บทที่ 570 ปัญหาเงินกู้ (ฟรี)

ในเมืองอวิ๋นไห่ ไม่มีนักธุรกิจคนไหนไม่รู้จัก โจวอวี่เฉิน เศรษฐีหนุ่มหน้าใหม่ผู้ทรงอิทธิพล

เมื่อไม่นานมานี้ การที่เขาทุ่มเงินลงทุน 3 หมื่นล้านหยวนใน ตงซินเน็ตเวิร์ก สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ววงการ

นั่นทำให้ทุกคนตระหนักว่าขุมกำลังของโจวอวี่เฉินนั้นน่ากลัวเพียงใด

หลายคนพยายามจะเข้าหาเขา แต่โจวอวี่เฉินทำตัวโลว์โปรไฟล์สุดๆ แทบไม่ปรากฏตัวในงานสังคมเลย

สำหรับ อู๋ฮุย (พ่อของอู๋เหลียง) การได้รู้ว่าลูกชายตัวเองเป็นเพื่อนซี้กับมหาเศรษฐีระดับนี้ ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สุดขีด

อู๋เหลียงกลอกตา "พ่อครับ ผมกับเหล่าโจวและต้าหัวเป็นรูมเมตกัน วันนี้พวกผมไปนั่งกินบาร์บีคิวข้างทาง ดื่มเบียร์ปรับทุกข์เรื่องที่บ้าน ไอเดียแก้ปัญหาทั้งหมดก็มาจากต้าหัวนี่แหละ พ่อของต้าหัวเป็นผู้จัดการสาขาธนาคารพาณิชย์เซี่ยกั๋วสาขาอวิ๋นไห่ พรุ่งนี้เหล่าโจวจะส่งคนมาตรวจสอบบัญชีของหลงหูกรุ๊ป ถ้าไม่มีปัญหาอะไร พวกเขาจะเซ็นสัญญาและโอนเงินให้ทันที"

อู๋ฮุยฟังแล้วยังงงๆ ส่วน เย่ว์ซาน (แม่ของอู๋เหลียง) ยิ่งไม่อยากเชื่อ

"เหล่าโจวที่ลูกพูดถึงบ่อยๆ คือมหาเศรษฐีโจวอวี่เฉินคนนั้นน่ะเหรอ?"

อู๋เหลียงพยักหน้า "ใช่ครับ"

"วันนี้เขาไปนั่งกินบาร์บีคิวข้างทางกับลูกเนี่ยนะ?"

"ใช่ครับ มื้อนี้เขาเลี้ยงด้วย อีกครึ่งเดือนผมต้องไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้เขา... อ้อ พ่อตาเขาเป็นผู้บริหารระดับสูงของเมืองอวิ๋นไห่ด้วยนะ อันดับ 6 ของเมืองเลย"

เย่ว์ซานหันไปมองสามี "คุณคะ... ฉันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย?"

อู๋ฮุยพึมพำ "เหลือเชื่อจริงๆ... นักธุรกิจใหญ่กี่คนอยากเลี้ยงข้าวท่านประธานโจว เขายังไม่ยอมไป แต่นี่เขาชวนแกไปกินร้านข้างทาง... พ่อล่ะนับถือจริงๆ"

อู๋เหลียงนั่งไขว่ห้างอย่างภูมิใจ "นี่แหละครับมิตรภาพลูกผู้ชาย... ประเมินค่าไม่ได้"

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของอู๋ฮุยก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลก

"สวัสดีครับ ใช่ประธานอู๋แห่งหลงหูกรุ๊ปไหมครับ?"

"ใช่ครับ... นั่นใครครับ?"

"โทรจากฝ่ายการเงินคุนเผิงกรุ๊ปครับ ตามคำสั่งท่านประธาน พรุ่งนี้เช้า 9 โมง พวกเราจะเข้าไปตรวจสอบบัญชีการเงินที่บริษัทคุณ ไม่ทราบว่าสะดวกไหมครับ?"

"สะดวกครับ! สะดวกมาก!"

"ตกลงครับ พรุ่งนี้เจอกัน"

วางสายเสร็จ อู๋ฮุยชูกำปั้นขึ้นฟ้าด้วยความตื่นเต้น "เรื่องจริงเว้ย! เรามีทางรอดแล้ว!"

อู๋เหลียงหัวเราะ "เหล่าโจวทำงานไวจริงๆ"

เย่ว์ซานถาม "คุณคะ ถ้าประธานโจวยอมช่วย ปัญหาของเราจะจบใช่ไหม?"

อู๋ฮุยพยักหน้ามั่นใจ "แน่นอน! ให้มหาเศรษฐีแสนล้านมาค้ำประกันเงินกู้แค่ 2 พันล้าน มันก็เหมือนเอาปืนใหญ่มายิงยุง... เรื่องขี้ปะติ๋ว!"

เย่ว์ซานยิ้มแก้มปริ "ดีจังเลย!"

...

เช้าวันรุ่งขึ้น 9 โมงตรง

ทีมการเงินของคุนเผิงกรุ๊ปเดินทางมาถึงโรงแรมหลงหู และเริ่มตรวจสอบสถานะทางการเงินย้อนหลังอย่างละเอียด

กำไรเฉลี่ย 10 ปีที่ผ่านมาอยู่ที่ 148 ล้านหยวน และ 3 ปีล่าสุดเฉลี่ยอยู่ที่ 290 ล้านหยวน

งบการเงินโปร่งใส ตัวเลขหนี้สินและหลักทรัพย์ค้ำประกันชัดเจน ไม่มีการหมกเม็ด

เมื่อได้รับรายงาน โจวอวี่เฉินก็ต่อสายตรงสั่งการโอนเงิน 2 พันล้านหยวนให้อู๋ฮุยทันที

อู๋ฮุยดีใจจนน้ำตาแทบไหล บ่ายสี่โมงเย็นวันนั้น เขารีบนำเงินไปโปะหนี้ที่ธนาคาร ICBC จนหมดเกลี้ยง

ทำเอาผู้จัดการสาขา ICBC ถึงกับเหวอ รับประทาน

เขาไม่เข้าใจเลยว่าอู๋ฮุยไปหาเงิน 2 พันล้านมาจากไหนในเวลาสั้นๆ ขนาดนี้

มันผิดหลักการเกินไป!

...

เพล้ง!

ถ้วยชาใบโปรดถูกปาลงพื้นแตกกระจาย

ประธาน หูชิงเย่ โกรธจัดจนตัวสั่น

วางแผนมาตั้งนาน จวนจะงับเหยื่อได้อยู่แล้ว จู่ๆ หลงหูกรุ๊ปก็หาเงินมาคืนหนี้ได้ซะงั้น

"ใครเป็นคนให้เงินมัน!"

หูชิงเย่ตวาดถามเลขา แววตาน่ากลัวดุจเพชรฆาต

เลขาฯ สาวตัวสั่นงันงก "วันนี้คุนเผิงกรุ๊ปส่งคนไปตรวจสอบบัญชีหลงหู แล้วโอนเงินให้อู๋ฮุยเมื่อตอนบ่ายค่ะ"

คุนเผิงกรุ๊ป?

โจวอวี่เฉิน?

หูชิงเย่ขมวดคิ้วแน่น

เขาคุ้นชื่อนี้ดี หวงกุ้ยซิน เคยโดนชาวเน็ตล้อเลียนเรื่องบริจาคเงิน 500 ล้านให้กาชาดเซี่ยกั๋ว ซึ่งในจำนวนนั้น 200 ล้านก็มาจากกระเป๋าเขานี่แหละ

เขาไม่เข้าใจว่าอู๋ฮุย เจ้าของโรงแรมกระจอกๆ ไปรู้จักมักจี่กับโจวอวี่เฉินได้ยังไง ถึงขั้นยอมควักเงิน 2 พันล้านมาช่วย

หูชิงเย่ครุ่นคิดสักพัก ก่อนหยิบโทรศัพท์โทรรายงาน หวงเหยียนสือ (พ่อของหวงกุ้ยซิน)

หวงเหยียนสือฟังจบก็ตอบสั้นๆ ว่า "เข้าใจแล้ว" แล้ววางสายไป

หมายความว่าไง?

จะไม่ยุ่งเหรอ?

หูชิงเย่งุนงง

ตามหลักการแล้ว เมื่ออู๋ฮุยคืนเงินกู้ครบ ธนาคาร ICBC ต้องคืนโฉนดโรงแรมให้ทันที

แต่อู๋ฮุยรอมา 3 วัน ธนาคารก็ยึกยักอ้างโน่นอ้างนี่ กว่าจะทำเรื่องคืนโฉนดให้ก็ปาเข้าไปวันที่ 4

พอได้โฉนดมา ปัญหาก็ไปโผล่ที่ฝั่ง เฉินต้าหัว แทน

เฉินต้าหัวแจ้งว่า มี "ผู้ใหญ่" โทรมาสั่งพ่อของเขา ห้ามไม่ให้ปล่อยกู้แก่หลงหูกรุ๊ปเด็ดขาด

อู๋ฮุยรู้ทันทีว่า คนที่อยู่เหนือหูชิงเย่เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

เมื่อจนตรอก อู๋ฮุยจึงให้ลูกชายโทรหาโจวอวี่เฉินอีกครั้ง

โจวอวี่เฉินฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ความนับถือที่มีต่อหวงเหยียนสือก็ติดลบในทันที

เขาอุตส่าห์ออกหน้าให้เงินอู๋ฮุยไป 2 พันล้านแล้ว อีกฝ่ายยังไม่ยอมถอย ยังจะเล่นเกมสกปรกต่อ... น่าสมเพชสิ้นดี

"เหล่าโจว นายมีไอเดียไหม?" อู๋เหลียงถามเสียงเครียด

โจวอวี่เฉินยิ้ม "ดูเหมือนคนร้อนใจจะไม่ใช่พวกเรานะ... บอกลุงอู๋ให้ดำเนินเรื่องตามขั้นตอนต่อไป พอถึงขั้นตอนสุดท้าย ฉันจะเข้าไปเซ็นค้ำประกันเอง"

"เหอะๆ เงินฝากส่วนใหญ่ของคุนเผิงกรุ๊ปอยู่ที่ธนาคารพาณิชย์เซี่ยกั๋ว ถ้าพวกเขาไม่ยอมปล่อยกู้ ฉันก็จะย้ายเงินฝากทั้งหมดไปธนาคารอื่น... ดูซิว่าตระกูลหวงจะทนแรงกดดันไหวไหม?"

อู๋เหลียงกังวล "จะกระทบพ่อต้าหัวไหม?"

"ใครโทรมาสั่ง พ่อต้าหัวก็แค่โยนความกดดันกลับไปที่คนคนนั้น... ฉันเชื่อว่าคนคนนั้นคงไม่กล้าขวางหรอก"

"โอเค เข้าใจแล้ว"

...

บ่ายสามโมง วันรุ่งขึ้น

โจวอวี่เฉินขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ามาจอดหน้าธนาคารพาณิชย์เซี่ยกั๋ว สาขาอวิ๋นไห่

เล่นเอา เฉินชิงหยาง (พ่อเฉินต้าหัว) และอู๋ฮุย ที่มายืนรอต้อนรับถึงกับตาค้าง

มหาเศรษฐีสมัยนี้เขาทำตัวติดดินขนาดนี้เลยเหรอ?

"ลุงเฉิน ลุงอู๋... คนกันเองทั้งนั้น ทำไมต้องออกมาต้อนรับกันเอิกเกริกขนาดนี้ครับ?"

โจวอวี่เฉินจอดรถแล้วทักทายอย่างเป็นกันเอง

เฉินชิงหยางรีบตอบ "ไม่ได้หรอกครับคุณโจว ตอนนี้คุณเป็นมหาเศรษฐีระดับประเทศ ผมต้องดูแลให้ดีที่สุด ขืนคุณย้ายเงินฝากหนีไป ผมในฐานะผู้จัดการสาขาคงโดนเด้งแน่"

โจวอวี่เฉินหัวเราะ "ลุงอย่าถ่อมตัวสิครับ... ลุงอู๋ครับ วันนี้ผมรู้แล้วว่าทำไมเจ้าอู๋เหลียงถึงได้หล่อขนาดนี้ ที่แท้ก็ได้เชื้อพ่อมาเต็มๆ นี่เอง"

อู๋ฮุยหัวเราะชอบใจ "ผู้ชายหล่อไปก็กินไม่ได้หรอกครับคุณโจว... ถ้ามันมีความสามารถสัก 1% ของคุณ ผมคงจุดธูปแก้บนไปแล้ว"