เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 480

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 480

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 480


บทที่ 480: กุญแจมือของคนตะกละ

แหวนซูพรีมต้องการเขี้ยวหมาป่าสีขาวสองเขี้ยว และลูหลี่ก็ตัดสินใจที่จะหาพวกมันมาให้ได้ ไม่ว่าจะยากแค่ไหนก็ตาม

ด้วยความคาดหวังที่สูงของเขาสำหรับไอเท็มระดับตำนานแบบนี้ ลูหลี่จึงได้แต่ยื่นมือไปลูทของจากศพบอสอย่างกังวล ไอเท็มชิ้นแรกที่เขาหยิบมาได้คือ คทาของโอดี้

มันเป็นคทาที่ดีมาก นอกเหนือจากเรื่องที่เป็นอุปกรณ์ระดับทองแล้ว มันก็ยังดีกว่าอุปกรณ์เงินระดับ 30 เสียอีก

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ลูหลี่กำลังตามหา เขากลั้นลมหายใจโดยไม่ตั้งใจ ด้วยความพยายามที่จะลูทของให้ได้เขี้ยวหมาป่าสีขาว เขี้ยวนี้มีความสำคัญกับเขามากๆเลย จนสิ่งอื่นนั้นแทบจะไม่มีค่าเลยสักนิด

ไม่ใช่ทุกสิ่งที่จะสามารถชื้อได้ด้วยเงิน

ไอเท็มที่เขาหยิบขึ้นมาดูจะไม่เหมือนกับเขี้ยวหมาป่าสีขาวเลย หัวใจของลูหลี่แทบจะตกลงไปตาตุ่มและเขาก็รู้สึกผิดหวังในตัวเอง สงสัยว่าเขาคงจะโลภเกินไปล่ะมั้ง

นี้เป็นแค่ดันเจี้ยนความยากระดับสูงสุดเท่านั้น เขาคิดว่าเขาจะได้รับเขี้ยวหมาป่าสีขาวได้ในการเคลียร์เพียงครั้งเดียวงั้นเหรอ?

กุญแจมือของคนตะกละ!

หลังจากที่ค่าสถานะของไอเท็มชิ้นได้ปรากฏออกมา ลูหลี่ก็รู้สึกมึนงงในทันที

ทำไมถึงเป็นกุญแจมือของคนตะกละแทนที่จะเป็นเขี้ยวหมาป่าสีขาวล่ะ? โอดูให้ไอเท็มผิดชิ้นกับเขางั้นเหรอ?

แน่นอนว่าลูหลี่ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นแบบนี้

เขาต้องการเขี้ยวหมาป่าสีขาว แต่เขาก็ต้องการกุญแจมือของคนตะกละเพื่ออัพเกรดแหวนซูพรีมของเขาเหมือนกัน

สองเขี้ยวหมาป่าสีขาวและกุญแจมือของคนตะกละ ทั้งสองเป็นไอเท็มที่สามารถดรอบลงมาได้จากดันเจี้ยนที่กักเก็บเขี้ยวแห่งความมืด นั่นเป็นเหตุผลที่เขาได้สั่งซื้อคัมภีร์ดันเจี้ยนนี้มา โดยที่ไม่สนราคาเลย ในตอนแรก เขาคิดว่าอัตราการดรอบจะสูงกว่านี้ ถ้าเขาเคลียร์ดันเจี้ยนเพียงลำพัง

เขามักจะคิดอยู่เสมอว่ากุญแจมือของคนตะกละจะดรอบลงจากอะรูเกิลเท่านั้น เขาไม่คิดเลยว่าโอดูจะดรอบมันลงมาได้เหมือนกัน

ดันเจี้ยนนี้ไม่ได้ดรอบไอเท็มที่ดีนัก แต่ถึงยังไงนี้ก็เป็นดันเจี้ยนระดับสูงสุดนะ บอสมักจะดรอบของแค่สองสามชิ้นเท่านั้น ดังนั้นแล้ว หลังจากคทาของโอดูและกุญแจมือของคนตะกละ มันจึงไม่มีอะไรอีกแล้วจากบอส

เพียงแค่กุญแจมือของคนตะกละเพียงอย่างเดียวก็ดีพอแล้ว ลูหลี่ไม่เสียเวลามาดันเจี้ยนนี้โดยเปล่าประโยชน์เลย นอกจากนี้แล้ว เขายังได้สัญลักษณ์ซิลเวอร์เลนมาด้วย

ด้านนอกของห้องเก็บของก็มีอีกกำแพงหนึ่ง ซึ่งมอนสเตอร์ที่นี้จะใบ้ผู้เล่น อาชีพสายเวทย์มนต์จึงไม่สามารถที่จะร่ายเวทย์มนต์ที่นี้ได้

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่ไม่ใช่นักเวทย์และก็ยังไม่มีค้างคาวบนกำแพงด้วย เขาจึงเดินตรงผ่านมอนสเตอร์และไปถึงตำแหน่งถัด ห้องใต้ดินของที่กักเก็บ

ซึ่งระหว่างทางเขาก็พบกับเพื่อนเก่า บุตรแห่งอะรูเกิล

ไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องกลัวบุตรแห่งอะรูเกิลในดันเจี้ยน เพราะมันนั้นเป็นแค่มอนสเตอร์เท่านั้น มันนั้นแตกต่างไปจากตัวที่ร่อนเร่พเนจรในป่าสีเงินอย่างสิ้นเชิง

หลังจากที่ทางเดินจนมาถึงห้องเล่นแร่แปรธาตุแล้ว ลูหลี่ก็พบเข้ากับ ผู้กัดกินเฟเนรัส

บอสตัวนี้แข็งแกร่งมาก แต่บอสตัวนี้ก็มีโอกาสที่จะดรอบเขี้ยวหมาป่าสีเงินเช่นกัน ในชีวิตก่อนหน้านี้ ลูหลี่ก็เคยได้อ่านคำอธิบายของเขี้ยวหมาป่าสีเงินมาบ้าง "ฟันมักจะดรอบจากหมาป่าผู้กัดกินตัวใหญ่"

ผู้กัดกินเฟเนรัสไม่ใช่มนุษย์หมาป่า มันเป็นแค่หมาป่ายักษ์เท่านั้น

เฟเนรัสหรือเฟนริล มันเป็นตำนานหมาป่ายักษ์ของทางฝั่งนอส ซึ่งในเรื่อง เขาเป็นลูกของโลกิและแองเกอร์โบดา

พระเจ้าทรงกลัวว่าเขาจะทำลายพวกเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจที่จะกักขังเขาไว้ พวกเขาขอให้คนแคระทำ "เกฟเนียร์" ซึ่งสร้างมาจากวัสดุที่ไม่มีอยู่จริง 6 ชิ้น นั่นคือรอยเท้าของแมว หนวดของผู้หญิง รากของภูเขา เปลือกตาของปลา เอ็นของหมีและน้ำลายของนก

หลังจากสงครามพระเจ้า ไทอาร์ได้เสียมือของเขาไปเพื่อที่จะจับมัน

ในช่วงค่ำคืนของพระเจ้า [TLN: เรียกอีกอย่างว่า สงครามแร็คนาร็อค] เฟนริลได้หนีไปพร้อมกับกัดกินท้องฟ้าและดินแดนต่างๆ มันกัดกินโอดินบิดาของพระเจ้า แต่ในที่สุด มันก็ถูกฆ่าตายโดยวีดาร์เทพเจ้าแห่งธรรมชาติ

เฟนริล มีบุตรชายสองคนคือ หมาป่าสกอลล์และฮาตี ฮาตีนั้นไล่ล่าพระจันทร์ ส่วนสกอลล์ไล่ล่าพระอาทิตย์ พวกเขาไล่ตามทั้งดวงอาทิตย์และพระจันทร์ ซึ่งในที่สุด พวกเขาก็ได้กัดกินมันในค่ำคืนของเหล่าพระเจ้า

ในช่วงที่สองของการต่อสู้กับผู้กัดกินเฟเนรัสนั้น มันจะอัญเชิญหมาป่ายักษ์มาสองตัว นักล่าสามารถจับตัวหนึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงและต่อสู้ต่อได้

ดังนั้นแล้ว นักล่าหลายคนจึงสนใจดันเจี้ยนนี้ในการจับหมาป่ามาเป็นสัตว์เลี้ยง

ลูหลี่ไม่สามารถจับสัตว์เลี้ยงได้ ดังนั้นแล้ว เขาจึงฆ่าผู้กัดกินเฟเนรัสไป ในระหว่างการต่อสู้ เขาเกือบตายและต้องใช้ทักษะก้าววายุเพื่อหนีไปจากการต่อสู้ เมื่อเขากลับมาอีกครั้ง บอสก็มี HP เต็มและเขาก็ต้องทำทุกอย่างตั้งแต่ต้นใหม่

ผู้กัดกินเฟเนรัสไม่ดรอบเขี้ยวหมาป่าสีขาวและอะไรดีๆเลย

ถ้าเขายังคงเดินทางต่อในดันเจี้ยนเรื่อยๆ เขาจะไปยังดินแดนของหมาป่านันดอส มันเป็นหมาป่ายักษ์ แต่ลูหลี่ก็ไม่ได้พยายามที่จะจัดการกับมันและเลือกที่จะเดินทางผ่านมันไปแทน

มันเป็นบอสที่ทีมธรรมดาๆไม่สามารถเอามันลงได้ ไม่ต้องพูดลูหลี่ที่เป็นโจรเพียงคนเดียวเลย

ซึ่งฮาชิจัง พเนจร ความฝันที่เหลืออยู่และลูกชิ้นงา สมาชิกในปาร์ตี้ของเขาได้เดินทางมาถึงที่นี่ ซึ่งลูหลี่ก็พยายามที่จะทำใช้คัมภีร์ดันเจี้ยนี้ให้เสร็จก่อน เพื่อที่จะไม่เสียเวลาเปล่า

ในตอนท้ายของดันเจี้ยนคือรังของอะรูเกิล ซึ่งนี้คือที่สุดท้ายของดันเจี้ยนแล้ว

ลูหลี่ฆ่ามอนสเตอร์หัวหน้าไปสามตัวและเข้าไปต่อสู้กับอะรูเกิล

ทักษะหลักของอะรูเกิลคือ สายฟ้าสีดำ ถ้าเขารู้สึกว่าเขาได้รับความเสียหายมากเกินไป เขาจะเปลี่ยนให้ผู้เล่นอีกฝ่ายกลายเป็นมนุษย์หมาป่าและช่วยเขาโจมตี

ถ้าเป็นการลงดันแบบปกติคงจะลำบากมาก แต่ลูหลี่อยู่ตัวคนเดียว ทักษะของเขาจึงไร้ประโยชน์

นี่เป็นเหตุผลที่มีคำแนะนำว่า อะรูเกิลเป็นบอสที่สามารถฆ่าคนเดียวได้ ถ้าคุณสามารถรับความเสียหายจากมันได้

การที่จะจัดการกับบอสตัวนี้ได้ต้องมีฮีลเลอร์และคนสร้างความเสียหายที่แข็งแกร่ง ทีมส่วนใหญ่ที่เจอกับบอสตัวนี้จึงเลือกที่จะรีบจัดการกับบอส ดีกว่าที่เลือกจะฆ่าผู้เล่นที่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าไปแล้ว

เมื่อ HP ของอะรูเกิลต่ำลง เขาก็จะกลายเป็นแสงและหนีไปรอบๆ

ซึ่งชั้นใต้ดินในที่แห่งนี้มีอยู่สามชั้นและก็สามารถใช้เทเลพอร์ตในการเคลื่อนที่ไปมาระหว่างชั้นได้

โชคดีที่บอสนี้ได้รับความสามารถมาจากวิญญาณมนุษย์หมาป่าผู้ชั่วร้าย มันจึงทำให้การที่จะฟื้นฟู HP เขาจะต้องกัดกินศพของผู้เล่นเท่านั้น

ในกรณีนี้แล้ว แม้ว่าอะรูเกิลจะเทเลพอร์ตหนีไป ลูหลี่ก็เลยไม่ต้องห่วงเรื่องที่เขาจะฟื้นฟูเลือดตัวเองเลย

เขาสามารถนั่งฟื้นฟูเลือดชิวๆและรอให้อะรูเกิลกลับมาก็เท่านั้นเอง

หลังจากผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง นักเวทย์อ่อนแออะรูเกิลก็ได้เสียชีวิตลงไป

อะรูเกิลนั้นไม่อ่อนแอ แต่เพราะนี้เป็นความยากระดับสูงสุดเท่านั้นเอง ถ้าลูหลี่เลือกระดับที่ยากกว่านี้ เขาคงจะตายไปแล้วแน่นอน

ลูหลี่ไม่เคยเห็นอะรูเกิลในความยากระดับฝันร้าย แต่เขาได้ยินมาว่า แม้กระทั่งทีมระดับห้าดาวของผู้เล่นระดับ 35 คนก็ยังสู้ด้วยลำบากเลย

สมาคมกฏแห่งดาบนั้นไม่สามารถหาคัมภีร์ของดันเจี้ยนระดับฝันร้ายเจอ และก็อย่าหวังเลยว่าสมาคมระดับสูงจะขายมันให้กับพวกเขา

หลังจากที่ลูหลี่ฆ่าอะรูเกิลไปแล้ว ก็ไม่มีเสียงประกาศอะไรจากระบบ เพราะดันเจี้ยนนี้ได้ถูกกวาดล้างโดยผู้เล่นคนอื่นไปแล้ว ซึ่งดันเจี้ยนนี้ก็จำเป็นที่จะต้องใช้คัมภีร์อีก มันจึงเป็นการยากที่พวกเขาจะได้การเคลียร์ครั้งแรกมา ไม่ว่าจะมีฝีมือแค่ไหนก็ตาม คุณก็ไม่สามารถที่จะได้การเคลียร์ครั้งแรกมาได้ ถ้าไม่มีคัมภีร์ดันเจี้ยน

อะรูเกิลได้ดรอบหนังสือเวทย์มนต์มา เวทย์มนต์สวนกลับ มันเป็นเวทย์มนต์ที่เหมาะกับนักเวทย์มาก แต่น่าเสียดายที่มันไม่ดรอบวัสดุหายากอย่างเขี้ยวหมาป่าสีเงินและกุญแจของคนตะกละ แต่ถึงกระนั้น มันกลับดรอบเลือดหมาป่าปีศาจ

ไอเท็มชิ้นนี้เป็นวัสดุหายาก แต่แม้จะผ่านไปหลายปีแ้ลว ก็ยังไม่มีใครรู้เลยว่ามันใช้ทำอะไร

หลังจากที่สมาชิกในทีมมาถึงดันเจี้ยนนี้แล้ว ทุกๆอย่างก็ค่อนข้างที่จะง่ายขึ้นเยอะ คัมภีร์ทั้งสามม้วนได้ถูกนำมาใช้แ ละนอกเหนือไปจากกุญแจของคนตะกละที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ ความฝันที่เหลืออยู่ก็สามารถที่จะลูทเขี้ยวหมาป่าสีขาวได้

พวกเขาโชคดีมากและในตอนนี้ หนทางของแหวนซูพรีมระดับตำนานเริ่มจะเข้ามาใกล้แค่เอื้อมแล้ว

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 480

คัดลอกลิงก์แล้ว