บทที่ 1101 (1) ร่างไดแมกซ์ที่ล้มเหลว! สู้เขานะยุนเอ๋อร์ (ฟรี)

แจ้ง: ขอเปลี่ยนตอนฟรีมาให้ติดๆ กันนะครับ จะได้อ่านฟรีติดกัน 2 ตอนทีเดียว

.

.

.

"ถ้าอาโกโยงสู้กับซุกะโด้ง ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้มีประเภทที่ชนะทางกันชัดเจนนะ"

หลินเซิงครุ่นคิดก่อนเอ่ยขึ้น

ถึงประเภทมังกรจะต้านทานประเภทไฟ แต่ก็ไม่ได้ชนะทางประเภทไฟ แถมเพราะร่างเทรัสตัลไฟ ซุกะโด้งที่เดิมทีต้านทานประเภทพิษ ตอนนี้ก็ไม่ได้ต้านทานพิษแล้ว

พูดกันตามตรง อาโกโยงถือว่าได้เปรียบอยู่นิดหน่อย

"HP ของซุกะโด้งไม่ได้เต็มเปี่ยม แต่เพราะเอาชนะคามิทซึรูกิมาได้ บีสต์บูสต์เลยช่วยเพิ่มพลังโจมตีเวทให้มันงั้นเหรอ? ถ้าวัดกันแค่พลังโจมตีเวท อาโกโยงคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซุกะโด้งหรอก"

เฉินหยุนวิเคราะห์

"เจ้ยุนก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอก อาโกโยงมีความได้เปรียบทั้งเรื่องการบินบนฟ้าและความเร็ว"

เฉินหยุนมองไปที่หลินยุนเอ๋อร์กับอาโกโยงในสนาม การต่อสู้ครั้งนี้แทบจะชี้ชะตาสถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายในภายภาคหน้าเลยทีเดียว

……

บนสนามประลอง

"อาโกโยง ดราก้อนพัลส์!"

หลินยุนเอ๋อร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ตัดสินใจหยั่งเชิงความแข็งแกร่งด้านพลังโจมตีเวทของอาโกโยงกับซุกะโด้งดูก่อน

เข็มยักษ์ที่หางของอาโกโยงเปล่งประกายแสงแห่งมังกร คลื่นพลังรูปมังกรอันดุดันพุ่งเข้าใส่ซุกะโด้งอย่างรวดเร็ว

ท่าดราก้อนพัลส์ประเภทมังกร!

"ชาโดว์บอล!" หลงเล่ยสั่งการโดยไม่ลังเล

เธอเองก็อยากรู้เรื่องนี้เหมือนกัน

ชาโดว์บอลลูกหนึ่งก่อตัวขึ้นตรงหน้าซุกะโด้ง พุ่งเข้าปะทะกับดราก้อนพัลส์ที่โจมตีเข้ามาด้วยความเร็วสูง

ตูม!

ดราก้อนพัลส์กับชาโดว์บอลปะทะกันอย่างจัง แต่ยื้อกันได้ไม่ถึงสองวินาที ชาโดว์บอลที่ทรงพลังกว่าก็บดขยี้คลื่นมังกรจนแหลกสลาย ก่อนจะพุ่งทะลวงเข้าใส่อาโกโยงอย่างไม่ลดละ

"หลบเร็ว!"

อันที่จริงอาโกโยงไม่ต้องรอให้หลินยุนเอ๋อร์เตือน ทันทีที่สัมผัสได้ว่าคลื่นมังกรต้านชาโดว์บอลไว้ไม่อยู่ มันก็ถอยฉากหลบออกมาก่อนแล้ว

ชาโดว์บอลไม่ได้โจมตีโดนอาโกโยง แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การปะทะกันของท่าไม้ตายเมื่อครู่ได้อธิบายอะไรบางอย่างชัดเจนแล้ว

"ความรุนแรงของการโจมตีเวทระดับนี้ บีสต์บูสต์ต้องเพิ่มพลังโจมตีเวทให้มันแน่ๆ"

หลินยุนเอ๋อร์ขมวดคิ้วมุ่น ในเมื่อปะทะกันตรงๆ ไม่ไหว ก็คงต้องใช้วิธีอื่นแล้ว

การต่อสู้ด้วยความเร็วสูงยังไงก็มีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่ไม่เป็นไร เธอยังมีร่างไดแมกซ์อยู่!

"อาโกโยง!"

หลินยุนเอ๋อร์ชูโปเกบอลขึ้นแล้วเรียกอาโกโยงกลับมาอย่างเด็ดขาด ไดแมกซ์แบนด์บนข้อมือเปล่งประกายพลังงานสีแดงฉาน

พลังงานไดแมกซ์ไหลเวียนเข้าไปในโปเกบอลของอาโกโยงอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งครั้ง

สองครั้ง

สามครั้ง!

หลังจากขยายตัวถึงสามครั้ง โปเกบอลก็มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร

จากนั้นหลินยุนเอ๋อร์ก็ออกแรงทุ่มโปเกบอลไดแมกซ์ลูกนั้นออกไปสุดแรง ท้องฟ้าที่เคยสดใสพลันมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว วังวนสีดำเริ่มหมุนวน

อาโกโยงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ร่างกายแผ่ซ่านไปด้วยแสงสีแดงอันน่าพิศวง ขนาดตัวขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจากขยายตัวถึงสามครั้ง อาโกโยงร่างไดแมกซ์ก็ปรากฏกายขึ้นอย่างน่าเกรงขาม

"ร่างไดแมกซ์..." หลงเลี่ยนัยน์ตาสั่นไหวเล็กน้อย ใบหน้าจิ้มลิ้มย่นเข้าหากัน

จะว่าไป ร่างไดแมกซ์นี่ก็รับมือยากเอาเรื่อง จะให้ซุกะโด้งร่างเทรัสตัลไปงัดกับอาโกโยงร่างไดแมกซ์เนี่ยนะ?

ยังไงก็สู้ไม่ได้แน่ๆ ซุกะโด้งต้องเป็นฝ่ายหมดสภาพต่อสู้ไปก่อนชัวร์

จะเปลี่ยนไปใช้ไพ่ตายใบสุดท้ายมาแปลงร่างไดแมกซ์สู้กลับเหรอ? แต่อาโกโยงมีท่าประเภทแมลงอยู่นะ! นั่นมันแพ้ทางตั้งสี่เท่าเลยนะ ไม่รักชีวิตแล้วหรือไง?

"กลับมาเถอะซุกะโด้ง"

จู่ๆ หลงเล่ยก็รีบเรียกซุกะโด้งกลับมา

"เดธคาน!" วินาทีต่อมาหลงเล่ยก็โยนโปเกบอลของเดธคานออกไปทันที

สภาพของเดธคานถือว่าธรรมดา แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่!

"พี่ยุนเอ๋อร์ ลองทายดูสิคะว่าเดธคานจะใช้ท่าร่วมชะตากรรมหรือเปล่า?"

ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มของหลงเล่ยกลับมาเปื้อนยิ้มกว้างอีกครั้ง เธอเอ่ยถามหลินยุนเอ๋อร์ นัยน์ตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นอยากลองของ

ตอนเก็งกาครั้งนั้นเดาผิดไป! งั้นก็มาลองกันใหม่อีกสักตั้ง!

"..."

สีหน้าของหลินยุนเอ๋อร์เคร่งเครียดขึ้นมาทันที เดธคานจะใช้ท่าร่วมชะตากรรมไหมน่ะเหรอ?

แน่นอนว่าใช้เป็นสิ! เธอเคยบังเอิญเจอเดธคานในป่า เดธคานน่ะใช้ท่าไม้ตายร่วมชะตากรรมได้จริงๆ

เมื่อมองดูเดธคานที่มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดชวนขนลุก ความคิดมากมายก็แล่นผ่านเข้ามาในหัวของหลินยุนเอ๋อร์

ไม่น่าเชื่อว่าเสี่ยวเล่ยจะตอบสนองได้เร็วขนาดนี้! เธอเพิ่งจะให้อาโกโยงแปลงร่างไดแมกซ์ อีกฝ่ายก็คิดเอาเดธคานมารับมือกับอาโกโยงร่างไดแมกซ์ได้ทันควัน

เธอไม่สามารถประเมินสภาพปัจจุบันของเดธคานได้อย่างแม่นยำ ถ้าโดนการโจมตีของอาโกโยงร่างไดแมกซ์เข้าไป เดธคานจะหมดสภาพต่อสู้เลยไหม?

ก็ไม่น่าจะนะ พลังป้องกันของเดธคานยอดเยี่ยมมาก แต่ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาล่ะ?

หรือว่าจะเรียกอาโกโยงกลับมาตอนนี้เลย? ถ้ายกเลิก ร่างไดแมกซ์ก็จะหายไป เท่ากับว่าเสียสิทธิ์การใช้ร่างไดแมกซ์ไปฟรีๆ เลยนะ!

"666! ฉันล่ะนับถือสมองของหลงเล่ยจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะคิดแผนนี้ออกได้ทันที"

"ใช่เลย! พอเดธคานมีท่าร่วมชะตากรรม อาโกโยงก็ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง ไม่กล้าสุ่มสี่สุ่มห้าโจมตีเดธคานแล้ว ท่าไดแมกซ์มันจงใจโจมตีให้พลาดไม่ได้ซะด้วยสิ"

"ถ้าเป็นแบบนี้ ร่างไดแมกซ์ครั้งนี้ก็ถือว่าล้มเหลวไม่เป็นท่าเลยสิ เจ้ยุนมัวแต่เอาสมาธิไปจดจ่ออยู่กับซุกะโด้งจนลืมการมีอยู่ของเดธคานไปเลย สู้เขานะเจ้ยุน!"

"ช่วยไม่ได้นี่นา เดธคานไม่ได้เก่งกาจอะไรเลย ถูกส่งลงมาเพื่อโจมตีทีเผลอกับตัดกำลังคู่ต่อสู้ล้วนๆ การต่อสู้ก็ใกล้จะจบแล้ว จะลืมเดธคานไปก็ไม่แปลกหรอก"

"เชี่ย! กลายเป็นว่าเดธคานจะเป็นฝ่ายลงมือก่อนซะงั้น"

หลินยุนเอ๋อร์กำลังลังเล แต่หลงเล่ยไม่มีทางลังเลเด็ดขาด!

"เดธคาน! มีนลุค!"

หลงเล่ยออกคำสั่งกับเดธคานอย่างไม่ลังเล

นัยน์ตาของเดธคานเริ่มเปล่งประกายแสงสีดำ ท่ามีนลุคที่สามารถสกัดกั้นไม่ให้คู่ต่อสู้หนีไปไหนได้!

ท่ามีนลุคงั้นเหรอ? แล้วถ้าสกัดอาโกโยงไว้ได้แล้วล่ะ?

สมมติว่าให้อาโกโยงโจมตีตอนนี้เลยล่ะ? ไม่สิ ถ้าอาโกโยงเริ่มโจมตี เดธคานก็มีโอกาสสูงที่จะหยุดใช้ท่ามีนลุคแล้วเปลี่ยนไปใช้ท่าร่วมชะตากรรมแทน

แต่ถ้าเดธคานไม่หยุดใช้ท่ามีนลุค แถมยังทนรับท่าไดสไตรค์ครั้งนี้ได้ล่ะ?

"อาโกโยง กลับมาเถอะ" หลินยุนเอ๋อร์กัดฟันกรอด สุดท้ายก็ตัดสินใจเรียกอาโกโยงกลับมา

เธออยากจะเพลย์เซฟไว้ก่อน อาโกโยงคือไพ่ตายใบสุดท้ายในบรรดาโปเกมอนที่เหลืออยู่ของเธอแล้ว

อาโกโยงร่างไดแมกซ์ที่ใหญ่โตมโหฬารหายวับไปจากสนาม แสงสีดำจากท่ามีนลุคพุ่งมาถึงช้าไปก้าวหนึ่ง จึงไม่ได้ล็อกตัวอาโกโยงเอาไว้

"จิ๊~ เสียดายจัง"

หลงเล่ยเดาะลิ้นเบาๆ เธออุตส่าห์คิดว่าพี่ยุนเอ๋อร์จะเด็ดขาดกว่านี้ แล้วปล่อยให้อาโกโยงร่างไดแมกซ์ทุ่มสุดตัวโจมตีเข้ามาซะอีก

ถ้าเป็นแบบนั้น หลงเล่ยก็คงต้องลังเลสักหน่อยว่าจะใช้ท่าร่วมชะตากรรมดีไหม เพราะด้วยพลังป้องกันของเดธคาน อาโกโยงร่างไดแมกซ์จะสามารถจัดการเดธคานในสภาพนี้ได้ในทีเดียวหรือเปล่า ก็ยังเป็นเรื่องที่ฟันธงไม่ได้

แต่แค่นี้ก็ถือว่ากำไรสุดๆ แล้ว ร่างไดแมกซ์ถูกทิ้งไปเปล่าๆ เท่ากับว่าฝั่งเธอมีไพ่เสริมพลังเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งใบ

เมื่ออาโกโยงร่างไดแมกซ์หายไป ปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้าก็สลายตัวและกลับคืนสู่สภาวะปกติอีกครั้ง

"เจ้ยุนยังใจร้อนไปหน่อยนะ" เมื่อเห็นฉากนี้ ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ส่ายหน้า

"ช่วยไม่ได้นี่นา เธออยากจะสร้างความได้เปรียบ สภาพของซุกะโด้งก็ธรรมดา การให้อาโกโยงแปลงร่างไดแมกซ์คือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว"

"ถ้าสู้กันตามปกติ พลังโจมตีเวทของอาโกโยงสู้ซุกะโด้งไม่ได้ การจะอาศัยแค่ความได้เปรียบด้านความเร็วเพื่อสร้างความได้เปรียบมันมีความเสี่ยงไม่น้อยเลย"

"ถ้าอาโกโยงร่างไดแมกซ์เอาชนะซุกะโด้งได้ ชัยชนะของเจ้ยุนก็แทบจะนอนมงแล้ว นอกเสียจากว่าเสี่ยวเล่ยยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีก ไม่งั้นเสี่ยวเล่ยไม่มีทางพลิกเกมได้เลย"

ฉู่เค่อเหลียนค่อนข้างจะเข้าใจสถานการณ์ดี

"แต่การมองข้ามปัจจัยอย่างเดธคานไปเนี่ย เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ" แมคเคนนาแสดงความคิดเห็นของตัวเอง

อย่าว่าแต่หลินยุนเอ๋อร์ที่อยู่ในสนามเลย ขนาดเธอที่นั่งดูอยู่ยังเกือบจะลืมไปแล้วว่าเดธคานใช้ท่าร่วมชะตากรรมได้ หลักๆ เป็นเพราะการต่อสู้ยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้ก็กินเวลาไปไม่น้อยแล้ว

ตัวตนของเดธคานค่อยๆ จางหายไปท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือดตึงเครียด ทำให้คนลืมไปได้ง่ายๆ ว่าเดธคานยังมีท่าร่วมชะตากรรมซ่อนอยู่อีกท่า

"เพราะงั้นถึงได้บอกไงว่าท่าไม้ตายร่วมชะตากรรมเนี่ยมันน่ารำคาญสุดๆ แค่มีไว้ขู่ก็กดดันได้เยอะแล้ว" ฉู่เค่อเหลียนเบ้ปาก

อาโกโยงคือโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดของหลินยุนเอ๋อร์ในตอนนี้ หลินยุนเอ๋อร์ไม่มีทางเอาอาโกโยงไปเสี่ยงดวงเด็ดขาด

เพราะถ้าอาโกโยงเสี่ยงพลาดแล้วโดนท่าร่วมชะตากรรมลากไปตายด้วยกัน หลินยุนเอ๋อร์ก็แทบจะหมดหนทางพลิกกลับมาชนะในเกมที่เหลือแล้ว

ต่อให้ต้องยอมทิ้งร่างไดแมกซ์ไป ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาขุมกำลังอย่างอาโกโยงไปแลกกับเดธคาน

"การเรียกอาโกโยงกลับมาถือเป็นการตัดสินใจที่เยือกเย็นมาก แต่ถึงยังไงมันก็เกิดจากความผิดพลาดของตัวเองอยู่ดี"

อีกด้านหนึ่ง แดนดิส่ายหน้าพร้อมกับให้ความเห็น

"ไม่ควรมองข้ามเดธคานเลย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของโปเกมอนประเภทผีก็คือความแปลกประหลาดคาดเดายากของพวกมันนี่แหละ ต่อให้พลังรบซึ่งๆ หน้าจะไม่ได้แข็งแกร่งอะไรก็เถอะ"

แดนดิพูดต่อ

"การเสียร่างไดแมกซ์ไป ก็เท่ากับเสียบัฟเพิ่มพลังรบไปหนึ่งอย่าง หลังจากนี้ก็ต้องรอดูว่าเด็กผู้หญิงคนนี้จะสามารถชดเชยความผิดพลาดนี้กลับมาได้ไหม"

ไดโกะหัวเราะเบาๆ การเสียร่างไดแมกซ์ไปมันน่าเสียดายจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ใช่ว่าจะหมดโอกาสซะทีเดียว

เพราะอย่างน้อยสภาพของอาโกโยงก็ยังสมบูรณ์ดีอยู่

บนสนามประลอง

"พิคาชู!"

หลินยุนเอ๋อร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องชดใช้ให้กับความใจร้อน

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งทบทวนตัวเองอย่างลึกซึ้ง เธอยังมีโอกาส!

เฌอริชบอลเปิดออกกลางอากาศ พิคาชูร่างใส่หมวกร่อนลงสู่พื้นอีกครั้ง จ้องมองเดธคานฝั่งตรงข้ามด้วยความฮึกเหิมเต็มเปี่ยม

"พิคาชูงั้นเหรอ..." หลงเล่ยเลียริมฝีปากที่แห้งผากเล็กน้อย

"เดธคาน ทริกรูม!"

หลงเล่ยออกคำสั่งโดยไม่ลังเล

แขนทั้งสี่ข้างที่ดูราวกับเงาของเดธคานประกบเข้าหากันหลวมๆ ตรงหน้า มิติรูปทรงลูกบาศก์อันน่าพิศวงก็ปรากฏรูปร่างขึ้นมาให้เห็นเป็นรูปธรรม

"พิคาชู หยุดมันไว้! อิเล็กทริกบอล!" หลินยุนเอ๋อร์นัยน์ตาหรี่แคบลง

ร่างกายที่เกร็งแน่นของพิคาชูร่างใส่หมวกพุ่งพรวดออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง ลูกบอลพลังงานประเภทไฟฟ้าก่อตัวขึ้นที่ปลายหาง

"ปิกา~ ชู!"

พิคาชูร่างใส่หมวกกระโดดขึ้นไปแล้วขว้างอิเล็กทริกบอลใส่เดธคานอย่างแรง

ตูม!

อิเล็กทริกบอลพุ่งเข้าเป้าอย่างจัง เดธคานร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างทั้งร่างถูกแรงระเบิดของอิเล็กทริกบอลซัดจนกระเด็นถอยหลังไป

ความรุนแรงของอิเล็กทริกบอลขึ้นอยู่กับความต่างของความเร็วระหว่างทั้งสองฝ่าย และความเร็วของเดธคานก็เชื่องช้ามาก แม้อิเล็กทริกบอลลูกนี้จะไม่ได้ชนะทาง แต่ก็สร้างความเสียหายได้สูงลิ่ว

พลังป้องกันของเดธคานยอดเยี่ยมมากก็จริง แต่จุดอ่อนของมันคือ HP ที่ค่อนข้างต่ำ

แต่มิติลูกบาศก์ของทริกรูมก็ลอยออกไปแล้ว แถมยังขยายตัวอย่างรวดเร็วจนครอบคลุมไปทั่วทั้งสนามประลอง

ภายในทริกรูม โปเกมอนที่ความเร็วช้ากว่าจะกลายเป็นฝ่ายได้เคลื่อนไหวก่อน!

"ซิบปี้แซบ!" หลินยุนเอ๋อร์ขมวดคิ้วมุ่น

ทริกรูมนี้เห็นได้ชัดว่าเตรียมไว้ให้ซุกะโด้ง! ถ้าเป็นแบบนี้ ความได้เปรียบเรื่องความเร็วเพียงอย่างเดียวของอาโกโยงก็ไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าซุกะโด้ง

พิคาชูร่างใส่หมวกใช้ขาทั้งสี่ตะกุยพื้น พุ่งทะยานเข้าหาเดธคานอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่เดธคานเพิ่งจะตั้งสติจากการโจมตีของอิเล็กทริกบอลได้

"ไม่ต้องรีบ เดธคาน" หลงเล่ยปลอบเดธคานให้ใจเย็นลง

พิคาชูร่างใส่หมวกกำลังติดสถานะเผาไหม้ พลังโจมตีกายภาพของมันในตอนนี้ความจริงแล้วไม่ได้สูงนัก

"เฮ็กซ์!"

แขนทั้งสี่ข้างที่ดูราวกับเงาของเดธคานเปล่งแสงสีหม่น ก้อนพลังงานวิญญาณพุ่งเข้าใส่พิคาชูร่างใส่หมวกเป็นชุด

ท่าเฮ็กซ์ประเภทผี เมื่อโจมตีใส่คู่ต่อสู้ที่ติดสถานะผิดปกติ ความรุนแรงจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

แต่พิคาชูร่างใส่หมวกที่อยู่ในสถานะซิบปี้แซบนั้นปราดเปรียวเป็นพิเศษ ร่างกายเคลื่อนไหวและกระโดดหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง หลบหลีกท่าเฮ็กซ์ทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังอ้อมมาอยู่ด้านหลังของเดธคานได้สำเร็จ

"ฟ้าผ่า!"

แสงอัสนีสีทองสว่างวาบขึ้นอย่างต่อเนื่อง สายฟ้าฟาดลงมาจากฟากฟ้า พุ่งตรงมายังตำแหน่งที่เดธคานอยู่

ถ้าท่าฟ้าผ่านี้โจมตีโดน เดธคานไม่มีทางทนรับไหวแน่!

แต่ปัญหาคือ...

ท่าฟ้าผ่านี้จะผ่าลงบนตัวเดธคานจริงๆ หรือเปล่า? หรือจะผ่าลงข้างๆ เดธคานกันแน่?

นัยน์ตาของหลงเล่ยสว่างวาบสลับมืดมิด ถึงเวลาต้องตัดสินใจอีกครั้งแล้ว!

"เดธคาน!"