เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 18 ซูปเปอร์แมนแห่งมาร์เวล (II)

บทที่ 18 ซูปเปอร์แมนแห่งมาร์เวล (II)

บทที่ 18 ซูปเปอร์แมนแห่งมาร์เวล (II)


[ตรวจพบการ์ดซุปเปอร์แมน คุณต้องการยอมรับหรือไม่?]

"ใช่!"

[ต้องการสวมผ้าคลุมหรือไม่?]

"เอ่อ...ไม่!"

[ทำการโหลดสำเร็จแล้ว]

ลุคเปิดหน้าต่างตัวละครอีกครั้ง --

โฮสต์: ลุค (ลุค คาวิลล์)

การ์ดที่โหลดแล้ว: ซูปเปอร์แมน (LV1)

ความสามารถ: พลังงานดวงดาว (ติดตัว), สนามพลังชีวภาพ (ติดตัว)

ชื่อเสียง: ไม่มี

รายการภารกิจ: ไม่มี

จากนั้นข้อมูลเฉพาะต่างๆ ที่แสดงถึงสภาพกายของเขาจำนวนมากมายก็ไหลผ่านเข้ามาในสมอง

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน

ผู้พันฟิลลิปส์อยู่ในห้องควบคุมเพื่อแลกเปลี่ยนคำพูดกับวุฒิสมาชิกแบรนด์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกของคณะกรรมการ

“ดีใจที่คุณมา ท่านสว.”

ผู้พันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ด้วยนิสัยแบบเขา เขาไม่ปลื้มนักที่จะต้องรับมือกับนักการเมือง

เพราะคนพวกนี้หน้าซื่อใจคดเกินไป!

ยิ้มตลอดเวลา แต่แอบคิดหาผลประโยชน์ของตัวเอง

สิ่งนี้ทำให้ผู้พันฟิลลิปส์ซึ่งมาจากภูมิหลังทางทหารและให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับสถานการณ์โดยรวมไม่สบายใจ

แต่ในฐานะผู้บริหารของหน่วยงานลับและผู้เข้าร่วมโครงการซุปเปอร์โซลเยอร์เขาต้องเรียนรู้ที่จะเข้าสังคมกับนักการเมือง

ท้ายที่สุดแล้ว เงินทุนวิจัยและทรัพยากรที่จัดสรรต้องได้รับอนุมัติจากพวกคณะกรรมการ

"นั่นคือ 'ซุปเปอร์โซลเยอร์' ที่คุณเลือกเหรอ? โอ้โห้! ใครก็ได้หาอะไรให้ไหนุ่มนั่นกินทีสิ!"

วุฒิสมาชิกแบรนดท์ยืนอยู่ในห้องควบคุมบนชั้นสอง มองลงมา

เขาประหลาดใจที่เห็นโรเจอร์สตัวผอมบาง

ภาพนี้แตกต่างจากทหารสุดยอดที่พวกคณะกรรมาธิการปรารถนาอยู่ไม่น้อย

“โรเจอร์เป็น... ตัวสำรองเพื่อป้องกันความล้มเหลว ท่านสว. คุณเคยเห็นเขาไหม ลุค คาวิลล์ นั่นแหละทหารดีเด่นที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา!”

ผู้พันฟิลลิปส์ดูอับอายเล็กน้อยและชี้ไปที่ลุคซึ่งยืนอยู่ข้างสตีฟแทน

เขาไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับโรเจอร์ส ความจริงที่ว่าอีกฝ่ายหนึ่งอยู่ที่นี่เป็นผลมาจากการที่ดร.เออร์สกินจะทำตามแนวคิดของตัวเองเท่านั้น

“ตกลงแล้วทำไมต้องมาที่บรู๊คลิน?”

“เราต้องเชื่อมตรงเข้าโรงไฟฟ้า ซึ่งคงไม่ต้องถ้าคุณอนุมัติ เครื่องปั่นไฟที่ผมขอ”

“ทุกคนก็รุมของบกันทั้งนั้นแหละ ผู้พัน มีหลายหน่วยงานที่ขอรับเงินสนับสนุนในช่วงนี้ แต่งบประมาณที่จัดสรรให้พวกคุณนั้นมากที่สุดเสมอ! ผู้พัน อย่าทำให้ประธานาธิบดีผิดหวังล่ะ”

วุฒิสมาชิกแบรนดท์เลิกแสดงความคิดเห็นและนั่งลงพร้อมกับนักข่าวที่มาด้วย

ที่เขาเข้าร่วมงานไม่ได้เกิดจากความรักในวิทยาศาสตร์

ทว่าเขาต้องการเข้ามาช่วงชิงผลงานก่อนใครต่างหาก

วุฒิสมาชิกแบรนท์รู้ดีว่าซุปเปอร์โซลเยอร์มีคุณค่าทางการตลาดขนาดไหน

ไม่สำคัญหรอกว่ามันจะพลิกสถานการณ์สงครามได้หรือไม่ การดึงดูดความสนใจจากฝูงชนต่างหากเป็นกุญแจสำคัญ!

5 นาทีต่อมา การทดลองและการฉีดเซรุ่มอยู่ในขั้นตอนสุดท้าย

สวิตช์ของกล่องเหล็กทั้งสองไต่ระดับเกิน 70% แล้ว

แสงสีขาวเจิดจ้าฉาบไปทั่วบริเวณแทบจะกลืนกินพื้นที่โดยรอบ

เสียงคำรามอันแสดงถึงความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสดังมาจากกล่องเหล็กด้านหนึ่ง

นั่นคือโรเจอร์ส

กระบวนการฉีดเซรุ่มนี้เปรียบเหมือนมีดนับล้านเล่มกรีดเฉือนทุกเซลล์และประสาทภายในร่างกายของเขาอย่างโหดร้าย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อค่าของการส่งพลังงานเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับเขายิ่งรุนแรง ความทรมานทางกายและใจก็เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว

“สตีฟ!”

มือขวาของเออร์สกินกระตุก การฉีดเซรุ่มอาจทำให้ผู้ถูกทดสอบเสียชีวิตได้ เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ดีทีเดียว

มีเพียงคนเดียวที่ผ่านไปได้เท่านั้นที่สามารถกลายเป็นซุปเปอร์โซลเยอร์

แต่ดูเหมือนว่าโรเจอร์จะทนไม่ได้

“ผู้พัน เกิดอะไรขึ้น?”

วุฒิสมาชิกแบรนดท์ถามพลางเอียงศีรษะ

มองไปที่กล่องโลหะสองกล่องที่เหมือนกัน โดยตัวแบบฉีดด้วยเซรุ่มตัวเดียวกัน

“ทำไมโรเจอร์สถึงเจ็บปวดขนาดนั้น ส่วนลุคกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย?”

“อย่าบอกนะว่าเขาฉีดเซรุ่มปลอม?”

เมื่อเผชิญกับความสงสัยของวุฒิสมาชิกแบรนท์ ผู้พันฟิลลิปส์ทำได้เพียงยักไหล่ด้วยท่าทางที่งุนงงพอๆ กัน

……

"การ์ดใบต่อๆ ไป ต้องเป็นใช้ค่าชื่อเสียงในการปลดล็อก... มันเหมือนกับตอนที่ฉันเล่นเกม!"

ลุคนอนอยู่ในเครื่องโลหะ ไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของโลกภายนอก

เขาย่อยข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ได้รับจากสมองและเริ่มเข้าใจว่าควรใช้ 'การ์ด' อย่างไร

อย่างแรกเลย มีการตั้งค่าระดับที่กำหนดโดยหน้าต่างตัวละคร

เกมจัดกลุ่มชาวคริปโตเนียนไว้ทั้งหมด 6 เลเวล

LV1: พลเรือน

LV2: ทหาร

LV3: กัปตัน

LV4: นายพล

LV5: ที่ปรึกษา

LV6: ราชา

ทุกครั้งที่เขาอัพเกรด เขาก็จะได้รับไอเท็มพิเศษของชาวคริปโตเนียนด้วย

ยกตัวอย่างเช่น ป้อมปราการแห่งความโดดเดี่ยว (Fortress of Solitude) โคเด็กซ์ (Codex) และไอเท็มสำคัญอื่นๆ

"และการ์ดซุปเปอร์แมนที่ฉันมีตอนนี้คือ ‘พลเรือน’ ทั้งในแง่ของคุณภาพโดยรวมและความสามารถ ในช่วงเวลานี้ผมคงเก่งพอๆ กับซุปเปอร์แมนตัวจริงแล้วล่ะ..."

ลุคมองดูไพ่หลายใบที่เป็นสีเทาในขณะที่เม้มริมฝีปาก น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีการ์ดไหนที่ปลดล็อคออกมาเลย

ปลั๊กอินที่เขาได้รับนั้นเหมือนกับหน้าต่างจัดการในเกม

คล้ายคลึงกับตอนเล่นเกม เขาจำเป็นต้องทำตามสูตรคือเพิ่มชื่อเสียง ขยันเก็บเลเวล แล้วก็ทำภารกิจประจำวันให้สำเร็จ

“คลาร์ก เคนต์เป็นชาวคริปโตเนียนโดยกำเนิด เขามีศักยภาพไร้ขีดจำกัด ส่วนนายพลซ็อดนั้นก็เป็นชาวคริปโตเนียนเหมือนกัน แถมยังเป็นระดับนายพลตั้งแต่เกิด เลเวลน่าจะอยู่แถวๆ LV4 หรือ LV5 ได้เลย!”

ลุคครุ่นคิดถึงชาวคริปโตเนียนที่น่าประทับใจที่สุดสองคน

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นแค่ 'พลเรือน' ซึ่งเป็นเลเวลต่ำสุด LV1 แต่มันก็เพียงพอแล้ว

ร่างกายของชาวคริปโตเนียนเปรียบเสมือน 'แบตเตอรี่พลังแสงอาทิตย์' ตราบใดที่ยังดูดซับพลังงานจากดวงอาทิตย์ ค่าพลังกายภาพก็จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาต้องการคือศักยภาพอันไร้ขอบเขตเหมือนกับซุปเปอร์แมนตัวจริง

ดังนั้นเขาต้องทุ่มเทเพื่อเพิ่มชื่อเสียง เก็บเลเวล แล้วก็เพิ่มระดับให้สูงขึ้น

เพราะแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลายร่างเป็นโกลเด้นซุปเปอร์แมนได้จากการอาบแดดเฉยๆ!

ถ้าชอบล่ะก็ไปกดติดตามที่เพจหน่อยนะฮับ Thebigcattrans แมวหยิบมาแปล 

คอมเม้นกันเยอะๆหน่อยน้า~~

จบบทที่ บทที่ 18 ซูปเปอร์แมนแห่งมาร์เวล (II)

คัดลอกลิงก์แล้ว