ตอนที่ 20: หมายจับสำนักเฮ่าเทียน!

ตอนที่ 20: หมายจับสำนักเฮ่าเทียน!

หยางอู๋ตี๋ตระหนักได้ว่าเชียนเต้าหลิวต้องการให้พวกเขาอยู่ที่นี่ แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงคืออะไรกันแน่?

ยิ่งไปกว่านั้น ระยะทางระหว่างที่นี่กับสำนักวิญญาณยุทธ์ก็นับว่าไกลกันมาก เชียนเต้าหลิวไม่กลัวว่าพวกเขาจะทรยศงั้นหรือ?

แววตาขี้เล่นปรากฏขึ้นในดวงตาของเหล่าปุโรหิตหลายท่าน

สำนักเฮ่าเทียนถูกทำลาย พินาศสิ้นอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้จะสิ้นชื่อไปแล้ว แต่เชียนเต้าหลิวก็ยังจัดแจงให้อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของสำนักเฮ่าเทียนเข้ายึดครองที่นี่ ประดุจนกพิราบที่เข้ามายึดรังนกกางเขน เต้นระบำอยู่บนซากศพของเจ้านายเก่า ช่างน่าขันสิ้นดี!

เชียนเต้าหลิวรวบรวมพลังวิญญาณ เปิดใช้งานการ์ดหุ่นเชิดระดับสูงในฝ่ามือ และด้วยการสะบัดมือเบาๆ การ์ดหุ่นเชิดระดับสูงก็พุ่งเข้าหาใต้เท้าของหยางอู๋ตี๋อย่างเงียบเชียบ

จากนั้นมันก็หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ดวงตาของหยางอู๋ตี๋สูญเสียการโฟกัสไปในพริบตา สมองของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ เพียงครู่เดียวหลังจากนั้น หยางอู๋ตี๋ก็ได้สติกลับคืนมา

เพียงแต่... เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เมื่อมองไปที่เชียนเต้าหลิว ทำไมหยางอู๋ตี๋ถึงรู้สึกอยากจะก้มกราบแทบเท้าของเขาเพียงนั้น?

ลำดับต่อมา เชียนเต้าหลิวได้เปิดใช้งานการ์ดหุ่นเชิดระดับสูงที่เหลือ และขว้างไปที่ใต้เท้าของหนิวเกาหัวหน้าตระกูลป้องกัน ไป๋เฮ่อหัวหน้าตระกูลความเร็ว และไท่หยวนหัวหน้าตระกูลจอมพลัง เปลี่ยนทั้งสามคนให้กลายเป็นหุ่นเชิดของเขาได้สำเร็จ

เมื่อการ์ดหุ่นเชิดระดับสูงส่งผลครบทุกคน เชียนเต้าหลิวจึงกล่าวต่อไปว่า “กลุ่มวิญญาณจารย์จำนวนมหาศาลเช่นนี้เพียงพอที่จะก่อตั้งสำนักขึ้นมาใหม่ ดังนั้น พวกเจ้าจงก่อตั้งสำนักขึ้นมา ณ ที่แห่งนี้เสีย โดยให้ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเจ้าอย่างหยางอู๋ตี๋ รับตำแหน่งเจ้าสำนัก”

และสำนักแห่งนี้จะทำหน้าที่เป็นดาบที่สำนักวิญญาณยุทธ์เสียบไว้ในใจกลางจักรวรรดิเทียนโต้ว

อย่างที่ทุกคนรู้กันดี เมืองเฮ่าเทียนอยู่ไม่ไกลจากเมืองเทียนโต้ว และยังไม่ไกลเกินไปจากหอแก้วเจ็ดสมบัติและสำนักราชามังกรสายฟ้า

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อขุมกำลังขนาดใหญ่ที่ขึ้นตรงต่อสำนักวิญญาณยุทธ์ปรากฏขึ้นข้างกายพวกมัน?

พวกมันคงจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแม้แต่ชั่ววินาทีเดียวเชียวล่ะ~

ไม่เพียงเท่านั้น คนเหล่านี้เดิมทีเป็นคนของสำนักเฮ่าเทียนและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับถังซาน ในอนาคต บางทีพวกเขาอาจจะได้เล่นเกมซ้อนแผนกับถังซานก็ได้~

หากไม่แสดงความสัมพันธ์ที่ทั้งใกล้ชิดและห่างเหิน ก็คงยากที่จะได้รับความไว้วางใจจากถังซาน~

หยางอู๋ตี๋ลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัวและก้มคำนับเชียนเต้าหลิวด้วยความเคารพอย่างสูงสุด “พวกเราจะทำตามการจัดแจงของมหาปุโรหิตทุกประการ”

ถึงแม้คนอื่นๆ จะไม่เข้าใจเลยก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังคงยืนขึ้นและก้มคำนับอย่างรู้งาน พร้อมกับกล่าวว่า “พวกเราจะทำตามการจัดแจงของมหาปุโรหิตทุกประการ”

เชียนเต้าหลิวพยักหน้าเล็กน้อย “ถ้าเช่นนั้น สำนักใหม่นี้จะถูกเรียกว่าสำนักสี่ขีดสุด หยางอู๋ตี๋ เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร?”

หยางอู๋ตี๋รีบพยักหน้าประดุจสุนัขรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ “ข้าจะทำตามความประสงค์ของมหาปุโรหิตทุกประการ”

เชียนเต้าหลิวพยักหน้าอย่างราบเรียบ จากนั้นจึงจากที่แห่งนั้นไปพร้อมกับเหล่าปุโรหิต

หลังจากอยู่ที่นี่มาหลายวัน ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องจากไปเสียที

สมาชิกระดับสูงของพวกมันต่างถูกการ์ดหุ่นเชิดระดับสูงของเชียนเต้าหลิวควบคุมไว้แล้ว และย่อมไม่มีวันทรยศสำนักวิญญาณยุทธ์แน่นอน ดังนั้นจึงถึงเวลาออกเดินทาง

เมื่อคิดได้ดังนั้น พร้อมกับแบกรับมรดกที่ยึดมาได้จากสำนักเฮ่าเทียน เชียนเต้าหลิวและคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ก็จากที่แห่งนั้นไปและเดินทางกลับสู่เมืองวิญญาณยุทธ์

ในฐานะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักสี่ขีดสุดและเจ้าสำนักที่ถูกแต่งตั้งโดยเชียนเต้าหลิว หยางอู๋ตี๋จึงรีบจัดระเบียบสำนักใหม่อย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ข่าวการล่มสลายของสำนักเฮ่าเทียนก็แพร่กระจายไปทั่วทวีปโต้วหลัว

อุปกรณ์วิญญาณบันทึกภาพที่รวบรวมอาชญากรรมของสำนักเฮ่าเทียนก็กำลังถูกแจกจ่ายออกไปเช่นกัน

ผู้คนในทวีปโต้วหลัวต่างตกตะลึงกับข่าวที่ประดังประเดเข้ามาไม่ขาดสาย

สำนักเฮ่าเทียนผู้สูงส่ง สำนักอันดับหนึ่งแห่งทวีปโต้วหลัว กลับถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ทำลายทิ้งง่ายๆ เช่นนี้เชียวหรือ?

เพียงเพื่อกระดูกวิญญาณชิ้นเดียว สำนักเฮ่าเทียนถึงกับทำลายสำนักอื่นตามอำเภอใจ!

สำนักเฮ่าเทียนถึงกับสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณ!

ในทันที ขุมกำลังยักษ์ใหญ่ต่างๆ บนทวีปต่างตกอยู่ในความโกลาหล

ผู้คนส่วนใหญ่ต่างพากันโกรธแค้นและสาปแช่งว่าสำนักเฮ่าเทียนสมควรพินาศแล้ว!

บางคนกลับเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว ใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวทุกเมื่อเชื่อวัน โดยเชื่อว่าสำนักวิญญาณยุทธ์มีแนวโน้มจะลงมือกับคนอื่นๆ อีก

หอแก้วเจ็ดสมบัติและสำนักราชามังกรสายฟ้าได้ส่งสายลับออกไปตรวจสอบแล้ว แต่ข่าวที่ได้รับกลับมาคืออดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของสำนักเฮ่าเทียนกำลังก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นที่ตั้งเดิมของสำนักเฮ่าเทียน ในขณะที่คนของสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ถอนตัวออกไปแล้ว

ถึงแม้สามสำนักบนจะมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นประดุจพี่น้อง แต่ในเวลานี้ กลับไม่มีใครกล้าช่วยเหลือสำนักเฮ่าเทียน หรือแม้แต่จะกล้าเอ่ยปากพูดแทนพวกมันเลยสักนิด

สำนักราชามังกรสายฟ้า

อวี้หยวนเจิ้น เจ้าสำนักราชามังกรสายฟ้า กำลังขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวล “สำนักวิญญาณยุทธ์แห่งนี้โอหังเกินไปแล้ว สำนักเฮ่าเทียนถึงกับถูกทำลายลงจริงๆ!”

เขาไม่ได้กังวลว่าสำนักวิญญาณยุทธ์จะมาหาเรื่องพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ได้ไปยั่วยุสำนักวิญญาณยุทธ์ แล้วจะมีอะไรให้ต้องกลัว?

แน่นอนว่าเขาได้เห็นภาพจากอุปกรณ์วิญญาณบันทึกภาพของสำนักวิญญาณยุทธ์แล้วเช่นกัน

อวี้หยวนเจิ้นตบโต๊ะอีกครั้ง “ศิษย์สำนักเฮ่าเทียน พวกเจ้านี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ!”

หอแก้วเจ็ดสมบัติ

นิ่งเฟิงจื้อ เจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ก็มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล แต่เขากังวลเรื่องหอแก้วเจ็ดสมบัติมากกว่า

“สำนักวิญญาณยุทธ์แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ ถึงกับสามารถกวาดล้างสำนักอันดับหนึ่งของโลกได้ในเวลาอันสั้นเพียงนี้ ถ้าเช่นนั้นหอแก้วเจ็ดสมบัติของพวกเรามิใช่สิ่งที่สำนักวิญญาณยุทธ์จะพลิกฝ่ามือทำลายได้หรอกหรือ?”

“สำนักวิญญาณยุทธ์ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก อนาคตของทวีปโต้วหลัวคงจะไม่อาจสงบสุขได้อีกต่อไป หอแก้วเจ็ดสมบัติของพวกเราควรจะเดินต่อไปในทิศทางใดดี?”

...เมืองวิญญาณยุทธ์

หลังจากเดินทางมาหลายวัน เชียนเต้าหลิวก็ได้กลับมาพร้อมกับคนของสำนักวิญญาณยุทธ์และทรัพย์สินมหาศาลที่ขนมาเต็มพิกัด เขาได้สั่งให้ผู้ติดตามนำสมบัติเข้าสู่คลังหลวงและนำคัมภีร์ต่างๆ เข้าสู่ห้องสมุดสำนักวิญญาณยุทธ์

วังองค์สังฆราช

ในตอนนี้เชียนเต้าหลิวกำลังจัดการกับภาระงานกองพะเนินที่สะสมมาในช่วงหลายวันนี้

องค์สังฆราชคนก่อนเชียนซวินจี๋ได้เสียชีวิตลง และคนเดียวที่สามารถกุมบังเหียนสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ก็คือเชียนเต้าหลิว แน่นอนว่าเรื่องการเมืองการปกครองของสำนักวิญญาณยุทธ์ย่อมเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องจัดการ

เวลาผ่านไปทีละนาที ในที่สุดก่อนที่ฟ้าจะมืด เชียนเต้าหลิวก็จัดการงานจนเสร็จสิ้น

เขาวางเอกสารในมือลงและนวดขมับเบาๆ

ถึงแม้เขาจะพาเหล่าปุโรหิตออกไปจากเมืองวิญญาณยุทธ์ในช่วงหลายวันนี้ แต่เมืองวิญญาณยุทธ์ก็ยังคงมีเหล่าผู้อาวุโสคอยดูแลอยู่ จึงไม่มีใครกล้าก่อเรื่องวุ่นวาย

แต่ในทางลับ สายลับจากขุมกำลังต่างๆ ต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อรวบรวมข้อมูล

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สำนักวิญญาณยุทธ์ก็ควรจะมีการแถลงการณ์ออกมาบ้าง

เชียนเต้าหลิวกล่าวกับอันหรานสาวใช้ที่รออยู่ “อันหราน จงส่งคำสั่งประกาศออกไป: สำนักเฮ่าเทียนสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณจำแลงกาย ถังเฮ่าศิษย์สำนักเฮ่าเทียน เพียงเพื่อสัตว์วิญญาณแสนปีจำแลงกาย ได้ทำร้ายองค์สังฆราชเชียนซวินจี๋แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์จนบาดเจ็บสาหัสและสิ้นใจลงในที่สุดแม้จะได้รับการรักษาอย่างสุดความสามารถแล้วก็ตาม”

“ความเลวร้ายของสำนักเฮ่าเทียนนั้นมีมากมายจนมิอาจบันทึกได้หมด อาชญากรรมของสำนักเฮ่าเทียนมิอาจให้อภัยได้ พวกมันทำได้เพียงชดใช้บาปด้วยความตายเท่านั้น!”

“ส่วนทายาทสายตรงของสำนักเฮ่าเทียนที่ยังเหลืออยู่ จงออกหมายจับไปทั่วทั้งทวีป ใครก็ตามที่จับกุมศิษย์สำนักเฮ่าเทียนได้จะได้รับรางวัลอย่างงาม และแม้แต่การแจ้งเบาะแสเพียงเล็กน้อยก็จะได้รับรางวัลอย่างมหาศาลเช่นกัน”

“รับบัญชาเจ้าค่ะ!” อันหรานตอบรับ

พูดจบ เธอก็จากที่แห่งนั้นไปและเริ่มกระจายข่าวออกสู่ภายนอก

อาชญากรรมข้อใดข้อหนึ่งเหล่านั้นล้วนเป็นความผิดร้ายแรงที่ขัดต่อมนุษยธรรมอย่างยิ่ง

การทำให้ชื่อเสียงเหม็นโฉ่หลังจากถูกทำลายไปแล้ว อาจอธิบายได้ว่าเป็นการสังหารคนแล้วยังประณามดวงวิญญาณของพวกมันซ้ำอีก!

หลังจากอันหรานจากไป วังองค์สังฆราชก็เหลือเพียงความว่างเปล่า

เชียนเต้าหลิวหยิบการ์ดวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์ออกมาจากพื้นที่ระบบ

เป็นการดีกว่าที่จะรีบแก้ปัญหาเรื่องวิญญาณยุทธ์ของเขาให้เร็วที่สุด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็จรดการ์ดวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์ลงที่หน้าผาก

การ์ดวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์เปล่งแสงวาบ กลายเป็นสายรุ้งหลากสีที่หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ร่างกายของเชียนเต้าหลิวสั่นสะเทือนเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวด ในทางตรงกันข้าม กระบวนการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์นั้นช่างแสนสบายและรื่นรมย์ยิ่งนัก

ในเวลานี้ ระบบก็ได้เริ่มเข้าช่วยเหลือ เพื่อช่วยให้เชียนเต้าหลิวเสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลงวิญญาณยุทธ์ได้อย่างราบรื่น...

จบตอน