เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 478

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 478

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 478


บทที่ 478: พายุหิมะ + 1

ร้านอาหารนี้ดูไม่กว้างขวานักงและมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าก็ได้ถูกแบ่งออกเป็นทีมละสามถึงห้าตัว

ลูหลี่ระมัดระวังในการดึงมอนสเตอร์พวกนี้มาก เพราะเขาจะต้องดึงมันทีละทีมโดยไม่ให้อีกทีมของพวกมันมาด้วย แม้ว่ามอนสเตอร์พวกนี้จะไม่แข็งแกร่งหรือมีเลเวลสูง แต่ก็ยังคงน่ากลัวทีเดียว

ถ้าเขากลัวล่ะก็ เขาคงจะวิ่งไปรอบๆจนชนเข้ากับฝูงมอนสเตอร์แน่ ...

นั่นน่าจะเป็นฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจในการรับชมจริงๆแหละ

แน่นอน เหตุการณ์แบบนั้นไม่มีโอกาสได้เกิดขึ้นหรอก ไม่เพียงแต่ลูหลี่จะมีซ่อนเงา แต่เขาก็ยังมีเหรียญตราที่ช่วยลบล้างสถานะด้วย

ลูหลี่ระมัดระวังตัวมาก เพราะในตอนนี้เขากำลังจะเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยตัวคนเดียว

ก่อนการมาถึงของอะรูเกิล วิญญาณพวกนี้ตั้งแต่ดั้งเดิมคือผู้พิทักษ์

ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองตายไปแล้ว พวกเขายังดื่มและพูดคุยกันราวกับยังมีชีวิต ผู้เล่นบางครั้งก็ได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเขา ซึ่งมันยิ่งทำให้สภาพแวดล้อมพวกนี้ดูน่าขนลุกยิ่งขึ้น

เมื่อลูหลี่โจมตีพวกเขา พวกเขาก็จะโกรธและมองว่าลูหลี่เป็นผู้บุกรุก

นอกจากบันไดวนในร้านอาหารแล้ว ลูหลี่ก็ยังเห็นผู้พิทักษ์เดิมของปราสาทแห่งนี้ด้วย บารอนซิลเวอร์เลน

เขาเป็นชายวัยกลางคนที่มีหัวล้านประกายแวววับ บางทีเขาอาจจะหล่อนะตอนที่เขายังหนุ่ม แต่ตอนนี้เขาดูธรรมดามาก

เขาเป็นลอร์ดแห่งดินแดนที่ไม่มีใครรู้จักเลย แต่ตอนที่อะรูเกิลมาถึง เขาก็ได้ถูกจดในประวัติศาสตร์ของรุ่งอรุณ

ในตอนนี้ เขาได้กลายเป็นวิญญาณสาปแช่งที่คอยเรียกมนุษย์หมาป่าเพื่อลงโทษคนที่มาบุกรุกบ้านของเขา

"ทำไมข้าถึงไม่เห็นความชั่วร้ายในดวงตาของเจ้ากัน ทำไมเจ้าต้องทำตัวเหมือนผู้บุกรุกด้วย? "หลังจากที่ลูหลี่ฆ่าข้ารับใช้ของเขาไปหมดแล้ว เขาก็ได้ลืมตาขึ้นมา

เขาพูดอย่างไร้เดียงสา ราวกับว่าเขากำลังจะให้เควส แต่ลูหลี่ก็ไม่สนใจเขา

ในขณะที่บารอนซิลเวอร์เลนกำลังอ่านบทของเขา โจรก็ได้เยื้องแอบมาข้างหลังเขาพร้อมกับแทบเขาจนแทบจะทำให้เขาเป็นบ้าในทันที

บางครั้ง การพูดคุยกับบอสอาจจะทำให้คุณรู้สึกประหลาดใจ แต่มันเป็นความคิดที่ไร้ประโยชน์มากหากทำแบบนั้น หากระบบปล่อยให้คุณมีโอกาสที่จะโจมตี คุณก็ควรที่จะใช้มันสิ เพราะในท้ายที่สุด ทุกปัญหาก็แก้ด้วยกำปั้นทั้งนั้นแหละ

เมื่อถึงเวลาที่บารอนซิลเวอร์เลนกล่าวบทจบ ลูหลี่ก็ได้สร้างความเสียหายให้เข้าไปพันกว่าแล้ว

"เจ้าหัวขโมยสกปรก" บารอนซิลเวอร์เลนกล่าวออกมาพร้อมกับสบัดมือไปทางลูหลี่

"ผ้าห่อศพแห่งเงา!"

หมอกดำได้ปกคลุมตัวของลูหลี่และสร้างความเสียหายประมาณ 150 จุด นอกจากนี้ เขายังใช้ทักษะลดความเสียหายอยู่ มันจึงทำให้ความเสียหายที่เขาได้รับลดลงไปอีก 50%

สิ่งนี้ไม่ได้รบกวนลูหลี่นัก แต่เขาก็ยังต้องรีบจัดการกับมัน เพระาเขาอยู่ตัวคนเดียวและไม่มีฮีลเลอร์มารักษาเขาเลย

ลูหลี่ต้องรีบสร้างความเสียหายให้เร็วที่สุด ก่อนที่มันจะอัญเชิญมนุษย์หมาป่าโบราณ

หลังจากแถบเลือดของเขาลดลงต่ำกว่าครึ่งหนึ่ง บารอนซิลเวอร์เลนก็ได้เรียกมนุษย์หมาป่าโบราณออกมา

การอัญเชิญเป็นทักษะที่ต้องใช้เวลาในการร่าย แต่ไม่สามารถถูกขัดจังหวะได้

ในขณะที่บอสกำลังร่ายเวทย์มนต์อยู่ ลูหลี่ก็ถือโอกาสนี้ดื่มโพชั่นเลือดระดับสูงและเลือดของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ

หลังจากนั้นเอง มนุษย์หมาป่าก็โผล่ขึ้นมาและต่อยไปข้างหน้าของลูหลี่ในทันที

ความแตกต่างระหว่างการเคลียร์ดันเจี้ยนแบบทีมและแบบเดียวคือ เขาสามารถให้ทีมเขาคอยแท๊งค์ให้และโจมตีใส่มอนเตอร์ที่ถูกอัญเชิญมาได้ ซึ่งในตอนนี้เขาเคลียร์ดันเจี้ยนคนเดียวอยู่ เขาจึงต้องพิจารณาถึงความสามารถของเขาดีๆ

ซึ่งความเสียหายที่บอสสร้างให้กับเขานั้นไม่ใช่สิ่งที่ดูถูกได้เลย แม้ว่าลูหลี่จะมีอุปกรณ์ระดับสูง แต่มันก็ยังสร้างความเสียหายได้มากอยู่ดี

ตราบเท่าที่บอสไม่ตายลงไป มนุษย์หมาป่าโบราณก็จะถูกเรียกออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาไม่ไฆ่ามนุษย์หมาป่า มนุษย์หมาป่าก็จะอัญเชิญมอนเตอร์มารบกวนลูหลี่ด้วย

ตอนนี้เขากำลังติดอยู่ระหว่างสองทางเลือก เขาจะฆ่ามนุษย์หมาป่าโบราณหรือจะไปฆ่าบอสดีเนี้ย

เนื่องจากเขากำลังเคลียร์ดันเจี้ยนตัวคนเดียวอยู่ การไปจัดการกับมนุษย์หมาป่าโบราณก่อนคงจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก

บารอนซิลเวอร์เลนเป็นบอสที่ง่ายที่สุดในดันเจี้ยนแล้ว แต่เขาเป็นบอสที่ยากที่สุด ถ้าผู้เล่นคิดที่จะจัดการกับเขาตัวคนเดียว

ลูหลี่ในตอนนี้จึงไม่สนใจในตัวของมนุษย์หมาป่าและรีบสร้างความเสียหายใส่บอสให้มากที่สุด

โล่พลังงาน มลพิษ ของขวัญของอะรูเกิล เขาใช้เอฟเฟคพิเศษแทบจะทั้งหมด ในตอนท้ายของการต่อสู้ เขายังใช้ทักษะการรักษาจากสร้อยคอของเขาและเกือบจะไม่สามารถฆ่าบารอนซิลเวอร์เลนได้

ถึงแม้จะเป็นความยากระดับสูงสุด แต่ลูหลี่ก็ภาวนาให้มือของเขาได้ของดีๆเถิด

สัญลักษณ์ของซิลเวอร์เลน!

นี่คือแหวนเงินระดับ 30 และมีค่าสถานะธรรมดาๆ แต่มีเอฟเฟคพิเศษ พายุหิมะ + 1

มันเป็นไอเท็มระดับประณีตแน่นอน ...

พายุหิมะ+ 1 นี่เป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับนักเวทย์ในการเพิ่มระดับ หากมีพายุหิมะอยู่ในระดับ 5 แล้ว มันจะกลายเป็นระดับ 6 ซึ่งจะสร้างความเสียหายได้สูงอย่างบ้าคลั่ง

ลูหลี่เคยได้ยินว่ามีคนชื้อไอเท็มชิ้นนี้ด้วยราคาที่สูงเวอร์วังอลังการงานสร้าง

บางคนบอกว่า ซอวโรวเลสก็มีไอเท็มชิ้นนี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่สามารถเพิ่มระดับได้เร็วปานนี้หรอก

ใครบอกว่าดันเจี้ยนที่กักเก็บเขี้ยวแห่งความมืดไม่ได้ดรอบอะไรดีๆ? มันขึ้นอยู่กับโชคต่างหาก

ด้วยแหวนวงนี้แล้ว ไอเท็มชิ้นอื่นๆก็แทบจะไม่ได้อยู่ในความคิดของลูหลี่เลย

วิธีใช้แหวนนี้ก็ง่ายดี เขาจะให้สมาชิกที่เชื่อใจได้ในสมาคมเช่าก็ยังได้ ซึ่งลูหลี่ก็น่าจะตั้งเวลาให้เช่าไว้และเอามาคืนในคลังเก็บของเมื่อเวลาเช่าหมดลงไปแล้ว

นี้เป็นวิธีที่ลูหลี่ใช้คิดในการยืมอุปกรณ์ เขาไม่คิดที่จะให้มันกับใครเลยสักคน

ไม่ว่าเขาจะมอบให้กับดอกไม้อ้างว้างหรือลิงอ้วน มันก็ดูไม่ยุติธรรมเลยสักนิด การทำแบบนี้คงจะง่ายกว่าเยอะและเขาก็จะตั้งกฏให้มีแค่ไม่กี่คนใช้มันได้ด้วย

ซึ่งนักเวทย์ในสมาคมก็จะมีแรงกระตุ้นมากขึ้นเพื่อที่จะได้ใช้แหวนวงนี้

ดันเจี้ยนนี้ดรอบสัญลักษณ์ซิลเวอร์เลนที่แสนจะคุ้มค่ามาก

ซึ่งนี้ทำให้เขารู้อย่างหนึ่ง ของที่เขาได้มาจากดรอบส่วนมากจะมีประโยชน์กับคนอื่นๆมากกว่าตัวเขาเอง ไม่ใช่ว่าเขาหาไอเท็มดีๆไม่ได้ เขาแค่หาไอเท็มดีๆสำหรับเขาไม่เจอเท่านั้นเอง

เมื่อจัดการกับบอสแล้ว เขาก็เดินไปตามบันไดจนสุดหอคอย มีมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าไม่กี่ตัวที่อยู่ที่นี้ ลูหลี่จึงได้เข้าสู่สถานะล่องหนและหลีกเลี่ยงพวกมันไป

หลังจากที่เขาเดินขึ้นไปเรื่อยๆแล้ว เขาก็ได้มาถึงที่ๆดูคล้ายกับโบสถ์ มันเป็นห้องเล็กๆที่มีข้ารับใช้วิญญาณและทหารที่กำลังร่ำไห้ มอนสเตอร์พวกนี้เดินไปมารอบๆพื้นที่เล็กๆแห่งนี้ มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับพวกมันลงได้

ลูหลี่ทำให้ตัวเองสงบลงและสำรวจอย่างรอบๆขณะที่มองดูการเคลื่อนที่ของมอนสเตอร์พวกนี้

ซึ่งเมื่อลูหลี่ได้สังเกตุพอสมควรแล้ว เขาจึงได้ตัดสินใจที่จะเดินผ่านมอนสเตอร์พวกนี้ไป

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 478

คัดลอกลิงก์แล้ว