บทที่ 680 อัปเกรดออร่า

[ติ๊ง! โฮสต์ใช้แต้มวายร้าย 200,000 แต้ม ทำการอัปเกรด 'ออร่าเสน่ห์ระดับกลาง' เป็น 'ออร่าเสน่ห์ระดับสูง' สำเร็จ!]

หวังฮ่าวหรานได้รับข้อความแจ้งเตือน จึงรีบตรวจสอบความสามารถใหม่ของออร่าเสน่ห์ระดับสูงทันที

เช่นเดียวกับระดับกลาง ออร่าเสน่ห์ระดับสูงมีความสามารถทั้งแบบติดตัวและแบบเรียกใช้งาน

[สกิลติดตัว: เพิ่มค่าเสน่ห์ให้เต็ม 999 แต้มทันที]

- เมื่อค่าเสน่ห์เต็ม 999 แต้ม จะสามารถได้รับความประทับใจจากตัวละครหญิงได้อย่างง่ายดาย และเมื่อจีบสาว อัตราความสำเร็จจะสูงถึง 99%

[สกิลกดใช้: สามารถใช้กับนางเอก นางรอง และตัวละครหญิงอื่นๆได้ (คูลดาวน์ 72 ชั่วโมง)]

- เมื่อใช้กับนางรองหรือตัวละครหญิงทั่วไป จะเมินเฉยต่อออร่านางรอง และเพิ่มค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์จนเต็ม 100 ทันที

- เมื่อใช้กับนางเอก จะแบ่งผลลัพธ์ออกเป็น 2 กรณี

1.หากนางเอกยังไม่มีคนในดวงใจ มีโอกาส 30% ที่จะเพิ่มค่าความประทับใจจนเต็ม 100 ทันที

2.หากนางเอกมีคนในดวงใจแล้ว มีโอกาส 30% ที่จะทำให้ 'เปลี่ยนใจ' มาหลงรักโฮสต์ โดยค่าความประทับใจจะเพิ่มเป็น 70 (รักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย)

ออร่าเสน่ห์ระดับสูงนี้เรียกได้ว่าค่อนข้างไร้เหตุผล

สำหรับนางรอง นี่คือท่าไม้ตายพิฆาตใจ

แต่กับนางเอก ยังต้องพึ่งดวงอยู่บ้าง

เรื่องโอกาสติดหรือไม่ติดนี่พูดยาก หวังฮ่าวหรานเคยเจอมากับตัวแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น แค่ความสามารถติดตัวที่เพิ่มค่าเสน่ห์จนเต็ม 999 ก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว ขอแค่ขยันตามจีบสักหน่อย โอกาสสำเร็จก็ปาเข้าไป 99% แค่อาจจะต้องใช้เวลาบ้างเท่านั้น

สรุปแล้ว 200,000 แต้มวายร้ายที่เสียไป ถือว่าคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์

หวังฮ่าวหรานเริ่มคันไม้คันมืออยากลองของใหม่

ประจวบเหมาะกับที่มีศิษย์ตระกูลหวังเข้ามารายงาน ว่ามีบางนิกายเริ่มส่งสาวงามมาให้คัดตัวแล้ว

ได้ยินดังนั้น หวังฮ่าวหรานก็หูผึ่ง รีบตามศิษย์ไปยังห้องรับรองทันที

ภายในห้องรับรองเต็มไปด้วยเหล่าบุปผางามในชุดย้อนยุคกว่า 20-30 นางกำลังส่งเสียงเซ็งแซ่ บางคนจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส ทำให้บรรยากาศดูครึกครื้นจนเกือบจะวุ่นวาย

“นายน้อยมาแล้ว! เงียบเดี๋ยวนี้!” ศิษย์ตระกูลหวังตวาดลั่นเพื่อจัดระเบียบ

เสียงพูดคุยเงียบลงทันควัน เหล่าสาวงามรีบจัดแถวเรียงหน้ากระดานยืนสงบนิ่งอยู่กลางห้อง

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายหนุ่มผู้ก้าวเข้ามาในห้อง... ชายผู้สง่างามราวกับเทพเซียนจุติ เพียงแค่แรกเห็น ทุกสายตาก็ถูกสะกดจนไม่อาจละไปไหนได้

หวังฮ่าวหรานนั่งลงที่เก้าอี้ประธาน กวาดสายตามองไปรอบๆ หวังว่าจะเจอสาวงามระดับนางเอกปะปนอยู่บ้าง

ทว่ายังไม่ทันได้พิจารณาถี่ถ้วน ก็มีสาวใจกล้าบางนางเริ่มแนะนำตัวเสนอตัวเป็นภรรยาและอนุขึ้นมา

เมื่อมีคนเปิด ย่อมมีคนตาม สาวงามคนอื่นๆต่างพากันแย่งซีน แนะนำตัวกันยกใหญ่ บางคนถึงขั้นเข้ามาคลอเคลียเอาอกเอาใจหวังฮ่าวหรานอย่างถึงเนื้อถึงตัว

หวังฮ่าวหรานไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน แม้ฐานะนายน้อยตระกูลหวังจะยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่น่าจะทำให้สาวๆรุกหนักขนาดนี้

ชัดเจนว่านี่คืออานุภาพของ 'ค่าเสน่ห์ 999' จากสกิลติดตัว!

แต่ความกระตือรือร้นของพวกนางมันออกจะ... รับมือยากไปหน่อย

ลำพังแค่เอาอกเอาใจยังพอทน แต่ถึงขั้นลวนลามแต๊ะอั๋งเขาเนี่ย มันชักจะเกินไปแล้ว!

หวังฮ่าวหรานกระแอมไอเสียงดัง สั่งให้ทุกคนอยู่ในความสงบ

เมื่อเห็นนายน้อยเริ่มมีน้ำโห เหล่าสาวงามจึงยอมถอยกลับไปยืนสงบเสงี่ยมตามเดิม

หวังฮ่าวหรานไล่ดูทีละคน แล้วก็ต้องผิดหวัง เพราะไม่มีใครมีความงามระดับล่มเมืองเลยสักคน

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าในกลุ่มนี้ไม่มีนางเอกแน่นอน

พวกที่รีบแจ้นมาเสนอตัวเร็วขนาดนี้ ส่วนใหญ่ก็แค่หวังจะเกาะขาทองคำไต่เต้าเท่านั้น

ผู้หญิงประเภทนี้ หวังฮ่าวหรานไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย จึงโบกมือไล่กลับไป

พอโดนปฏิเสธ เสียงร้องไห้ก็ดังระงมขึ้นทั่วห้องรับรอง

บางคนถึงขั้นยอมลดตัวขอเป็นสาวใช้ ขอแค่ได้อยู่ในตระกูลหวังก็พอ

แต่ทว่า... หญิงสาวเหล่านี้ล้วนมีชาติตระกูลในเขตบูรพา ไม่บุตรสาวจ้าวนิกายก็หลานสาวผู้อาวุโส

ญาติผู้ใหญ่ที่พามาด้วยรีบเข้ามาลากตัวกลับทันที

ให้เป็นอนุยังพอทำเนา แต่จะให้เป็นสาวใช้นั้น... มันเสียศักดิ์ศรีเกินไป!

ถึงแม้นายน้อยตระกูลหวังจะมีกายาเทพในตำนาน แต่ก่อนหน้านี้ก็เป็นแค่คนธรรมดาจากโลกมนุษย์ จะมีพรสวรรค์ในการฝึกวิชาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้

เกิดไม่มีหัวทางนี้ขึ้นมา มีกายาเทพแต่ฝึกไม่ขึ้น ก็เท่ากับเอาลูกหลานไปทิ้งเปล่าๆ

การให้ลูกหลานไปเป็นสาวใช้ตระกูลอื่น ฟังดูมีเกียรติตรงไหน?

ถ้าหากนายน้อยคนนี้พิสูจน์ตัวเองได้ว่าเป็นอันดับหนึ่งในรุ่นเยาว์แห่งเขตบูรพา... นั่นค่อยน่าคุยกันหน่อย

......

ณ ตำหนักเฟยอวิ๋น

ซูเสวียนเดินทางมาพร้อมกับผู้ส่งสาร สวีอ้าวพาบุตรสาวทั้งสอง สวีชิงถง สวีชิงเสวียน และสมาชิกระดับสูงของนิกายออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

“ท่านอาสวี ไม่ต้องพิธีรีตองขนาดนี้ก็ได้” ซูเสวียนยิ้มทักทายเมื่อเห็นขบวนต้อนรับ

“เจ้าเป็นถึงว่าที่ลูกเขยของตำหนักเฟยอวิ๋น นี่เป็นเรื่องสมควรแล้ว” สวีอ้าวมองซูเสวียนด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล จนต้องอุทานออกมา

“นี่เจ้า... บรรลุขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นสิบเอ็ดแล้วรึ?!”

“ได้รับวาสนาใหญ่ปานนั้น หากไม่บรรลุขั้นสิบเอ็ดก็คงน่าขายหน้าแย่” ซูเสวียนตอบทีเล่นทีจริง

สิ่งที่เรียกว่า 'ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นสิบเอ็ด' ในแดนศักดิ์สิทธิ์นี้ ตามคำสอนของอาจารย์เขา แท้จริงแล้วคือ 'ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นหนึ่ง' นั่นเอง

เมื่อก้าวข้ามมาถึงจุดนี้ ก็ถือว่าหลุดพ้นจากความเป็นมือใหม่ในวิถีเซียนแล้ว

“ยินดีด้วยๆ” สวีอ้าวยิ้มแก้มปริ ยิ่งมองยิ่งถูกใจว่าที่ลูกเขยคนนี้

หลังจากทักทายสวีอ้าวเสร็จ ซูเสวียนก็กวาดสายตามองรอบๆ จนพบสวีชิงถงยืนอยู่ในกลุ่ม จึงเดินเข้าไปหา

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงข้าบ้างไหม?” ซูเสวียนหยอดคำหวาน

“ข้ากินอิ่มนอนหลับสบายดี จะไปคิดถึงเจ้าทำไม” สวีชิงถงเชิดหน้าตอบอย่างเย็นชา

ซูเสวียนยิ้มขำ เขาชินกับท่าทางแบบนี้ของนางแล้ว

คุณหนูรองคนนี้ก็แค่ปากแข็งแกล้งทำเป็นเย็นชาไปงั้น จริงๆในใจคงคิดถึงเขาแทบแย่

ขณะที่ซูเสวียนกำลังจะเย้าแหย่ต่อ สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นหญิงงามอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

ความงามของนางสะกดสายตาเขาไว้ทันที จนมุมปากของซูเสวียนแทบจะมีน้ำลายไหลย้อยออกมา

สวีชิงเสวียนขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

“นี่! มองอะไร! นั่นพี่สาวข้า ชื่อสวีชิงเสวียน นางมีคนรักแล้ว เลิกฝันกลางวันได้เลย” สวีชิงถงเห็นท่าทางหื่นกามของซูเสวียนก็รู้ทันทีว่าคิดอะไรอยู่

“มีคนรักแล้วเหรอ...” ซูเสวียนหน้าสลดลงเล็กน้อย แอบเสียดายอยู่ในใจ แต่ก็ปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว หันไปถามสวีชิงเสวียนว่า

“ถ้าอย่างนั้น... ท่านสนใจจะลองเปลี่ยนคนรักดูไหม?”

“ไม่สนใจ” สวีชิงเสวียนตอบเสียงเรียบ

“ขอโทษที่ละลาบละล้วง แฟนของท่านเป็นคนแบบไหนหรือ?” ซูเสวียนยังไม่ละความพยายาม

สวีชิงเสวียนนิ่งเงียบ ไม่คิดจะเสวนากับคนพรรค์นี้

สวีชิงถงจึงตอบแทน “แฟนของพี่สาวข้าก็มาจากโลกมนุษย์เหมือนกัน เป็นนายน้อยลูกเศรษฐีที่หล่อมาก”

“อ้อ... พวกลูกเศรษฐีนี่เอง” ซูเสวียนทำเสียงเย้ยหยันในลำคอ

เขาเกลียดพวกเศรษฐีรุ่นสองเข้าไส้ พวกนี้ที่ตายด้วยน้ำมือเขา นับนิ้วดูก็คงไม่ต่ำกว่าแปดหรือสิบศพแล้ว

*****

TL: ผมเพิ่มระดับพลังคร่าวๆไว้ที่หน้าแรกของนิยายแล้ว เดี๋ยวแปลจบจะอัปเดตรวมเป็นตอนแยกให้