จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 555

บทที่ 555: กล่องสมบัติบนหน้าผา

เช่นเดียวกับการแข่งขันอื่นๆ มีผู้เล่นหลายคนที่ทำได้ดีเลยทีเดียว ผู้เล่นที่มีประสบการณ์อย่าง กางเกงในสีทองมฤตยูและเมเปิ้ลอันน่าจดจำ เองก็มีความสามารถที่น่าพึงพอใจและรวมถึงการพัฒนาทีมใหม่ของพวกเขาด้วย

ส่วนลิงอ้วน บุหรี่ครึ่งมวน ยุงมังสวิรัติ วินดี้และคนอื่นๆเองก็ได้โชว์ความสามารถของตัวเองออกมาเช่นกัน

ในแง่ของอาชีพแล้ว ดูเหมือนว่านักล่าจะมีคุณค่ามากยิ่งข้น

ความเงียบอันกว้างใหญ่และยุงมังสวิรัติที่เล่นอาชีพนี้ ต่างก็ดึงความสามารถของอาชีพนี้ออกมาได้ดีจนฉายแสง

อย่างไรก็ตาม นั่นก็ได้กลายเป็นจุดอ่อนของพวกเขาด้วยเช่นกัน ซึ่งก็ตามที่คนอื่นๆคาดไว้ สมาคมเปียเรสซิตี้ได้พ่ายแพ้สมาคมกฏแห่งดาบ

ผู้ชนะเลิศอย่างสมาคมเปียเรสซิตี้กลับพ่ายแพ้สมาคมกฏแห่งดาบ

ถ้าไม่ใช่เพราะข้อเท็จจริงที่ว่า แชมป์ของการแข่งขันนี้จะตัดสินจากคะแนนล่ะก็ สมาคมเปียเรสซิตี้ก็คงจะไม่ได้เป็นแชมป์แล้ว

สมาคมกฏแห่งดาบได้สูญเสียไปสองคะแนน เพราะลูหลี่ไม่ได้ลงแข่งขันด้วย และสุดท้ายก็จบลงด้วยที่พวกเขาเป็นอันดับสอง ด้านหลังของพวกเขาก็เป็นสมาคมจักรวรรดิวายุที่อยู่ในอันดับ 3 ในขณะที่สมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดได้สูญเสียที่ TOP 3 ไปและตกเป็นอันดับ 4

รางวัล 500,000 ดอลล่าร์และยอดขายตั๋วจากการแข่งขันมีมูลค่ารวมหลายแสนดอลล่าร์

ซึ่งเงินส่วนนี้ก็จะใช้กับการจัดการสมาคม รวมถึงแบ่งเงินให้กับผู้เล่นในสมาคมด้วย ลูหลี่ที่ไม่ได้ลงแข่งไปสองเกมก็ถูกลดทอนสัดส่วนเงินที่ได้ลงไป แต่ด้วยความที่เขามีส่วนสำคัญกับเกมมากๆเลย ทำให้ในตอนท้ายที่สุดเงินที่เขาได้รับก็เท่ากับของคนอื่น

มันมีมูลค่ารวมกว่า 700,000 ดอลลาร์

พวกเขาหาเงินจำนวนนี้ได้ง่ายมากเลย จนแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจคิดเลยว่าตัวเองจะทำแบบนี้ได้ไหมในชีวิตก่อนหน้านี้

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้แชมป์การแข่งขัน แต่ทุกคนก็พอใจมาก การแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์นั้นมีขนาดเล็กและก็มีสมาคมเข้าร่วมแค่ 100 สมาคมเอง ซึ่งสมาคมที่เข้าร่วมเองก็มีชื่อเสียงอยู่อย่างยาวนาน ดังนั้นแล้ว การที่สมาคมใหม่อย่างพวกเขาทำได้ถึงขนาดนี้ ก็เรียกได้เลยว่าดียิ่งยวดยิ่งกว่าสมาคมเปียเรสซิตี้เสียอีก

มีเพียงคนเดียวที่ไม่มีความสุขเลยสักนิด

ลิงอ้วน!

ในการแข่งขันนี้ ลิงอ้วนได้ถูกเรียกว่ามือใหม่ที่เก่งที่สุดอันดับสองและสุดยอดนักเวทย์มือใหม่ จากมุมของคนอื่นแล้ว นี้ก็นับว่าเก่งมากเลยสำหรับผู้เล่นใหม่

อย่างไรก็ตาม นี้แหละคือปัญหาของเขา แต่หากขาดลิงอ้วนไป สมาคมกฏแห่งดาบจะได้ถึงขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

แน่นอนว่าสิ่งที่ลูหลี่ตอบกลับมาก็ง่ายมาก หากไม่มีลิงอ้วนอยู่ในทีม พวกเขาก็ไม่อาจแม้แต่จะเข้ารอบอันดับ 4 ได้ ซึ่งนี้ก็เป็นคำยืนยันของลูหลี่

ส่วนเรื่องที่ลิงอ้วนจะฟังเขาหรือไมนั้น ลูหลี่ก็ไม่สนใจที่จะไปยุ่งกับเรื่องนั้น

ซึ่งลูหลี่เองก็ไม่ได้เข้าร่วมการสัมภาษณ์หลังการแข่งขันด้วย เขาตระหนักแล้วว่าเขาไม่ชอบทำแบบนั้นและเขาก็มีเหตุผลอีกมากมายยที่จะมารับรองด้วย

แล้วนี้ก็เป็นประโยชน์จากการที่เขาเป็นเจ้านายของสมาคมเอง ถ้าเขาเป็นผู้เล่นธรรมดาที่ปฏิเสธข้อเสนอพิเศษอย่างหาญกล้าแบบนี้แล้ว เขาก็คงจะถูกไล่ออกไปนานแล้ว

ในตอนนี้เองเขาก็วางแผนที่จะหาหนังสือทักษะที่เป็นการโจมตีประเภทพื้นที่ โจรในเกมรุ่งอรุณไม่ได้มีทักษะประเภทพื้นที่มากนัก ด้วยความที่พวกเขามีพลังโจมตีที่สูงและยังการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วอีก การโจมตีแบบพื้นที่ก็เลยมีน้อย เพราะมันจะทำให้พวกเขาโกงมากยิ่งขึ้น

เช่นนี้แล้ว ทักษะประเภทนี้จึงหายาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกมันไม่มีอยู่และลูหลี่ก็ยังรู้ทางที่จะเอามันมาได้ด้วย

เขาไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนเลย เพราะทักษะนี้เขาคิดว่ามันเป็นขยะ มันมีความเสียหายน้อยมากและหากเอาทักษะนี้มาล่อมอนสเตอร์ ก็ไม่มีทางเลยที่โจรอย่างเขาจะรับความเสียหายไหว

ซึ่งตอนนี้ลูหลี่ก็ได้ตัดสินใจที่จะไปเอาหนังสือทักษะเล่มนั้นแล้ว เพื่อที่เขาจะอัพเกรดทักษะหนังสือของยูอาร์

ความเสียหายต่ำนั้นไม่สำคัญเลย เพราะลูหลี่วางแผนที่จะใช้ทักษะนี้ในตอนที่มอนสเตอร์ใกล้ๆตายแล้ว ถ้าเขาวิ่งผ่านฝูงมอนสเตอร์และใช้ทักษะนี้ในการลาสฮิตครั้งสุดท้ายมาได้ เขาก็จะได้รับค่าประสบการณ์และยังมีโอกาสในการอัพเกรดอุปกรณ์ของเขาอีก

สถานที่แรกที่เขาจะเดินทางไปคือ ดินแดนพันเข็ม

สถานที่แห่งนี้เคยเป็นแม่น้ำมาก่อน แต่มันกลับแห้งเหือดไป หลังจากที่ทั้งภูมิประเทศและสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงไป จนกระทั่งมันได้กลายเป็นพื้นที่อันแสนมีเอกลักษณ์

ดินแดนพันเข็มได้ถูกปกครองด้วยพวกทอรัส พวกเขาถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย หนึ่งก็คือ คริฟ วอลร์คเกอร์ผู้แสนจะเป็นมิตรและพวกของโทเทมอันน่าหวาดกลัว ซึ่งไม่ว่าพวกเขาจะดูปกติแค่ไหน แต่ก็ไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะเป็นมิตรกับฝ่ายพันธมิตร

ซึ่งลูหลี่ไม่สามารถเดินทางไปที่นั้นโดยยการเทเลพอร์ตได้อยู่แล้ว เขาจึงต้องตรงไปที่เมืองหวายก่อน

ทิศทางที่ลูหลี่เดินทางไปนั้นชัดเจนมากและลูหลี่ก็ไม่ได้ค้นพื้นที่รอบๆเลย เป้าหมายของเขาคือกล่องสมบัติระดับเงินที่อยู่เหนือหน้าผาสูงชัน ที่แห่งนี้มีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะดรอบทักษะพื้นที่ของโจรและดรูอิดลงมา

ถ้าเขาโชคดีมากพอ เขาก็อาจจะได้แม้กระทั่งดาบระดับทองของพาลาดิน

แม้ว่าค่าสถานะของอาวุธชิ้นนี้จะไม่ได้ดีนักและเทียบไม่ได้เลยกับอุปกรณ์ระดับทองดำ แต่มันก็ยังดูดีจริงๆเชียว มีนักธุรกิจหลายคนมากนักที่สนใจไอเท็มชิ้นนี้ ตามสถิติแล้วมันถูกขายในราคามากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์

เมื่อลูหลี่ได้เดินเข้ามายังแผนที่ เขาก็เริ่มระมัดระวังตัวมากขึ้น

ในสถานที่แบบนี้แล้ว ก็คงไม่จำเป็นต้องอธิบายถึงอันตรายอะไรแล้ว เขาต้องไต่ไปตามเขาที่มีการปกป้องจากชาแมนโทเทมอันน่าหวาดกลัวและนักรบระดับ 50 ซึ่งพวกเขาจะโจมตีใส่ทันทีโดยไม่สนใจว่าเป็นฝ่ายพันธมิตรหรือฝ่ายเผ่าพันธุ์

ในชีวิตก่อนหน้านี้ ผู้ที่ต้องการเปิดกล่องสมบัติจะใช้แค่คนไม่กี่คนมาช่วย ซึ่งก็มีผู้เล่นจำนวนหนึ่งที่ลากพวกโทเทมอันน่าหวาดกลัวไปอีกทางหนึ่ง เพื่อที่พวกเขาจะได้เปิดกล่องสมบัติได้

ซึ่งจนกระทั่งผู้เล่นได้เรียนรู้ทักษะที่ทำให้บินหรือเอาชนะฝูงมอนสเตอร์ระดับ 50 ได้ พวกเขาก็จะสามารถเปิดกล่องสมบัติได้ด้วยตัวคนเดียว

จริงๆแล้วการบินเองก็ไม่ได้ลดความเสี่ยงทั้งหมดลงไปเลยสักนิด ดินแดนพันเข็มเป็นเหมือนกับสวงสวรรค์ของเหล่าไวเวิร์นและพวกมันก็มักจะอยู่บนเทือกเขาสูงนี้ด้วย

ครั้งหนึ่งเคยมีกลุ่มโจรที่พยายามจะขโมยไข่จากรัง แต่ท้ายที่สุดก็มีการกล่าวว่าชะตากรรมหลังจากนั้นของพวกน่าสังเวชมากเลยทีเดียว

พวกเซนทอร์นั้นถือว่าไวเวิร์นเป็นสิ่งมีชีวิตที่แสนศักดิ์สิทธิ์ นั้นทำให้พวกเขาเผาโจรที่ขโมยไข่ทั้งเป็น พวกมันกินแม้แต่เนื้อของโจรที่กำลังถูกย่างบนเปลวเพลิง โชคดีที่เมื่อพวกเขาสูญเสีย HP ทั้งหมดของพวกเขาไป พวกเขาก็จะกลับไปยังจุดเกิด ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงจะถูกกินโดยเซนทอร์ทั้งเป็น

ลูหลี่ได้แต่หวังว่าเขาคงจะไม่ดึงดูดความสนใจของพวกไวเวิร์นและเซนทอร์ ถ้าจะให้ดี ก็ขอให้พวกโทเทมอันน่าหวาดกลัวไม่สังเกตุเห็นเขาด้วย

เขาไม่ได้อยากจะมากำจัดพวกเขาหรืออะไรเลย เขาแค่มาขโมยของเท่านั้นเอง

มีมอนสเตอร์อยู่ในดินแดนพันเข็ม แต่มันก็มีเพียงน้อยนิด แม้ว่าทุกคนจะสามารถมาฟาร์มที่นี้ได้ แต่ก็ไม่มีใครมาเลย ซึ่งนี้ทำให้การเดินทางของลูหลี่ในพื้นที่ระดับ 42-45 เรียกได้ว่าสะดวกสบายมาก

หลังจากหาที่ซ่อนได้ ลูหลี่ก็นั่งคุกเข่าที่นั้นและรอคอย

ไวเวิร์นส่งเสียงอยู่บนฟากฟ้าเป็นครั้งคราวและนักรบของโทเทมอันน่าหวาดกลัวก็ดูจะรู้สึกหดหู่น่าดู บางครั้งพวกเขาก็จะโยนหอกใส่พวกมังกรบินที่อยู่บนท้องฟ้า

อย่างไรก็ตาม การโจมตีของพวกเขาค่อนข้างที่จะอ่อนแอ มังกรบางตัวก็จะบินหนีไปและบางตัวก็จะลดความสูงของระดับการบินลง

ลูหลี่เฝ้ามองอย่างเงียบๆในขณะที่พวกโทเทมอันน่าหวาดกลัวได้โจมตีอีกครั้ง ไม่มีใครรู้เลยมั้งว่าไวเวิร์นพวกนี้ตายไปกี่ตัวในดินแดนพันเข็มแห่งนี้

แน่นอนว่าคนที่ทำก็คือพวกทอรัส

นั้นจึงเป็นเหตุให้พวกทอรัสและเซนทอร์เกลียดชังกันมาช้านาน เซนทอร์จะทนไหวได้ยังไงที่จะกำจัดเจ้าพวกที่ทำตัวดั่งสัตว์ร้ายเยี่ยงนี้?