บทที่ 29 - เซี่ยอวี่โดนตั้งค่าหัวเหรอ แถมยังตั้งสองรอบเนี่ยนะ

บทที่ 29 - เซี่ยอวี่โดนตั้งค่าหัวเหรอ แถมยังตั้งสองรอบเนี่ยนะ

เตมูจินที่กำลังกวาดล้างพวกสัตว์ป่าอยู่อีกฝั่งของกำแพงเมืองก็ได้ยินเรื่องนี้เข้าเหมือนกัน

ตอนที่กลับมารวมพลหลังจบศึก เขามองเฉินผิงอันที่ยืนอยู่ข้างๆ เซี่ยอวี่ด้วยความสนใจ

"เมื่อเช้าเด็กคนนี้วิ่งไปที่ค่ายทหารแล้วบอกว่าท่านเจ้าเมืองเป็นคนสั่งให้มา"

"ข้าเห็นเขาสะพายดาบมาด้วย ก็เลยลองสอนวิชาดาบพื้นฐานให้เขาสองกระบวนท่า"

"ตอนนั้นข้าแค่รู้สึกว่าเขาใช้ดาบครั้งแรกได้ลื่นไหลดีจัง"

"ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งขนาดนี้"

"ตอนที่ข้าอายุเท่าเขา ข้ายังโดนศัตรูไล่ล่าจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนอยู่เลย"

"จะไปกล้าพุ่งเข้าไปบวกกับคลื่นสัตว์ประหลาดได้ยังไง"

เมื่อเทียบกับพรสวรรค์ของเฉินผิงอันแล้ว เตมูจินกลับประทับใจในความกล้าหาญของเขามากกว่า

คนมีพรสวรรค์น่ะเขาเจอมาเยอะแล้ว แต่เด็กตัวแค่นี้กลับมีความกล้าหาญเกินร้อยแบบนี้ เขาเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก

"ท่านเจ้าเมือง ให้เขาอยู่ที่ค่ายทหารต่อไปเถอะขอรับ วันข้างหน้า เด็กคนนี้จะต้องกลายเป็นกำลังสำคัญให้ท่านได้อย่างแน่นอน"

เซี่ยอวี่เองก็เห็นถึงความสำคัญของพรสวรรค์ของเฉินผิงอันเหมือนกัน

ถ้าเอาตัวเฉินผิงอันไปไว้ในโรงเรียนเตรียมเจ้าเมืองล่ะก็ พรสวรรค์ระดับนี้คงดึงดูดพวกสมาพันธ์ใหญ่ๆ ให้มารุมแย่งตัวกันฝุ่นตลบแน่ๆ

"อืม ตั้งแต่วันนี้ไปก็ให้เขาใช้ชีวิตอยู่กับพวกท่านในค่ายทหารนั่นแหละ ให้เริ่มจากการเป็นทหารรับใช้ทั่วไปก่อนก็แล้วกัน"

"แต่พรสวรรค์ด้านดาบของเขาก็ต้องได้รับการเจียระไนด้วยนะ ห้ามปล่อยทิ้งขว้างเด็ดขาด"

เตมูจินประสานมือรับคำสั่ง

"แม้ว่าวิชาดาบจะไม่ใช่จุดแข็งของข้า แต่ตอนนี้เขายังไม่มีพื้นฐานอะไรเลย ข้าก็พอจะสอนวิชาดาบขั้นพื้นฐานให้เขาได้บ้าง"

"และในกองทัพ จะใช้เป็นแค่อาวุธอย่างเดียวไม่ได้หรอกขอรับ ในช่วงเวลาพักจากการฝึกดาบ ข้าจะสอนวิชายิงธนู การใช้ดาบโค้ง แล้วก็การขี่ม้าให้เขาด้วย"

"แต่แน่นอนว่าต้องเน้นฝึกวิชาดาบเป็นหลัก"

ฟังแผนการของเตมูจินจบ เซี่ยอวี่ก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า

"อืม เอาตามนี้ก็แล้วกัน ไว้ในอนาคตถ้าข้าได้ขุนพลที่เชี่ยวชาญด้านดาบมาเมื่อไหร่ ค่อยให้มาสอนเขาต่อ"

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ เสร็จเรียบร้อย เซี่ยอวี่ก็รับเอกสารสรุปรายการของเชลยจากกรมการคลังมาดู

นอกจากพวกเงินทอง สัตว์เลี้ยง และเสบียงอาหารทั่วไปแล้ว สิ่งที่ล่ามาได้จากกองภูเขาสัตว์ป่าก็มีวัสดุที่เอาไปขายได้เพียบ

แต่มีบางอย่างที่สะดุดตาเซี่ยอวี่เป็นพิเศษ

[วัตถุอัญเชิญระดับสีขาว 5 ชิ้น วัตถุอัญเชิญระดับสีฟ้า 1 ชิ้น]

ในบรรดาของพวกนี้ มีแค่วัตถุอัญเชิญระดับสีขาวชิ้นเดียวเท่านั้นที่ดรอปได้จากคลื่นสัตว์ประหลาดวันนี้

ส่วนที่เหลือล้วนยึดมาได้จากค่ายเขี้ยวโลหิตทั้งสิ้น

"เก็บสะสมไว้อีกหน่อยดีกว่า รอกดสุ่มทีเดียวสิบครั้งรวดไปเลย"

เขาไม่ลืมหรอกนะว่าวันนี้มีพวกอสูรกายแอบเดินตามหลังคลื่นสัตว์ประหลาดมาด้วย

จากการใช้ดวงตาสัจธรรมเฝ้าจับตาดูพวกมัน ในที่สุดเขาก็สามารถระบุตำแหน่งของรังอสูรได้ถึงสามแห่ง

ถ้าเขากวาดล้างรังอสูรทั้งสามแห่งนี้ได้สำเร็จ ไม่เพียงแต่จะได้ค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่เขายังจะได้แหล่งผลิตแต้มทรัพยากรที่มั่นคงมาครอบครองถึงสามแห่งเลยทีเดียว

แต่ในเมื่อตอนนี้พวกมันยังไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหวอะไร เซี่ยอวี่ก็เลยตัดสินใจจะปล่อยพวกมันไปก่อน

ผ่านการโจมตีระลอกแรกไปได้แล้ว

แถมจำนวนประชากรก็เพิ่มขึ้นด้วย

สิ่งปลูกสร้างหลายอย่างก็สามารถเปิดใช้งานได้แล้วเหมือนกัน

แต่ก่อนที่จะเริ่มใช้งานสิ่งปลูกสร้างพวกนั้น เขาต้องเอาของเชลยที่ได้มาล่าสุดนี้ไปแขวนขายในหน้าต่างแลกเปลี่ยนซะก่อน

การทำศึกมันต้องใช้เงิน ทั้งค่ากินค่าอยู่ของทหาร ไหนจะค่าจัดงานเลี้ยงปูนบำเหน็จอีก มันก็ผลาญแต้มทรัพยากรไปไม่น้อยเลย

แถมความสามารถในการผลิตทรัพยากรของเมืองก็ยังไม่ได้พัฒนาขึ้นมาสักเท่าไหร่

ตอนนี้ของเชลยก็เลยกลายเป็นแหล่งรายได้หลักของเซี่ยอวี่ไปโดยปริยาย

เกราะดำของทหารม้าโจรป่าถือว่าเป็นของดีที่สุดในบรรดาของเชลยครั้งนี้เลยก็ว่าได้

[ชื่อ] เกราะดำทหารม้า

[คุณสมบัติ] พลังโจมตีบวก 120 พลังป้องกันบวก 120

[เอฟเฟกต์พิเศษ] คนธรรมดาทั่วไปหากสวมใส่เกราะนี้ จะได้รับพลังป้องกัน 100 และพลังโจมตี 100 โดยอัตโนมัติ และกลายสภาพเป็นทหารม้าเกราะดำทันที

[สกิล] คลุ้มคลั่ง ค่าสถานะทุกชนิดเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์

นี่มันคือชุดเกราะตั้ง 2000 ชุด ที่สามารถเปลี่ยนคนธรรมดาให้มีค่าสถานะพื้นฐานพุ่งแซงหน้าเจ้าเมืองเลเวลสี่ได้ในพริบตาเลยนะเนี่ย

แถมยังมีสกิลติดตัวมาให้อีกต่างหาก

ถ้าพวกเจ้าเมืองเลเวลสี่คนอื่นได้ของพวกนี้ไปล่ะก็ คงต้องกระโดดโลดเต้นดีใจกันจนเป็นบ้าแน่ๆ

แต่สำหรับเซี่ยอวี่แล้ว คุณสมบัติแค่นี้มันไม่ได้อยู่ในสายตาเขาเลยสักนิด

ถ้าเขาอยากได้ล่ะก็ เขาสามารถเสกให้คนอ่อนแอไม่มีแรงแม้แต่จะฆ่าไก่ กลายเป็นทหารระดับสามดาวอย่างนักรบคลุ้มคลั่งได้สบายๆ เลย

หรือจะดันให้กลายเป็นทหารระดับหกดาวอย่างทหารม้าเหล็กมองโกลเลยก็ยังได้

เซี่ยอวี่ตั้งราคาแล้วก็กดวางขายทันที

ยังมีอาวุธระดับสีฟ้าของสองพี่น้องขุนพลระดับสองดาวอย่างเซี่ยเจินกับเซี่ยเป่าด้วย ง่ามเหล็กนั่นไง

ตั้งราคา แล้วก็กดขายโลด

หลังจากจัดการนำของที่เซี่ยอวี่มองว่าไร้ประโยชน์หรือของที่เขามีของดีกว่าอยู่แล้ว ไปแขวนขายจนหมด

เซี่ยอวี่ก็เปิดช่องแชทขึ้นมาเพื่อเช็กข่าวสารความเคลื่อนไหว

เขานั่งเลื่อนอ่านข้อความไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเจ้าเมืองหน้าใหม่เข้ามาตั้งคำถาม พวกสมาพันธ์ประกาศรับสมัครคน หรือพวกลอร์ดหน้าเก่าชวนกันตั้งปาร์ตี้ไปลงดันเจี้ยน

แล้วก็มีพวกข้อความคุยเล่นสัพเพเหระทั่วไป

ตอนที่กำลังเลื่อนผ่าน จู่ๆ เซี่ยอวี่ก็สะดุดตาเข้ากับชื่อของตัวเอง

"หืม"

เขากดเข้าไปดูรายละเอียด

โห นี่เขาโดนตั้งค่าหัวขึ้นป้ายประกาศจับเลยเหรอเนี่ย

[ประกาศจับ]

[ชื่อ] เซี่ยอวี่

[ชื่ออาณาเขต] ไม่ทราบ

[เลเวล] เลเวลหนึ่ง อย่างมากก็เลเวลสอง (ผู้ว่าจ้างคาดเดา)

[พรสวรรค์] พรสวรรค์คริติคอลขยะ

[พื้นที่ที่คาดว่าจะเคลื่อนไหว] แถบตอนเหนือของภาคกลาง บริเวณที่ติดกับแดนเหมันต์บึงปีศาจ

[เงื่อนไขของผู้ว่าจ้าง] จับเป็นรับเงินรางวัลเต็มจำนวน ฆ่าตายรับครึ่งเดียว แจ้งเบาะแสรับหนึ่งในสาม

[เงินรางวัลค่าหัว] 40000 แต้มทรัพยากร

นี่คือประกาศจับเวอร์ชันแรก

แล้วหลังจากนั้นก็มีการแก้ไขเพิ่มเติมอีกหลายรอบ

ซึ่งล้วนแต่เป็นการอัดฉีดเงินรางวัลค่าหัวเพิ่มขึ้นทั้งนั้น

จนตอนนี้เงินรางวัลค่าหัวพุ่งไปถึง 60000 แต้มทรัพยากร บวกกับวัตถุอัญเชิญระดับสีขาวอีกหนึ่งชิ้นแล้ว

ไม่ต้องสืบเลย เซี่ยอวี่รู้ได้ทันทีว่าไอ้เฉินฟ่างเป็นคนปล่อยประกาศจับใบนี้แน่ๆ

"เพื่อนเก่าคนนี้นี่มันเจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ แฮะ"

ยอมทุ่มแต้มทรัพยากรตั้ง 60000 แต้มกับวัตถุอัญเชิญสีขาวอีกหนึ่งชิ้นเพื่อล่าหัวเจ้าเมืองที่ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่เนี่ยนะ ถือว่าใจป้ำใช้ได้เลย

แต่มันคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ เพราะตอนนี้เซี่ยอวี่ได้ก้าวเข้าสู่การเป็นเจ้าเมืองระดับกลางเรียบร้อยแล้ว

ถ้านับตามระดับขั้นแล้ว เขาก็อยู่ในระดับเดียวกับพ่อของเฉินฟ่างเลยล่ะ

และที่เขามาถึงจุดนี้ได้อย่างรวดเร็ว ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับไอ้พรสวรรค์คริติคอลขยะที่เฉินฟ่างดูถูกนั่นแหละ

เซี่ยอวี่ไม่ได้ใส่ใจไอ้ตัวตลกกระโดดโลดเต้นนี่เลยสักนิด

เขาเปิดหน้าต่างแชทส่วนตัวของตัวเองขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เขากดรับแอดเพื่อนคนที่ชื่อลั่วเข่อซินไปแล้ว แต่ตอนนั้นเขากำลังยุ่งก็เลยยังไม่ได้เปิดดูข้อความที่เธอส่งมา

ตอนนี้พอมีเวลาว่างระหว่างรอของขายออก เขาก็เลยกดเข้าไปดูสักหน่อย

ทันทีที่กดเข้าไป ก็เจอข้อความจากลั่วเข่อซินรัวมาเป็นชุด

ลั่วเข่อซิน: "ท่านเทพคะ ท่านเทพ อยู่ไหมคะ อยู่ไหม"

ลั่วเข่อซิน: "ท่านเทพ ช่วยด้วยยยย"

ลั่วเข่อซิน: "ท่านเทพ ถ้าเห็นข้อความนี้แล้ว ช่วยตอบกลับทีนะคะ"

ลั่วเข่อซิน: "ท่านเทพคะ เกราะดำทหารม้าของท่านช่วยลดราคาให้หน่อยได้ไหมคะ ฉันมีแต้มทรัพยากรไม่พอ เอาแบบแปลนไปแลกแทนได้ไหมคะ ขอร้องล่ะค่ะ"

ลั่วเข่อซิน: "ท่านเทพคะ ท่านถูกสมาพันธ์อีกาโลหิตตั้งค่าหัวแล้วนะคะ"

"โดนตั้งค่าหัวอีกแล้วเหรอ"

เซี่ยอวี่ที่ตอนแรกกะจะพิมพ์ตอบลั่วเข่อซิน

พอเห็นข้อความนี้ก็รีบกดย้อนกลับออกไปดูหน้าหลักทันที

[ประกาศจับ]

[ชื่อ] เซี่ยอวี่

[ชื่ออาณาเขต] ไม่ทราบ

[เลเวล] คาดว่าน่าจะประมาณเลเวล 6 น่าจะยังไม่เกินระดับเจ้าเมืองขั้นกลาง (หมายเหตุ: หากเป้าหมายมีเลเวลสูงกว่านี้ เงินรางวัลค่าหัวจะเพิ่มขึ้นห้าเท่า)

[พรสวรรค์] ไม่ทราบ

[พื้นที่ที่คาดว่าจะเคลื่อนไหว] ตอนเหนือของภาคกลาง

[เงื่อนไขของผู้ว่าจ้าง] จับเป็นรับเงินรางวัลเต็มจำนวน ฆ่าตายรับครึ่งเดียว แจ้งเบาะแสรับหนึ่งในสาม

[เงินรางวัลค่าหัว] 1000000 แต้มทรัพยากร วัตถุอัญเชิญระดับสีฟ้า 2 ชิ้น ไอเทมระดับสีฟ้า 1 ชิ้น สิทธิ์ในการเจรจาการค้ากับสมาพันธ์อีกาโลหิต 1 สิทธิ์

เห็นใบประกาศจับที่สั่นสะเทือนวงการใบนี้แล้ว เซี่ยอวี่ก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ

"นี่ฉันโดนหมายหัวอีกแล้วเหรอเนี่ย"

[จบแล้ว]