บทที่ 150 ผู้เป็นใหญ่แห่งปีหนึ่งอย่างแท้จริง สถานการณ์ที่ผิดปกติ (ฟรี)

บนลานประลองภูต

หลังจากที่เซี่ยหยวนเปิดใช้งานด่านตื่นตระหนก ซึ่งเป็นด่านที่เจ็ดของด่านพลังทั้งแปดได้เพียงไม่กี่วินาที

ผู้นำ SSR ทั้งสามของพันธมิตรรวมใจก็ถูกปราบลงในพริบตาด้วยการโจมตีที่เรียบง่ายและป่าเถื่อน สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปอย่างสิ้นเชิง!

และหวังหม่าง ผู้ใช้ภูตที่เข้าร่วมการต่อสู้ในตอนแรก ก็ตกตายไปจากแรงกระแทกของด่านตื่นตระหนกของเซี่ยหยวนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดที่ทรงพลังจนเหลือเชื่อ!

ผู้ชมทั้งสนามต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก!

ผู้ใช้ภูตและภูตที่เฝ้าชมการต่อสู้ต่างคาดคิดว่าเซี่ยหยวนจะชนะด้วยการกระหน่ำยิงโฮกุแห่งการทำลายล้างจากเกท ออฟ บาบิโลน แต่พวกเขากลับไม่คาดคิดเลยว่ามันจะออกมาในรูปแบบนี้...

อวิ๋นตั่วและอาเจิน ผู้ใช้ภูตของหุ่นรบเวหาซีโร่และแฟรี่สายรุ้ง ซ่อนตัวอยู่นอกฝูงชนด้วยความสั่นเทา

"ความสามารถทั้งระยะไกลและระยะประชิดของเขามันระดับสัตว์ประหลาดชัดๆ มีอะไรที่คนบาปทำไม่ได้บ้างเนี่ย?!"

"ล้อเล่นหรือเปล่า? คนที่สร้างปาฏิหาริย์สีเลือดและเตะบอสเรดจนตายน่ะ ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดจะอ่อนแอได้ยังไง? ก็แค่เขาไม่จำเป็นต้องใช้วิธีพวกนั้นเลยต่างหาก แค่โจมตีระยะไกลก็กดขี่ภูตตนอื่นจนไม่มีโอกาสตอบโต้แล้ว"

"เขาต้องเป็นกำลังรบระดับเอซตัวท็อปของคุนหลุนแน่ๆ กระดานจัดอันดับพลังการต่อสู้ของภูตแห่งคุนหลุนจะต้องเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน!"

"นี่ขนาดยังไม่ใช่ด่านมรณะนะ ถ้าเปิดด่านมรณะมันจะน่าตกตะลึงขนาดไหน?!"

"คนบาปแห่งคุนหลุน สมกับฉายาจริงๆ เขาไร้เทียมทาน ฉันยอมรับเลย!"

"..."

บนลานประลองภูต

เซี่ยหยวนค่อยๆ ร่อนลงพื้น ดึงออร่ากลับมา และเดินทีละก้าวเข้าไปหาซิลฟ์ ท่าทีของเขากดดันอย่างถึงที่สุด

ซิลฟ์มองดูเซี่ยหยวนที่กำลังเดินเข้ามาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่กลับพบว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมด

"ไอ้หมาบ้า..."

"ยอมจำนนหรือยัง?"

เซี่ยหยวนยืนล้วงกระเป๋า ทอดสายตามองลงมาที่เธอ ท่วงท่าของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส

ซิลฟ์พูดไม่ออก เธออยากจะเอ่ยคำพูดดื้อรั้น อยากจะบอกว่าเธอไม่ยอม แต่ร่างกายของเธอกลับซื่อสัตย์เกินกว่าจะเอื้อนเอ่ยคำเหล่านั้นออกมาได้

เพราะคนตรงหน้านั้นไม่สามารถเอาชนะได้อย่างแท้จริง!

แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นระดับ SSR แต่ช่องว่างระหว่างพวกเขากลับกว้างใหญ่เกินไป

ซิลฟ์ทำได้เพียงละล่ำละลักออกมาคำเดียวด้วยริมฝีปากที่สั่นเทา "สัตว์ประหลาด..."

เซี่ยหยวนแค่นเสียงเย็น ยกมือขึ้นเล็กน้อย วังวนสีทองก็สว่างวาบขึ้นเบื้องหลังเขา:

"ช่างน่าสมเพช"

"ช่างเถอะ"

"เปิ่นหวางจะประทานความเมตตาครั้งสุดท้ายให้ จะส่งเจ้าไปสบายเอง"

โฮกุชิ้นหนึ่งถูกยิงออกไป เสียบทะลุร่างของแฟรี่สายรุ้งที่กำลังดิ้นรนจนมิด เป็นการประกาศชัยชนะครั้งสุดท้ายของศึก 1 รุม 3 นี้!

หลอดความคืบหน้ารางวัลของระบบพุ่งขึ้นไปถึง 73%!

เป็นไปตามคาด SSR ที่เคยถูกฆ่าไปแล้วครั้งหนึ่ง จะให้แต้มรางวัลระบบน้อยลง

แต่แม้ยุงจะตัวเล็ก มันก็ยังเป็นเนื้อล่ะนะ

เซี่ยหยวนเงยหน้าขึ้นมองพื้นที่ของนักศึกษารุ่นพี่แห่งคุนหลุน ไว้ค่อยไปเยือนอาณาเขตข้างบนนั่นทีหลังก็แล้วกัน

กิจกรรมสำหรับวันนี้เสร็จสิ้นแล้ว

ท้องฟ้าก็เริ่มเข้าสู่ยามพลบค่ำ

เซี่ยหยวนไม่รั้งอยู่อีกต่อไป เขาอัญเชิญวิมานออกมา และบินจากลานประลองไปท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความยำเกรงของผู้ชม

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้

นับจากวันนี้เป็นต้นไป ในชั้นปีที่หนึ่งของคุนหลุน เขาคือผู้เป็นใหญ่เพียงผู้เดียว!

พันธมิตรรวมใจงั้นรึ?

พวกมันกลายเป็นเพียงฝุ่นผงในหน้าประวัติศาสตร์ไปแล้ว!

ชัยชนะของเซี่ยหยวนในศึกครั้งนี้น่าตกตะลึงเกินไป พลังของเขาถูกประทับไว้ในใจของทุกคนอย่างลึกซึ้ง

ยุคสมัยใหม่ของคุนหลุนได้มาถึงแล้ว ด้วยวิธีที่เผด็จการที่สุด โหดร้ายที่สุด และไม่อาจปฏิเสธได้มากที่สุด!

ทันทีที่เซี่ยหยวนกลับถึงห้อง เขาก็เปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมติดต่อมังกรทึ่มเพื่อเล่นเกม

โม่ซืออวี่ที่หลับสนิทมาตลอด ในที่สุดก็ตื่นขึ้น

เธอดิ้นไปมาเหมือนหนอนบนเตียง บิดขี้เกียจพร้อมหาวหวอดใหญ่ แล้วครางฮือขณะลุกขึ้นมา โดยยังมีปอยผมติดอยู่ที่มุมปาก

ทันทีที่ลุกขึ้น เธอก็สังเกตเห็นว่าหน้าต่างห้องของเธอแตกละเอียด

พื้นห้องก็เละเทะไปหมด

โม่ซืออวี่เบิกตากว้าง เมื่อเห็นเซี่ยหยวนนั่งอยู่ใกล้ๆ เธอจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก "เซี่ยหยวน ทำไมนายถึงทำหน้าต่างแตกโดยไม่มีเหตุผลล่ะ? ฉันนอนหนาวจะแย่แล้วเนี่ย!"

เซี่ยหยวนหันกลับมาและปรายตามองเธอราวกับมองคนโง่ "เจ้านอนหลับเป็นหมูตาย ถ้าเปิ่นหวางไม่ยั้งมือไว้ ป่านนี้เจ้ากลายเป็นศพไปแล้ว"

โม่ซืออวี่ถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า เธอถูกลอบสังหารอีกแล้ว

เธอลูบหัวตัวเองอย่างโง่งม "เป็นอย่างนี้นี่เอง..."

เซี่ยหยวนติดต่อมังกรทึ่มเพื่อเล่นเกมต่อไป

ผู้ใช้ภูตจำเป็นต้องนอนหลับพักผ่อนในตอนกลางคืนเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ นี่เป็นช่วงเวลาที่ภูตของพวกเขาว่างที่สุด

โม่ซืออวี่หยิบโทรศัพท์ออกมาตรวจสอบข่าวสารบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยคุนหลุนอย่างชำนาญ

เธอคิดว่าการที่เซี่ยหยวนทำลายสถิติเคลียร์ดินแดนลับห้าดาวต้องสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่แน่ๆ

ทว่า เธอกลับพบเหตุการณ์ที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า... [คนบาปแห่งคุนหลุน 1 รุม 3 เอาชนะสาม SSR ของพันธมิตรรวมใจได้อย่างง่ายดาย ครองความเป็นใหญ่ในชั้นปีที่หนึ่งอย่างเป็นทางการ!]

โม่ซืออวี่ชะงักไปโดยสัญชาตญาณ เพิ่งจะตระหนักว่าในขณะที่เธอหลับ เซี่ยหยวนได้แอบออกไปก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้อีกแล้ว!

เขาไม่ได้ใช้พลังวิญญาณของเธอเลยด้วยซ้ำ... เธอถอนหายใจอย่างจนใจ ด้วยเซ็ตจารึกพลังวิญญาณห้าดาว เซี่ยหยวนจึงเป็นอิสระมากยิ่งขึ้น

แม้จะไม่มีเธอ เขาก็ยังสามารถแสดงความแข็งแกร่งออกมาได้อย่างเต็มที่

โม่ซืออวี่รู้สึกเหงาหงอยขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก หากในอนาคตเซี่ยหยวนพัฒนาไปจนถึงจุดที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเธอเพื่อปลดปล่อยพลังเต็มที่แล้วล่ะก็

เธอจะไม่ถูกเขี่ยทิ้งหรอกเหรอ?

...ภายในแนวป้องกันกำแพงเมืองผู้ใช้ภูต ณ ร้านอาหารริมทางแห่งหนึ่ง

หานเยว่กัดนิ้วพลางวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน

ข้างกายเธอคือราชินีจิตวิญญาณน้ำแข็ง ในชุดแจ็คเก็ตหนัง ดูห้าวหาญและเต็มไปด้วยพลัง

ในฐานะผู้ใช้ภูตระดับ T1 ของสมาพันธ์ พวกเธอย่อมตอบรับการเรียกระดมพลและมาประจำการอยู่ที่แนวป้องกันกำแพงเมืองผู้ใช้ภูต

"สถานการณ์ในดินแดนรกร้างไร้ผู้คนคราวนี้มันดูจะรุนแรงเกินไปหน่อยแล้ว"

"บอสค่าหัวระดับโลก น้ำพุเหลือง (Huang Quan) ตัวตนที่หลงเหลือจากยุคโบราณ ปรากฏตัวขึ้น ทำให้สมาพันธ์ต้องสูญเสียทีมกวาดล้างระดับ T0 ไปหนึ่งทีม"

"นอกจากหล่อนแล้ว ยังมีบอสค่าหัวระดับโลกตัวอื่นๆ ออกมาเคลื่อนไหวอีก ปกติพวกมันชอบซ่อนตัวปะปนอยู่ในสังคมมนุษย์และไม่ค่อยจะปรากฏตัวพร้อมกันไม่ใช่เหรอ?"

หานเยว่พูดพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น:

"คราวนี้มันผิดปกติเกินไปแล้ว!"

ราชินีจิตวิญญาณน้ำแข็งมองดูท้องฟ้าอันมืดมิดของดินแดนรกร้างไร้ผู้คนที่อยู่ไกลออกไป แล้วจิบไวน์

แม้เธอจะหยิ่งทะนงเพียงใด เธอก็ยังรู้สึกไร้พลัง

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับบอสค่าหัวระดับโลกเหล่านี้ เธอแทบจะไม่นับว่าเป็นกำลังรบสำคัญเลยด้วยซ้ำ

เธออาจจะเป็นได้แค่เศษเนื้อระเบิด... ในเวลานี้ เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงชายผมเงิน นัยน์ตาสีฟ้าคนหนึ่ง

ไม่สิ

ตอนนี้เขาควรจะเป็นคนผมทอง นัยน์ตาสีแดงฉานต่างหาก

ราชินีจิตวิญญาณน้ำแข็งพึมพำ:

"เซี่ยหยวนคงจะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยคุนหลุนก่อนกำหนดไปแล้วล่ะมั้ง..."

หานเยว่ละมือจากนิ้วตัวเอง แล้วใช้ศอกสะกิดเธอ "อะไรกัน สาวงามน้ำแข็งผู้เย็นชาและบริสุทธิ์ผุดผ่องมาตลอด ในที่สุดก็มีความรักแล้วงั้นเหรอ?"

ราชินีจิตวิญญาณน้ำแข็งกระแอมและพูดอย่างจริงจัง:

"เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย? ฉันก็แค่รู้สึกว่ามีเพียงคนแบบเขาเท่านั้นแหละที่จะต่อกรกับพวกบอสพวกนี้ได้"

"เธอไม่สังเกตเหรอ? ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เติบโตเร็วเกินไปแล้ว"

หานเยว่พยักหน้าเล็กน้อย "จริงด้วย หลังจากตื่นรู้เขาก็แข็งแกร่งขึ้น แต่ก็หยิ่งยโสขึ้นด้วยเหมือนกัน"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่

ที่โต๊ะข้างๆ ชายในชุดแจ็คเก็ตสีแดงจู่ๆ ก็พูดขึ้น:

"พวกคุณสองคนกำลังพูดถึงภูต SSR ที่สร้างปาฏิหาริย์สีเลือดและเตะราชันอันเดดจนตายใช่ไหมครับ?"

เขายิ้ม สีหน้าของเขาดูเป็นมิตรมาก:

"ไม่คิดเลยว่าจะได้มาพบกับเพื่อนของเทพหยวนที่นี่ รู้สึกเป็นเกียรติจริงๆ ครับ!"