บทที่ 15: บทที่ 15 ราชาแห่งการโกง?

บทที่ 15: บทที่ 15 ราชาแห่งการโกง?

“คดีนี้ค่อนข้างพิเศษค่ะ” เสิ่นเฉียนเฉียนพยักหน้า “เราจะต้องรอผู้เชี่ยวชาญมาวินิจฉัยก่อน ถึงจะตัดสินได้ แต่ระหว่างนี้เราจำเป็นต้องกักตัวคุณไว้ชั่วคราว”

หลินชวนรู้สึกเหมือนมีบางอย่างจุกอยู่ในอก

ซวยแล้ว!

เสิ่นเฉียนเฉียนพาตัวหลินชวนไปยังห้องกักตัวด้วยตัวเอง

หลินชวนมองไปยังแถวประตูเหล็กเรียงรายในห้องกักตัว ภายในมีห้องมืดแคบ ผนังสีเทาถูกประดับด้วยป้ายเตือนที่เห็นได้ชัด

คนที่เคยถูกกักตัวบ่อยๆ จะรู้ดีว่าห้องกักตัวไม่มีหน้าต่าง ทำให้รู้สึกอึดอัดและอุดอู้มาก บรรยากาศไม่ค่อยดีนัก

เพราะมักจะมีผู้ต้องขังมากกว่าหนึ่งคนในห้อง

นั่นคือสถานการณ์ที่หลินชวนต้องเผชิญ

ภายในห้องกักตัว

หลินชวนมองไปรอบๆ และเห็นชายเจ็ดแปดคน ทั้งหมดดูหมองหม่น

บางคนมีแผลเป็นบนหน้า ดูดุร้ายและน่ากลัว บางคนก็เป็นเด็กวัยรุ่นผมตั้ง และยังมี...

เจ้าเจ้าของบ้าน ลุงจาง!

ลุงจางเองก็เห็นหลินชวนเช่นกัน “หลินชวน นายมาอยู่ที่นี่ได้ไง?”

“ลุงจาง ลุงมาอยู่ในนี้ได้ยังไงเหมือนกัน?” หลินชวนประหลาดใจ

ทั้งสองพบกัน และมีความรู้สึกเหมือน "ชาวบ้านบ้านเดียวกันเจอกัน น้ำตาแทบไหลพราก"

ไม่มีใครคิดเลยว่าวันหนึ่ง เจ้าของบ้านกับผู้เช่าจะกลายเป็นเพื่อนร่วมห้องขัง!

“เฮ้อ...”

ลุงจางดึงหลินชวนไปนั่งมุมหนึ่ง พร้อมกับถอนหายใจยาว

หลินชวนหัวเราะ “ลุงจาง ลุงไปเล่นพนันมาอีกแล้วเหรอ?”

แค่เพิ่งถูกจับไม่กี่วัน ทำไมถึงกลับมาอีกแล้ว

“อย่าพูดเลย”

ลุงจางนั่งยองๆ ชิดกับผนังสีเทา โบกมือ “เกิดคันไม้คันมือ เลยคิดจะไปเดินเล่นในคาสิโน พอดีเจอตำรวจเข้า เลยโดนจับมาเลย”

หลินชวนถอนหายใจ “เฮ้อ... การพนันมันมีแต่โทษจริงๆ!”

“จริงที่สุด!”

ลุงจางที่ยังรู้สึกขวัญหายเอามือลูบห้านิ้วขวาของตัวเอง รำลึกถึงตอนเกือบถูกตัดนิ้วเพราะไปโกง “หลินชวน แล้วนายมาทำอะไรที่นี่?”

“เรื่องมันยาว” หลินชวนรู้สึกเซ็งไปหมด

ลุงจางโอบไหล่หลินชวนด้วยความเป็นมิตร “ฉันเห็นนายเป็นคนซื่อตรงมาตลอด อย่าบอกนะว่ามีเรื่องส่งของอะไรเข้ามาเกี่ยว?”

หลินชวนส่ายหัว “ไม่กล้าหรอก”

จะเกิดวิกฤตชีวภาพอะไรขึ้นอีกมั้ยก็ไม่รู้

“แล้วนายทำอะไร?” จางเก่าถามด้วยความอยากรู้

หลินชวนเงยหน้า 45 องศา ทำหน้าทุกข์ใจ “ฉันเขียนเรื่องของตัวเองลงในหนังสือ”

“หา?”

ลุงจางอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินว่ามีคนเขียนเรื่องตัวเองแล้วโดนจับตำรวจ!

ยิ่งทำให้ลุงจางอยากรู้อยากเห็นขึ้นไปอีก

ลุงจางถามด้วยความตื่นเต้น “นิยายที่เขียนเป็นเรื่องจริงใช่ไหม?”

“ฉันเป็นคนจริงจัง แน่นอนว่านิยายที่เขียนก็เป็นเรื่องจริงจัง” หลินชวนพูดด้วยหน้าขมขื่น

“นิยายจริงจัง... แล้วนายโดนจับได้ยังไง?” จางเก่าถาม

หลินชวนเล่าขึ้น “ตำรวจบอกว่าฉันผิดฐานสอนวิธีการก่ออาชญากรรม ฉันว่ารีดเดอร์คงไปแจ้งความ ถ้ารู้ว่าใครแจ้งฉัน ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ เลย!”

ลุงจางตบไหล่หลินชวน อย่างเห็นพ้อง “ใช่เลย ฉีกมันเป็นชิ้นๆ ฉันเกลียดพวกนี้จริงๆ ไม่รู้จักพวกพ้องเลย!”

“เฮ้อ…”

ทั้งสองแบ่งปันความรู้สึกเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรม และถอนหายใจพร้อมกัน

…

ขณะเดียวกัน

ในหน่วยรักษาความปลอดภัยของสถานีตำรวจอันหลิง มีคนเริ่มอ่านและวิเคราะห์นิยายเรื่อง “นักต้มตุ๋น” ของหลินชวน โดยดึงส่วนที่เกี่ยวข้องกับเทคนิคการโกงออกมา

ในขณะนั้น

ชายวัยกลางคนในชุดสูท ผมหัวล้านเล็กน้อย ก้าวเข้ามาที่สถานีตำรวจ กัปตันหลี่ปิงยิ้มต้อนรับพร้อมจับมือเขา “ผู้เชี่ยวชาญเฉิน มีคดีหนึ่งที่ต้องพึ่งความเชี่ยวชาญของคุณครับ”

ผู้เชี่ยวชาญเฉินหัวเราะ “กัปตันหลี่ นี่เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ”

ผู้เชี่ยวชาญเฉิน หรือ เฉินหมิง เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปราบปรามการพนันที่มีชื่อเสียงในเมืองอันหลิง ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคการโกง และเคยทำงานประชาสัมพันธ์ต่อต้านการพนันเพื่อสาธารณประโยชน์ในเมืองอันหลิงมาแล้วมากมาย

“คดีนี้ค่อนข้างพิเศษ ผมจะให้ผู้หมวดเสิ่นอธิบายรายละเอียดให้ฟังครับ” หลี่ปิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ขอรบกวนผู้หมวดเสิ่นด้วยครับ”

เสิ่นเฉียนเฉียนยิ้ม ก่อนที่จะอธิบายคดีของหลินชวนอย่างละเอียด

หลังจากฟังเสร็จ เฉินหมิงกล่าวว่า “ใช้การเขียนนิยายเพื่อสอนเทคนิคการโกง?”

เสิ่นเฉียนเฉียนพยักหน้า “ใช่ค่ะ”

เฉินหมิงส่ายหัวแล้วหัวเราะ "เป็นไปไม่ได้หรอก เทคนิคการโกงแต่ละอย่างนั้นยากมากที่จะเชี่ยวชาญ อย่างตอนที่ผมเป็นศิษย์ แม้จะมีอาจารย์คอยสอนตัวต่อตัว แต่ก็ยังใช้เวลาถึงสิบปีกว่าจะเรียกว่าเชี่ยวชาญได้ หลังจากนั้นผมจึงหันมาทำงานสาธารณประโยชน์ต่อต้านการพนัน"

“แค่เพียงอ่านจากข้อความในนิยาย มันยากมากที่จะถ่ายทอดเทคนิคการโกงได้ คุณอาจเข้าใจผู้เขียนคนนั้นผิดก็ได้”

เฉินหมิงไม่ได้ฟันธงออกมาชัดเจน

แต่ชัดเจนว่านี่แทบจะเป็นไปไม่ได้

เทคนิคการโกงไม่ใช่สิ่งที่ใครจะเรียนรู้ได้ง่ายๆ

และไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ

มีวิดีโอสอน ภาพประกอบ และแม้แต่การสอนตัวต่อตัวมากมายให้เรียนรู้บนอินเทอร์เน็ต แต่พวกนั้นก็ยังล้มเหลวในการสร้างผู้เชี่ยวชาญเทคนิคการโกงที่แท้จริง

ในยุคปัจจุบัน นักต้มตุ๋นพึ่งพาอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีมากกว่าในการโกงและหลอกลวง

การถ่ายทอดเทคนิคการโกงผ่านนิยาย?

เป็นไปไม่ได้!

เสิ่นเฉียนเฉียนและหลี่ปิงมองตากัน ก่อนจะพูดขึ้นว่า “แต่มีคนบางคนได้เรียนรู้เทคนิคการโกงบางอย่างจากนิยายเล่มนี้”

คิ้วของเฉินหมิงขมวดจนเป็นรูปตัว "ชวน" "ขอผมดูนิยายหน่อยได้ไหม?"

ทุกคนจึงรวมตัวกันรอบหน้าจอ ดึงส่วนที่เกี่ยวข้องกับเทคนิคการโกงจากนิยายของหลินชวนมาให้อ่าน

'สำหรับลูกเต๋าที่ทำจากวัสดุเดียวกัน แรงในการทอยจะกำหนดระดับเสียง แต่จำนวนจุดบนลูกเต๋าจะกำหนดเสียงการกระแทก ลองใช้ลูกเต๋าธรรมดาเป็นตัวอย่าง…'

“หึหึ~”

เฉินหมิงยิ้มจางๆ เมื่อเห็นส่วนแรกเกี่ยวกับเทคนิคการฟังเสียงลูกเต๋า "นี่เป็นแค่เทคนิคฟังเสียงลูกเต๋าระดับเริ่มต้นเท่านั้น"

เสิ่นเฉียนเฉียนชี้ไปยังส่วนถัดไป

“นี่คือการอธิบายเทคนิคการโกงไพ่ค่ะ”

เฉินหมิงจ้องมองด้วยความตั้งใจ

‘ถือไพ่ด้วยมือซ้าย ตอนแจกให้ใช้นิ้วโป้งซ้ายดันมุมของไพ่ใบบนสุดออกมา ใช้มุมขวาบนของกองไพ่ปิดบังไพ่ใบถัดไป จากนั้นใช้กลางนิ้วของมือขวาดึงไพ่จากกองด้านล่างออกมาอย่างแผ่วเบาและรวดเร็ว...’

ฮืม!

คิ้วของเฉินหมิงขมวดเล็กน้อย ท่าทีเย้ยหยันในตอนแรกเริ่มจางหายไป

“ผมต้องยอมรับว่าผู้เขียนมีฝีมือทีเดียว ส่วนนี้อธิบายเทคนิค 'การควบคุมไพ่' ของการโกงไพ่โป๊กเกอร์ได้อย่างถูกต้อง”

เสิ่นเฉียนเฉียนเลิกคิ้วขึ้น

หรือว่าหลินชวนจะรู้เทคนิคการโกงจริงๆ?

สะเดาะกุญแจยังไม่พอ นี่ยังจะรู้เทคนิคการโกงอีกเหรอ? เกินไปแล้ว!

บอกว่าเป็นนักเขียนที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างนั้นหรือ?

เพี๊ยะ!

“ยังมีคำอธิบายเทคนิคการโกงไพ่อีกหลายส่วนที่นี่ค่ะ”

เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องนำข้อความเพิ่มเติมจากนิยายมาให้อ่าน

เสิ่นเฉียนเฉียน หลี่ปิง และเฉินหมิง ต่างจ้องเขม็งไปที่หน้าจอ

'ซ่อนไพ่ดีๆ ในฝ่ามือไว้ล่วงหน้า และเมื่อถึงเวลาตัดไพ่ ให้คนอื่นเป็นคนตัด เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าไพ่ไม่ได้ถูกแตะต้อง…'

'หลังจากแจกไพ่แล้ว ให้ซ่อนสำรับเดิมไว้ใต้ไพ่ดีๆ และเมื่อเปิดไพ่ อย่าโยนไพ่ลงไป แต่ให้วางลงอย่างแผ่วเบาและใช้ทักษะ…'

'...'

ยิ่งผู้เชี่ยวชาญการต่อต้านการพนันอย่างเฉินหมิงอ่านมากเท่าไร สีหน้าของเขาก็ยิ่งเคร่งเครียดมากขึ้นเท่านั้น

ความหยิ่งยโสในตอนแรกหายไปหมดสิ้น

เขาไม่สามารถหยุดหายใจลึกได้

คำอธิบายเทคนิคการโกงในหนังสือเล่มนี้ถูกเขียนอย่างละเอียดมาก

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินหมิงตกใจมากกว่านั้นก็คือ เทคนิคการโกงบางอย่างในหนังสือเล่มนี้ ยังเกินกว่าที่เขาเองจะรู้เสียอีก!

เฉินหมิงได้ให้คำตัดสินแล้ว!

“กัปตันหลี่ ผู้เขียนนิยายเล่มนี้เป็นปรมาจารย์เทคนิคการโกงอย่างไม่ต้องสงสัย!”

“ราชาแห่งการโกง!”