ตอนที่ 620 : การไล่ล่า

ตอนที่ 620 : การไล่ล่า

“เร็วเข้า!!!”

หลังจากที่หลี่ไฉพุ่งทะยานออกจากประตูของศูนย์พักพิงเหมืองถ่านหินไป เท้าขวาของเธอก็เหยียบคันเร่งจนสุดแรงจนทำให้เครื่องยนต์ของรถออฟโรดคำรามลั่น! ทันทีที่พ้นเขตประตู เธอก็หักเลี้ยวแล้วพุ่งตรงไปตามทิศทางหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือทิศที่จะมุ่งหน้าไปสู่เมืองกว่างหยวนอันเป็นที่ตั้งของฐานลวี่หยวน!

เครื่องยนต์แผดเสียงออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตัวรถก็เร่งความเร็วขึ้นไป 80-90 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าราวกับลูกธนูที่หลุดออกจากคันธนู คนของฐานความหวังใหม่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามยังไม่ทันจะได้ตอบสนองอะไร แม้แต่ปืนในมือก็ยังลืมลั่นไก ทำให้หลี่ไฉขับหนีไปได้ 200-300 เมตรอย่างรวดเร็ว!

“ปังๆๆ——!!!”

แต่เมื่อคนของฐานความหวังใหม่เริ่มตั้งสติได้ พวกเขาก็รีบคว้าปืนขึ้นมายิงไล่หลังรถกันอย่างวุ่นวาย เพียงแต่ในตอนนี้หลี่ไฉก็ได้ทิ้งห่างออกไปไกลแล้ว ประกอบกับแผ่นเหล็กที่ติดตั้งเสริมไว้รอบตัวรถก็ได้แสดงผลลัพธ์ที่คาดหวังไว้ออกมาเป็นอย่างดี หลี่ไฉที่อยู่ภายในรถก็ได้ยินเพียงเสียงกระสุนกระทบแผ่นเหล็กดัง “แกร๊งๆๆ” ไม่กี่ครั้ง ก่อนที่รถจะพุ่งออกไปได้ไกลกว่าเดิมจนพ้นระยะยิงได้สำเร็จ!

“บ้าเอ๊ย!!” ประธานควง โกรธจัดจนใบหน้าแดง เขาตะโกนด่าทอลูกน้องเสียงดังลั่น

“รีบไล่ตามรถคันนั้นไปเดี๋ยวนี้! ห้ามปล่อยให้มันหนีรอดไปได้เด็ดขาด!”

เขารู้สึกเหมือนตัวเองถูกตบหน้าฉาดใหญ่อยู่กลางสนามรบ เพราะเขาเพิ่งจะกำชับลูกน้องไปหยกๆ ว่าอย่าปล่อยให้ใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว แต่ในตอนนั้นเองกลับมีรถคันหนึ่งที่พุ่งหนีออกไปต่อหน้าต่อตาเขาแบบนี้ “เหลือคนบางส่วนไว้เฝ้าที่นี่! ส่วนที่เหลือไปขึ้นรถแล้วไล่ตามมันซะ!! เร็วเข้า!!”

เหล่าลูกน้องก็ย่อมไม่กล้าขัดคำสั่งที่เต็มไปด้วยโทสะ พวกเขาต่างก็รีบวิ่งไปที่รถเพื่อสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วไล่ตามไปทันที ส่วนประธานควงนั้นไม่ได้ตามไปด้วย เพราะเขาจำเป็นต้องปักหลักสังเกตการณ์ศูนย์พักพิงแห่งนี้ต่อไป เขาคิดว่าต่อให้มีรถคันหนึ่งหลุดรอดออกไปได้ แต่ศูนย์พักพิงนี้ไม่ว่ายังไงก็คงไม่สามารถหนีพ้นจากเขาไปได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมทิ้งเป้าหมายหลักไปเพียงเพื่อไล่ตามรถคันเดียว แต่นั่นก็เป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าคนที่อยู่ในรถนั้นเป็นใคร เพราะหากเขารู้เขาก็คงไม่ลังเลที่จะนำคนไปไล่ล่าด้วยตัวเอง

ทางด้านหลี่ไฉ หัวใจที่เต้นรัวในอกก็ค่อยๆ สงบลงเล็กน้อยเมื่อพบว่าเธอขับรถทิ้งห่างศูนย์พักพิงออกมาได้ราว 1-2 กิโลเมตรแล้วและเมื่อมองผ่านกระจกมองหลังเธอก็ยังไม่เห็นวี่แววของรถที่ไล่ตามมา ดูเหมือนว่าเธอจะฝ่าวงล้อมของศัตรูออกมาได้แล้ว!

“ไม่ได้! ฉันต้องไปให้เร็วกว่านี้! พ่อกับแม่และทุกคนยังรอให้ฉันกลับไปอยู่ ความหวังเดียวของทุกคนอยู่ที่เมืองกว่างหยวน!” เธอกำพวงมาลัยแน่นด้วยมือทั้งสอง ดวงตาของเธอจดจ้องไปที่ถนนข้างหน้าอย่างไม่กระพริบตา ขอเพียงแค่ผ่านทางแยกอีกไม่กี่แห่ง เธอก็จะสามารถขึ้นทางด่วนมุ่งหน้าสู่เมืองกว่างหยวนได้แล้ว รถออฟโรดจึงเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้งเพื่อลดเวลาการเดินทางให้เหลือน้อยที่สุด

ทว่า... หลังจากขับไปได้ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร หลี่ไฉก็สังเกตเห็นผ่านกระจกมองหลังว่ามีรถ 3 คันปรากฏตัวขึ้น! เมื่อพิจารณาจากท่าทางการขับที่และการเร่งความเร็วเข้าหาเธออย่างต่อเนื่องแล้ว ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกมันคือพวกศัตรูที่กำลังไล่ล่าเธอ! การสลัดพวกมันให้หลุดก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดไว้จริงๆ

แม้หลี่ไฉจะเตรียมใจมานานแล้วว่าการเดินทางไปขอความช่วยเหลือในครั้งนี้จะต้องเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่การที่เห็นรถของศัตรูตามมาติดๆ แบบนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกหนักอึ้งไม่น้อย แต่เส้นทางที่จะมุ่งหน้าไปยังฐานลวี่หยวนที่เร็วที่สุดก็มีเพียงเส้นทางนี้เท่านั้น เพราะเธอเคยได้ยินมาจากหลิวเหวินฮ่าวว่าถนนหลวงสายรองนั้น ส่วนใหญ่ทรุดโทรมเพราะขาดการซ่อมบำรุงไปแล้วแถมยังมีสิ่งกีดขวางเยอะมาก แม้มันจะยังใช้เดินทางได้แต่มันก็อาจจะทำให้ต้องใช้เวลาถึง 1 วันเต็มๆ เพื่อเดินทางไปให้ถึงฐานลวี่หยวนและเพื่อที่จะช่วยพ่อและแม่ของเธอให้ได้ เธอก็ต้องใช้เส้นทางที่เร็วที่สุดเท่านั้น

แม้ว่ารถ 3 คันข้างหลังเธอจะเป็นเพียงรถเก๋งธรรมดา แต่พวกมันกลับมีความเร็วที่สูงมาก! ไม่นาน ระยะห่างระหว่างเธอกับรถที่ไล่ตามมาก็สั้นลงเรื่อยๆ จนเหลือระยะห่างเพียงไม่กี่ร้อยเมตรเท่านั้น!

ให้ตายสิ! รถออฟโรดของเธอเดิมทีก็ไม่ได้โดดเด่นเรื่องการเร่งความเร็วในทางตรงอยู่แล้ว และยิ่งมันผ่านการดัดแปลงเชื่อมแผ่นเหล็กหนาเข้าไปเพื่อเพิ่มการป้องกัน มันก็ทำให้รถมีน้ำหนักเยอะขึ้นอย่างมหาศาลจนส่งผลให้ความเร็วต้องลดลง ในตอนนี้เธอก็กำลังถูกรถเก๋งพวกนั้นจี้เข้ามาใกล้ทุกวินาที!

“ปังๆ!!”

“แกร็งๆ!!”

เสียงปืนดังขึ้นสองนัดซ้อนกัน หลี่ไฉก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ท้ายรถอย่างชัดเจน ฝั่งตรงข้ามได้เปิดฉากยิงใส่เธอแล้ว! แต่โชคดีที่กระสุนพวกนั้นยังไม่สามารถเจาะทะลุผ่านแผ่นเหล็กหนาที่เธอตั้งใจติดไว้ที่ท้ายรถมาได้ แต่พวกมันก็คงจะป้องกันเธอได้แค่ชั่วคราวเท่านั้น เพราะเธอเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแผ่นเหล็กพวกนี้จะทนทานการโจมตีซ้ำๆ ไปได้อีกนานแค่ไหน

บนรถทั้ง 3 คันที่กำลังไล่ตามมาก็มีคนของฐานความหวังใหม่ พวกเขาได้รับคำสั่งให้ขับไปตามเส้นทางที่จะมุ่งหน้าไปสู่ฐานลวี่หยวนเพื่อทำการไล่ล่ารถออฟโรดตรงหน้า ไม่นานหลังจากขับมาตามเส้นทางพวกเขาก็พบเข้ากับเป้าหมายอย่างรวดเร็ว และพวกเขาก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นตะโกนสั่งให้รถตรงหน้าหยุดหรือส่งเสียงเตือนที่ไร้ประโยชน์ เพราะในการไล่ล่าที่แท้จริง สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือการนิ่งเงียบและหาทางเข้าประชิดเพื่อสกัดกั้นและปลิดชีพเป้าหมายให้เร็วที่สุด!

คนขับรถเก๋งก็บังคับพวงมาลัยรถอย่างระมัดระวัง ในขณะที่คนที่นั่งข้างๆ ก็ยื่นปืนออกไปนอกหน้าต่างแล้วระดมยิงใส่รถออฟโรดอย่างต่อเนื่อง “ยิงไปที่ยางรถหรือไม่ก็ฝาถังน้ำมันของมัน! ระเบิดมันทิ้งไปเลย!” พวกเขาเลือกที่จะโจมตีเข้าใส่ส่วนที่เป็นจุดอ่อนของรถออฟโรดอย่างไม่ลังเล!

โชคดีที่หลี่ไฉคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว ดังนั้นเธอจึงสั่งให้ช่างช่วยดัดแปลงส่วนท้ายและล้อรถมาเป็นพิเศษ ประกอบกับทักษะการยิงปืนของคนกลุ่มนี้ไม่ได้ดีมากนัก ดังนั้นกระสุนส่วนใหญ่จึงพลาดเป้าแล้วตกลงตามป่าแทน ในชั่วพริบตา บนถนนที่เงียบเหงาของเมืองชานก็เกิดฉากการไล่ล่าแบบ 3 รุม 1 ขึ้นอย่างดุเดือด

“ไม่ได้การแล้ว! ฉันต้องหาวิธีสลัดคนพวกนี้ให้หลุด ไม่อย่างนั้นถ้ารถคันนี้ถูกยิงจนพังทุกอย่างคงจบสิ้นแน่!” หลี่ไฉสัมผัสได้ถึงเสียงกระสุนที่กระทบตัวรถอย่างต่อเนื่อง แม้แผ่นเกราะจะยังคงป้องกันได้อย่างดีเยี่ยม แต่หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ปัญหาใหญ่ย่อมต้องตามมาอย่างแน่นอน โดยเฉพาะเมื่อรถเก๋งทั้งสามคันนั้นกำลังเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ

ความเร็วของรถออฟโรดที่มีน้ำหนักมากไม่เพียงพอที่จะสลัดพวกมันได้ และเธอเองก็ไม่สามารถหยุดรถเพื่อยิงตอบโต้ หรือยื่นปืนพกออกไปยิงแบบสุ่มสี่สุ่มห้าผ่านกระจกมองหลังเพื่อหวังระเบิดรถของศัตรูเหมือนในหนังได้ ในโลกความเป็นจริงการจะทำแบบนั้นได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย การจะยิงเป้าหมายที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจากบนรถที่สั่นสะเทือนย่อมเป็นเรื่องที่ยากเกินไป

แต่เธอมีสิ่งหนึ่งที่พอจะฝากความหวังไว้ได้! หลี่ไฉกัดฟันแน่น แล้วบังคับพวงมาลัยด้วยมือซ้ายเพียงข้างเดียว ส่วนมือขวาก็เอื้อมไปหยิบระเบิดมือแบบทำเอง ที่คนในศูนย์พักพิงมอบให้เธอมา ซึ่งในนั้นก็มีอยู่ถึง 10 ลูก!

เธอเตรียมอุปกรณ์จุดชนวนอย่างรวดเร็ว หลี่ไฉเริ่มผ่อนความเร็วรถลงเล็กน้อยเพื่อให้ศัตรูตายใจและขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น เธอคำนวณระยะห่างและสภาพถนนในใจอย่างใจเย็น เมื่อได้จังหวะที่แม่นยำ เธอก็จุดชนวนระเบิดแล้วโยนออกไปนอกหน้าต่างรถทันที!

รถเก๋งคันหน้าสุดที่ยังคงเร่งความเร็วเข้าหาเธอด้วยความเร็วร้อยกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ไม่ทันสังเกตเห็นวัตถุที่ถูกโยนออกมา มันยังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ!

“ตูม——!”

เสียงระเบิดดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วทางหลวง! รถเก๋งคันหน้าที่นำขบวนมาก็ตกอยู่ในรัศมีทำลายล้างแบบพอดี แม้จะไม่ถูกจังๆ จนพลิกคว่ำหรือระเบิดในทันที แต่คลื่นกระแทกมหาศาลก็ส่งผลให้กระจกหน้ารถแตกละเอียดและตัวรถเสียหายจนต้องเบรกหยุดกะทันหัน! รถอีกสองคันที่ตามมาข้างหลังต่างก็ได้รับผลกระทบจนต้องชะลอความเร็วลงไปตามๆ กัน!

การไล่ล่าถูกขัดจังหวะลงชั่วคราวด้วยไหวพริบของหลี่ไฉ แต่วิกฤตการณ์ในครั้งนี้ยังคงห่างไกลจากคำว่าสิ้นสุดลงแล้วอย่างสิ้นเชิง!