บทที่ 11 - สองพี่น้องโอวหยางหน้าถอดสี คุณสวี่เคยล่วงเกินผู้แข็งแกร่งระดับพิทักษ์โลก

บทที่ 11 - สองพี่น้องโอวหยางหน้าถอดสี คุณสวี่เคยล่วงเกินผู้แข็งแกร่งระดับพิทักษ์โลก

"หอเซวียนหยวน" สองพี่น้องตระกูลโอวหยางทำหน้าสับสน

พวกเธอไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย

ความจริงแล้ว อาคารเซวียนหยวนชั้นที่ 23 มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้ว่ามันเรียกว่าหอเซวียนหยวน

"นั่นคือชั้นที่เท่าไหร่คะ" โอวหยางหว่านเอ๋อร์ถามด้วยใบหน้ามึนงง

สวี่ไท่ผิงส่ายหน้า "ฉันไม่รู้ว่านั่นคือชั้นที่เท่าไหร่ ฉันเคยไปอาคารเซวียนหยวนแค่ครั้งเดียว"

ชั้นที่เท่าไหร่งั้นเหรอ เขาไม่เคยสนใจเลยว่าอาคารเซวียนหยวนมีกี่ชั้น จำได้แค่ว่าวันนั้นไปที่หอเซวียนหยวน

แววตาของโอวหยางหว่านเอ๋อร์และโอวหยางชิงเกอฉายแววผิดหวัง

พวกเธอยังอยากจะเดาจากชั้นที่สวี่ไท่ผิงเคยไป เพื่อประเมินสิทธิ์ของเขาในตอนนั้น และใช้คาดเดาว่าเมื่อก่อนเขามีสถานะอะไรกันแน่

น่าเสียดายที่ดูเหมือนจะยังไม่ได้คำตอบในตอนนี้

โอวหยางชิงเกอลังเลอยู่หลายครั้ง ก่อนจะบอกความคิดของตัวเองออกไป

"คุณสวี่คะ คุณเคยคิดที่จะไปจากที่นี่ แล้วไปเติบโตที่เมืองหลวงตี้เฉิงอวิ๋นจิงอีกครั้งไหมคะ"

เมื่อพูดประโยคนี้ออกไป โอวหยางหว่านเอ๋อร์ก็จ้องมองสวี่ไท่ผิงทันที รอคอยคำตอบจากเขาอย่างใจจดใจจ่อ

หากคุณสวี่ยินดีกลับไปเติบโตที่เมืองหลวงตี้เฉิงอวิ๋นจิงอีกครั้ง ด้วยเพลงสวรรค์ทั้ง 8 เพลงในมือ เกรงว่าจะโด่งดังเป็นพลุแตกในทันที และทำให้วงการดนตรีของประเทศมังกรต้องสั่นสะเทือน

เธอแทบจะจินตนาการได้เลยว่า หากเพลงของคุณสวี่ถูกปล่อยออกมา จะต้องทำให้ผู้คนทั่วโลกตกตะลึงอย่างแน่นอน

เพลงเหล่านั้น บรรยากาศเหล่านั้น จะต้องจับใจทุกคนที่มีความรู้สึกอย่างแท้จริง

นั่นคือเพลงเดี่ยวที่มาจากผู้บรรลุถึงจุดสูงสุดของวงการดนตรีเชียวนะ

เธอคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณสวี่จะตอบตกลง

หลังจากโอวหยางชิงเกอพูดจบ ก็มีสีหน้าคาดหวังเช่นกัน

สวี่ไท่ผิงสัมผัสได้ถึงสายตาของทั้งสองคน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าพวกเธอกำลังคิดอะไรอยู่

"ชาตินี้ ฉันจะไม่ไปจากที่นี่" สวี่ไท่ผิงตอบอย่างสงบนิ่ง

บรรยากาศรอบด้านตกอยู่ในความเงียบงัน

โอวหยางหว่านเอ๋อร์และโอวหยางชิงเกอต่างก็ไม่คาดคิดว่าคุณสวี่จะปฏิเสธอย่างเด็ดขาดและรวดเร็วขนาดนี้

คนที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ กลับยอมเร้นกายหลบซ่อนตัว ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน

โอวหยางชิงเกอยังไม่ยอมแพ้ เธอถามอีกครั้ง

"คุณสวี่คะ คุณมาหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เพื่ออะไรกันแน่คะ"

โอวหยางหว่านเอ๋อร์ก็รู้สึกสงสัยใคร่รู้ไม่แพ้กัน

หากสามารถรู้ถึงต้นตอของปัญหาที่คุณสวี่มาหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ได้ ก็จะสามารถหาทางแก้ไข และทำให้คุณสวี่ยอมออกสู่โลกภายนอกได้ไม่ใช่หรือ

พี่สาวฉันนี่ฉลาดกว่าฉันจริงๆ โอวหยางหว่านเอ๋อร์คิดในใจ

ทำไมถึงมาหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่งั้นเหรอ

ภายใต้การจับจ้องของสองพี่น้องโอวหยาง แววตาของสวี่ไท่ผิงก็ฉายแววเจ็บปวดที่ยากจะสังเกตเห็น

เพื่ออะไรน่ะเหรอ

ก็เพื่อปกป้องผู้หญิงที่รักที่สุดยังไงล่ะ

แต่ทว่า เขาไม่อยากให้ใครรับรู้เรื่องราวของหงโค่ว ไม่อยากให้การหลับใหลของเธอถูกใครรบกวน

หลังจากนิ่งเงียบไปไม่กี่วินาที เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"เพื่อสัญญาหนึ่งข้อและความเสียใจ แบกรับโซ่ตรวนไปตลอดชีวิต ยินดีทำด้วยความเต็มใจ ก็แค่นั้น"

พูดจบ สวี่ไท่ผิงก็ตกอยู่ในความเงียบ

เมื่อได้ยินคำตอบของสวี่ไท่ผิง สองพี่น้องโอวหยางก็ยังคงมีสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

แต่เมื่อเห็นความเงียบของสวี่ไท่ผิง พวกเธอก็ไม่กล้าถามอะไรต่อ

เพียงแต่ภายในใจยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก

"ดูเหมือนคุณสวี่จะมีเรื่องหนักใจมากเลยนะ"

"แต่ตอนที่คุณสวี่เงียบขรึม ทำไมถึงดูดีขนาดนี้"

"บุคลิกของคุณสวี่ พิเศษไม่เหมือนใครจริงๆ บนโลกใบนี้ บางทีอาจจะมีแค่คนคนนั้นเท่านั้นแหละ ที่จะเทียบเคียงบุคลิกของคุณสวี่ได้"

โอวหยางหว่านเอ๋อร์คิดในใจ

ผู้ชายคนนี้ ยอมหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ถึง 8 ปีเพียงเพื่อสัญญาข้อเดียว สัญญาอะไรกันนะถึงได้สำคัญขนาดนี้

มีหลักการ รักษาสัญญา แถมยังมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่ง คนแบบนี้ไม่ควรถูกทิ้งให้เปล่าประโยชน์เลยจริงๆ

มุมมองของโอวหยางชิงเกอแตกต่างจากน้องสาวเล็กน้อย ภายในใจของเธอรู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง

"คุณสวี่คะ คุณกับตระกูลเซวียนหยวน เคยมีความขัดแย้งกันหรือเปล่าคะ" โอวหยางชิงเกอเปลี่ยนมุมถามอีกครั้ง

ตระกูลเซวียนหยวนงั้นเหรอ

สวี่ไท่ผิงลองคิดดู หากจะพูดถึงความขัดแย้ง ตอนนั้นก็เคยมีอยู่บ้าง แต่เขาไม่เคยใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย

ลำพังแค่เซวียนหยวนชิงตี้และผู้พิทักษ์ทั้ง 5 จะทำอะไรเขาได้

ต่อให้ตระกูลเซวียนหยวนทั้งตระกูลลุกขึ้นมาต่อต้านเขา แล้วจะทำไม

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลเซวียนหยวนเล็กๆ พวกเขากล้าต่อกรกับเขางั้นเหรอ

ตอนนั้น ผู้พิทักษ์ทั้ง 5 ของตระกูลเซวียนหยวน ถูกเขาหักขาทิ้งสดๆ หากเซวียนหยวนชิงตี้ไม่ยอมสละแขนตัวเองหนึ่งข้าง แล้วคุกเข่าอ้อนวอนเขาลงกับพื้น เขาก็คงใช้นิ้วเดียวสังหารผู้พิทักษ์ทั้ง 5 ของตระกูลเซวียนหยวนไปนานแล้ว

แบบนี้ นับเป็นความขัดแย้งไหมนะ

"จะว่าใช่ก็ได้ เคยมีความขัดแย้งเล็กน้อยน่ะ" สวี่ไท่ผิงเอ่ยปาก

โอวหยางหว่านเอ๋อร์และโอวหยางชิงเกอหายใจสะดุดทันที

เดาไม่ผิดจริงๆ

คุณสวี่มีความขัดแย้งกับตระกูลเซวียนหยวน

ความขัดแย้งเล็กน้อยงั้นเหรอ บางทีสำหรับตัวคุณสวี่เองอาจจะเป็นแค่ความขัดแย้งเล็กน้อย

แต่สำหรับสองพี่น้องโอวหยางที่เติบโตมาในตระกูลใหญ่ การเข้าไปพัวพันกับขั้วอำนาจเร้นกายที่น่ากลัวราวกับสัตว์ประหลาด ต่อให้เป็นเรื่องเล็กแค่ไหน มันก็คือเรื่องใหญ่ระดับคอขาดบาดตาย

"คุณสวี่คะ ไม่ว่าจะเกิดความขัดแย้งอะไรขึ้น ด้วยพระคุณที่คุณมีต่อฉัน ชิงเกอก็ยังยินดีสนับสนุนคุณสวี่ค่ะ" โอวหยางชิงเกอพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

สวี่ไท่ผิงมองหญิงสาวผู้ดื้อรั้นตรงหน้าด้วยความชื่นชม

แม้เขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกมานานแล้ว แต่เขาก็เข้าใจดีว่า หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาทั่วไป แค่ได้ยินชื่อตระกูลเซวียนหยวน ก็คงกลัวจนหน้าซีดเผือดไปแล้ว

เด็กสาวจากตระกูลโอวหยางคนนี้ ถือว่าไม่เลวเลย

สวี่ไท่ผิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเสริมด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ตอนนั้น เคยมีเรื่องขัดแย้งกับเซวียนหยวนชิงตี้อยู่บ้าง"

ทันทีที่พูดประโยคนี้ออกไป ราชินีเพลงแห่งประเทศมังกรอย่างโอวหยางชิงเกอ ถึงกับตกใจจนหน้าถอดสี ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย

"พี่คะ เซวียนหยวนชิงตี้คือใคร" โอวหยางหว่านเอ๋อร์ไม่เคยได้ยินชื่อนี้ เมื่อเห็นพี่สาวมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ เธอจึงรีบถามด้วยความสงสัย

"เขา เขาคือ" โอวหยางชิงเกอตอบเสียงสั่น "เป็นผู้นำตระกูลเซวียนหยวนรุ่นก่อน"

ซี๊ด

โอวหยางหว่านเอ๋อร์สูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาสวยแทบจะถลนออกมา

หลังจากได้ยินคำว่า ผู้นำตระกูลเซวียนหยวน ใบหน้าสวยก็ซีดเผือดลงในพริบตา

เธอทรุดตัวล้มลงกับพื้นดังตุ้บ

ทั่วทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ตระกูลเซวียนหยวน ขั้วอำนาจเร้นกาย ตัวตนที่เพียงประโยคเดียวก็สามารถทำให้ตระกูลโอวหยางพินาศย่อยยับได้

และคุณสวี่ กลับไปล่วงเกินผู้นำตระกูลเซวียนหยวนรุ่นก่อน

ตกใจ

หวาดกลัว

สั่นสะท้าน

ความรู้สึกเหล่านี้อัดแน่นอยู่ในใจของโอวหยางหว่านเอ๋อร์

"คุณ คุณสวี่ไปล่วงเกินบุคคลระดับมหาอำนาจที่น่ากลัวแบบนั้นได้ยังไงคะ" โอวหยางหว่านเอ๋อร์ไม่อยากจะเชื่อ

โอวหยางชิงเกอยิ้มขื่น

ตัวเองยังอยากจะตอบแทนบุญคุณเมื่อ 10 ปีก่อนอยู่เลย

แต่คนที่คุณสวี่ไปล่วงเกิน มันไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยเหรอ

"ตอนนี้ เธอยังคิดจะช่วยฉันอยู่อีกไหม" สวี่ไท่ผิงมองโอวหยางชิงเกออย่างสงบนิ่ง

ราวกับว่าชื่อของเซวียนหยวนชิงตี้ ที่หนักอึ้งดั่งหินผาในใจคนทั่วไป สำหรับเขากลับเบาหวิวเหมือนขนนก ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย

ท่าทีที่สงบนิ่งและเยือกเย็นนี้ ทำให้หญิงสาวทั้งสองต้องมองเขาใหม่ด้วยความทึ่ง

คุณสวี่ มีความหนักแน่นที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

เพียงแต่ คำถามนี้ ทำให้โอวหยางหว่านเอ๋อร์รู้สึกลำบากใจ

ใบหน้าของโอวหยางชิงเกอฉายแววลังเล

คำว่าเซวียนหยวนชิงตี้ มันน่ากลัวเกินไปแล้ว

ต่อให้เป็นผู้นำระดับสูงของประเทศมังกร เกรงว่าก็คงไม่กล้ามีเรื่องขัดแย้งกับเซวียนหยวนชิงตี้ง่ายๆ หรอก

มีข่าวลือว่า อีกฝ่ายเป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับพิทักษ์โลก

เพียงคนเดียว ก็สามารถสยบได้ทั้งยุค

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาตั้งคำถามของสวี่ไท่ผิง โอวหยางชิงเกอก็รวบรวมความกล้า กัดฟันพูดว่า "คุณสวี่คะ เรื่องนี้มันใหญ่มาก ฉันไม่สามารถรับประกันได้ว่าคนในตระกูลจะทำยังไง แต่สำหรับตัวฉันเอง ฉันยังคงยินดีตอบแทนพระคุณของคุณสวี่ค่ะ"

"พี่คะ" โอวหยางหว่านเอ๋อร์ตกตะลึง

ไม่คิดเลยว่า พี่สาวของเธอจะมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้

"ฉัน ฉันก็ยินดีค่ะ" โอวหยางหว่านเอ๋อร์พูดจบ หลับตาลง ตัดใจเด็ดขาด ราวกับว่าพูดประโยคนี้จบแล้วก็เตรียมตัวรอรับความตาย ท่าทางของเธอดูแล้วชวนให้รู้สึกขำขันเล็กน้อย