บทที่ 370 การล้างแค้นของกองทัพเรือ (ฟรี)

ลูฟี่หมวกฟางที่ติดอยู่ในฟองอากาศปุ่มเนื้อ เบิกตากว้างมองดูคลื่นดาบสีแดงฉานที่ปกคลุมท้องฟ้า ขยับตัวไม่ได้เลย

ไม่เพียงแต่จะหลบคลื่นดาบที่เร็วปานสายฟ้านั้นไม่พ้น แต่เขายังแหวกฟองอากาศปุ่มเนื้อของคุมะออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ

ลูฟี่หมวกฟางไม่รู้เลยว่าตอนนี้ลุงหมวกหมีกำลังช่วยเขาหรือทำร้ายเขากันแน่

บางที ถ้าเขาอยู่ในอ้อมแขนของพ่อที่ไม่คุ้นเคยคนนั้น อาจจะปลอดภัยกว่าก็ได้

การ์ลิ่ง เซนต์ ก็คิดว่าเขากำลังจะกำจัดเทพดวงอาทิตย์นิกะที่ยังไม่ตื่นรู้ได้สำเร็จแล้ว

แต่ทว่า วินาทีต่อมา

คลื่นดาบรูปกริฟฟอนคำรามขึ้นมาจากด้านล่าง กลืนกินคลื่นดาบที่หนาแน่น เปิดทางให้ฟองอากาศปุ่มเนื้อลอยผ่านตาข่ายดาบมรณะของการ์ลิ่ง เซนต์ ไปได้อย่างปลอดภัย

"ไอ้ลูกเนรคุณ!!!"

การ์ลิ่ง เซนต์ โกรธจัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้แต่ตอนที่ผลมังกรของเขาถูกขโมยไปที่ก็อดวัลเลย์ เขายังไม่โกรธขนาดนี้

แชงค์ส ไอ้ลูกทรพี มาขัดขวางแผนการเขาอีกแล้ว

เขาอยากจะบีบคอแชงค์ส ลูกชายของเขาให้ตายคามือจริงๆ

"แชงค์ส!!"

ลูฟี่หมวกฟางที่สิ้นหวัง ขณะลอยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เห็นร่างที่คุ้นเคย ก็ตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้นในฟองอากาศปุ่มเนื้อ

ชั่วขณะหนึ่ง เขาลืมความเศร้าที่เสียเพื่อนไป

แชงค์สผมแดงเมินลูฟี่หมวกฟาง แววตาฉายแววรู้สึกผิดวูบหนึ่ง

เขาปิดทางหนีของเพื่อนลูฟี่สองคนนั้น

แต่เขาแบกรับความหวังของรองกัปตันเรย์ลี่และลุงจาบัน รวมถึงชีวิตของกลุ่มโจรสลัดผมแดงทั้งหมดเอาไว้ ถึงรอดมาได้

เขาไม่อาจหยุดเพื่อเพื่อนที่อ่อนแอสองคนของลูฟี่ แล้วทิ้งโอกาสหนีผ่านประตูม้วนคัมภีร์ไปได้

ตอนนี้ เขาต้องการฆ่าโรจิและอิม ล้างแค้นให้ทุกคน ทำให้โลกนี้มั่นคง และคืนสมดุลให้โลก

ลูฟี่ยังไม่ตาย ความหวังยังคงอยู่

"โจรสลัดแชงค์ส! แกไม่คู่ควรกับสายเลือดตระกูลฟิกาแลนด์! ข้าจะฆ่าแกด้วยมือของข้าเอง!"

การ์ลิ่ง เซนต์ โกรธจัด ตะโกนเสียงแหบแห้งใส่แชงค์สผมแดงข้างล่าง

"ตาย ตายกันหมด โจรสลัดตาย ทหารเรือก็ตาย"

"เผ่ามังกรฟ้าเป็นขยะบาปหนาที่ไม่ควรมีอยู่บนโลกนี้จริงๆ"

"ฉันละอายใจที่มีสายเลือดนี้ไหลเวียนอยู่ในตัว"

แชงค์สผมแดงค้นหาดูรอบหนึ่งแล้ว เรย์ลี่, จาบัน, เบคแมน, ยาซป พวกเขาหายไปแล้วจริงๆ

ใจเขาตายด้านไปแล้ว

ตอนนี้ เขาแค่อยากทุ่มสุดตัวกำจัดอิมและโรจิ สองตัวการใหญ่ เพื่อโลกใบนี้ ก่อนที่เขาจะตาย

ความหวังในอนาคต เขาจะฝากไว้ที่ลูฟี่

"คนทรยศ! ลูกเนรคุณ!"

การ์ลิ่ง เซนต์ บ้าคลั่งและโกรธจัด ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะบีบคอแชงค์สผมแดงให้ตายคาเปลเด็กแน่ๆ

อีกด้านหนึ่ง ดราก้อนที่เลือดกบปากและจมูก ยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกชายยังไม่ตาย

คุมะก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ถ้าลูฟี่หมวกฟางตายในฟองอากาศปุ่มเนื้อของเขา ดราก้อนคงมองหน้าเขาไม่ติดแน่

คงไม่หรอกมั้ง

คุมะส่ายหัว สลัดความคิดฟุ้งซ่าน

ขนาดจินนี่ของเขาถูกเผ่ามังกรฟ้าทรมานอย่างโหดร้ายและตายเพื่อการปฏิวัติ เขายังไม่เคยบ่นว่าคณะปฏิวัติ และทุ่มเทให้คณะปฏิวัติมาตลอด

"การ์ลิ่ง ใจเย็นๆ! ตอนนี้แกสู้กับมันไม่ได้!"

"คู่ต่อสู้ของเราคือพวกนี้!"

ปีเตอร์ เซนต์ รีบขวางการ์ลิ่ง เซนต์ เตือนสติให้ใจเย็น เขาไม่ได้ห้ามพ่อลูกฆ่ากัน แต่ตอนนี้กำลังรบไม่พอ อย่าไปเสียแรงกับแชงค์สผมแดง คนทรยศนั่นเลย

ตอนนี้ อารามากิ, ชิริว, เอเนล และเศษเดนกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวอย่าง มัลโก้ ฟีนิกซ์ และ เอส หมัดอัคคี กำลังรุมโจมตีแชมร็อคและอัศวินเทพอีกสองคนอย่างดุเดือด

สถานการณ์ล่อแหลมมาก

พวกเขาจะไปยุ่งกับแชงค์สผมแดงที่เป็นฝ่ายเป็นกลางไม่ได้

แถมยังต้องหาทางเกลี้ยกล่อมทหารเรือสี่คนนั้นให้กลับมาอยู่ฝ่ายรัฐบาลโลกด้วย

"บ้าเอ๊ย!"

"ตอนนี้ ข้าจะปล่อยไอ้ลูกเนรคุณไปก่อน!"

การ์ลิ่ง เซนต์ โกรธจนควันออกหู แต่ก็จำต้องยอมรับความจริง

เขายังอยากจะไล่ฆ่าไปทางคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิ ไล่ล่าลูฟี่หมวกฟางต่อ

แต่ดราก้อนที่หมดห่วง และคุมะ ได้ขวางทางพวกเขาไว้แล้ว

และแชงค์สผมแดงก็ไม่ได้คิดจะมายุ่งกับการต่อสู้ตรงนี้ เขาหันหลังบินไปทางสนามรบของอิมและโรจิแทน

การจากไปของแชงค์สผมแดง ทำให้ทั้งสี่คนลดความระแวงลงไปเปราะหนึ่ง

เพราะแชงค์สที่จุดยืนไม่ชัดเจน ทำให้เดาใจยาก

แชงค์สช่วยลูฟี่หมวกฟาง แต่เขาก็เป็นเผ่ามังกรฟ้า

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับการ์ลิ่ง เซนต์ ดราก้อนก็กลัวว่าแชงค์สจะเข้ามาแทรก

ดังนั้น แชงค์สที่จากไป คือแชงค์สที่ดี

การ์ลิ่ง เซนต์ และ ปีเตอร์ เซนต์ ก็กังวลว่าแชงค์สผมแดงช่วยลูฟี่หมวกฟางแล้ว จะมาช่วยดราก้อนต่อ

ตอนนี้ ทั้งสี่คนสามารถสู้ตายถวายหัวได้แล้ว

ปีเตอร์ เซนต์ มั่นใจว่าเขาเอาชนะคุมะ ทาสเผ่าบัคคาเนียร์ ได้ในการดวลตัวต่อตัว

เขาต้องรีบจัดการคุมะให้เร็วที่สุด

ไม่อย่างนั้น แชมร็อค, ฟอร์ทิส เซนต์ และ กิเลน กอร์ม เซนต์ ต้านทานวงล้อมโจรสลัดไม่ไหวแน่

ทันใดนั้น การต่อสู้ดุเดือดปะทุขึ้นอีกครั้งในสามสมรภูมิ คลื่นพลังงานและคลื่นดาบปลิวว่อนไปทั่วทิศทาง

และบนธารน้ำแข็งในทะเล

คิซารุและอาโอคิยิรีบมารวมตัวกับสึรุ สอบถามความปลอดภัยของคนอื่นๆ

พอยืนยันว่ารอดมาได้แค่สามคน คิซารุก็รู้สึกเศร้าสร้อยและหดหู่อย่างบอกไม่ถูก

"พวกเธอจะเอายังไงต่อ?"

"ฉันโจมตีห้าผู้เฒ่าไปแล้ว คงกลับไปเป็นทหารเรือไม่ได้แล้วล่ะ"

บอร์ซาลิโน่เช็ดน้ำตา บางทีเขาอาจจะต้องไปเข้าร่วมกับโรจิ เป็นบอดี้การ์ดให้เวก้าพังค์จริงๆ

แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้อยู่กับเวก้าพังค์และเซ็นโทมารุ

"อิมทำลายกองทัพเรือ! พวกเรายังมีทางเลือกอีกเหรอ!"

"ฉันอยากจะฆ่าไอ้พวกเผ่ามังกรฟ้าพวกนี้ให้หมด!"

โมโมอุซางิ กิออน น้ำตาไหลพราก พอนึกถึงจอมพลเซ็นโงคุและพลเรือโทการ์ป ความโกรธก็สุมอก

"ฉันอยากจะตามเซ็นโงคุและการ์ปไปตายพร้อมกับกองทัพเรือ

แต่ฉันกลัวว่าพวกเธอสองคนจะตายเปล่า

คุซัน, กิออน ฉันแนะนำให้พวกเธอเข้าร่วมกองทัพเรือใหม่ซะ

พอพวกเธอลงหลักปักฐานได้แล้ว ยายแก่อย่างฉันก็ควรเกษียณซะที"

พลเรือโทสึรุเช็ดน้ำตา ฝืนยิ้มปลอบใจ แต่ใจเธอตายไปแล้ว

ตอนนี้เธอห่วงแค่คุซันและกิออนเท่านั้น

"อาจารย์การ์ปบอกให้ใช้ชีวิตตามที่ใจต้องการ!"

"ฉันจะประกาศสงครามกับเผ่ามังกรฟ้า! ฉันจะล้างแค้นให้อาจารย์การ์ปและจอมพลเซ็นโงคุ! ฉันจะล้างแค้นให้ทหารเรือทุกคน!"

คุซันมองดูสามสมรภูมิบนท้องฟ้าด้วยความเกลียดชังและโกรธแค้น ไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมา ทำให้ทะเลทั้งผืนเริ่มแข็งตัวอีกครั้ง

เขากวาดตามองสามสมรภูมิ

จ้องอิมเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่แชมร็อคที่เคยจับตัวการ์ป สุดท้ายก็พุ่งตรงไปทางดราก้อน

ดราก้อนเป็นลูกชายอาจารย์การ์ป เขาไม่อยากเห็นดราก้อนเป็นอะไรไป

"ฉันไปด้วย!"

กิออนตามไปทันที เทียบกับการช่วยโจรสลัดสู้กับห้าผู้เฒ่าและอัศวินเทพ เธอขอช่วยดราก้อนที่เป็นคณะปฏิวัติและลูกชายการ์ปดีกว่า

"พวกเธอ..."

พลเรือโทสึรุมองดูรุ่นน้องเลือดร้อนสองคนอย่างอ่อนใจ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยปากห้าม

"เผ่ามังกรฟ้าสมควรตายจริงๆ นั่นแหละ"

บอร์ซาลิโน่ไม่ได้ตามไปโจมตีด้วย แต่คอยอยู่ข้างพลเรือโทสึรุ เพื่อปกป้องผู้สูงอายุคนนี้ และเพื่อฟื้นฟูพลังกายและบาดแผล

รังสีความตายที่แผ่ออกมาจากตัวพลเรือโทสึรุ ทำให้เขากลัวว่าเธอจะฆ่าตัวตาย

ตอนนี้ เขาไม่อยากเห็นสึรุเป็นอะไรไปอีกคน ความยุติธรรมของกองทัพเรือใหม่ ต้องการพลเรือโทสึรุผู้มีความยุติธรรมอันบริสุทธิ์คอยชี้แนะ

โลกที่วุ่นวายใบนี้ ยังต้องการคนดีๆ มาช่วยเยียวยาบาดแผล