บทที่ 18 - สร้างบ้านไม้หลังเล็กที่ไม่มีตะปู!

บทที่ 18 - สร้างบ้านไม้หลังเล็กที่ไม่มีตะปู!

"พรวด! สตรีมเมอร์ คุณช่วยให้ฉันดื่มน้ำดีๆ หน่อยได้ไหม"

"ช็อก! สตรีมเมอร์หนุ่มยอมเป็นภรรยาคนอื่นเพียงเพราะของขวัญ 100 หยวน!"

"สามีฉันหรือ ชื่อนี้ไม่เลวเลย! งั้นฉันเปลี่ยนชื่อเป็นพ่อตาฉันบ้างดีกว่า!"

เพราะการพูดผิดของอู๋ซวง บนหน้าจอหลักจึงเต็มไปด้วยความสนุกสนานในพริบตา ข้อความปั่นๆ ปรากฏขึ้นมาไม่ขาดสาย

"อะแฮ่ม พี่สามีฉัน มีดาราถอนตัวไป 3 คนจริงหรือ"

ครื้นเครงกันอยู่พักหนึ่ง อู๋ซวงก็เปลี่ยนเรื่องคุย

สำหรับเรื่องแบบนี้เขาไม่ใส่ใจเลยสักนิด สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเขาเคยพูดผิดจนกลายเป็นเรื่องตลกมากกว่านี้เสียอีก

ตัวเขาไม่ใช่ดาราดังอะไรอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องห่วงภาพพจน์

"เรื่องจริง! บ่าย 2 โมงครึ่งบริษัทต้งอินจะจัดงานแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน!"

ไม่นาน บนหน้าจอหลัก 'สามีฉัน' ก็ตอบกลับมา

"โอ้โฮ สามีฉันทำงานที่บริษัทต้งอินหรือเป็นคนในวงการกันแน่ ห้องไลฟ์สดฝั่งนู้นเพิ่งจะมีข่าวลือออกมาแท้ๆ คุณกลับรู้รายละเอียดชัดเจนขนาดนี้เชียว!"

อู๋ซวงยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ผู้ชมในห้องไลฟ์สดกลับรู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเสียแล้ว

สามารถบอกเวลาบ่าย 2 โมงครึ่งได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่ผู้ชมขาจรธรรมดาอย่างแน่นอน

"เอาเป็นว่าทุกคนก็รอดูกันต่อไปก็แล้วกัน!"

สามีฉันไม่ได้อธิบายสถานะของตนเอง เพียงแต่ตอบกลับมาสั้นๆ ประโยคหนึ่ง

"เอาเถอะ!"

เมื่อเห็นปฏิกิริยาบนหน้าจอ อู๋ซวงก็มั่นใจแล้วว่ามีดาราที่ทนต่อไปไม่ไหวและต้องการถอนตัวจริงๆ

ก่อนมาเขาเคยคิดไว้ว่าอาจจะมีคนถอนตัวกลางคัน แต่ไม่คิดเลยว่าจะเร็วขนาดนี้

"การเอาชีวิตรอดบนเกาะร้างน่าจะง่ายกว่าทะเลทรายตั้งเยอะ มีความสุขอยู่แท้ๆ กลับไม่รู้จักพอ!"

"ฮ่าฮ่า สตรีมเมอร์ คุณทนต่อไปให้ได้นะ! ขอเพียงสตรีมเมอร์คนอื่นๆ ถอนตัวกันหมด คุณก็จะเป็นที่หนึ่งของการท้าทายเอาชีวิตรอดในป่าครั้งนี้ แถมยังได้รับเงินทุนก่อสร้างเพิ่มอีก 100 ล้านด้วย!"

"ใช่แล้ว อดทนจนผู้เชี่ยวชาญคนอื่นตายไปหมด คุณก็จะเป็นผู้เชี่ยวชาญ! อดทนจนคนที่อยู่ข้างหน้าตายไปหมด คุณก็คือที่หนึ่ง!"

คุยเล่นกันไปได้อีกพักหนึ่ง คำถามบนหน้าจอก็ค่อยๆ ไปในทิศทางเดียวกัน

"สตรีมเมอร์ ตอนกลางวันมีรายการอะไรบ้าง!"

"นั่นสิ 1 ทุ่มกว่าถึงจะเริ่มไลฟ์สดภาพพระอาทิตย์ตกในทะเลทราย 2 ทุ่มค่อยเริ่มเล่านิทาน! ตอนนี้เพิ่งจะ 11 โมง จะให้เอาแต่คุยแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ!"

"แม้ว่าคุณจะหล่อมาก แต่ถ้าให้มองบ่อยๆ ก็คงจะอ้วกเหมือนกันแหละ!"

"ใช่แล้ว ฉันแพ้ความหล่อ!"

"วันนี้จะทำอะไรหรือ วันนี้จะหาทางสร้างบ้านหลังเล็กๆ สักหลัง! เมื่อวานพวกคุณก็เห็นโอเอซิสแห่งนี้แล้ว สถานที่มันไม่เลวเลยทีเดียว! ต่อไปที่นี่จะเป็นฐานที่มั่นของฉันแล้ว!"

อู๋ซวงพูดถึงแผนการของวันนี้ออกมาแทบจะในทันทีโดยไม่ต้องคิด

เหมือนกับการขุดหลุมพรางเมื่อวานนี้ การสร้างบ้านไม้หลังเล็กไม่ใช่รายการที่ตั้งใจทำขึ้นมาเหมือนสตรีมเมอร์คนอื่นๆ แต่เป็นสิ่งที่เขาต้องทำจริงๆ

เมื่อคืนเขานอนหลับในเต็นท์อย่างสบายก็จริง แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง

อีกอย่างในทะเลทรายก็มีสัตว์ป่าไม่น้อย เมื่อคืนไม่มีปัญหาอะไรก็ไม่ได้หมายความว่าวันข้างหน้าจะไม่มีปัญหา

บ้านไม้ 1 หลังย่อมปลอดภัยกว่าเต็นท์มากนัก

"อะไรนะ สร้างบ้านไม้หลังเล็ก สตรีมเมอร์ คุณคงไม่ได้กำลังโม้หรอกนะ!"

"ดูสิ วัวตัวหนึ่งกำลังบินอยู่บนฟ้า! ไม่สิ ฝูงวัวต่างหากล่ะ!"

"ฉันก็คิดเหมือนกัน หากสตรีมเมอร์บอกว่าจะสร้างที่พักพิงง่ายๆ ก็ยังพอเป็นไปได้ แต่ถ้าจะให้สร้างบ้านไม้หลังเล็กคงเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"เป็นไปไม่ได้หรือ"

เมื่อเห็นคำถามบนหน้าจอ อู๋ซวงก็หยิบพลั่วทหารในมือขึ้นมาโชว์ที่หน้าจอ

ก่อนจะหันกล้องไปทางป่าข้างโอเอซิสที่อยู่ไกลออกไป

"ด้านหนึ่งของหัวพลั่วทหารมีใบมีดสามารถใช้เป็นขวานได้ เมื่อบิดด้ามพลั่วออก ด้านในจะมีมีดสั้นที่สามารถใช้เป็นทั้งมีดและเลื่อยได้!"

"ในป่ายังมีไม้แห้งที่ตายแล้วอยู่ไม่น้อย"

"แถมพลั่วทหารที่บริษัทต้งอินเตรียมไว้ให้ก็คุณภาพดีเยี่ยม ไม่ใช่ของราคา 100 หรือ 200 หยวนที่ขายกันตามอินเทอร์เน็ต ฟันลงไปแรงๆ ก็มั่นคงแข็งแรง!"

"อุปกรณ์ วัสดุครบครัน ทำไมถึงจะสร้างบ้านไม้สักหลังไม่ได้ล่ะ"

"สตรีมเมอร์ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ต่อให้คุณมีของพวกนี้แล้วจะทำไม การสร้างบ้านไม้สักหลังมีแค่ไม้ไม่พอนะ! ต้องมีตะปูด้วย! ต้องมีกาวด้วย"

"ใช่แล้ว ตะปูล่ะ กาวล่ะ ในเสบียงที่บริษัทต้งอินเตรียมไว้ให้ไม่มีทางมีตะปูหรอกน่า!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็ยังคงไม่เชื่อ

ตอนนี้เวลาผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่อู๋ซวงเปิดไลฟ์สด บางทีอาจเป็นเพราะภาพความงามของพระอาทิตย์ตกดินเมื่อวานนี้ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะเรื่องคนขุดสุสาน จำนวนคนในห้องไลฟ์สดจึงพุ่งทะยานจนทะลุ 150,000 คนไปแล้ว ทำสถิติใหม่สูงสุด!

พอคนเยอะขึ้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็มากขึ้นตามไปด้วย

"ถ้างั้นลองมาพนันกันดูดีไหม!"

อู๋ซวงยิ้มและไม่ได้อธิบายอะไร

ความจริงแล้วตอนที่เขาอยู่บนโลกเขาเรียนมหาวิทยาลัยสถาปัตยกรรม แต่ไม่ได้เรียนพวกออกแบบหรือวางแผนผังอะไรหรอก แต่เป็นสาขาที่ไม่ค่อยมีคนเรียนอย่าง 'การบูรณะสถาปัตยกรรมโบราณ'

ไม่มีตะปู ไม่มีกาวหรือ

ภูมิปัญญาของคนโบราณบนโลกนั้นไม่อาจจินตนาการได้เลย พวกเขาสามารถใช้สลักไม้สร้างบ้านหลังใหญ่ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายร้อยปีโดยไม่พังทลายลงมาได้

แม้ว่าตนเองจะยังเรียนไม่ถึงระดับของคนโบราณ แต่การสร้างบ้านไม้หลังเล็กๆ สักหลังมันไม่ใช่เรื่องหมูๆ หรืออย่างไร

"พนันหรือ ดี! ฉันเอาด้วย!"

"ฉันก็เอาด้วย!"

"ว่ามาเลย พนันอะไร ฉันเพิ่มเป็นสองเท่า!"

"ฉันเพิ่มเป็นสามเท่าเลย!"

พอได้ยินอู๋ซวงท้าพนัน ข้อความบนหน้าจอหลักก็ราวกับถูกไวรัสคอมพิวเตอร์โจมตี เลื่อนผ่านไปมาอย่างหนาแน่นไม่ขาดสาย

"ถ้าสำเร็จ พี่น้องช่วยกดติดตามให้หน่อยก็แล้วกัน! ถ้าฉันแพ้ พวกคุณว่าอย่างไรก็ว่าตามนั้นเลย!"

คิดครู่หนึ่ง อู๋ซวงก็บอกเงื่อนไขของตนเองออกมา

"ดี! ถ้าสตรีมเมอร์แพ้ ก็แก้ผ้าวิ่งรอบทะเลทรายสักรอบก็แล้วกัน! โชว์ให้ทุกคนดูหน่อยว่าไอ้นั่นมันเป็นอย่างไร! ฮี่ฮี่ฮี่!"

อู๋ซวงพูดจบปุ๊บ บนหน้าจอก็มีข้อความปรากฏขึ้น ผู้ที่ทิ้งข้อความไว้คือผู้ชมที่ใช้ชื่อว่า 'เบอร์ 1 แห่งกองกำลังจัดการมัน'

ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ เบอร์ 1 แห่งกองกำลังจัดการมันก็ยังคงอยู่ในห้องไลฟ์สดตลอดเวลา แถมยังครองตำแหน่งอันดับ 1 ในตารางอันดับการไลฟ์สดอย่างเหนียวแน่นอีกด้วย

ทุกครั้งที่มีคนอื่นใกล้จะตามทัน เบอร์ 1 แห่งกองกำลังจัดการมันก็จะส่งของขวัญบางอย่างเพื่อให้ตัวเองรั้งตำแหน่งอันดับ 1 ต่อไป

กะคร่าวๆ เวลาเพียงวันเดียวเขาก็ส่งของขวัญไปไม่ต่ำกว่า 10,000 เงินเซี่ยแล้ว

ในเวลานี้ แม้จะมีหน้าจอขวางกั้น แต่ก็สามารถสัมผัสได้ว่าเบอร์ 1 แห่งกองกำลังจัดการมันกำลังยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ที่มุมใดมุมหนึ่ง

"ไอ้นั่นมันคือบ้าอะไร"

"บ้าเอ๊ย นึกภาพออกเลย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ความจริงฉันก็อยากเห็นสตรีมเมอร์แก้ผ้าวิ่งโทงๆ ในทะเลทรายเหมือนกันนะ แต่ก็กลัวสตรีมเมอร์จะโดนแบนเพราะอนาจาร!"

"นั่นสิ! นั่นสิ! ขืนเป็นแบบนั้นบริษัทต้งอินก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ!"

เพียงแค่ประโยคเดียว บรรยากาศในห้องไลฟ์สดของอู๋ซวงก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ทำท่าจะควบคุมไม่ได้เสียแล้ว

"อะแฮ่ม ช่างเถอะ ช่างเถอะ! ถ้าแพ้สตรีมเมอร์ก็ร้องเพลงให้พวกเราฟังก็แล้วกัน!"

"นั่นสิ ถึงอย่างไรสตรีมเมอร์ก็ไม่ได้เรียกร้องให้พวกเราส่งของขวัญอะไรให้ พวกเราก็อย่าไปแกล้งเขามากเลย!"

"เอาเถอะ! งั้นก็ร้องเพลงสักเพลง!"

โชคดีที่ในเวลาต่อมา กองกำลังจัดการมันค่อยๆ บรรลุข้อตกลงร่วมกัน ประเด็นนี้จึงถูกปัดตกไป

"ดี! ตกลงตามนี้แหละ! ฉันแพ้ฉันร้องเพลงให้พวกคุณฟัง พวกคุณแพ้พวกคุณกดติดตามฉัน!"

เมื่อตกลงกันได้ อู๋ซวงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง แบกขาตั้งกล้องเดินไปที่ป่าริมทะเลสาบ

ตอนเดินหน้าจอโทรศัพท์มือถือก็สั่นไปสั่นมาเช่นกัน

แต่ไม่เหมือนกับเมื่อวาน วันนี้ ผู้ชม 150,000 คนในห้องไลฟ์สดกลับไม่มีใครยอมถอนตัวออกไปเลยแม้แต่คนเดียว