บทที่ 39 - ได้เลื่อนเป็นอันดับเจ็ดแบบงงๆ

บทที่ 39 - ได้เลื่อนเป็นอันดับเจ็ดแบบงงๆ

แตกต่างจากความน่าสมเพชของดาราคนอื่นๆ ที่พอได้ยินเรื่องความยิ่งใหญ่ของบริษัทจั่วโส่วและพบว่ายอดคนดูในห้องไลฟ์สดของตัวเองลดฮวบก็พากันซึมเศร้า ห้องไลฟ์สดของอู๋ซวงกลับผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ข้อความตลกขบขันและเบาสมองมากมายโผล่ขึ้นมาไม่ขาดสาย

แฟนคลับเก่าที่ติดตามอู๋ซวงมาตลอดไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร เพราะยังไงก็ชินแล้ว

แต่ผู้ชมหน้าใหม่กลับรู้สึกว่ามันน่าสนใจมาก

ดูไลฟ์สดเพื่ออะไรล่ะ

ก็เพื่อความสนุกและผ่อนคลายไม่ใช่เหรอ

"ไม่คิดเลยว่าห้องไลฟ์สดของศิลปินฝึกหัดคนนี้จะน่าสนใจขนาดนี้ กดติดตามแล้วนะ"

"ฉันก็เหมือนกัน กดติดตามแล้ว"

และเป็นเช่นนั้นเอง ในขณะที่งานพบปะสื่อมวลชนของบริษัทจั่วโส่วดำเนินมาถึงจุดสำคัญ ยอดแฟนคลับของอู๋ซวงก็พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

แถมครั้งนี้ยังพุ่งสูงกว่าครั้งก่อนๆ อย่างเห็นได้ชัด

105000 110000 และสุดท้ายก็พุ่งตรงไปยัง 150000 คน

หลังจากสนุกสนานกันอีกพักใหญ่ อู๋ซวงก็ทักทายผู้ชมในห้องไลฟ์สดแล้วเริ่มประกอบบ้าน

เมื่อวานเตรียมฐานรากและโครงสร้างเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่ลงมือ เขาก็นำเสาหลักสองสามต้นมาประกอบเข้ากับโครงสร้างบนพื้นด้วยสลักไม้ จากนั้นก็ใช้บันไดลิงปรับระดับได้ส่งคานเอกขึ้นไป แล้วใช้สลักไม้ประกอบให้เข้าที่

กระบวนการที่ลื่นไหลเป็นธรรมชาติทำเอาผู้ชมในห้องไลฟ์สดถึงกับอ้าปากค้าง โดยเฉพาะสี่ลุงจากคณะกรรมการชุมชนแห่งมหาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมซั่งจิง อย่างเหล่าเหลียง เหล่าจาง เหล่าโหว และเหล่าหม่า

พวกเขาจ้องมองห้องไลฟ์สดตาไม่กะพริบ ไม่อยากละสายตาไปแม้แต่วินาทีเดียว จรวดทะลุเมฆก็พุ่งทะยานเข้ามาเป็นระยะๆ

หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง ผ่านไปสามชั่วโมงเต็ม

โครงสร้างทั้งหมดของบ้านไม้ก็ประกอบเสร็จสิ้น ขั้นตอนที่ซับซ้อนที่สุดจบลงแล้ว ต่อไปก็แค่ใช้สลักไม้ยึดแผ่นไม้เข้ากับคานแต่ละส่วนให้แน่นก็พอ

"พระเจ้า นี่มัน บ้านไม้หลังเล็กที่บอกจะทำงั้นเหรอ พี่ซวงคงจะเข้าใจคำว่าบ้านไม้หลังเล็กผิดไปแน่ๆ"

"สวยมาก ถ้าบนหลังคาและเสาไม้พวกนั้นถูกเปลี่ยนเป็นอิฐมอญและกระเบื้องสีเข้ม มันก็คือสถาปัตยกรรมโบราณขนานแท้เลยนะ"

"อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ รอให้บ้านหลังนี้เสร็จก่อน พี่ซวงก็จะเผาอิฐและกระเบื้อง ถึงตอนนั้นนายก็จะได้เห็นลานบ้านสถาปัตยกรรมโบราณที่สวยงามกลางทะเลทรายจริงๆ แน่"

เวลานี้ บนหน้าจอในห้องไลฟ์สดมีแต่ความตกตะลึงแล้วตกตะลึงอีก

พวกเขาไม่คิดจริงๆ ว่าบ้านที่อู๋ซวงสร้างขึ้นมาจะออกมาดูดีขนาดนี้

จะเห็นได้ว่าบริเวณริมสุดของโอเอซิสมีโครงบ้านไม้หลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ มีความยาว 10 เมตร กว้าง 4 เมตร และสูงประมาณ 3 เมตรครึ่ง

พื้นที่ทั้งหมดมี 40 ตารางเมตร

บ้านไม้ขนาด 40 ตารางเมตรนี่มันระดับไหนกัน ก็ใหญ่พอๆ กับห้องนั่งเล่นของคนทั่วไปรวมกันสองห้องเลยนะ

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

หลังจากยึดแผ่นไม้บนคานเอกเสร็จแล้ว

อู๋ซวงก็ลงจากบันไดลิงแล้วเดินมาที่หน้าห้องไลฟ์สด

ส่วนที่เหลือก็แค่การตอกแผ่นไม้รอบนอกเว้นที่ว่างสำหรับหน้าต่างและประตูให้เรียบร้อย ก่อนจะมืดก็น่าจะเสร็จทันเวลาพอดี

ไม่มองก็แล้วไป พอมองดู อู๋ซวงก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

ปรากฏว่าตอนนี้จำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สดเกิน 1000000 คนแล้ว และยอดแฟนคลับของเขาก็ถึง 200000 คนด้วย

แค่สร้างบ้านไม่กี่ชั่วโมง ยอดแฟนคลับก็พุ่งไป 100000 คนเลย

"ขอบคุณทุกคนที่กดติดตามนะครับ คืนนี้ผมก็จะได้อยู่บ้านแล้ว พรุ่งนี้ค่อยทำโต๊ะหนึ่งตัว เตียงหนึ่งหลัง แล้วก็เก้าอี้อีกสองสามตัว"

พอเปิดปาก อู๋ซวงก็อธิบายคร่าวๆ แล้วแจ้งล่วงหน้าว่าจะทำอะไรต่อไป

การไลฟ์สดในช่วงสองสามวันนี้ก็เป็นแบบนี้ตลอด

เขาขี้เกียจพูดพร่ำทำเพลง และยิ่งไม่ชอบทำตัวลึกลับซับซ้อนเหมือนดาราคนอื่นๆ

"สนับสนุน สนับสนุนหมื่นครั้งเลย"

"พี่ซวง ฉันชอบบ้านหลังนี้มากเลยล่ะ ถ้าได้มานอนพักที่นี่สักคืนคงดี ท้องฟ้ายามค่ำคืน ทะเลทราย โอเอซิส บ้านไม้"

มีผู้ชมคนหนึ่งที่ใช้รูปโปรไฟล์เป็นสาวสวยชื่อขนนกบางเบาทิ้งข้อความไว้

แต่ทันทีที่เธอแสดงความคิดเห็น ข้อความด้านล่างก็เริ่มเบี่ยงประเด็นไปทันที

"ถุย เธออยากจะนอนพักกับพี่ซวงสักคืน หรืออยากนอนพักในบ้านกันแน่"

"หน้าด้านอยากได้ร่างกายของพี่ซวงชัดๆ ยังจะมาพูดจาซะสวยหรูอีก"

"เอ่อ"

อู๋ซวงมองหน้าจอด้วยความเหนื่อยใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ยังไงห้องไลฟ์สดของเขาก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่มีการควบคุมดูแล ขอแค่ผู้ชมไม่ทำผิดกฎ จะป่วนยังไงก็ป่วนไปเถอะ

"ยินดีด้วยนะพี่ซวงที่ได้เลื่อนอันดับขึ้นเป็นที่เจ็ด"

แต่ในเวลานั้นเอง ก็มีข้อความหนึ่งดึงดูดความสนใจของทุกคน

คนที่พูดประโยคนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นสามีฉัน

สามีฉันมาแล้วเหรอ

"เมื่อคืนหายหัวไปไหนมา ตอนสำคัญหาตัวไม่เจอเลยนะ"

พอเขาโผล่มา บนหน้าจอก็เต็มไปด้วยคำถามมากมาย

ตอนนี้สามีฉันกลายเป็นคำแทนของคนวงในไปแล้ว

"เมื่อคืนมีธุระส่วนตัวนิดหน่อย เลยไม่ได้ดูไลฟ์"

"จริงสิ ที่นายบอกว่าพี่ซวงได้เลื่อนขึ้นเป็นอันดับเจ็ดคืออะไร แฟนคลับเขาพุ่งเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ แซงหน้าหวังกว่านตงไปแล้วเหรอ ขอดูหน่อยสิ"

"เปล่า นี่เป็นข่าววงใน อีกครึ่งชั่วโมงบริษัทต้งอินจะประกาศอย่างเป็นทางการว่ามีดาราอีกสามคนขอถอนตัวจากการท้าทาย พี่ซวงที่เดิมทีอยู่อันดับสิบก็จะเลื่อนขึ้นเป็นอันดับเจ็ดโดยอัตโนมัติ"

สามีฉันอธิบาย

พรืด

ที่แท้พี่ซวงก็เลื่อนอันดับแบบนี้นี่เอง

"ดาราที่ถอนตัวไปคงตกใจกับพวกดาราที่บริษัทจั่วโส่วเชิญมาจนสติแตกไปแล้วล่ะสิ"

"นั่นแหละ คิดไว้อยู่แล้ว ตอนไลฟ์เมื่อเช้ามีหลายคนบ่นว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ตอนนี้ดูเหมือนว่านั่นคือข้ออ้างในการถอนตัวชัดๆ"

"ถูกต้อง เมื่อเช้านี้เสิ่นส่วย เจิ้งซิน แล้วก็เมิ่งอวี่เสียงพูดแบบนั้นแหละ ดูเหมือนคนที่ถอนตัวไปน่าจะเป็นพวกเขาสามคนนะ"

"พวกนายว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พี่ซวงจะสร้างปาฏิหาริย์ได้ไหม"

ระหว่างที่พูดคุยกัน สามีฉันก็พิมพ์ข้อความมาอีกครั้ง

"เป็นที่โหล่มาตลอด จนกระทั่งเหลือเขาอยู่คนเดียวและกลายเป็นที่หนึ่ง"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันเชื่อ"

พอมีเรื่องให้ทำเยอะ บางครั้งก็จะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก และไม่พอใช้เอาซะเลย

เมืองตงไห่ ใจกลางย่านธุรกิจ ภายในสำนักงานบริษัทเอเจนซี่ซืออิ๋งในตึกแห่งหนึ่ง พนักงานหลายคนกำลังถือโทรศัพท์มือถือพูดคุยกันด้วยเสียงกระซิบ

แอปพลิเคชันวิดีโอสั้นต้งอินบนหน้าจอโทรศัพท์ถูกเปลี่ยนเป็นแอปพลิเคชันจั่วโส่วไปแล้ว

ปรากฏว่าเวลานี้เป็นเวลาที่ดาราของบริษัทจั่วโส่วกำลังออกเดินทางไปยังพื้นที่ท้าทายพอดี

"ผลงานของบริษัทจั่วโส่วในครั้งนี้ยิ่งใหญ่จริงๆ"

"ใครจะเถียงล่ะ หลีชิว แม่เจ้า ราชาเพลงที่มั่นคงที่สุดก็ยังถูกพวกเขาเชิญมา ไม่รู้เลยว่าหมดเงินไปเท่าไหร่"

"ยังไงก็ไม่น้อยแน่ อย่างน้อยก็ทะลุ 100000000 เหรียญแหละ"

"ยังไงบริษัทจั่วโส่วครั้งนี้ก็แซงหน้าขึ้นมาแล้ว"

ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกัน ประตูกระจกของบริษัทก็ถูกผลักออก ร่างของหยางซือซือหอบเอกสารกองโตเดินเข้ามา

"ประธานหยางมาแล้วเหรอคะ"

เมื่อเห็นหยางซือซือกลับมา พนักงานหลายคนก็รีบแยกย้ายเก็บโทรศัพท์มือถือและไม่กล้าคุยเรื่องของบริษัทจั่วโส่วอีก

"เสี่ยวหวัง เธอไปเตรียมสัญญาโอนลิขสิทธิ์ฉบับหนึ่งให้หน่อยนะ"

เมื่อเข้ามาในสำนักงาน หยางซือซือก็กวาดสายตามองพนักงานหลายคน ก่อนจะสั่งพนักงานคนหนึ่ง

"เอ๊ะ สัญญาโอนลิขสิทธิ์เหรอคะ"

เสี่ยวหวังชะงักไปครู่หนึ่ง

ถ้าจำไม่ผิดบริษัทของพวกเธอเป็นบริษัทเอเจนซี่ โดยทั่วไปจะไม่เกี่ยวกับเรื่องการโอนลิขสิทธิ์นี่นา

"อืม เธอไปดาวน์โหลดเทมเพลตจากอินเทอร์เน็ตมาก่อน แล้วค่อยเอาของบริษัทวัฒนธรรมอื่นๆ มาอ้างอิงดู คืนนี้ลำบากหน่อยนะ ช่วยทำโอทีด้วย"

หยางซือซือพยักหน้าแล้วพูดขึ้น