เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 50: คนที่จะกอบกู้โลกนี้… ก็คือแฮกริดงั้นเหรอ?

บทที่ 50: คนที่จะกอบกู้โลกนี้… ก็คือแฮกริดงั้นเหรอ?

บทที่ 50: คนที่จะกอบกู้โลกนี้… ก็คือแฮกริดงั้นเหรอ?


การฝึกในสภาพสุดขีดจำกัดสามารถกระตุ้นศักยภาพในร่างกายได้ดีขึ้น ทำให้โกคูสามารถเพิ่มพลังของตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

แค่ฝึกหนึ่งชั่วโมง ก็ให้ผลเทียบเท่ากับการฝึกแบบปกติครึ่งวัน

ถ้าเขาฝึกคนเดียว ถึงจะพยายามผลักดันตัวเองให้ถึงขีดจำกัดแค่ไหน ก็ยังจะเผลอผ่อนแรงอยู่ดี

เหมือนตอนฝึกกับผู้เฒ่าเต่า ผู้เฒ่าเต่าจะคอยควบคุมอย่างเข้มงวด และยังเคยปล่อยไดโนเสาร์กับฉลามมาไล่หลัง เพื่อเร่งให้เขาดึงพลังออกมา

"วุลเนอรา ซาเนนเทอร์!"

หลังจากโกคูวางท่อนไม้ยักษ์ลงแล้วนั่งหอบอยู่กับพื้น ดัมเบิลดอร์ก็โบกไม้กายสิทธิ์ร่ายคาถาสำหรับสมานรอยแผลที่ถูกทำให้ฉีกขาดใส่เขา

ภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของดัมเบิลดอร์ คาถานี้ช่วยซ่อมแซมกล้ามเนื้อที่ฉีกขาดจากการฝึกของโกคูทันที

หลังจากนั้นเขาก็หยิบยาขวดหนึ่งออกมาให้โกคูกิน

นั่นเป็นยาที่มาดามพอมฟรีย์ปรุงขึ้นโดยเฉพาะ มันสามารถฟื้นฟูร่างกายได้อย่างรวดเร็ว

ไม่กี่นาทีต่อมา โกคูก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้งด้วยพลังเต็มเปี่ยม

จากนั้น ดัมเบิลดอร์โบกไม้กายสิทธิ์อีกครั้ง ลูกธนูจำนวนมากปรากฏกลางอากาศแล้วยิงใส่โกคูเป็นชุด

ส่วนโกคูก็ยกท่อนไม้ยักษ์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเริ่มฝึกหลบลูกธนูไปพร้อมกัน

ต่อมา ดัมเบิลดอร์ยังสร้างสภาพแวดล้อมยากๆ อย่างบ่อโคลน หนองน้ำ และพื้นลื่น เพื่อเพิ่มความยากและกระตุ้นศักยภาพของโกคูให้ดียิ่งขึ้น

ในมุมมองของดัมเบิลดอร์ การฝึกแบบสำนักเต่าคือการผลักร่างกายให้ถึงขีดจำกัด เพื่อเพิ่มพลัง ความเร็ว และความทนทานอย่างต่อเนื่อง

หลักการมันเข้าใจง่าย แค่คนส่วนใหญ่ "ทนไม่ได้" เท่านั้นเอง

เมื่อคืนนี้ ตอนวางแผนการสอนวิชาเวทมนตร์พลังฉี เขาก็เข้าใจแก่นหลักของการฝึกสำนักเต่าแล้ว

แต่แม้จะเข้าใจหลักการ ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะสามารถสอนนักเรียนแทนโกคูได้

เพราะถึงเนื้อหาการฝึกจะง่าย แต่การรวมพลังฉีไว้ในร่างหลังพัฒนาแล้ว และการนำมันไปใช้ในสถานการณ์จริง มันต้องอาศัย ‘ประสบการณ์ของนักสู้จริง’

และนั่นคือสิ่งที่มีแต่โกคูเท่านั้นที่สอนได้

ไม่ว่าจะเป็นวิธีใช้พลังฉี หรือการต่อสู้ด้วยร่างกาย เขาไม่ถนัดเรื่องพวกนี้เลย

หน้าที่ของเขาก็แค่ "สนับสนุน" เท่านั้น ส่วนคนที่สอนจริงคือโกคู

ในทางกลับกัน เวลาช่วยฝึกโกคู เขาก็สามารถใช้เวทมนตร์ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยความเข้าใจแก่นของการฝึกแบบสำนักเต่า

"โอเค ถึงเวลาไปกินข้าวเช้าแล้วล่ะ"

เมื่อเห็นว่าเป็นเวลา 8 โมงเช้าพอดี ดัมเบิลดอร์ก็หยุดร่ายคาถาและเตรียมพาโกคูกลับไปโรงเรียน

ทันใดนั้น แฮกริดก็โผล่หัวใหญ่ออกมาจากกระท่อม

"ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์! โกคู! ผมทำร็อคเค้กไว้ให้ ร้อนๆ จากเตาเลยนะ"

"เยี่ยมเลย! ผมหิวจะตายแล้ว!"

ทันทีที่ได้ยิน โกคูก็พุ่งตัวไปที่บ้านของแฮกริดทันที การฝึกช่วงเช้าทำให้เขาหิวมาก

เวทมนตร์กับยาของดัมเบิลดอร์ช่วยฟื้นฟูกล้ามเนื้อกับพลังได้ก็จริง แต่ไม่ได้ช่วยเรื่องความหิวเลย

"ฉันว่าเขาจะต้องเสียใจแน่ๆ…"

ดัมเบิลดอร์ที่กำลังจะปฏิเสธ เห็นโกคูวิ่งเข้าไปข้างในแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ลูบฟันที่หมดสภาพของตัวเองเบาๆ แล้วเดินตามไป

"ฉันยังไม่หิว แค่ลูกอมชิ้นเดียวก็พอแล้ว"

พอเห็นแฮกริดหยิบร็อคเค้กออกมาวางบนโต๊ะ ดัมเบิลดอร์ก็หยิบลูกอมชิ้นหนึ่งขึ้นมาแทนแล้วเอาเข้าปาก

แม้ลูกอมจะเหนียวติดปาก แต่ยังดีกว่าร็อคเค้กที่อาจจะทำให้ฟันของเขาไม่เหลือไว้เคี้ยวข้าวอีกเลย

เขาสามารถใช้คาถาแปลงร่างร็อคเค้กให้เป็นของหวานที่ตัวเองชอบได้ด้วยเวทมนตร์

แต่แบบนั้นจะทำร้ายจิตใจแฮกริดเกินไป…

"กินเลยนะครับ!" โกคูมองร็อคเค้กร้อนๆ ที่มีกลิ่นหอมกับลูกเกดแทรกอยู่ หยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง แล้วใส่ปากทันที

"อื้ม… อร่อย… อร่อยมากเลย…"

เมื่อร็อคเค้กที่แข็งเหมือนหินอยู่ในปากโกคู มันก็กลายเป็นเหมือนบิสกิตกรอบๆ ชิ้นหนึ่ง เขากินได้สบายๆ

ไม่กี่นาที ร็อคเค้กชิ้นนั้นก็ลงท้องไปแล้ว

"ฟันของเขาแข็งแรงไม่ต่างจากร่างกายเลยสินะ…" ดัมเบิลดอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกทึ่งในใจ

"เอาอีกมั้ย?" แฮกริดเห็นแบบนั้นก็ดีใจมาก ยื่นร็อคเค้กชิ้นที่สองให้ทันที

เขารู้สึกปลื้มมากที่มีคนชอบของที่เขาอุตส่าห์ทำเองกับมือ

ไม่นาน ร็อคเค้กที่แฮกริดอบมาทั้งหมด ก็ลงไปอยู่ในท้องของโกคูเรียบร้อย

"สุดยอดเลย!" โกคูลูบพุงป่องของตัวเอง ก่อนจะกระโดดลงจากเก้าอี้ แล้วยกมือไหว้แฮกริดอย่างจริงใจ

"ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ!"

"ถ้าอยากกินอีกเมื่อไหร่ ก็มาหาได้ทุกเมื่อเลยนะ" แฮกริดชอบโกคูมาก ถึงกับตบไหล่แรงๆ ด้วยความเป็นมิตร

"แฮกริด เดี๋ยวคืนนี้เราจะกลับมาอีก" ดัมเบิลดอร์เรียกนกฟีนิกซ์ของเขา แล้วพาโกคูหายตัวกลับไปที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่

จากนั้นเขาก็เคาะโต๊ะหนึ่งที อาหารเช้าชุดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"คุณปู่ดัมเบิลดอร์ ผมว่าแฮกริดเหมาะกับการฝึกพลังฉีมากเลยนะ ถ้าเขาฝึกจริงจัง เขาน่าจะเป็นปรมาจารย์ได้เลยแหละ"

ระหว่างที่โกคูกำลังเริ่มกินรอบสอง เขาก็พูดความเห็นของตัวเองออกมา

แฮกริดสูงตั้งสามเมตรครึ่ง แถมร่างกายก็ดูแข็งแรงมาก

แค่ฝึกอีกหน่อยก็น่าจะควบคุมพลังฉีในตัวได้ และจะกลายเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งได้แน่นอน

"แฮกริดเหรอ…" ดัมเบิลดอร์นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนที่สายตาจะเป็นประกายขึ้นทันที

"ใช่! ทำไมฉันถึงไม่คิดถึงแฮกริดมาก่อนนะ!"

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาคิดเรื่องการสอนวิชาเวทมนตร์พลังฉีแค่ในหมู่เด็กนักเรียนเท่านั้น

เพราะพวกผู้ใหญ่ร่างกายแข็งตัวแล้ว ต่อให้ฝึกหนักก็ยากจะทะลุขีดจำกัด

แถมผู้ใหญ่ยังมีภาระหน้าที่ของตัวเอง ไม่เหมือนนักเรียนที่มีเวลาให้ฝึกฝนได้

และความคิดของผู้ใหญ่ก็ยึดติดกับอะไรเดิมๆ อย่างเช่น ความสง่างามของพ่อมดแม่มด

ดังนั้น ต่อให้รู้ว่าพลังฉีแข็งแกร่งแค่ไหน ก็คงไม่ยอมมา "กระโดดกบแบกไม้" ง่ายๆ หรอก

แม้แต่เขาเองก็ยังไม่อยากทำเลย…

ศาสตราจารย์สเนป ศาสตราจารย์มักกอนนากัล และคนอื่นๆ ก็ไม่เคยแสดงความสนใจอยากเรียนพลังฉีเลยสักคน

จะให้เขาบังคับให้เหล่าศาสตราจารย์มากระโดดกบแบกไม้งั้นเพื่อฝึกพลังฉีงั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

แต่เขาดันลืมไปอีกคน…

นั่นก็คือแฮกริด!

แฮกริดที่มีสายเลือดยักษ์ แม้จะไม่ได้ฝึกฝนอะไรก็มีพลังร่างกายเหนือมนุษย์อยู่แล้ว และก็มีคุณสมบัติพื้นฐานสำหรับสร้างพลังฉี

ที่สำคัญ แฮกริดโดนไล่ออกตั้งแต่ปีสาม แม้จะใช้คาถาได้นิดหน่อย แต่เขาก็ไม่ใช่พ่อมดเต็มตัว

สิ่งที่แฮกริดหลงใหลจริงๆ คือสัตว์วิเศษ

ในสายตาของดัมเบิลดอร์ อีกฝ่ายเก่งด้านสัตว์วิเศษมาก อาจจะเป็นรองก็แค่นิวท์ สคามันเดอร์ เท่านั้น

แถมแฮกริดยังมีนิสัยตรงไปตรงมา ใจดี และไร้เดียงสา นิสัยคล้ายๆ กับโกคูเลย

ถ้าได้ฝึกกับโกคูจริงๆ บางทีแฮกริดอาจจะกลายเชี่ยวชาญการใช้พลังฉีได้เร็วมากก็ได้

ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ต่อให้ในอนาคตโวลเดอมอร์กลับมาอีกครั้ง

แฮกริดคนเดียวก็น่าจะทุบโวลเดอมอร์จนกลายเป็นแฮมเบอร์เกอร์ได้เลย

งั้น… คนที่จะกอบกู้โลกนี้… ก็คือแฮกริดงั้นเหรอ?

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา

🔫มาร์เวล: เส้นทางพ่อค้าอาวุธเถื่อน

👻ใครปล่อยผู้คุมวิญญาณเข้ามาในฮอกวอตส์?

🏗️วันสิ้นโลก: ป้อมปราการของฉันสามารถอัปเกรดได้แบบไร้ขีดจำกัด

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง(จบแล้ว)

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ(จบแล้ว)

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต(จบแล้ว)

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ(จบแล้ว)

📀มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม(จบแล้ว)

🔮จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

🃏ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา(จบแล้ว)

🎁วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

🔯พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

🍻ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม(จบแล้ว)

🐉ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ(จบแล้ว)

💰เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก(จบแล้ว)

🎭ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

🍁ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก(จบแล้ว)

🏰เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์(จบแล้ว)

🍀ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

🌟ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

🍥ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

😈จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

🦸สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์(จบแล้ว)

🎀วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน(จบแล้ว)

🍄วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น(จบแล้ว)

🎮อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน(จบแล้ว)

🌞เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ(จบแล้ว)

💥มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์(จบแล้ว)

💫คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส(จบแล้ว)

🧙จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

--------------------

จบบทที่ บทที่ 50: คนที่จะกอบกู้โลกนี้… ก็คือแฮกริดงั้นเหรอ?

คัดลอกลิงก์แล้ว