บทที่ 39 - วัตถุอัญเชิญสีส้ม

บทที่ 39 - วัตถุอัญเชิญสีส้ม

"นายกอง!"

หัวหน้าหมู่ทหารม้าเหล็กมองโกลคุกเข่าลงข้างหนึ่งเพื่อรายงาน

แม้เตมูจินจะได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกองเสบียง แต่บรรดาทหารก็ยังคงชินกับการเรียกขุนพลที่คุมทัพว่านายกองอยู่ดี

"สืบมาแน่ชัดแล้วขอรับ ตั๊กแตนเงาสังหารพวกนี้มีระยะเวลาในการใช้สกิลล่องหนแต่ละครั้งอยู่ที่ 20 วินาทีขอรับ"

เมื่อหยั่งรู้ถึงไพ่ตายของศัตรูแล้ว

เตมูจินก็ปรับเปลี่ยนแผนการรบในทันที

"ถ่ายทอดคำสั่งลงไป แบ่งการโจมตีออกเป็นสองระลอก การโจมตีระลอกแรกให้เก็บหน้าไม้ไว้ แสร้งทำเป็นบุกเข้าไปโจมตีระยะประชิด พอศัตรูใช้สกิลล่องหนปุ๊บ ให้ถอยทัพทันที อย่าฝืนสู้ยืดเยื้อเด็ดขาด"

"เมื่อศัตรูเผยร่างออกมาอีกครั้ง ให้งัดสกิลทั้งหมดเข้าโจมตีปลิดชีพเป็นครั้งสุดท้าย เน้นการยิงจากระยะไกล พลังป้องกันของพวกมันต่ำมาก พยายามสังหารให้ได้ในคราวเดียว อย่าเปิดโอกาสให้พวกมันได้ใช้สกิลเป็นครั้งที่สอง"

"และตอนที่ล่าถอย ให้จับกลุ่มกันสามถึงห้าคน กระจายกำลังออกไปจากทั้งสองปีก โอบล้อมรังอสูรเอาไว้ อย่าให้มีอสูรกายเล็ดลอดหนีไปได้แม้แต่ตัวเดียว"

"ขอรับ!"

.......

[กองทหารม้าเหล็กมองโกลของคุณทลายรังอสูรสำเร็จหนึ่งแห่ง!]

[ขอแสดงความยินดี คุณเปลี่ยนรังอสูรสำเร็จหนึ่งแห่ง ผลิตแต้มทรัพยากรได้ 200000 แต้มต่อวัน!]

รายงานการรบสองฉบับที่ส่งมาติดๆ กัน

ทำให้เซี่ยอวี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวัง

ตั๊กแตนเงาสังหารพวกนี้ถือเป็นตัวปัญหาที่ทำให้เจ้าเมืองหลายคนต้องปวดหัว

องค์กรที่เต็มไปด้วยนักฆ่า เลเวลก็สูง พลังโจมตีก็สูงลิบลิ่ว แถมยังมีสกิลล่องหนอีก

ถ้าส่งพวกนักรบคลุ้มคลั่งไป ต่อให้พวกเขาจะเลื่อนขั้นเป็นกองกำลังระดับสีม่วงเลเวลสามแล้วก็ตาม

แต่โอกาสชนะก็ยังลูกผีลูกคนอยู่ดี

น่าเสียดายที่พวกมันดันมาเจอกับขุนพลระดับสีทองที่ร้อยปีจะมีสักคน แถมยังนำทัพทหารระดับหกดาวมาอีกต่างหาก!

ทั้งอึด ถึก ทน แถมดาเมจก็แรงทะลุหลอด

รับการโจมตีก็ได้ โจมตีกลับก็หนักหน่วง แถมยังใช้เทคนิคยิงแล้วถอยได้อีก

"จะได้วัตถุอัญเชิญระดับไหนมาน้า?"

รังอสูรที่ผลิตแต้มทรัพยากรได้วันละ 200000 แต้ม ก็บ่งบอกถึงความไม่ธรรมดาของมันแล้ว

เลเวลของพวกมันน่าจะสูงกว่าเลเวล 5 แน่นอน

เสียงฝีเท้าม้าที่คุ้นเคยดังแว่วมา

ทหารม้าเหล็กมองโกลขนซากตั๊กแตนเงาสังหารกลับมาที่อาณาเขต

โชคดีที่ค่ายทหารกับเขตที่พักอาศัยของชาวเมืองถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน

ไม่อย่างนั้นถ้ามีขบวนพ่อค้ากลุ่มอื่นมาเห็นเข้า อาจจะช็อกตายเอาง่ายๆ

ซากตั๊กแตนเงาสังหารที่ถูกขนกลับมาเป็นกองพะเนิน

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในอาณาเขตเลเวลสี่ ใครมาเห็นก็ต้องบอกว่าเป็นไปไม่ได้ทั้งนั้นแหละ

"ท่านเจ้าเมือง กองทหารม้าเหล็กมองโกลกลับมาแล้วขอรับ ได้รับชัยชนะอย่างงดงาม"

"นายกองเตมูจิน ฝีมือของพวกนายฉันรู้อยู่เต็มอก ไม่งั้นคงไม่ส่งไปหรอก"

หลังจากพูดคุยทักทายกับเตมูจินพอหอมปากหอมคอ

เซี่ยอวี่ก็เอ่ยถามถึงเรื่องวัตถุอัญเชิญ

เตมูจินตอบด้วยสีหน้าจริงจังว่า

"ท่านเจ้าเมือง ว่ากันตามตรงแล้ว พวกตั๊กแตนเงาสังหารไม่ได้ดรอปวัตถุอัญเชิญออกมาเลยขอรับ"

"อ้าว ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะ?"

เซี่ยอวี่รู้สึกแปลกใจ อสูรกายที่แข็งแกร่งขนาดนี้ จะไม่ดรอปวัตถุอัญเชิญออกมาเลยได้ยังไง

เมื่อเห็นเซี่ยอวี่ขมวดคิ้วแน่น เตมูจินก็แอบยิ้มอย่างมีเลศนัย

เขาหยิบถุงใบหนึ่งออกมา แล้วล้วงเอาวัตถุอัญเชิญที่อยู่ข้างในออกมาให้ดู

"สี... สีส้มงั้นเรอะ?"

ชีวิตคนเรามีขึ้นมีลงเร็วจริงๆ เซี่ยอวี่คิดไว้อยู่แล้วว่าคงได้วัตถุอัญเชิญระดับสูง

แต่ไม่คิดเลยว่าจะสูงลิบลิ่วขนาดนี้ เขาตบไหล่เตมูจินเบาๆ พลางพูดว่า

"นายกอง นายนี่ชักจะนิสัยเสียแล้วนะ เมื่อก่อนเห็นทำหน้าขรึมๆ ไม่ค่อยยิ้มแย้ม เดี๋ยวนี้หัดมาล้อฉันเล่นแล้วเรอะ"

เตมูจินเพียงแค่ยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

ช่วงเวลาที่อยู่ในแดนบรรพชน เขาได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิตจริงๆ

เขาเติบโตมาในทุ่งหญ้า ถูกไล่ล่าฆ่าฟันมาตั้งแต่เด็ก

ชาวทุ่งหญ้าเชิดชูความแข็งแกร่งทางทหารเหนือสิ่งอื่นใด

ชีวิตของเขาตั้งแต่เด็กจนโตเต็มไปด้วยการเข่นฆ่าและกลิ่นคาวเลือด

แต่ในแดนบรรพชนแห่งนี้ ทุกคนมีหนังสือให้เรียน มีข้าวให้กินอิ่มท้อง มีงานให้ทำ

เซี่ยอวี่ในฐานะเจ้าเมือง ใช้มาตรการเด็ดขาดเหี้ยมโหดกับศัตรู แต่กลับเป็นกันเองและใส่ใจชาวเมืองของตน

เขายอมรับเลยว่าตัวเองเริ่มเปลี่ยนไปบ้างแล้วจริงๆ

แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นจะมาล้อเล่นเรื่องแบบนี้หรอก

"ท่านเจ้าเมือง พวกตั๊กแตนเงาสังหารไม่ได้ดรอปวัตถุอัญเชิญออกมาเลยจริงๆ ขอรับ วัตถุอัญเชิญสีส้มชิ้นนี้ เราค้นเจอในรังของพวกมันขอรับ"

"เป็นอย่างนี้นี่เองงั้นเหรอ?"

เซี่ยอวี่ลูบคลำวัตถุอัญเชิญสีส้มรูปสามเหลี่ยมชิ้นนี้อย่างเบามือ

"ไม่ว่าตั๊กแตนเงาสังหารจะดรอปของออกมาหรือไม่ แต่การที่ได้วัตถุอัญเชิญสีส้มมาในครั้งนี้ ก็ถือเป็นข่าวดีที่สุดแล้วล่ะ"

วัตถุอัญเชิญสีส้ม ในมหาทวีปทั้งเก้าแห่งนี้ที่แทบจะไม่ได้ยินข่าวคราวความเคลื่อนไหวของขุนพลสีทองมานานหลายปีแล้ว

วัตถุอัญเชิญสีส้มก็ถือเป็นจุดสูงสุดของวัตถุอัญเชิญแล้ว

เป็นสิ่งที่แม้แต่เจ้าเมืองระดับท็อปก็ยังต้องแย่งชิงกัน

แต่ตอนนี้มันกลับมาอยู่ในมือของเซี่ยอวี่อย่างง่ายดาย

ถ้าเจ้าเมืองคนอื่น ไม่เว้นแม้แต่เจ้าเมืองระดับท็อปได้ยินเรื่องนี้เข้า คงต้องอุทานออกมาว่า "ลูกรักสวรรค์ชัดๆ!"

ในยามที่กำลังขาดแคลนกำลังคนอย่างหนัก แถมยังมีวัตถุอัญเชิญสีส้มอยู่ในมือ

เซี่ยอวี่แทบรอไม่ไหวที่จะเอามันไปวางบนแท่นบูชาวีรบุรุษแล้ว

วัตถุอัญเชิญสีส้มสามารถสุ่มได้ขุนพลตั้งแต่ระดับต่ำสุดไปจนถึงระดับสูงรวม 5 ระดับ

แม้โอกาสที่จะได้ขุนพลสีส้มจะน้อยที่สุด แต่เซี่ยอวี่ก็ยังอยากจะขอลองเสี่ยงดูสักตั้ง

ตอนที่เดินไปที่แท่นบูชา เขาได้ลากตัวเตมูจินไปด้วย

เพื่อขอยืมบารมีของขุนพลสีทองมาช่วยเสริมดวงสักหน่อย

......

เขาใช้สองมือประคองวัตถุอัญเชิญสีส้มวางลงบนแท่นบูชาอย่างระมัดระวัง

ปากของเซี่ยอวี่ก็พึมพำท่องคาถาไม่หยุด

"พวกเราพี่น้องใจสู้ทะลุฟ้า สิ่งศักดิ์สิทธิ์จงคุ้มครอง!"

"สวดมนต์ก็ไม่ช่วยคนซวย เติมเงินก็ไม่ช่วยเปลี่ยนชะตากรรม"

"เทพแห่งโชคจงประทับร่าง ความเกลือจงถอยไป!"

"ทุ่มสุดตัวเพื่อปาฏิหาริย์!"

"ฉันขอสังเวยให้ครอบครัวเฉินฟ่างตายโหงยกครัว เพื่อแลกกับขุนพลสีส้มสักคน"

"นี่มันวัตถุอัญเชิญสีส้มเชียวนะเว้ย อย่าส่งพวกขุนพลสีขาวสีฟ้ามาให้ฉันเด็ดขาดล่ะ!"

ท่องคาถาเสร็จ

เขาก็กดปุ่ม "อัญเชิญ" อย่างแรง

แท่นบูชาวีรบุรุษสาดแสงสว่างเจิดจ้าบาดตา

วินาทีนี้ หัวใจของเซี่ยอวี่เต้นรัวจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก

และในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไม่ได้ยินมาพักใหญ่ก็ดังก้องขึ้นที่ข้างหู!

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดี คุณใช้งานวัตถุอัญเชิญสำเร็จ ได้รับขุนพลระดับสี่ดาวสีแดง!"

"เปิดใช้งานพรสวรรค์เฉพาะตัวคริติคอลร้อยเท่า ได้รับขุนพลระดับห้าดาวสีส้ม!"

[จบแล้ว]