บทที่ 29 - ของรางวัลที่ได้มา

บทที่ 29 - ของรางวัลที่ได้มา

ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

เมื่อก่อนซูเหยียนไม่ค่อยเข้าใจคอนเซปต์ของระเบิดมนุษย์เท่าไหร่นัก จนกระทั่งวันนี้เขาถึงได้ตาสว่าง

พลังทำลายล้างอาจจะขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล แต่ความน่าตกใจนี่มันระดับต้องอุทานว่าเชี่ยแน่นอน

พลังระเบิดจากการพลีชีพของไป๋สือชีแผดเผาอยู่นานนับสิบวินาที

ในระหว่างนั้น โชคดีที่ซูเหยียนทิ้งระยะห่างออกมาได้เร็ว เลยไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอะไรเพิ่ม เพียงแต่ความรู้สึกที่โดนเศษกระดูกสาดกระเด็นใส่เต็มน้านี่มันไม่น่าอภิรมย์เอาซะเลย

ไม่ใช่แค่เรื่องของสภาพจิตใจนะ แต่บนใบหน้าของเขาก็มีรอยขีดข่วนเล็กๆ เต็มไปหมด

แต่ถ้าเทียบกับการรอดตายมาได้ แค่นี้ก็ถือว่าจิ๊บจ๊อยมากแล้วล่ะ

"ดีนะที่ก่อนหน้านี้ปั่นค่าความโชคดีไว้เยอะ" ซูเหยียนยังรู้สึกเสียวสันหลังไม่หาย

เสาไฟรอบด้านในที่สุดก็สว่างขึ้นมาแล้ว

[เกม 'การต่อสู้ในเงามืด' สิ้นสุดลง]

เสียงประกาศจากระบบที่ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ซูเหยียนมั่นใจว่าคราวนี้ไป๋สือชีตายสนิทจริงๆ แล้ว

แหงล่ะ เล่นระเบิดซะไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูกแบบนั้น

"พวก 'นอกกฎหมาย' อย่างพวกเธอนี่ฮิตตายแบบเท่ๆ กันหรือไงเนี่ย"

เจ็บตัวก็ส่วนเจ็บตัว ซูเหยียนทำได้แค่ปฐมพยาบาลบาดแผลเบื้องต้นตรงนั้นไปก่อน

โชคดีที่ผลของทักษะตุ๊กตาล้มลุกของจางชิงหลินยังอยู่ บวกกับบัฟจากยาเวทมนตร์ก่อนหน้านี้ ทำให้บาดแผลของเขาฟื้นตัวได้ค่อนข้างเร็ว

ซูเหยียนก้าวข้ามกองเศษซากสีขาวแดงที่ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้ง เดินตรงไปยังจุดศูนย์กลางของเศษเนื้อพวกนั้น

ตรงจุดที่เกิดระเบิดเมื่อกี้ มีของหลงเหลืออยู่สองสามอย่าง

ในเกมสยองขวัญ เมื่อผู้เล่นตาย ทักษะกับพรสวรรค์จะสลายหายไปพร้อมกับเจ้าตัว แต่อุปกรณ์สวมใส่จะยังคงอยู่

นี่แหละคือเหตุผลที่ว่าทำไมต้องระวังคนรอบข้างให้ดีตอนที่อยู่ในเกม เพราะอุปกรณ์ที่ผู้เล่นจะหามาได้ มักจะได้มาจากการประเมินผลหลังจบเกมเท่านั้น

ดังนั้นอุปกรณ์จึงเป็นของหายากมากๆ ในเกม

ในบรรดาผู้เล่นสามคนที่ตายไปในรอบนี้ ก็มีแค่ไป๋สือชีคนเดียวที่ทิ้งไอเทมเอาไว้ให้ดูต่างหน้า

ซูเหยียนบีบจมูก เขี่ยเศษซากออก แล้วหยิบห่อบรรจุภัณฑ์ถุงหนึ่งขึ้นมาจากพื้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มันเป็นถุงตาข่ายที่ใส่ลูกชิ้นสีเหลืองอ่อนเอาไว้ ตรงกลางแปะสติกเกอร์รูปลูกพีชสไตล์การ์ตูนเอาไว้ด้วย

[ไอเทม ข้าวปั้นโมโมทาโร่ (ระดับ E)]

[ผลลัพธ์ เมื่อโยนข้าวปั้นออกไป สัตว์ธรรมดาที่อยู่ใกล้เคียงจะเข้ามากิน และเมื่อกินเข้าไปแล้ว จะยอมเชื่อฟังคำสั่งของคนที่โยนข้าวปั้นให้ทุกอย่าง ผลลัพธ์นี้ไม่มีผลกับมนุษย์]

[หมายเหตุ ผลผลิตจากเทคโนโลยีสุดล้ำแห่งศตวรรษที่ยี่สิบสอง ดูเหมือนว่าคนในอนาคตก็มีปัญหาปวดหัวเรื่องการเลี้ยงสัตว์เหมือนกันนะเนี่ย]

"อุปกรณ์นี่ก็มีหลากหลายรูปแบบดีแฮะ" ซูเหยียนเขย่าถุงข้าวปั้นที่มีอยู่ประมาณครึ่งถุง น่าจะเหลือสักยี่สิบสามสิบลูกได้

จากนั้นเขาก็หยิบปืนพกสีทองแดงเก่าๆ ที่วางอยู่ข้างๆ ถุงข้าวปั้นขึ้นมา มันเป็นปืนลูกโม่รุ่นเก่าที่มีกระสุนบรรจุอยู่สามนัด

[อุปกรณ์ ปืนลูกโม่ผู้ศรัทธา (ระดับ D)]

[เอฟเฟกต์ 1 แมกกาซีนจะเริ่มต้นด้วยกระสุนสามนัดเสมอ และจะเติมกระสุนให้หนึ่งนัดทุกๆ สามชั่วโมง ผลลัพธ์คงอยู่ตลอดหนึ่งดันเจี้ยน]

[เอฟเฟกต์ 2 เมื่อเหนี่ยวไก หากยิงกระสุนออกไป จะสามารถสร้าง 'ความศรัทธา' ให้กับผู้ที่ถูกยิงได้ ความแข็งแกร่งของความศรัทธาขึ้นอยู่กับจำนวนกระสุนที่เหลืออยู่ในแมกกาซีน / หากยิงกระสุนไม่ออก สิ่งมีชีวิตทางศาสนาจะมีค่าความเกลียดชังต่อนายเพิ่มขึ้น 20% และระดับความคลุ้มคลั่งเพิ่มขึ้น 20%]

[หมายเหตุ บางครั้งการส่งต่อเปลวเพลิง ก็สามารถทำได้ด้วยวิธีการที่ทันสมัยขึ้นนะ]

"เป็นเครื่องบัฟที่ควบคุมความน่าจะเป็นได้ ก็ไม่เลวเลย" ซูเหยียนพยักหน้าอย่างพอใจ

ถึงเอฟเฟกต์แรกจะคูลดาวน์นานไปหน่อย แต่ถ้าใช้ในดันเจี้ยนที่ต้องใช้เวลาเล่นนานๆ ก็น่าจะสร้างผลตอบแทนได้ดีทีเดียว

หลังจากเก็บไอเทมสองชิ้นนี้เสร็จ บนพื้นก็เหลือของอีกชิ้นเดียวที่ไม่ได้แหลกไปกับแรงระเบิด มันคือตราสัญลักษณ์วิญญาณสีดำสนิทสุดสยองที่สลักตัวเลขสิบเจ็ดสีแดงเข้มเอาไว้

ซูเหยียนหรี่ตาลง

คนที่ถูกดึงเข้ามาในเกมสยองขวัญ เก้าในสิบส่วนคือคนธรรมดาที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด แต่ในนั้นก็มีข้อยกเว้นอยู่บ้าง

'นอกกฎหมาย' ก็คือหนึ่งในองค์กรเหล่านั้น จากข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้ฟังมาจากโจวหมิง นี่เป็นองค์กรที่บ้าคลั่งและกระหายเลือดแบบสุดโต่ง

แล้วคำพูดก่อนตายของไป๋สือชีล่ะ เขาจะเชื่อได้มากแค่ไหนกัน

ท่าทางของเธอ ดูเหมือนจะรู้จักพรสวรรค์ของเขาจริงๆ แถมยังลากเอาคนทั้งกลุ่มนอกกฎหมายเข้ามาเกี่ยวด้วยอีก นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

"ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ดันไปผูกความแค้นกับพวกนอกกฎหมายเข้าให้แล้ว ถ้าวันหน้าเจอพวกมันจริงๆ ฉันก็คงไม่ยอมอยู่นิ่งๆ ให้เชือดหรอก"

ซูเหยียนลูบคลำตราสัญลักษณ์ในมือ ไม่มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นมา แต่พอลองดูก็สามารถเก็บเข้าช่องเก็บของได้

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ลองใช้ทักษะ 'มือแห่งคำใบ้' กับตราสัญลักษณ์ชิ้นนี้ดู

[ตราสัญลักษณ์วิญญาณ สิ่งประดิษฐ์ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์ ดูเหมือนจะสามารถใช้ติดต่อกับพื้นที่ที่กำหนดไว้ได้]

ไอเทมที่พกพาเข้าเกมได้ มนุษย์ก็สามารถสร้างขึ้นมาเองได้ด้วยเหรอเนี่ย

แววตาของซูเหยียนเป็นประกาย เขาได้ข้อมูลที่มีประโยชน์มาเพิ่มอีกแล้ว

แต่สำหรับไอ้พื้นที่ที่กำหนดไว้อะไรนั่น กับวิธีใช้ตราสัญลักษณ์นี่ เขาก็ยังมืดแปดด้านอยู่ดี

ข้อมูลที่เขามีเกี่ยวกับพวกนอกกฎหมายมันน้อยเกินไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนซูเหยียนคงไม่เก็บมาใส่ใจเท่าไหร่ แต่ท่าทีประหลาดๆ ของไป๋สือชีก่อนตาย ก็ได้ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยลงในใจเขาเข้าให้แล้ว

"มิน่าล่ะ เขาถึงบอกกันว่าในเกมสยองขวัญเนี่ย 'ความรู้' สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด" ซูเหยียนถอนหายใจยาว

"จบเกม"

แสงสีขาวห่อหุ้มร่างของซูเหยียนเอาไว้

เพียงพริบตาเดียว เขาก็หายวับไปจากถนนสี่แยกแห่งนี้

และทุกสรรพสิ่งในถนนสายนี้ ก็กลับคืนสู่สภาพเดิมราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

ภายในมิติของเกม แสงจันทร์สีเลือดสาดส่องลงมา

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่เคลียร์ดันเจี้ยน 'ยาเวทมนตร์กำหนดชะตา' สำเร็จ]

[สรุปผลดันเจี้ยนครั้งนี้ ภารกิจหลัก 1 โลกทัศน์ ไม่มี]

[ระดับการประเมินเกม ยอดเยี่ยม]

[ต้องการรับรางวัลหรือไม่]

ดันเจี้ยนรอบนี้ถือว่าค่อนข้างง่าย แถมยังไม่มีการกำหนดเรื่องราวปูมหลังของโลกด้วยซ้ำ ความยากหลักๆ ไปตกอยู่ที่การร่วมมือและการเอาชีวิตรอดของทีมต่างหาก

ในดันเจี้ยนมีคนตายไปสองคน คงส่งผลกระทบกับการประเมินผลระดับหนึ่งเลยล่ะ

ถ้าซูเหยียนไม่สามารถใช้การกำหนดชะตาให้สำเร็จได้ตั้งแต่รอบแรก การประเมินผลก็คงจะต่ำกว่านี้อีกแน่

เขาไม่ได้คิดอะไรมาก แล้วกดตกลงรับรางวัลไป

[โปรดเลือกรับรางวัลหนึ่งอย่างจากตัวเลือกต่อไปนี้]

[หนึ่ง ในดันเจี้ยนถัดไป สเตตัสทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 50%]

[สอง รับทราบข้อมูลบางส่วนของ 'ดันเจี้ยน' สามครั้งถัดไปล่วงหน้า]

[สาม เก็บรักษาทักษะที่ได้รับในเกมหนึ่งอย่าง]

มือของซูเหยียนชะงักไป

รางวัลของการเคลียร์เกมแต่ละครั้งจะมีสามตัวเลือกตายตัว แต่เนื้อหาจะสุ่มมาให้

การที่ครั้งนี้ไม่มีตัวเลือกเวลาปลอดภัยโผล่มาถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา เพราะมันทำให้เขามีทางเลือกที่หลากหลายขึ้น

แต่ซูเหยียนก็ไม่ได้ลังเลอะไรให้มากความ

เขากดเลือกรางวัลที่สามทันที เพื่อเก็บทักษะ 'ดากะ โคโตวารุ' เข้าไปไว้ในช่องทักษะ

บัฟจากรางวัลแรกก็ถือว่าดีอยู่หรอก แต่การบัฟแค่ช่วงต้นเกมมันแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยในดันเจี้ยนเกมสยองขวัญ

ส่วนรางวัลที่สองนั้นกลับตรงกันข้าม การได้รู้ข้อมูลของดันเจี้ยนล่วงหน้า ในบางสถานการณ์มันมีมูลค่ามหาศาลยิ่งกว่ารางวัลไหนๆ เสียอีก

ตามที่ซูเหยียนรู้มา พวก 'ผู้ตรวจสอบ' ของ 'สถาบัน' ก็ยอมเสี่ยงตายเข้าไปในเกมสยองขวัญครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อจะกดรับรางวัลประเภทนี้นี่แหละ

แม้จะเสี่ยงตายสูง แต่ค่าตอบแทนที่ได้รับก็สูงลิ่วตามไปด้วย ถึงขั้นได้รับการสนับสนุนทรัพยากรจำนวนมหาศาลจากสถาบันเพื่อรับประกันการรอดชีวิตของตัวเองเลยล่ะ

นี่ก็คือเหตุผลที่โจวหมิงพยายามชักชวนให้ซูเหยียนเข้าร่วมกับสถาบันนั่นเอง

ลึกๆ แล้ว ซูเหยียนรู้สึกว่ารางวัลสองข้อแรกมันมีความเชื่อมโยงกันอยู่

แต่สำหรับคนที่ถูกบังคับเข้าเกมอย่างเขา รางวัลสองข้อแรกมันถือเป็นผลประโยชน์ระยะสั้น ซึ่งตอนนี้เขายังไม่ขอเก็บมาพิจารณา

เขาเพิ่งจะเริ่มก้าวเข้าสู่โลกของเกมสยองขวัญ ในเมื่อมันมีความเกี่ยวข้องกับสถาบัน ไว้ค่อยไปหลอกถามข้อมูลวงในจากอาจารย์โจวหมิงทีหลังก็ยังไม่สาย

และถึงแม้ทักษะที่อยู่ในมือเขาตอนนี้จะอยู่แค่ระดับ E ก็ตาม

แต่แค่ผลลัพธ์แฝงที่ช่วยแยกแยะมิตรกับศัตรูได้ ก็คุ้มค่าจนปล่อยผ่านไปไม่ได้แล้วล่ะ

ระบบคำนวณรางวัลเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

จากนั้น ก็มีหน้าต่างเด้งขึ้นมาอีกบาน

[จบแล้ว]