จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 587

บทที่ 587: แอนทูซอล

หลังจากที่เขาพูดถึงบอสตัวที่สองในดันเจี้ยนอย่าง แอนทูซอล แล้ว มันก็ได้วิ่งเข้ามาพร้อมกับช้อนและหัวหอม

ช้อนขนาดยักษ์ได้ปักลงบนหัวของอาเซอร์ซีบรีส

อาเซอร์ซีบรีสรู้สึกประหลาดใจมากกับการเลือกอาวุธของแอนทูซอล นี้เป็นครั้งแรกเลยที่เขาเห็นคนหยิบช้อนมาใช้ในการต่อสู้

เขานึกภาพไม่ออกเลยว่าบอสจะถือหัวหอมมาสู้ด้วย

"ฉันจะเริ่มมอบมายลำดับการใช้ทักษะขัดจังหวะแล้วนะ ถ้าฉันเรียกใครให้คนนั้นใช้ทักษะขัดจังหวะในทันที "บอสตัวนี้มีทักษะมากมายและแม้กระทั่งลูหลี่เองก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะรู้มันใช้อะไร นั้นจึงทำให้เขาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ในระยะยาวไว้แล้ว

ทักษะการขัดจังหวะมีประโยชน์มาก บอสจำนวนมากมีผลต้านทานการติดสตัน แต่มันไม่ได้ป้องกันการขัดจังหวะทักษะ

"มีมอนสเตอร์กำลังพุ่งลงมา" ในขณะที่มาสเรนกำลังฮีลอยู่ เธอก็ให้ความสำคัญกับคำแนะนำของลูหลี่และสังเกตุเห็นอะไรสักอย่างอยู่บนเขา จากนั้นเธอก็ได้เตือนทุกคนให้เร็วที่สุด หลังจากที่เธอเห็นลูกของซัลลัดฮัทวิ่งลงมาจากบนเขา

"มอนสเตอร์แปดตัว พเนจรไปทางซ้ายทำให้แน่ใจด้วยนะว่านายดึงมอนสเตอร์มาได้สามตัวและอย่าลืมใช้ทักษะลดความเสียหายเด็ดขาด มูนไลท์ล่อหนึ่งตัว ตัวที่สี่จากทางขวา ซีบรีสนายจะต้องล่อพวกมันทั้งสองตัว ส่วนฉันจะล่อมันหนึ่งตัวกับดอกไม้อ้างว้าง ใช้โล่ของนายให้ดีล่ะ ทำตามที่ฉันสั่งเลย "นี่เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนมาก แต่ลูหลี่ก็สามารถจัดแบ่งหน้าที่ให้ทุกคนได้อย่างเสร็จสรรพ

มอนสเตอร์นั้นมีเพียงแปดตัวและไม่มีเพิ่มขึ้นอีกแล้ว ซึ่งหากมันเพิ่มขึ้นมาล่ะก็ คงจะไม่มีใครผ่านดันเจี้ยนนี้ได้แล้วแหละ

นอกจากนี้แล้วมอนสเตอร์ที่ปรากฏออกมาก็ขึ้นอยู่กับความโชคดีด้วย ไม่มีทางที่มันจะโผล่มา 1 หรือ 2 ตัว อย่างต่ำสุดที่มีการบันทึกไว้ก็คือ 4 ตัว

ซึ่งด้วยเรื่องนี้ มันจึงทำให้การเคลียร์ดันเจี้ยนง่ายขึ้นเหมือนกับว่าระบบอย่ข้างพวกเขา

ซึ่งคำสั่งของลูหลี่ก็ช้าไปสักหน่อย ทุกๆคนกำลังจะเคลื่อนที่ไปตามคำสั่ง แต่บอสก็ใช้โทเทมตรึงวางไว้ระหว่างพวกเขา

โทเท็มนี้มักจะไร้ประโยชน์มาก แต่ในกรณีนี้กลับมีประโยชน์อย่างมากจนน่าเหลือเชื่อ

ไม่มีใครสามารถเคลื่อนที่ได้เลยสักคน

ลูหลี่รีบหยิบหน้าไม้ขึ้นมาและยิงลูกศรไปที่โทเทม

โทเท็มมีเลือดแค่ 10 จุด นั้นทำให้แค่ลูกศรของลูหลี่ก็เพียงพอแล้วสำหรับการจัดการกับมัน

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่รู้แล้วว่านี้มีโอกาสที่จะเป็นจุดจบ ด้วยเอฟเฟคของโทเทม ทุกๆคนได้แต่ภาวนาเท่านั้น

โชคดีที่การตอบสนองของทุกคนรวดเร็วมาก ลูหลี่สามารถเปลี่ยนอาวุธได้ภายในหนึ่งวินาทีเพื่อเอาโทเทมออกไปและรีบใช้ทักษะก้าววายุในขณะเดียวกันนั้นเอง เขาก็สามารถล่อมอนสเตอร์ตัวหนึ่งได้ตามที่เขากล่าวไว้ได้

แต่น่าเสียดายที่ทุกคนไม่ได้ทำได้อย่างที่เขาอยากให้เป็น คนแรกที่ตายไปคือลูกชิ้นงา ซึ่งอาเซอร์ซีบรีสควรเป็นคนที่รับมอนสเตอร์เพื่อปกป้องลูกชิ้นงา

ในตอนที่อาเซอร์ซีบรีสถูกตรึงไว้กับพื้น พวกจิ้งจกสองตัวก็ได้เข้าไปจัดการกับลูกชิ้นงาและฆ่าเขาไปในทันที พวกมันไม่ได้ช้าลงแม้แต่น้อยและพุ่งเข้าหาเป้าหมายต่อไป

ความฝันที่เหลืออยู่ตาย

ดอกไม้อ้างว้างตาย

แม้แต่พเนจรเองก็ตาย เพราะเขาดันเจอเข้ากับจิ้งจกที่เป็นระดับพิเศษ

เมื่อถึงจุดนี้ สมาชิก 6 คนของเขาได้ตายลงไปแล้ว ลูหลี่จึงต้องการรีเซ็ตดันเจี้ยน ทุกๆคนที่ตายไปอยู่ในสุสานก็ได้กลับมายังศพของพวกเขา เพื่อฟื้นคืนชีพ ก่อนที่จะกินขนมปังฟื้นฟูเลือด

"บอสมันเจ้าเล่ห์ขนาดไหนเนี้ย มันจับฉันจนสัตว์เลี้ยงของมันพุ่งเข้ามาหาเราเลยนะ" มันไม่ได้เป็นความตายที่ดูดีเท่าไหร่เลย ทุกๆคนต่างก็คิดว่าพวกเขากำลังถูกโกงโดยเลยระบบ

"คำแนะนำของฉันและการโจมตีของฉันมันช้าจนเกินไป ครั้งหน้าฉันจะไม่เป็นคนล่อมอนสเตอร์แล้ว เดี๋ยวฉันจะเป็นคนทำหน้าที่ในการจัดการกับโทเทมเอง "ลูหลี่พูดพร้อมกับตรวจสอบสมาชิกทีมอีกครั้ง

พวกเขาต้องจัดการโทเทมก่อน หรือไม่อย่างนั้นพวกเขาก็ต้องจัดตำแหน่งให้ดีๆตั้งแต่ต้นเลย ถ้าทุกคนอยู่ในตำแหน่งที่ดี ก็ไม่มีใครจำเป็นต้องขยับอะไรและโทเทมก็จะไม่มีประโยชน์เลย

การล่อมอนสเตอร์ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ทุกๆคนสามารถล่อมอนสเตอร์ตัวเดียวได้ ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด พวกเขาก็ยังสามารถใช้ทักษะลดความเสียหายได้ด้วย

เมื่อทุกคนฟื้นฟูกันเต็มที่แล้ว พวกเขาก็พร้อมที่จะลองรอบที่สอง ในคราวนี้ไม่จำเป็นต้องมีใครเตือนใครเลยสักคน

ในรอบนี้มีพวกมันแค่สี่ตัว นั้นทำให้พวกเขาสามารถจัดการกับมันได้อย่างง่ายดาย

ลูหลี่ศึกษาสภาพแวดล้อมโดยรอบของพวกเขาและสังเกตเห็นว่า ไม่ว่ามอนสเตอร์พวกนี้จะพุ่งลงมายังไง พวกมันก็มักจะผ่านจุดๆที่ถูกระบบกำหนดไว้ทุกๆหนึ่งหรือสองตัว ซึ่งเขาก็ได้มอบหมายให้อาชีพระยะไกลไปอยู่ในตำแหน่งนั้น

"ดอกไม้อ้างว้างขยับไปข้างซ้ายเล็กน้อย 2 หลา ใช่แล้วไปข้างหน้าอีกเล็กน้อย อืมยืนอยู่ตรงนั้นและไม่ต้องขยับเลย ถ้านายเห็นมอนสเตอร์วิ่งพุ่งเขามาก็ให้ใช้ทักษะโล่ "

แต่มันดูไม่เหมาะเลยสักนิดที่เขามอบหมายให้อาชีพระยะไกลรับหน้าที่นี้

"โอเค ทุกคนพร้อมแล้วนะ ทำตามแผน พเนจรขยับไปซ้ายอีกเล็กน้อย ซีบรีสก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวและเตรียมรับมอนสเตอร์ที่จะมาจากทางซ้ายของนาย ความฝันที่เหลืออยู่เอาสัตว์เลี้ยงไปไว้ตรงจุดนั้น เอาล่ะเตรียมตัว "ทันทีที่จุดสีดำได้ปรากฏขึ้นที่ด้านบนของเนินเขา ลูหลี่ก็เริ่มกำหนดตำแหน่งให้กับทุกคน

นี่เป็นเรื่องที่ท้าทายมาก มอนสเตอร์อยู่ไกลจากพวกเขาและพื้นที่โดยรอบก็ค่อนข้างซับซ้อน มันเป็นเรื่องยากมากที่จะบอกว่าพวกจิ้งจกนั้นจะลงมาจากทางไหนบ้าง

ทันทีที่มอนสเตอร์ได้พุ่งลงมา โทเทมตรึงก็ได้ถูกวางลงกับพื้นในทันที มันพยายามที่จะตรึงพวกเขาไว้ เพื่อให้จิ้งจกของมันกัดกินพวกเขา

คราวนี้แม้ว่าสิ่งต่างๆจะดีขึ้นมา แต่ดอกไม้อ้างว้างก็ตายลงไป เขาไม่ได้ลืมใช้ทักษะโล่ของเขา แต่ด้วยความที่มีมอนสเตอร์สองตัววิ่งพุ่งเข้าไปหาเขาในเวลาเดียวกัน ซึ่งหลังจากที่พวกมันวิ่งผ่านเข้าไปแล้วเป้าหมายต่อไปก็คือพเนจร

"อย่าตกใจไป ฮาชิจังชุบชีวิตดอกไม้อ้างว้าง เราจะไม่รีเซ็ตใหม่ "ลูหลี่พูดออกมา เขาไม่ต้องการที่จะรีเซ็ตใหม่แล้วในคราวนี้

พวกเขาสูญเสียสมาชิกทีมเพียงคนเดียวและยังเหลือทักษะชุบชีวิตอีกตั้งสองครั้ง มันเร็วเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะยอมแพ้

หลังจากฮาชิจังชุบชีวิตดอกไม้อ้างว้างแล้ว ทุกๆคนต่างก็เริ่มสร้างความเสียหาย ไม่นานนักเลือดของบอสก็ดรอบลงมาครึ่งหนึ่ง

ทุกๆคราวหลังจากที่มอนสเตอร์พวกนี้พุ่งลงมา พวกมันก็จะมาเป็นกลุ่มหกตัว มีแม้แต่มาเป็นกลุ่มแปดตัว แต่เพราะทุกคนเตรียมพร้อมมาดี จึงไม่มีใครตายเลย

ขณะที่ทีมอื่นๆกำลังทุกข์ทรมานจากบอสตัวนี้กัน แต่ทีมของลูหลี่ก็ได้รับชัยชนะเหนือบอสตัวนี้อย่างมหัศจรรย์

ในฐานะผู้บัญชาการแล้วนั้น ลูหลี่เปรียบเสมือนกับกุญแจหลักแห่งความสำเร็จของพวกเขา

"ลูกซัลลัดฮัทจงปกป้องเจ้านายของเจ้าซะ พวกแกทุกคนต้องตาย!"แอนทูซอลตะโกนออกมาในขณะที่เขาใช้รักษาใส่ตัวเอง

ฝูงมอนสเตอร์ชุดใหม่ที่กำลังจะตายก็ได้มีเลือดฟื้นกลับมาถึงครึ่งหนึ่ง

"ซากุระทำไมเธอไม่ใช้ทักษะขัดจังหวะ?"เสียงของลูหลี่ดูค่อนข้างเคร่งครัด

"ขอโทษที มันเร็วเกินไปสำหรับฉันนะ" ซากุระไม่คิดเลยว่าทักษะรักษาของบอสจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่เพียงแต่จะรักษาเป็นหมู่คณะ แต่เวลาในการร่ายยังเสี้ยวพริบตาอีก

"ครั้งต่อไปก็ระวังให้มากกว่านี้ด้วย เก็บทักษะนั้นไว้และสร้างความเสียหายต่อได้แล้ว "ลูหลี่ในบางครั้งก็เข้มงวดมาก แต่เขาไม่ใช่ผู้นำประเภทที่จะโกรธหรือเจ้าคิดอะไรขนาดนั้นทั้งวี่ทั้งวัน