เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 594

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 594

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 594


บทที่ 594: การฟาร์มซอมบี้อย่างไม่จำกัด

เขานั้นจะต้องห้ามพลาดเลยสักนิด ซึ่งรอบๆของกล่องสมบัติก็ดูเหมือนจะไม่มีตัวอะไรอยู่ แต่เขาก็พอรู้อยู่ว่าในกล่องนั้นไม่ได้มีไอเท็มพิเศษๆอะไรหรอก

นอกเหนือจากผ้าพันแผลแล้ว ก็มีคงจะแค่เศษเซรามิกไร้ค่า แน่นอนว่าหากเขาโชคดีพอ เขาก็อาจจะได้รับอุปกรณ์ของฮีลเลอร์มาก็ได้

ลูหลี่ขยับเข้าไปใกล้กับบริเวณของกล่องสมบัติ ก่อนที่เขาจะก้มลงไป เพื่อเปิดมันขึ้นมา ทันใดนั้นเองหมอผีซุมราห์ก็ได้หันหน้ามา

ลูหลี่ไม่ใช้ทักษะเพิ่มความเร็วเพื่อหนีเลย เขาแค่ใช้ทักษะล่องหนก็พอแล้ว หมอผีซุมราห์ได้แต่มองดูโจรขโมยของเขาๆไปและหายไปอย่างไร้ร่องรอย เขาคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนที่จะกลับไปยังตำแหน่งเดิม

"ลูหลี่ นายโอเคไหม?"อาเซอร์ซีบรีสมองลูหลี่จากกำแพงและก็ได้ยิ้มออกมา

ผู้เล่นอาชีพระยะใกล้ไม่สามารถขยับไปไหนได้เลย ด้วยความที่ๆพวกเขาจะต้องสร้างพื้นที่ว่างให้ผู้เล่นสายอาชีพระยะไกลเขามา พวกเขาจึงต้องทำให้มันกว้างมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผู้เล่นที่สวมเกราะแผ่นเองก็ต้องถอดเกราะของพวกเขาออก ซึ่งมันดูอึดอัดมากๆเลย

"หุบปาก" ลูหลี่ยังคงนิ่งอยู่

หลังจากหมอผีซุมราห์กลับไปยังตำแหน่งเดิม เขาก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

หมอผีซุมราห์นั้นไม่ได้ยืนนิ่งอยู่เฉยๆ มันก็มีหน้าที่ของมันด้วย งานของเขาคือการไม่ให้ศพของนักรบทะเลทรายอันแสนโกรธเกรี้ยวไม่ได้ถูกทิ้งขว้างในถิ่นทุรกันดาร

เขาจะห่อศพพวกนั้นด้วยผ้า ก่อนที่จะโรยด้วยผงปริศนา จากนั้นเขาก็จะใช้ทักษะลงบนตัวศพและซอมบี้ตัวใหม่ก็จะโผล่ขึ้นมายืนข้างเขา

จากนั้นพวกมันก็จะถูกฝังอยู่ในสุสาน เพื่อรอการเรียกของหมอผีเพื่อช่วยเขาสู้

ลูหลี่รู้ดีว่าเขาคงจะถูกพบแน่ เพราะระดับของเขาต่ำกว่าบอส แต่เขาจะต้องรอจนกว่า หมอผีซุมราห์นั้นลดการป้องกันก่อน เพื่อที่เขาจะเข้าไปใกล้

ปลดล็อคกล่องสมบัติ!

มันเป็นแค่กล่องสมบัติเหล็ก ดังนั้นแล้วมันจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับลูหลี่

กล่องสมบัติเปิดขึ้นมาพร้อมกับส่งเสียงเบามากและลูหลี่ก็ได้ล้วงเข้าไปข้างใน จากนั้นก็ได้กวาดไอเท็มเข้ากระเป๋าของเขา เขาไม่ได้สนใจเลยว่ามีอะไรอยู่บ้าง เขารีบคว้ามันมาทั้งหมดและจากไปอย่างรวดเร็ว

หมอผีซุมราห์เพิ่งจะห่อศพเสร็จ เขาตบหน้าอกของซอมบี้และดูเหมือนจะพอใจกับผลงานของตัวเขาเองมาก

เขาหันไปเริ่มห่อศพอื่น แต่ก็ได้หยุดลงกลางคัน ทันที่เห็นกล่องสมบัติของเขาที่เต็มไปด้วยเครื่องมือต่างๆกำลังเปิดอยู่และข้างในก็ว่างเปล่า

ใครแตะกล่องสมบัติของข้า!

ดวงตาของเขาทั้งเต็มไปด้วยความโกรธและเบิกกว้างขึ้น เขาจะต้องหาตัวโจรที่มาขโมยของเขา แต่เขาคงจะไม่สามารถทำได้แล้ว

เพราะตอนนี้ลูหลี่ออกไปข้างนอกเรียบร้อย

แน่นอนว่าหมอผีซุมราห์จะไม่ออกจากที่ๆมันอยู่เพียงเพื่อหาใครสักคนหรอกนะ เพราะยังคงมีศพจำนวนมากที่เขาจำเป็นต้องปกป้องและคอยพันผ้าพันแผล

อาเซอร์ซีบรีสและคนอื่นๆต่างก็ตะลึงกับฉากที่พวกเขาเพิ่งจะเห็น

จากนั้น ลูหลี่ก็ได้ก้าวไปยังหลุมศพแบบที่อาเซอร์ซีบรีสเคยทำและเรียกซอมบี้ออกมา อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นค่อนข้างที่จะผิดปกติ

อย่างแรกคือ พวกซอมบี้ไม่ได้ออกมาโจมตีลูหลี่ แต่กลับล็อคเป้าไปที่ผู้เล่นที่อยู่ในรอยแตก

อย่างไรก็ตามรอยแตกในผนังเองก็มีขนาดเล็กจนมาก จนพวกมันไม่สามารถเข้าได้ พวกมันได้แต่เกาผนังอยู่ด้านนอก

อย่างที่สองคือ เมื่อตอนที่อาเซอร์ซีบรีสไปเหยียบบนหลุมศพ ซอมบี้ก็จะโผล่ออกมาและข้างในหลุมก็จะว่างเปล่า ในสายตาของผู้เล่น มันก็เหมือนกับสุสานได้หายไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้พวกมันกลับไม่หาย

"พวกนายกำลังมองหาอะไรอยู่? รีบโจมตีมันสิ!"การก้าวไปมาระหว่างหลุมศพของลูหลี่ ราวกับว่าเขากำลังผ่อนคลายกับเกมเล่นตีตัวตุ่นอยู่

มีซอมบี้นับโหลยืนอยู่ใกล้ๆกับรอยแยก

ดอกไม้อ้างว้างและลูกชิ้นงาในตอนนี้เป็นผู้เล่นสร้างความเสียหายหลัก ส่วนความฝันที่เหลืออยู่ก็มีทักษะระดมยิง ในขณะที่ฮาชิจังก็มีทักษะที่มีชื่อเรียกว่า พายุเฮอริเคน ดังนั้นแล้วทั้งคู่จึงสามารถสร้างความเสียหายได้ดี ไม่มีใครเลยในทีมที่ไร้ประโยชน์

นอกจากนี้แล้ว พวกเขายังไม่จำเป็นต้องป้องกันรวมถึงรักษาด้วย พวกเขาแค่ใช้ทักษะใส่มอนสเตอร์ จากนั้นพวกเขาก็จะสามารถฟาร์มได้อย่างสบายๆ

ทั้งนักเวทย์และพ่อมดต่างก็มีวิธีเพิ่มมานาของตัวเองทั้งนั้น ดังนั้นแล้วลูหลี่จึงไม่ต้องกังวลอะไรเกี่ยวกับดอกไม้อ้างว้างและลูกชิ้นงาเลย ส่วนด้านของความฝันที่เหลืออยู่และฮาชิจัง ปกติเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว

เมื่อมอนสเตอร์เพิ่มจำนวนมากขึ้นมารวมกันที่ด้านนอกของรอยแตก ลูหลี่ก็ต้องหยุดรอพักชั่วคราว

เขาไม่สามารถโจมตีพวกมอนสเตอร์จากด้านนอกได้และเขายังต้องระวังการสร้างความเสียหายของมอนสเตอร์อีก นั้นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงต้องระมัดระวังกับการเปิดกล่องสมบัติมาก

ถ้าเขาล้มเหลวในการเปิดกล่องสมบัติ เขาจะต้องเผชิญหน้ากับซุมราห์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แน่นอนว่าหากเขาโจมตีใส่มอนสเตอร์ตัวใดก็ตาม พวกมันทั้งหมดจะล็อคเป้ามาที่เขาแน่

ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนคิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ แต่ยังไงก็ไม่ต้องสนใจหรอกเนาะ เพราะยังไงโลกใบนี้ก็มีคนแปลกๆอยู่ตั้งเยอะแยะอยู่แล้ว

"ว้าว ค่าประสบการณ์ดีชะมัด" อาเซอร์ซีบรีสสูดลมหายใจลึกๆและตะโกนออกมา

ซอมบี้ระดับ 38 พวกนี้ไม่ได้ให้โบนัสค่าประสบการณ์เพิ่ม แต่แค่ค่าประสบการณ์เพียวๆของพวกมันก็มากกว่ามอนสเตอร์ระดับหัวหน้าถึง 3-4 เท่าแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องที่ฆ่ายากไปหน่อย มันคงจะเป็นสวรรค์สำหรับการเพิ่มระดับแล้ว

ไอเท็มที่พวกมอนสเตอร์ดรอบก็อยู่แถบๆข้างใน แต่ลูหลี่ก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปหยิบ เพราะเขาไม่มีทางที่จะเดินผ่าพวกมอนสเตอร์พวกนี้ได้แน่ๆ

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ซอมบี้พวกนั้นก็ได้ตายลงไปและไอเท็มก็ดรอบลงมา เมื่อลูหลี่กำลังจะก้าวไปที่หลุมศพอื่นอีก เขาก็เห็นว่าค่าประสบการณ์ของเขาเลื่อนไป 11% โดยปกติแล้วจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมง แม้ว่าจะมีนักเวทย์อีกสี่คนมาช่วยก็ตาม

ความฝันที่เหลืออยู่ที่เป็นผู้เล่นระดับต่ำสุดก็เลื่อนระดับเป็น 36 แล้ว

เธอมักจะดูแลสัตว์เลี้ยงและไม่ค่อยมีเวลาไปฟาร์มเสมอ โชคดีที่สแควรูทสามต้องการรักษาความแข็งแกร่งของทีมทหารรับจ้างทีมนี้ นั้นทำให้เขาส่งคนไปช่วยเธอเพิ่มระดับ

ด้วยความที่เธอเป็นผู้เล่นระดับ 36 ที่ได้รับค่าประสบการณ์จากมอนสเตอร์ระดับ 38 มันจึงทำให้เธอได้รับค่าประสบการณ์มากกว่าคนอื่นๆในทีม

"เฮ้ย เลิกผลักสักที ไอ้พเนจร!"แม้ว่าอาเซอร์ซีบรีสจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ในใจของเขาตอนนี้ก็เต็มไปด้วยความสุข" ลูหลี่ ฉันขอออกไปอยู่ข้างนอกกับนายได้ไหม?"

"อยู่ตรงนั่นแหละ มีคนเดียวอยู่ข้างนอกก็พอแล้ว "ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาเดินไปรอบๆกำแพงอย่างรอบคอบและคองมองดูกลุ่มเพื่อนของตัวเองที่แออัดเป็นปลากระป๋องภายในรอยแตก

"ทำไมนายถึงไม่อยากให้ฉันอยู่ข้างนอกกันล่ะ?"อาเซอร์ซีบรีสเป็นคนช่างพูดเหมือนปกติ

"นายรู้วิธีปลดล็อคกล่องสมบัติไหม?"ลูหลี่ถาม

นักรบอย่างเขาก็ได้แต่ตะลึงในคำถาม จนเขาได้แต่สงสัยว่าทำไมตัวเองถึงเลือกมาเลยนักรบกันนะ

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 594

คัดลอกลิงก์แล้ว