอนนี้ ไหนๆ ก็หวังไว้ว่าจะได้สแตนด์เทพๆ ที่ไหนได้ดันได้แต่วัตถุดิบทำอาหาร

เขายังไม่หมดหวังเสียทีเดียว รีบเช็คคุณสมบัติของ [เพิร์ล แจม] ไป พลางจุดบุหรี่ไปด้วย อย่างเงียบๆ...

พลังทำลายล้าง: E

โอ๊ยยยย E! เห็นแล้วจะลมใส่ ค่านี้แปลว่าพลังโจมตีแทบจะไม่มีเลย...

ความเร็ว: C

อันนี้บอกความไวและรีเฟล็กซ์ของสแตนด์ ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ใช้ได้เลยสำหรับสแตนด์สายประชิดตัว ฟิตๆ หน่อยก็น่าจะไวขึ้นได้อยู่

ระยะ: B

ระยะห่างสูงสุดระหว่างผู้ใช้กับสแตนด์ E: 2 เมตร, D: 5 เมตร, C: 10 เมตร, B: 20 ​​เมตร, A: 50 เมตร

ข้อควรทราบ! ตัวเลขพวกนี้เกิดจากการกำหนดของโปรแกรมเมอร์ในเกม ไม่ได้เป็นการอ้างอิงข้อมูลตัวละครในต้นฉบับแต่อย่างใด

ความคงทน: A

บ่งบอกระยะเวลาการปรากฎตัวสูงสุดของสแตนด์ ยิ่งค่านี้สูง ยิ่งใช้พลังคลื่นมนตราในการคงสภาพสแตนด์ก็น้อยลง และในทางกลับกัน

ความแม่นยำ: E

บอกถึงความแม่นยำของสแตนด์และผลของความสามารถที่มีต่อเป้าหมายที่โดน โดยมากแล้วสแตนด์ประเภทอัตโนมัติจะได้คะแนนประมาณ D หรือต่ำกว่านั้น มีข้อยกเว้นบ้าง

ความเติบโต: C

วัดศักยภาพของสแตนด์ การใช้ประโยชน์จากความสามารถ และโอกาสพัฒนาความสามารถโดยรวมได้ ค่านี้จะลดลงเมื่อผู้ใช้มีความชำนาญกับสแตนด์มากขึ้น

ความสามารถพิเศษ:

อาหารเป็นยา – มีความสามารถในการรักษาโรคโดยการทานอาหารเฉพาะอย่าง ยิ่งอาหารอร่อยมาก ผลการรักษายิ่งสูง

"เวรกรรม!"

เขาดับบุหรี่แล้วถอนหายใจยาว

หลังจากดูคุณสมบัติของ [เพิร์ล แจม] เสร็จ เขาก็แทบหมดหวังแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชีวิตรอดได้ด้วยมะเขือเทศอย่างเดียว ตอนนี้ต้องรีบหาวิธีได้สแตนด์ตัวต่อไปให้เร็วที่สุด ไม่ก็ฝึกใช้พลังคลื่นมนตราให้ชำนาญโดยไว

ข้อดีอย่างเดียวคือสแตนด์ของเขาไม่ธรรมดา แม้ว่าสแตนด์จะถูกทำร้ายหรือโดนโจมตี จะไม่มีดาเมจสะท้อนกลับมาที่ตัวเขา เพราะสแตนด์เขาเป็นหนึ่งใน 'วัตถุดิบอาหาร' ก็แน่นอนล่ะว่ามันจะโดนหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วเอาไปผัดกับอย่างอื่น!

แม้ว่าเขาจะใช้ [เพิร์ล แจม] ไปทำอาหารแล้ว เขาก็ยังเรียก [เพิร์ล แจม] ตัวใหม่ออกมาได้อยู่ดีเพราะมันเป็นสแตนด์ประเภทกลุ่ม ความคงทนได้ระดับ A เลยนะเนี่ย หมายความว่ามันกินพลังคลื่นมนตราแค่นิดเดียวเอง สำหรับ 'มือใหม่' อย่างเขา นี่ช่วยได้มากเลยเพราะพลังคลื่นมนตราเขายังไม่เยอะเท่าไหร่ ส่วนระยะห่างกับผู้ใช้มากสุดคือ 20 เมตร นับว่าสะดวกใช้ได้!

“ดูเหมือนคนที่ส่งฉันมาที่นี่ คงอยากให้ฉันเป็นเชฟฝีมือหนึ่งสินะ!” ดิโอจำต้องยอมรับชะตากรรม พลางเรียก [เพิร์ล แจม] ใส่ลงในช่องสแตนด์ แล้วก็ใช้พลังคลื่นมนตราเรียก 'มะเขือเทศลูกเล็ก' เหล่านี้ออกมา

“เฮ้! เฮ้!”

ใช้พลังคลื่นมนตรา 10 แต้มเรียก 'มะเขือเทศลูกเล็ก' ออกมาได้หลายตัว สิ่งมีชีวิตตัวน้อยพวกนี้ช่างขี้สงสัย บินว่อนไปมาแถวๆ ดิโอ พลางร้องเรียกเขาแถมหัวเราะด้วยเสียงแปลกๆ

"งั้นก็หมายความว่าอัตราการกินพลังคลื่นมนตราของ [เพิร์ล แจม] 1 ตัว กับอัตราการฟื้นฟูจากการหายใจมันเท่ากัน สมกับเป็นสแตนด์ความคงทนระดับ A" ดิโอลองเรียก [เพิร์ล แจม] เพิ่มออกมาอีก 3 ตัว อัตราการใช้พลังต่อวินาทีก็กลายเป็น 4 แต้ม พลังคลื่นมนตรา 60 แต้มที่เหลืออยู่ใช้ได้แค่อีกประมาณ 20 วินาทีเท่านั้น

"ฉันนี่มันกากชะมัด!"

ดิโอหุบสแตนด์ทันที แล้วก็ได้ข้อสรุปในตอนนั้น ถึงจะได้พลังพิเศษมาจริง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเก่งขึ้นมาได้ในทันที! ต้องค่อยๆ ฝึกฝนไปเรื่อยๆ อย่างแน่นอน

ว่าแล้วเขาก็สูดหายใจลึกๆ แล้วดันไปเห็นไอคอนสี 'ทอง' เด่นเป็นสง่าในอินเตอร์เฟซของเกม!

บ่อมิตรภาพ: กาชา 1 ครั้งใช้คะแนนมิตรภาพ 100 แต้ม มีสิทธิ์กาชาฟรี 10 ครั้งทุก 24 ชั่วโมง

บ่อทองคำ: กาชา 1 ครั้งใช้ทองคำแท่งละ 1 แท่ง

ฟีเจอร์นี้เขาก็รู้จักดี แต่ตอนนี้ใช้ได้แค่บ่อมิตรภาพแค่นั้น

ดิโอเป็นหนึ่งในโปรแกรมเมอร์ที่ทำเกมนี้ เขารู้ดีว่าบ่อมิตรภาพเป็นแค่บ่อสำหรับพวกงบน้อยที่ไม่อยากเติมเงิน ความหรูหราอะไรก็ไม่มีซะส่วนใหญ่ ที่พอจะเรียกว่ามีประโยชน์หน่อย ก็คือมีสแตนด์แฝงอยู่ข้างใน แต่เป็นสแตนด์กากๆ ในระดับเดียวกับ [เพิร์ล แจม] แถมเรทออกประมาณ 1 ในพัน

คือต้องบอกว่าในไอเท็มที่มีให้สุ่มทั้งหมด พันชิ้นถึงจะมีสแตนด์สิบอัน!

อาจจะสักสองสามร้อยครั้งถึงจะได้สแตนด์ซักตัวจากบ่อมิตรภาพ นอกซะจากนี้ก็เกลือล้วนๆ

แล้วสแตนด์ดีๆ แน่นอนว่าไปกองอยู่ในบ่อทองคำหมดแหละ ซึ่งต้องเติมเงินจริงเท่านั้นถึงจะกาชาได้

ตามคอนเซ็ปต์เกม คะแนนมิตรภาพจะได้จากการต่อสู้กับเพื่อน สะสมได้ไม่ยากเท่าไหร่

แต่แบบนี้มันจะใช้ได้ยังไงในโลกนี้เนี่ย เขาคิดไม่ออกเลยว่าต้อง 'เพิ่มเพื่อน' ยังไงในชีวิตจริง รู้จักแต่ไอ้วิลล์โจส ตอนนี้ต้องเดินไปบอกมันว่า "เฮ้เพื่อน! เรามาสู้กันหน่อยมั้ย! จะได้มีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น!" ?

ไร้สาระชัดๆ

ส่วนบ่อทองที่ต้องใช้ทองคำแท่งเนี่ย...

นี่มันใช้ทองคำแท่งนี่หว่า! แล้วมันเอาทองกี่กรัมละเนี่ย?

10 กรัม?

50 กรัม?

หรือต้องใช้ถึง 100 กรัมเลย?

แล้วปัญหาก็ยังไม่หมด ถึงมีเงินไปซื้อทองมาแล้วเนี่ย มันจะกาชายังไงวะ? พอคลิกกาชาแล้วทองก้อนที่ถืออยู่มันจะหายวับไปเลยมั้ย หรือยังไงกันแน่นะ?

ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ เขาก็คงต้องพึ่งบ่อทองถ้าอยากจะมีชีวิตรอดในโลกนี้ไปได้

แถมคนอื่นที่โผล่มาต่างโลกเหมือนกัน ดันได้พลังเทพๆ กันหมดเลย ส่วนเขาช่างน่าอนาถเหลือเกิน พ่อแม่ก็ตายไปแล้ว พลังที่มีดันใช้ยากอีก โอ๊ย ปัญหามันรุมเร้าจริงจริ๊ง!

"ช่างหัวมันก่อน กินข้าวก่อนดีกว่า ร่างนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย ถึงอาหารที่นี่จะแปลกๆ ไม่เหมือนที่เรากินปกติก็เถอะ ยังดีกว่าอดตาย!"

ในฐานะผู้ใช้สแตนด์เพียงหนึ่งเดียวในจักรวาลมาร์เวล แล้วก็เป็นคนเดียวที่มีสแตนด์กินได้อีกต่างหาก เขานึกภาพไม่ออกเลยว่าจะกินมันยังไงดี