ตอนที่ 1: ระบบฟาดหน้า

ตอนที่ 1: ระบบฟาดหน้า

ณ เมืองวิญญาณยุทธ์ ยามราตรีมาเยือน ไร้ซึ่งแสงจันทร์และหมู่ดาว มีเพียงความมืดมิดดำสนิท มีเพียงเสียงสายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านทั่วทั้งเมือง นำพาความรู้สึกเศร้าสร้อยมาด้วย

โถงอาวุโส

เบื้องหน้าประติมากรรมวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์สูงสิบเมตรที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนนิ่งเงียบ

ชายหนุ่มผู้นี้ดูมีอายุเพียงสามสิบหรือสี่สิบปี มีใบหน้าหล่อเหลาและรูปร่างสูงโปร่งแต่ไม่กำยำ สวมชุดคลุมสีขาวเรียบง่าย เส้นผมสีทองยาวสยายไปด้านหลัง ถูกหวีอย่างประณีต

แม้เครื่องแต่งกายจะดูเรียบง่าย แต่เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้ผู้คนรู้สึกอยากจะเคารพบูชา

ทว่าในเวลานี้ คิ้วของชายหนุ่มกลับขมวดแน่น และบนใบหน้าหล่อเหลานั้นก็ปรากฏร่องรอยของความเศร้าโศก

เขาคือเชียนเต้าหลิว หนึ่งในสามบุคคลไร้เทียมทานแห่งทวีปโต้วหลัว ผู้ได้รับฉายาว่า “ไร้พ่ายบนฟากฟ้า”

ชีวิตของเขาสามารถอธิบายได้ว่าซื่อตรงและเที่ยงธรรม รอยด่างพร้อยเพียงอย่างเดียวคือเขามีลูกชายที่รู้จักกันในนามพรหมยุทธ์ห้องลับ เชียนซวินจี๋

บางครั้งเขาก็ยังสงสัยว่าเชียนซวินจี๋เป็นลูกชายของเขา เชียนเต้าหลิว จริงๆ หรือไม่

ทว่าเมื่อวานนี้ ลูกชายที่ไม่ได้เรื่องของเขากลับเสียชีวิตลงแล้ว

เขาถูกสังหารโดยลูกศิษย์ของตัวเอง ปี๋ปี่ตง!

ปี๋ปี่ตงฉวยโอกาสตอนที่เชียนซวินจี๋บาดเจ็บสาหัสกลืนกินเขา ไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ!

แม้ว่าลูกชายที่ไม่ได้เรื่องของเขาจะเคยทำเรื่องแบบนั้นกับปี๋ปี่ตง แต่เขาก็ยังเป็นลูกชายของเชียนเต้าหลิวอยู่ดี

สามโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ในชีวิต: กำพร้าบิดาในวัยเยาว์ สูญเสียคู่ชีวิตในวัยกลางคน และสูญเสียบุตรในวัยชรา เชียนเต้าหลิวได้เผชิญกับโศกนาฏกรรมแห่งการสูญเสียบุตรในวัยชราแล้ว

โชคดีที่เขามีหลานสาวอัจฉริยะ เชียนเหรินเสวี่ย ที่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับยี่สิบ เป็นไปได้ว่าในอนาคตอาจมีเทพเจ้าปรากฏตัวขึ้นในตระกูลเชียน!

แม้ลูกชายที่ไม่ได้เรื่องของเขาจะตายเพราะปี๋ปี่ตง แต่ถังเฮ่าก็มีส่วนสำคัญในการผลักดันให้เหตุการณ์ไปสู่จุดจบนั้น

สำนักเฮ่าเทียนต้องชดใช้ในเรื่องนี้!

ในเมื่อหาตัวถังเฮ่าไม่พบแล้ว สำนักเฮ่าเทียนที่เลี้ยงดูถังเฮ่ามาก็ไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้!

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องทั้งหมดก็เป็นความผิดของถังเฮ่าตั้งแต่แรก!

คนปกติที่ไหนจะไปตกหลุมรักต้นหญ้าได้?

สัตว์วิญญาณและมนุษย์เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน การที่สัตว์วิญญาณจำแลงกายเข้ามาอยู่ในโลกมนุษย์ ถือเป็นหายนะอย่างแท้จริงสำหรับผู้คนในทวีปโต้วหลัว

การที่ถังรื่อเทียนตกหลุมรักสัตว์วิญญาณนั้น ถือเป็นการละเมิดหลักศีลธรรมและบรรทัดฐานทางสังคมอย่างชัดเจน

บรรพบุรุษของเจ้าไม่เคยฆ่าสัตว์วิญญาณหรือ? บรรพบุรุษของเจ้าไม่เคยถูกสัตว์วิญญาณฆ่าหรือ?

หากนี่ไม่ใช่การทรยศต่ออาจารย์และบรรพบุรุษ แล้วมันคืออะไร?

และการรักษาเสถียรภาพของสังคมในทวีปโต้วหลัว ก็เป็นหน้าที่ของสำนักวิญญาณยุทธ์

แม้ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์จะล่าถังเฮ่าด้วยความเห็นแก่ตัว แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นการกระทำในนามของสวรรค์

มีเพียงถังเฉิน... ในฐานะหนึ่งในสามพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดแห่งทวีปโต้วหลัว เขาสัมผัสได้ว่าถังเฉินยังคงมีชีวิตอยู่ ยังคงอยู่ที่ใดสักแห่งในทวีปโต้วหลัว

ความรู้สึกถึงความผันผวนของกาลเวลาปรากฏขึ้นในดวงตาของเชียนเต้าหลิว “หากข้าโจมตีสำนักเฮ่าเทียน ถังเฉิน เจ้าจะออกมาหรือไม่?”

“เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย...”

เสียงหัวเราะประหลาดดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกน้ำเสียงและทุกตัวอักษรฟังดูน่าขนลุก

บรรยากาศที่แต่เดิมเคร่งขรึม กลับกลายเป็นแปลกประหลาดไปในพริบตา

“นั่นใคร!” เชียนเต้าหลิวขมวดคิ้วเล็กน้อย

ในฐานะพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดระดับ 99 ไม่ควรมีใครสามารถเข้าใกล้เขาได้ง่ายๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัว

บุคคลผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!

“เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย...”

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง แต่บุคคลนี้ไม่สนใจเชียนเต้าหลิวเลย กลับพูดพึมพำกับตัวเอง “ระบบ ระบบ ตราบใดที่ข้าเข้าใกล้เชียนเต้าหลิว ข้าจะสามารถยึดครองร่างของเขาได้หรือไม่?”

ไม่มีใครตอบเขา แต่เสียงนั้นยังคงดังก้องอยู่ในโถงอาวุโส “ข้าไม่คาดคิดเลยว่า ข้า ถังซาน จะสามารถทะลุมิติมายังทวีปโต้วหลัวได้! พี่สามผู้เป็นที่เคารพของข้า บุคคลที่ข้าจะติดตามไปตลอดชีวิต ข้ามาแล้ว!”

ทันทีที่เขากล่าวจบ ร่างสีดำก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในโถงอาวุโส

ร่างนี้กะพริบไปมาอย่างไม่เสถียร ราวกับจะสลายไปได้ทุกเมื่อ

ถูกต้อง นี่คือวิญญาณจากอีกโลกหนึ่ง จากประเทศเซี่ยบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เป็นชาย ชื่อว่า ถังซาน

เมื่อครู่นี้ เขากำลังโต้เถียงกับแอนตี้แฟนของทวีปโต้วหลัวทางออนไลน์ และไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเรียกเขาว่า ‘ลูกกตัญญูซาน’

ทันใดนั้น ความรู้สึกภาคภูมิใจก็เอ่อล้นในใจเขา

เขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับการยอมรับจากอีกฝ่าย และไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะยกย่องเขามากขนาดนี้ ดูเหมือนว่าอินเทอร์เน็ตจะไม่ได้มีแค่นักเลงคีย์บอร์ด

ในฐานะสุภาพบุรุษที่ยกย่องพี่สาม เขาจึงตัดสินใจยกโทษให้กับความผิดครั้งก่อนของบุคคลผู้นี้ในนามของพี่สาม

ทว่า เพียงเพราะคนที่มีคุณธรรมและจิตใจดีงามอย่างเขาจิบน้ำ เขากลับสำลักน้ำตาย

ไม่คาดคิดเลยว่า หลังจากตายไป เขาจะได้พบกับระบบ

ระบบนี้บอกเขาว่าจะพาเขาไปที่ทวีปโต้วหลัวและช่วยให้เขาเป็นใหญ่ที่นั่น

สิ่งนี้ทำให้เขาดีใจอย่างบ้าคลั่ง การได้พบพี่สามและเรียนรู้จิตวิญญาณแห่งความเป็นสุภาพบุรุษของพี่สาม ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ดังนั้น เขาจึงเลือกระบบที่จะพาเขาย้อนเวลากลับไปตอนที่พี่สามเพิ่งเกิด เขาต้องการดูพี่สามเติบโต

เขาต้องการยึดครองร่างของเชียนเต้าหลิว มหาปุโรหิตวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ ใช้พลังของสำนักวิญญาณยุทธ์เพื่อปกป้องพี่สามอย่างเงียบๆ จากเบื้องหลัง ดูพี่สามและเสียวอู่ตกหลุมรักกัน และช่วยชีวิตแม่ของเสียวอู่

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเพียงวิญญาณที่สามารถดับสูญได้เพียงแค่สัมผัส แต่ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขามีเจตนาร้ายกาจเพียงใด

“เชียนเต้าหลิว ไอ้ขี้ขลาด ไอ้สวะ รีบตายไปซะ ข้าจะได้ปูทางให้พี่สามของข้า!”

วินาทีต่อมา เขาส่ายก้น จ้องเขม็งไปที่เชียนเต้าหลิว และลอยเข้าไปหาเขา

เชียนเต้าหลิวเพียงแค่มองดูวิญญาณดวงนั้นอย่างระแวดระวัง โดยไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่ก้าวเดียว

วิญญาณดวงนี้อ่อนแอถึงเพียงนี้ แล้วเหตุใดถึงกล้าพูดจาโอ้อวดว่าจะยึดร่างของข้าได้?

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจบางสิ่งที่คนผู้นี้พูด แต่วิญญาณตรงหน้าก็มีเจตนาร้ายอย่างชัดเจน

ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว แสงสีทองก็เปล่งประกายออกมาจากรูม่านตา ขณะที่เขารวบรวมพลังจิตส่วนหนึ่งเพื่อตรวจสอบถังซานที่อยู่ใกล้เคียง

เขาเป็นคนระมัดระวังตัว แม้ว่าวิญญาณที่ชื่อถังซานผู้นี้จะดูอ่อนแอมาก แต่การระมัดระวังตัวไว้ก่อนก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องเสมอ

ถังซานย่อมสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเชียนเต้าหลิว และอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย “ชิ ข้าเป็นคนมีระบบ แค่พรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดกระจอกๆ จะทำอะไรข้าได้...”

ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค วิญญาณของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

พลังอันร้อนแรงแล่นพล่านไปทั่วร่าง เปลวไฟสีทองแผดเผาอยู่ภายใน และวิญญาณสีดำของเขาก็ถูกย้อมเป็นสีทอง

ภายในไม่กี่วินาที โครงสร้างวิญญาณของเขาก็ถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์

“อ๊ากกกก...”

วิญญาณของเขาถูกโจมตีโดยตรง ความเจ็บปวดเช่นนี้ยากที่คนธรรมดาจะทนได้ นับประสาอะไรกับโอตาคุธรรมดาๆ อย่างเขา

ไม่ ไม่ ไม่ นี่มันไม่ถูกต้อง ทำไมกัน!

ระบบ! ระบบของข้าอยู่ไหน?

“ระบบ ระบบ!”

เขากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งในใจ แต่ก็ไร้การตอบรับ

เขายังไม่ได้เจอพี่สามเลย เขาตายไม่ได้ เขาไม่อยากตาย

“ระบบ แกหลอกข้า...”

ในที่สุด เขาก็กล่าวคำพูดสุดท้ายก่อนจะขึ้นสวรรค์

ตายแล้วงั้นหรือ?

เชียนเต้าหลิวขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาตายง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ในเวลานี้ มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา

“ติง ตรวจพบโฮสต์ที่เหมาะสม กำลังทำการผูกมัดระบบ...”

“ติง ผูกมัดระบบสำเร็จ ระบบวิถีอมนุษย์พร้อมให้บริการแล้ว”

“ติง ตรวจพบเศษเสี้ยววิญญาณในบริเวณใกล้เคียง กำลังดูดซับเศษเสี้ยววิญญาณ...”

นักเขียนหน้าใหม่ นิยายเรื่องใหม่ โปรดให้การสนับสนุนด้วย

จบตอน