บทที่ 240 - ชิงเสวียนพิฆาตงู
บทที่ 240 - ชิงเสวียนพิฆาตงู
บทที่ 240 - ชิงเสวียนพิฆาตงู
วงล้อมขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นจากแท่งเหล็กนี้ หากผู้ฝึกตนระดับสี่คิดจะฝ่าออกไป ก็จะไปกระตุ้นอานุภาพที่ร้ายกาจยิ่งกว่าของแท่งเหล็กให้ทำงาน
ผู้วิเศษเวยเมี่ยวแห่งสำนักหยกบริสุทธิ์ เป็นคนแรกที่ลองของ ในขณะที่กำลังจะก้าวพ้นวงล้อม ก็ได้กระตุ้นให้ร่างจำแลงของ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] ปรากฏตัวขึ้นมา
ร่างจำแลงพลังเวทของ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] ตนนี้ มีพลังฝีมือถึงห้าส่วนของร่างต้น
ทันทีที่ปรากฏตัว มันก็คว้ากระบองเหล็กไล่ทุบตีผู้วิเศษเวยเมี่ยวอย่างไม่ยั้งมือ
น่าสงสารผู้วิเศษเวยเมี่ยวที่เพิ่งจะฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บเพราะโดนกระบองของ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] ฟาดในคราวก่อน ต้องลงไปนอนกองกับพื้นอีกครั้ง!
และที่ทางใต้สุดของวังธรรม มหาผู้ฝึกตนระดับสามแห่งวังธรรมกว่าพันคน กลับถูกสกัดกั้นเอาไว้ที่นั่นอย่างช่วยไม่ได้
ชะตากรรมของศิษย์พี่ศิษย์น้องระดับสายตรง และท่านบรรพชนผู้บรรลุอายุวัฒนะ ทำให้ทุกคนไม่กล้าผลีผลาม!
ผู้วิเศษเวยเมี่ยวหอบหายใจแฮกๆ อาการบาดเจ็บทุเลาลงบ้างแล้ว จึงพยุงตัวลุกขึ้นยืน
และเอ่ยปากพูดกับร่างจำแลงของเจ้าลิงว่า:
“[จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] [วังเทวะ] อนุญาตให้เจ้าลงมายังโลกเบื้องล่าง แต่จะยอมให้เจ้าลงมือกับพวกเราตามอำเภอใจได้อย่างไร!”
“ครั้งก่อนที่ข้าถูกเจ้าทำร้าย เป็นเพราะข้าโลภอยากได้ยันต์ [ขุนนางสวรรค์] ของเจ้า เลยหลงกลเจ้าเข้าให้”
“แต่ครั้งนี้เจ้ามากักขัง [วังธรรม] ของข้าไม่ให้เข้าออก แถมยังฆ่าศิษย์ของสำนักหยกบริสุทธิ์อีก นี่เจ้าคิดว่าวังธรรมของข้าไม่มีคนสู้หรืออย่างไร?”
ผู้วิเศษเวยเมี่ยวเจ็บใจนักที่ [ตำราหยกคุณธรรม] ระดับห้าของสำนัก ไม่ยอมฟังคำสั่งของเขาเลย
มิฉะนั้น เขาคงจะขับเคลื่อนสมบัติวิญญาณหยางบริสุทธิ์ชิ้นนี้ จับเจ้าลิงตัวนี้มาแก้แค้นให้สาสม
ร่างจำแลงของ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] เอ่ยปากตอบว่า:
“การที่ข้าเดินทางกลับมายังอาณาเขตโลกในครั้งนี้ ก็เพื่อคัดเลือก [ขุนนางสวรรค์]”
“[อาณาเขตกระบองทองแดง] ของข้านี้ มีไว้เพื่อคัดเลือกผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งและเหมาะสมที่จะเข้าร่วมกับ [วังเทวะ] ของข้า”
“พวกเจ้าไม่รู้จักเจียมตัว ทะลึ่งเข้ามารับการทดสอบโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ จะถูกทุบตีจนตายหรือบาดเจ็บ ก็สมควรแล้ว”
“อาณาเขตของข้าจะคงอยู่ต่อไปอีกสิบปี หากพวกเจ้าไม่มีธุระอะไร ก็กลับไปฝึกฝนเถอะ!”
“เฉพาะผู้ที่มีความมั่นใจในฝีมือเท่านั้น ถึงจะคู่ควรแก่การก้าวออกมาทดสอบพลัง!”
พูดจบ ร่างจำแลงของเจ้าลิงก็หายวับไป
ผู้วิเศษเวยเมี่ยวโกรธจนตัวสั่น!
เขาหันไปพูดกับผู้ฝึกตนวัยกลางคนหน้าตาซื่อๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า:
“ท่านผู้วิเศษชิงหยวน ไม่ทราบว่าจะช่วยอัญเชิญ [ระฆังไท่เสวียน] ออกมา ช่วยพวกเราทำลายการกักขังของเจ้าลิงนี่ได้หรือไม่?”
“ตอนนี้เผ่าปีศาจบุกรุกโลกภายนอก จนราษฎรเดือดร้อนกันไปทั่ว!”
“[จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] ตนนี้มีพลังฝีมือร้ายกาจ หากไม่มีพลังเวทระดับห้า คงยากที่จะทำลายอาณาเขตของมันได้”
“ครั้งนี้คงต้องพึ่งพาสำนักไท่เสวียนแล้วล่ะ!”
ผู้วิเศษชิงหยวนแห่งสำนักไท่เสวียนที่ยืนเงียบมาโดยตลอด ก็เอ่ยปากขึ้นว่า:
“เรียนท่านผู้วิเศษเวยเมี่ยว การเดินทางออกมาในครั้งนี้ค่อนข้างรีบร้อน ข้าเลยลืมนำ [ระฆังไท่เสวียน] ติดตัวมาด้วย!”
“คงต้องรบกวนท่านผู้วิเศษเวยเมี่ยวหาวิธีอื่นแล้วล่ะ!”
“ที่สำนักของข้ายังมีพิธีกรรมทางศาสนาที่ต้องไปจัดการ ครั้งนี้ข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน”
“เรื่องความวุ่นวายของเผ่าปีศาจในครั้งนี้ คงต้องรบกวนสหายเต๋าแห่งสำนักหยกบริสุทธิ์ช่วยรับหน้าไปก่อนก็แล้วกัน!”
พูดจบ ผู้วิเศษชิงหยวนก็กลายร่างเป็นแสงเหาะจากไปจริงๆ!
และยังมีผู้ฝึกตนหนุ่มท่าทางธรรมดาๆ อีกคนหนึ่ง เหาะตามเขาออกไปพร้อมกันด้วย
ผู้วิเศษเวยเมี่ยวจ้องมองการกระทำของสำนักไท่เสวียน ซึ่งเป็นสำนักระดับห้าในสังกัดวังธรรมเช่นเดียวกัน ด้วยความรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก!
พวกไท่เสวียนกระทะเทฟลอนพวกนี้ ช่างไม่ยอมให้กฎแห่งกรรมมาแปดเปื้อนตัวเลยแม้แต่นิดเดียวจริงๆ
ระหว่างทางกลับ ผู้วิเศษชิงหยวนก็ถูกแสงเหาะของลูกศิษย์ตามมาทัน
เขาอดไม่ได้ที่จะส่งกระแสจิตถามว่า:
“อ้าวเทียน ทำไมเจ้าไม่ลองไปทดสอบฝีมือกับ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] ดูบ้างล่ะ?”
“ในฐานะที่เป็นบุตรแห่งเต๋าของสำนักใหญ่เหมือนกัน ชื่อเสียงของเจ้ายังห่างชั้นกับชิงเสวียนแห่งหยกบริสุทธิ์และหยวนชูแห่งเทพสายฟ้าอยู่มากโขเลยนะ”
ชายหนุ่มท่าทางซื่อๆ ตอบกลับว่า:
“ท่านอาจารย์ จะเอาชื่อเสียงจอมปลอมพวกนั้นไปทำไมกันเล่า!”
“สำนักไท่เสวียนของพวกเราไม่ยึดติดกับเรื่องพรรค์นั้นหรอกน่า!”
“อีกอย่าง ฉายาทางธรรมที่ท่านตั้งให้ข้าเนี่ย ถ้าดวงไม่แข็งจริง รับรองว่าแบกรับไม่ไหวแน่ๆ”
“ศิษย์ออกไปข้างนอกทีไร รู้สึกไม่ปลอดภัยทุกที!”
“ข้าบอกว่าจะขอเปลี่ยนฉายาเป็นหนิวเอ้อร์ ท่านก็ไม่ยอมให้เปลี่ยนสักที!”
“สู้กลับสำนักไปทำนายดวงชะตา ขัดถู [แหวนเต๋า] ยังจะสบายใจกว่าเยอะ!”
“จริงสิ ท่านอาจารย์ ศิษย์รับจ้างทำนายดวงชะตาทางไกลใน [โลกมายา] ก็ช่วยให้การบ่มเพาะก้าวหน้าได้เหมือนกันนะ แถมยังมีประสิทธิภาพสูงอีกต่างหาก”
คู่ศิษย์อาจารย์แห่งสำนักไท่เสวียนคุยสัพเพเหระกันไปพลาง ก็พากันจากไป มุ่งหน้ากลับสู่สำนัก
สำนักไท่เสวียน สำนักระดับห้าที่ลึกลับที่สุดและไร้ความปรารถนาที่สุดใน [โลกหยกสวรรค์] เรียกได้ว่าเป็นสำนักที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่สุดเลยก็ว่าได้
หันกลับมาดูทางฝั่งผู้ฝึกตนแห่งสำนักหยกบริสุทธิ์ ผู้วิเศษเวยเมี่ยวก็จนปัญญาไปชั่วขณะ เขาทำได้เพียงหันไปพูดกับเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า:
“ชิงเสวียน ครั้งนี้คงต้องพึ่งเจ้าคนเดียวแล้วล่ะ”
“เมื่อออกจากอาณาเขตของเจ้าลิงนั่นไปได้แล้ว เจ้าก็ลงมือได้อย่างเต็มที่เลย เพื่อสร้างชื่อเสียงและบารมีให้กับสำนักหยกบริสุทธิ์ของเรา”
เด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับเงียบๆ แล้วเดินตรงออกไปข้างนอกทันที
พลันเห็นเขาเดินเข้าไปใน [อาณาเขตกระบองทองแดง] เงากระบองสีทองสายหนึ่งก็พุ่งเข้าโจมตีใส่เขาทันที
แต่แสงเทพสีขาวดำสายหนึ่ง ก็พลันปรากฏขึ้นพันรอบกายของชิงเสวียน
และสะท้อนเงากระบองสีทองนั้นกลับไป!
นี่คือเทพวิชาแห่งมหาเต๋าสีทองระดับห้า [แสงเทพไท่จี๋] ที่ชิงเสวียนบ่มเพาะมานานหลายร้อยปี ซึ่งรองรับเมล็ดพันธุ์เต๋าวิวัฒนาการแต่กำเนิด [ไท่จี๋] เอาไว้
เรียกได้ว่าแข็งแกร่งดุจกำแพงเหล็ก ไม่มีสิ่งใดสามารถเจาะทะลุได้!
พลังป้องกันของมัน เทียบเท่ากับสมบัติวิญญาณป้องกันระดับสี่เลยทีเดียว
[อาคมสะกดวัชระไม่เสื่อมสลาย] ของ [จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์] แม้จะกระแทกจน [แสงเทพไท่จี๋] ของชิงเสวียนสั่นสะเทือน แต่สุดท้ายเขาก็สามารถต้านทานมันเอาไว้ได้!
เมื่อชิงเสวียนออกจากเขตแดนของวังธรรมได้แล้ว เขาก็กลายร่างเป็นแสงเหาะพุ่งทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าตรงไปยังทางตอนใต้ของทวีปกลางทันที
เขาเดินทางรวดเดียวโดยไม่หยุดพัก จนกระทั่งมาถึงสนามรบระหว่างเฉวียนเซี่ยวและ [ฮวนห่าว]!
ในเวลานี้ ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด เมื่อเผชิญกับสถานการณ์การต่อสู้ที่รุนแรงเช่นนี้ ชิงเสวียนก็ไม่ได้รีบเร่งที่จะเข้าไปแทรกแซง
สหายเต๋าแห่งเผิงไหลยังไม่เพลี่ยงพล้ำ เขาจึงถือโอกาสนี้เฝ้าสังเกตการณ์สถานการณ์ในสนามรบไปก่อน
แต่ทว่า ชิงเสวียนยังไม่ทันได้ลงมือ คู่ต่อสู้ที่อยู่ข้างๆ ก็ทนรอไม่ไหวเสียแล้ว
[งูพิษ] จำแลงร่างเป็นมังกรพิษตัวเล็กยาวเพียงหนึ่งฟุต ซ่อนตัวอยู่ในชั้นเมฆ
ในฐานะแกนนำสำคัญภายใต้สังกัดของ [คุนเผิง] ในอดีต พลังฝีมือของมันจัดอยู่ในสามอันดับแรกของบรรดามหาปราชญ์ที่เดินทางมาในครั้งนี้
พลันเห็นมันลอบยิงเข็มทองเล่มหนึ่งออกมา ซ่อนเร้นไปกับความว่างเปล่า พุ่งตรงเข้าใส่ชิงเสวียน
นี่คือสมบัติวิญญาณอายุวัฒนะประจำกายที่มันสกัดหลอมมานานนับพันปี [เข็มพิษ]!
เข็มเล่มนี้เชี่ยวชาญการลอบสังหารเป็นที่สุด เคยสร้างผลงานมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในมือของ [งูพิษ]!
หากไม่ใช่เพราะเฉวียนเซี่ยวมีภูมิหลังมาจากสำนักเผิงไหล ทำให้ [งูพิษ] มีความเกรงใจอยู่บ้าง เขาคงเป็นคนแรกที่ได้ลิ้มรสอานุภาพของเข็มพิษเล่มนี้ไปแล้ว!
แต่กายธรรมของชิงเสวียนมี [แสงเทพไท่จี๋] คุ้มครองอยู่ตลอดเวลา!
เข็มพิษแม้จะคมกริบ แต่ก็ไม่อาจเจาะทะลุการป้องกันของแสงเทพนี้ได้!
การโจมตีของ [งูพิษ] กลับกลายเป็นการเรียกหาการตอบโต้ที่รุนแรงจากชิงเสวียน!
พลันเห็นร่างกายของชิงเสวียนระเบิดพลังเวทอันแข็งแกร่งออกมาอย่างกะทันหัน!
แผนผังค่ายกลไท่จี๋แผ่นหนึ่งกางออกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง และขยายครอบคลุมพื้นที่กว้างถึงห้าพันลี้ในพริบตา!
ห่อหุ้มทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นเอาไว้ภายใน!
โครงร่างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ [แผนผังไท่จี๋]!
การจำแลงเป็นสมบัติวิญญาณหยางบริสุทธิ์วิวัฒนาการแต่กำเนิด ก็ถือเป็นวิธีวิวัฒนาการดินแดนศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดเช่นกัน!
อานุภาพไม่ด้อยไปกว่าปรากฏการณ์จักรวาลจำแลงวิถีของ [จักรวาลจุดจบ] เลยแม้แต่น้อย!
ในยามนี้ อานุภาพของ [แผนผังไท่จี๋] ของชิงเสวียนระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง!
อานุภาพเทพวิชาของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล!
พลันเห็นเขาล็อกเป้าหมายไปที่ [งูพิษ] แล้วงัดเอาเทพวิชาโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมาใช้!
มหาเต๋าวิวัฒนาการแต่กำเนิด [หยินหยาง] แห่ง [แสงเทพหยินหยางผสมผสาน]!
แสงเทพครอบคลุมตำแหน่งร่างจริงของ [งูพิษ] เอาไว้!
ในขณะนั้นเอง ใต้ร่างของ [งูพิษ] ก็พลันปรากฏกระจกบานเล็กขนาดเท่าฝ่ามือลอยขึ้นมา!
กระจกบานนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนหยินและหยาง แฝงไว้ด้วยเจตจำนงแห่งเต๋า ฝังตัวเข้าไปใน [แผนผังไท่จี๋] และหลอมรวมเข้ากับเจตจำนงแห่งมหาเต๋า [ไท่จี๋] ได้อย่างแนบเนียนสนิท!
มันคือสมบัติวิญญาณระดับสี่ [กระจกใจแปดทิศ]!
ชิงเสวียนมี [แสงเทพไท่จี๋] คุ้มกาย เรื่องการป้องกันตัวจึงไม่ต้องกังวล
[กระจกใจแปดทิศ] บานนี้ เขาจึงนำมาหลอมรวมเข้ากับ [แผนผังไท่จี๋] เพื่อใช้ในการกักขังและล็อกเป้าหมายศัตรู
เมื่อประสานพลังกับเทพวิชาแห่งมหาเต๋าสีทองระดับห้าอีกวิชาหนึ่งของเขา นั่นคือ [ค่ายกลจตุรทิศแปดทิศ] ก็เรียกได้ว่าไร้ผู้ต่อต้าน!
ในยามนี้ [กระจกใจแปดทิศ] ได้กักขัง [งูพิษ] เอาไว้กับที่อย่างแน่นหนา
ทำให้มันต้องรับการโจมตีจาก [แสงเทพหยินหยางผสมผสาน] ของชิงเสวียนเข้าไปเต็มๆ!
การโจมตีอันรุนแรงของแสงเทพสายนี้ ฉีกกระชากเกราะป้องกันพลังเวทที่ล้อมรอบตัว [งูพิษ] จนขาดสะบั้น และฟาดฟันลงบนร่างอสูรของ [งูพิษ] อย่างจัง
แต่กลับน่าประหลาดใจ ที่มันไม่สร้างความเสียหายใดๆ เลย!
เมื่อมองดูให้ดี บนร่างของ [งูพิษ] มีผ้าโปร่งบางเบาห่อหุ้มอยู่ผืนหนึ่ง
สมบัติวิญญาณป้องกันระดับสี่ [ผ้าโปร่ง]!
มหาอสูรตนนี้ถึงกับครอบครองสมบัติวิญญาณระดับสี่ถึงสองชิ้น!
แต่วินาทีต่อมา ชิงเสวียนก็ระเบิดพลังเวทอันแข็งแกร่งออกมาอีกครั้ง ยิง [แสงเทพหยินหยางผสมผสาน] ออกมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
[งูพิษ] ดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ก็ยังคงถูก [กระจกใจแปดทิศ] ร่วมกับอานุภาพของโครงร่างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ กดดันเอาไว้กับที่
ทำได้เพียงจำยอมรับการโจมตีจากแสงเทพอย่างเสียเปรียบ!
ยังดีที่พลังป้องกันของ [ผ้าโปร่ง] นั้นยอดเยี่ยม แม้จะถูกโจมตีจนพลังเวทสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
แต่ก็ยังสามารถต้านทานเอาไว้ได้ทั้งหมดในชั่วขณะหนึ่ง!
และแรงดิ้นรนของ [งูพิษ] ก็มาถึงจุดสูงสุด!
มันได้กระตุ้นพลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ [ทะเลทรายธุลี] ของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ จนสามารถงัดแงะช่องว่างออกมาได้ภายใต้อานุภาพของ [กระจกใจแปดทิศ]
แต่ยังไม่ทันที่มันจะหลุดออกมาได้สมบูรณ์ แสงเทพอีกสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาครอบคลุม!
[งูพิษ] ใช้ [ผ้าโปร่ง] ต้านทานเหมือนเช่นเคย แต่ครั้งนี้ วิธีการป้องกันที่เคยได้ผลมาตลอด กลับล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง!
แสงเทพสายนี้ของชิงเสวียน มีอานุภาพรุนแรงกว่าครั้งก่อนๆ นับสิบเท่า!
แสงเทพหยินหยางสลายไป [ผ้าโปร่ง] ถูกฟันขาดสะบั้นในพริบตา และกระบี่ยาวอันคมกริบเล่มหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นมาจากภายในแสงเทพ!
สมบัติวิญญาณอายุวัฒนะระดับสี่ [กระบี่สองขั้วชิงเวย]!
เมื่อไม่มี [ผ้าโปร่ง] ขวางกั้น กระบี่วิญญาณเล่มนี้ก็ฟันฉับลงไปที่ร่างต้นของ [งูพิษ] อย่างจัง!
เกิดการปะทะกันของพลังเวทอันมหาศาล พร้อมกับเจตจำนงแห่งมหาเต๋าอันไร้ขอบเขตที่ระเบิดออกมา!
บนร่างต้นของ [งูพิษ] ปรากฏรอยแผลลึกจนเห็นกระดูก
ด้วยผลกระทบนี้ มันจึงถูกกดกลับเข้าไปอยู่ภายใต้ [กระจกใจแปดทิศ] อีกครั้ง!
ชิงเสวียนเปิดฉากโจมตีรอบใหม่อีกครั้ง ในตอนนี้กระบี่วิญญาณได้เปิดเผยตัวออกมาแล้ว ในแสงเทพสองสายของเขา จะมีหนึ่งสายที่ซ่อนกระบี่วิญญาณเอาไว้ข้างใน ทำให้ [งูพิษ] พะวักพะวงหน้าหลัง ถูกฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาการบาดเจ็บสาหัสลงเรื่อยๆ!
ในดินแดนทวีปกลาง ผู้คนต่างรู้ดีว่า บุตรแห่งเต๋าชิงเสวียนผู้นี้ ยึดมั่นในวิถีกระจกเดียวจบ ใช้แสงเทพอันไร้ขอบเขตทรมานศัตรู ไม่เคยพลาดเป้า!
เรียกได้ว่าเป็นราชาแห่งการทรมานอันดับหนึ่งแห่งหยกสวรรค์!
แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่า เขาได้สกัดหลอมกระบี่บินระดับสมบัติวิญญาณเล่มหนึ่ง จนถึงขั้น [สื่อจิต] ซึ่งสามารถผสานเข้ากับ [แสงเทพหยินหยางผสมผสาน] ของเขาได้ ทำให้อานุภาพของเทพวิชาเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณถึงสิบเท่า!
ในฐานะที่เป็นคนแรกที่กระตุ้นให้บุตรแห่งเต๋าอันดับหนึ่งแห่ง [โลกหยกสวรรค์] ต้องงัดเอาพลังทั้งหมดออกมาใช้ [งูพิษ] จึงถูกทรมานจนถึงขีดสุด ภายใต้ระบบเทพวิชาอันไร้เทียมทานของชิงเสวียน!
หลังจากที่ต้องทนรับคมกระบี่ของชิงเสวียนไปถึงสิบสองครั้ง ในที่สุดมันก็ถึงขีดจำกัด และถูกกระบี่ที่สิบสามบั่นคอขาดสะบั้น ร่างกายและวิญญาณดับสูญ!
มหาปราชญ์เผ่าปีศาจรุ่นลายคราม ตัวแบกแห่งแดนสมุทร ก็ต้องมาจบชีวิตลง ณ ที่แห่งนี้!
[จบแล้ว]