เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 451

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 451

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 451


บทที่ 451: พาลาดินโง่เง่า

จากนั้นเอง ลูหลี่ก็ได้อ่านข้อความในช่องแชทสมาคมอย่างละเอียด

ล้านปีในพริบตา: มีใครรู้มั้งว่าไอ้เขี้ยวงูสีเงินใช้ทำอะไรได้บ้าง?

มีคนที่ตอบเขาหลายคนมาก แต่ส่วนใหญ่ก็จะบอกให้เอาไปขายหรือทำอะไรทำนองนั้น เพราะทุกคนรู้แค่ว่ามันเป็นวัสดุหายากเท่านั้น ไม่มีใครรู้เลยว่ามันใช้ทำอะไรกันแน่

เกี่ยวกับเรื่องระบบการดรอบของเกมแล้วนั้น มีกฏบางอย่างที่สามารถตั้งไว้ได้อยู่

ถ้าหากเป็นการเคลียร์ดันเจี้ยนหรือการล่าบอสป่ากันโดยสมาคมๆหนึ่ง ของที่ดรอบก็จะเป็นของสมาคมนั้นทั้งหมด ถ้าเป็นการต่อสู้กับบอสแบบที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสมาคม ไอเท็มพวกนั้นก็จะเป็นของๆผู้เล่นคนนั้น ซึ่งการจัดการกับบอสในเทศกาลนั้นจะแตกต่างออกไป แม้ว่ามันจะเป็นการต่อสู้ร่วมกันของสมาคม แต่ไอเท็มที่ดรอบก็จะเป็นของผู้เล่นคนๆนั้นเลย

แน่นอนว่าบางสมาคมเล็กๆก็ไม่ได้สนใจกฏพวกนี้กัน

อย่างไรก็ตาม สมาคมกฏแห่งดาบนั้นแตกต่างออกไปจากพวกนั้น สมาคมของพวกเขาไม่ต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากผู้เล่นของตนเอง

ทุกคนกำลังเล่นเกมเดียวกันอยู่ ดังนั้นแล้ว จะเข้าสมาคมของคุณทำไม? ถ้ามันมีแต่เสียกับเสียกัน สิ่งที่เป็นตัวดึงดูดในการเข้าสมาคมคือ เงินเดือนที่มั่นคง กิจกรรมและคนที่ช่วยทำเควสจากคนในสมาคมเอง

ในวันนี้ พาลาดินไร้หัวได้ดรอบไอเท็มไปหลายอย่าง ทั้งอุปกรณ์ระดับทอง อุปกรณ์ระดับเงิน วัสดุหายากและหนังสือทักษะ...

สแควรูทสามและลูหลี่ก็ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับของดรอบที่กลุ่มระดับสูงของสมาคมเขาได้รับมาเลย ที่นูโอยูต้องการให้ม้ากับลูหลี่ มันก็เป็นเพราะความต้องการของเขาเอง ไม่ได้โดนใครในสมาคมบังคับ

แต่ในตอนนี้ ลูหลี่ต้องการที่จะทำลายกฏนี้ทิ้งไป เขาต้องการวัสดุหายากนี้มาไว้ในมือ

ซึ่งเขาในตอนนี้ไม่สามารถนิ่งนอนใจได้อีกแล้ว เมื่อเขาคิดได้แบบนั้น ลูหลี่ก็ได้ควบม้าสงครามของพาลาดินไร้หัวออกจากหมู่ผู้คนไปอย่างรวดเร็ว

ซึ่งก็มีคนบ้าบางคนที่วิ่งตามม้าของเขามาเหมือนกัน

"ล้านปีในพริบตา ฉันเจอชื่อเขาล่ะ"ลูหลี่ส่งคำขอเป็นเพื่อนกับเขาไปและรอการยืนยันจากอีกฝ่ายหนึ่ง

"บ้าเอ้ย คุณจะต้องโกหกแน่ๆเลย ผมไม่มีทางที่จะเชื่อได้ลงหรอก ทำไมผู้เล่นอันดับหนึ่งถึงจะแอดเพื่อนผมมากัน? ว่าแต่เกมรุ่งอรุณสามารถทำให้ผู้เล่นสร้างชื่อซ้ำกันได้งั้นเหรอ? แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีตัวอักษรพิเศษอะไรเลยนี้น่า ... "เขาพูดออกมาอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้น แต่มันก็แสดงความโง่เขลาของเขาออกมาเหมือนกัน

"โอ้ ฉันลูหลี่ ฉันอยู่ในสมาคมเดียวกับนายไง "ลูหลี่แทบจะคิดคำพูดไม่ออกเลย

"โอ้ใช่ มีชื่อของสมาคมกฏแห่งดาบอยู่หน้าคุณด้วย รอแปปนะ "ระบบสนทนาได้ถูกตัดออกไปและลูหลี่ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นมา

มีคนอย่างนี้อยู่ในสมาคมของเขา ... เขารู้สึกอายเหลือเกินที่จะต้องไปพบกับเขาคนนี้

เมื่อได้กลับมายังที่ตั้งของสมาคมแล้ว ลูหลี่ก็ได้พบเข้ากับพาลาดินโง่คนนี้ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นคนแรกที่ตอบรับคำเชิญของสแควรูทสาม ในการเป็นผู้เล่นระดับสูงของสมาคมกฏแห่งดาบ

แม้ว่าเขาจะเล่นเกมช้ากว่าคนอื่น แต่เขาก็มีระดับสามสิบและยังคงไล่ตามทันผู้เล่นคนอื่นๆอยู่

"ฉันมีเรื่องที่จะต้องพูดคุยกับนาย ฉันต้องการที่จะชื้อเขี้ยวงูสีเงินที่นายมีอยู่ "ลูหลี่ไม่เสียเวลาเลยสักนิด เขาพูดความต้องการของเขาออกไปในทันที

"อะไรนะ?"ล้านปีในพริบตาตบโต๊ะและลุกขึ้นยืน

หัวใจของลูหลี่แทบจะหล่นลงตาตุ่มและใบหน้าของเขาในตอนนี้ดูไม่ดีเลย แต่เขาก็ไม่ได้ใจแคบที่จะเกลียดใครสักคนที่ไม่ขายของให้เขาหรอกนะ เขาโบกมือไปมาและก็พูดว่า "อย่าคิดมากสิ นายไม่ต้องขายมันก็ได้ ฉันแค่ถามเท่านั้นเอง "

มันเป็นเรื่องผิดปกติที่แหวนซูพรีมใช้วัสดุในการอัพเกรดถึง 16 ชนิด เขารู้ว่าจะหามันได้ที่ไหนบ้างก็จริง แต่มีเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้นที่เขาพึ่งจะเคยได้ยินมา

เขี้ยวงูสีเงิน เป็นหนึ่งในวัสดุหายากพวกนั้นและเขาก็ไม่รู้เลยว่าจะหามันได้จากที่ไหน ดังนั้นแล้ว มันน่าจะเป็นเรื่องโกหก หากเขายอมปล่อยมันไปง่ายๆ แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะบังคับใครได้หรอกนะ

"คุณกำลังดูถูกผมอยู่นะ" ล้านปีในพริบตาได้กล่าวออกมาในขณะที่เขารู้สึกตื่นเต้นยิ่งขึ้นและก็ได้ชี้ไปที่จมูกของลูหลี่"และในตอนนี้ คุณยังจะขอชื้อมันจากผมอีก!"

"อ่า... " สถานการณ์นี้มันแย่มากๆเลย ลูหลี่ไม่รู้เลยว่าเขาควรจะพูดอะไรออกไปดี

"คุณเป็นถึงหัวหน้าของสมาคม เป็นถึงผู้นำสูงสุดของสมาคมกฏแห่งดาบ แล้วคุณยังต้องการที่จะชื้อของจากผมอีก ส่วนเรื่องของวัสดุหายากขี้ผงนี้ ถ้าคุณอยากได้ก็เอาไปได้เลย แต่คุณต้องขอโทษผมก่อน!"เขากล่าวออกมาในขณะที่กระแทกไอเท็มลงกับโต๊ะพร้อมกับเช็ดน้ำตาของเขา

"... " ลูหลี่ไม่รู้เลยว่าจะตอบสนองยังไงดี มีอะไรผิดปกติกับผู้ชายคนนี้หรือเปล่านะ?

ความตั้งใจของเขาคือ การแลกเปลี่ยนวัสดุหายากกับอุปกรณ์ระดับทอง เขาไม่ได้มีเจตนาอะไรที่ไม่ดีเลย

อย่างไรก็ตาม คนๆนี้ประหลาดมากจนเกินไป เขาไม่รู้ว่าจะหาทางไหนมาจัดการกับเขาเลย

"คุณได้ทำอะไรผิดไป แต่คุณจะไม่ขอโทษผมงั้นเหรอ?"เป็นที่ชัดเจนแล้วว่า ล้านปีในพริบตานั้นยังเด็กอยู่ เขาคงจะใส่ค่าสถานะทั้งหมดลงไปที่ค่าประหลาดแน่นอน เพราะแค่คุยกับเขาก็ทำให้ลูหลี่รู้สึกปวดหัวแล้ว

"ขอโทษ ฉันขอโทษ" ลูหลี่รู้มึนงงมาก แต่เขาก็ยังตบไปที่ไหล่ของเขาและขอโทษอย่างจริงใจ

"ฮิฮิ" ล้านปีในพริบตาหัวเราะขณะที่เขาเกาหัว "แล้วมีอะไรที่คุณต้องการอีกไหม?"

ด้วยความที่ลูหลี่กลัวว่าเขาจะบอกเรื่องนี้กับคนอื่นๆ ลูหลี่จึงได้ส่ายหัวพร้อมกับพูดว่า "แค่นี้ก็พอแล้ว ถ้ามีอะไรที่ฉันต้องการอีก ฉันจะติดต่อไปหานายโดยตรงเอง"

"โอเค ถ้างั้นผมไปทำเควสก่อนนะ"

หลังจากที่ได้เห็นลูหลี่ขอโทษแล้ว เขาก็รู้สึกพอใจมากและไม่ได้เรียกร้องอะไรเพิ่มเลย

ลูหลี่ไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไงดี เขาไม่รู้ว่าล้านปีในพริบตาเป็นคนยังไง แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนที่น่ารังเกียจแน่ๆ

"นายได้มันมาหรือเปล่า?"สแควรูทสามไม่ได้ช่วยลูหลี่เลย เพราะหากเขาทำอย่างนั้นล่ะก็ มันก็เหมือนกับการใช้กำลังบังคับคนในสมาคมของตนเอง

ซึ่งเมื่อสแควรูทสามถามลูหลี่มา เขาก็ได้อธิบายถึงเหตุการณ์ทั้งหมด สแควรูทสามที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็ได้เงียบลงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะคิดได้ว่าคงจะมีแค่ล้านปีในพริบตาเท่านั้นที่สามารถทำแบบนั้นได้ ซึ่งก็ดูเหมือนว่าผู้เล่นคนอื่นๆก็รู้เกี่ยวกับตัวของเขาดีอยู่แล้ว

"หาวิธีที่จะชดเชยให้กับเขาด้วย แล้วก็ ตรวจสอบวัสดุหายากที่ผู้เล่นในสมาคมได้รับมาด้วยนะ"ลูหลี่ได้พูดกับสแควรูทสาม เพราะเขาไม่คิดที่จะเอาวัสดุหายากอันมีค่าแบบนี้มาแบบฟรีๆหรอกนะ

วัสดุหายากนั้น ไม่ว่ามันจะมีความสำคัญหรือไม่มี ยังไงมันก็ยังคงมีค่าอยู่ดี

สำหรับคะแนนของสมาคมกฏแห่งดาบแล้ว ไม่เพียงแต่จะสามารถแลกเปลี่ยนไอเท็มจากคลังของสมาคมได้เพียงเท่านั้น แต่ยังสามารถเอาไปแลกเป็นเงินจริงได้อีกด้วย

"ได้เลย ฉันจะไปดูวัสดุหายากที่คนของเราได้รับมาเอง ถ้าเราโชคดีพอ เราอาจจะได้วัสดุหายากที่นายต้องการมาก็ได้ ว่าแต่ นายจะเอาวัสดุหายากพวกนั้นไปทำอะไรงั้นเหรอ?"สแควรูทสามได้ถามออกมา เพราะเขาอยากจะรู้เป็นอย่างมาก

เขารู้ดีว่ามันจะต้องสำคัญมากแน่ๆถ้าลูหลี่ขอร้องให้เขาหามาให้ ว่าแต่สิ่งสำคัญอะไรกันที่เขาต้องการถึงขนาดไม่เกี่ยงราคาของวัสดุหายากเลย?

"อุปกรณ์ระดับมหากาพย์" ลูหลี่ได้ตอบกลับไป จากนั้น เขาก็ไม่ได้สนใจสแควรูทสามอีกและไปเทศกาลฮาโลวีนพร้อมกับน้องสาวของเขา

ซึ่งลูหลี่ก็ไม่ได้บอกไปทั้งหมดว่า อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ของเขายังสามารถอัพเกรดขั้นได้อีก

เขาไม่อยากที่จะทำให้สแควรูทสามรู้สึกกลัวหรอกนะ

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 451

คัดลอกลิงก์แล้ว