บทที่ 360: การ์ปป่วนอีกแล้ว (ฟรี)

ท่ามกลางเสียงด่าทออย่างเกรี้ยวกราดของการ์ป ลูฟี่หมวกฟางก็ได้ 'ช่วยเหลือ' ปู่ของเขาออกมาสำเร็จ

และตามคำบอกเล่าของการ์ป ตอนนี้เขากำลังถูกลูกชายงี่เง่าลักพาตัว และต้องการความช่วยเหลือจากลูฟี่อย่างเร่งด่วน

ด้วยความกลัวโดนทุบ ลูฟี่ลืมสถานะทหารเรือของปู่ไปสนิท รีบแบกการ์ปวิ่งแจ้นออกมาจากเรือวินด์ แกรนมา

รองหัวหน้าหน่วยและหัวหน้าหมู่ที่เหลืออยู่ของคณะปฏิวัติ รีบเข้ามาล้อมกรอบโจรสลัดหนุ่มที่กำลังจับตัวพ่อของหัวหน้าพวกเขาเป็นตัวประกันทันที

ดราก้อนฝากฝังความปลอดภัยของการ์ปไว้กับพวกเขา พวกเขาจะยอมให้การ์ปเป็นอันตรายได้ยังไง?

และแล้ว ลูฟี่หมวกฟางกับคณะปฏิวัติก็เปิดฉากซัดกันนัว

ไม่นาน โซโลและซันจิก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย

ครอกคัสหน้าดำคร่ำเครียด มองดูลูกน้องคณะปฏิวัติของดราก้อน รุมสกรัมลูกชายของดราก้อน

ที่น่าโมโหที่สุดคือ การ์ป ไอ้แก่ตัวแสบ ดันยืนเชียร์พวกนั้นอยู่ข้างสนามเฉยเลย

ครอกคัส หมอประจำเรือกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ คุ้นเคยกับนิสัยของไอ้แก่ตัวแสบการ์ปดี

ครอบครัวตัวป่วนชัดๆ

"เฮ้ย! ยัยหนูผมส้ม! รีบเอาของกินมาให้ฉันหน่อย!

ฉันคือปู่ที่เคารพรักและทรงพลังที่สุดของกัปตันเธอนะเว้ย!"

หมัดเหล็ก การ์ป ดูลูฟี่สู้กับคณะปฏิวัติสามคน รู้สึกว่าลูฟี่ยังอ่อนหัดไปหน่อย เลยรีบสั่งนามิให้เอาของกินมา จะได้รีบฟื้นพลัง

"ฉันเหรอ?"

นามิที่แอบซุ่มอยู่ ชี้ตัวเองอย่างงงๆ แต่พอลองตรองดูสักพัก ก็ตัดสินใจเชื่อตาแก่นี่

"เฮ้ยๆๆ! ไอ้หนุ่มคณะปฏิวัติใส่หมวกคนนั้น ลูฟี่มันลูกชายหัวหน้าพวกแกนะเว้ย! กล้าลงมือหนักขนาดนี้เชียวเหรอ?

ต่อให้ฉันไม่ตบแกให้ตาย ดราก้อนก็ต้องลงโทษแกแน่"

การ์ปไม่กลัวเรื่องจะบานปลาย แฉสถานะของลูฟี่หมวกฟางดื้อๆ

"อะไรนะ! เขาเป็นลูกชายหัวหน้าดราก้อนเหรอ?"

พอยอดฝีมือระดับล่างของคณะปฏิวัติได้ยินเสียงการ์ป ก็รีบยั้งมือทันที ไม่กล้าลงมือหนักจนเผลอฆ่าโจรสลัดหมวกฟางคนนี้

ยังไงซะ ยอดฝีมือคณะปฏิวัติที่มาถึงโลกใหม่เพื่อร่วมสงครามได้ ก็ต้องรู้วิชาฮาคิสองสีบ้างไม่มากก็น้อย

"แล้วก็! ครอกคัส! ฉันเห็นแกนะ!"

"ไอ้แก่เจ้าเล่ห์ รีบมารรักษาฉันหน่อยสิวะ"

"ฉันเลี้ยงดูเอสให้กัปตันเวรตะไลของแกมาตั้งกี่ปี ตอนนี้ฉันจะเอาตัวไม่รอดตอนแก่แล้วเนี่ย"

"ถ้าแกไม่รักษาฉัน เดี๋ยวแกตายไปเจอยมบาล โรเจอร์มันจะแช่งแกเอานา!"

หมัดเหล็ก การ์ป รู้สึกว่ากินอย่างเดียวฟื้นตัวไม่ทันใจ ถ้าได้หมอเทวดาอย่างครอกคัสมาช่วยล้างพิษยาลดทอนกำลังให้ น่าจะหายเร็วกว่านี้

"..."

"ฉันติดหนี้ครอบครัวพวกแกจริงๆ ให้ตายสิ!"

ครอกคัสบ่นอุบ เด็กหมวกฟางคนนึงก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว เจอหมัดเหล็ก การ์ป ไอ้แก่หน้าด้านเข้าไปอีก ยิ่งหนักข้อ

ถึงขนาดเอาบุญคุณโรเจอร์มาขู่กันเลยทีเดียว

แต่ก็นะ การ์ป ทหารเรือคนนี้ ก็ช่วยรักษาเลือดเนื้อเชื้อไขของโรเจอร์ไว้จริงๆ

แถมตอนนี้ยังต้องมาติดคุกอีก

ทำเอาครอกคัสรู้สึกสะท้อนใจไม่น้อย

ครอกคัสกระโดดขึ้นไปบนเรือวินด์ แกรนมา ตรวจอาการและรักษาการ์ปแบบฉุกเฉิน ฉีดยาแก้พิษให้การ์ปไปหลายเข็ม

"จำไว้ด้วยนะ! ฉันไม่เคยติดหนี้เจ้าบ้านั่นโรเจอร์!"

"ฉันทำเพื่อตอบแทนที่แกดูแลเอสต่างหาก!"

"ไอ้แก่ตัวแสบ! ลาก่อน!"

หลังจากช่วยการ์ปเสร็จ ครอกคัสไม่รู้ว่ามันจะกระทบแผนของเรย์ลี่กับแชงค์ส หรือกระทบสถานการณ์สงครามหรือเปล่า

เขาทำได้แค่รีบกลับไปหาลาบูน ไปให้พ้นๆ หน้า จะได้ไปตามหาพวกเรย์ลี่ต่อ

"ฝากกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางด้วยล่ะ ไอ้แก่ตัวแสบ!"

"ลูฟี่ พวกเธอดูแลตัวเองดีๆ นะ อย่าเข้าไปยุ่งกับสงครามนี้เด็ดขาด!"

ก่อนไป ครอกคัสไม่ลืมเตือนลูฟี่หมวกฟาง เจ้าหนูที่สืบทอดเจตจำนงของโรเจอร์และแชงค์ส

เขาไม่อยากยุ่งวุ่นวายอีกแล้ว

"ขอบใจมากนะลุง! แล้วก็ลาบูนด้วย!"

ลูฟี่หมวกฟางหัวเราะร่า ขอบคุณครอกคัสไปพลาง สู้กับทหารคณะปฏิวัติไปพลาง

"แย่แล้ว! การ์ปฟื้นตัวแล้ว!"

ยอดฝีมือคณะปฏิวัติแต่ละคนรู้สึกหนาวสันหลังวาบ ถ้าหมัดเหล็ก การ์ป ฟื้นพลังต่อสู้กลับมาได้ พวกเขาจะเอาปัญญาที่ไหนไปสู้กับวีรบุรุษกองทัพเรือคนนี้?

"อัฮฮ่าฮ่าฮ่า! พวกแกไสหัวไปได้แล้ว!"

"เดี๋ยวฉันจะไปอบรมหัวหน้าพวกแกเรื่องการศึกษาหน่อย"

หลังจากได้ยาพิเศษของครอกคัสและกินเนื้อกองโตฟื้นพลัง การ์ปถึงกับบดขยี้กุญแจมือและโซ่ตรวนหินไคโรบนตัวจนแหลกคามือ

ออร่ามหาศาลของหมัดเหล็ก การ์ป ระเบิดออก ทุกคนมองตาแก่คนนี้ด้วยความหวาดผวา

"แข็งแกร่งชะมัด!!"

นามิไม่นึกเลยว่าปู่ของลูฟี่จะเก่งขนาดนี้ แค่ออร่าก็พัดเธอจนตัวปลิวแล้ว

แม้แต่โซโลและซันจิยังมีเหงื่อตกที่หน้าผาก

ลูฟี่หมวกฟางถึงกับนึกถึงวันคืนที่โดน 'หมัดแห่งความรัก' ทรมาน กลืนน้ำลายเอือกใหญ่

"บ้าเอ๊ย! ภารกิจที่หัวหน้ามอบหมายล้มเหลว!"

"ทำไงดี?"

"ถอยกันเถอะ!"

หลังจากหารือกันอย่างรวดเร็ว รองหัวหน้าหน่วยคณะปฏิวัติรู้ตัวว่าสู้การ์ปไม่ได้แน่

แถมการ์ปยังเป็นพ่อหัวหน้า ส่วนลูฟี่หมวกฟางก็เป็นลูกหัวหน้าอีก

เรื่องในมุ้งครอบครัวเขา ยุ่งมากไม่ได้หรอก

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของการ์ปและสายตาหวาดระแวงของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง คณะปฏิวัติก็รวบรวมคน บังคับเรือวินด์ แกรนมา ถอยออกไป เพื่อไปรายงานสถานการณ์ให้ดราก้อนทราบ

การ์ปตามลูฟี่หมวกฟางและพรรคพวกกลับไปที่เรือโกอิ้งแมรี่สีทองหัวขาด

"ลูฟี่! ตาแก่ครอกคัสพูดถูก แกมันอ่อนหัดเกินไป อย่าเข้ามายุ่งกับสงครามนี้"

"ส่งฉันลงใกล้ๆ ธารน้ำแข็งนั่น แล้วรีบหนีไปซะ!"

หมัดเหล็ก การ์ป อยากจะสั่งสอนลูฟี่เรื่องเป็นโจรสลัดใจจะขาด แต่สถานการณ์ทหารเรือตอนนี้แย่มาก เขาไม่มีเวลามาอบรมลูฟี่แล้ว

อีกอย่าง ลูฟี่ก็เป็นโจรสลัดไปแล้วแถมมีค่าหัวอีก เรื่องมันย้อนกลับไม่ได้แล้ว

ที่สำคัญที่สุด พลังผลยางยืดของลูฟี่ ดันถูกสงสัยว่าเป็นพลังผลเทพดวงอาทิตย์นิกะ

ไอ้หลานโง่คนนี้มีชื่ออยู่ในบัญชีดำของเผ่ามังกรฟ้าเรียบร้อยแล้ว

การ์ปเลิกคิดเรื่องจะให้ลูฟี่เป็นทหารเรือแล้ว ตอนนี้ตัวเขาเองยังเอาตัวไม่รอดเลย

ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ

ขอแค่ลูฟี่รอดชีวิตปลอดภัย เป็นโจรสลัดก็ไม่เป็นไร

"เป็นไปได้ยังไง! ฉันมาเอาล็อกโพสชี้ทางลาฟเทล (Laugh Tale Eternal Pose) ต่างหาก"

"ไอ้เข็มทิศขี้โกงที่ไม่ต้องผจญภัยแบบนั้น มันไม่ควรมีอยู่จริง"

ลูฟี่หมวกฟางตะโกนอย่างขวานผ่าซาก แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ 'หมัดแห่งความรัก'

กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางมองลูฟี่ตาถลน หัวปูดโนควันขึ้นฉุย แล้วหันไปมองตาแก่คนนี้ด้วยความหวาดกลัว

ลูฟี่ที่เป็นยาง ยังโดนอัดน่วมขนาดนี้

ภายใต้การ 'ข่มขู่' ของการ์ป

โซโล, ซันจิ, นามิ และอุซป ต้องรีบพายเรือพาการ์ปไปส่งใกล้ๆ ธารน้ำแข็งอย่างสุดชีวิต

"คุ้มกันกัปตันพวกแกให้ดี แล้วรีบไสหัวไปซะ!"

การ์ปใช้เดินชมจันทร์กระโดดลงจากเรือโกอิ้งแมรี่สีทอง ทิ้งเสียงหัวเราะร่าไว้เบื้องหลัง

ส่วนนามิที่มองดูสงครามอันน่าสะพรึงกลัวบนท้องฟ้า ก็เขกหัวโซโลที่กำลังฮึกเหิมอยากสู้ไปหลายที จนหัวปูดเป็นลูกมะนาว แล้วสั่งซันจิกับอุซปให้พายเรือหนีออกจากน่านน้ำนี้อย่างหวาดกลัว

สงครามที่น่ากลัวขนาดนี้ ไม่ใช่ที่ที่พวกเธอจะเข้าไปยุ่งได้จริงๆ

หลังจากพายเรือหนีมาได้ระยะหนึ่ง ลูฟี่หมวกฟางก็ค่อยๆ ตื่นขึ้น

พอตื่นปุ๊บ ก็โวยวายจะกลับไปปั๊บ เขาอยากไปแย่งล็อกโพสชี้ทางลาฟเทล

ท่ามกลางการโต้เถียงอย่างดุเดือดของทั้งห้าคน กัปตันลูฟี่ที่ได้รับการสนับสนุนจากโซโล ก็ใช้อำนาจสูงสุดของกัปตันตัดสินใจสำเร็จ

อย่างไรก็ตาม ด้วยคำขอร้องของนามิ พวกเขาตกลงว่าจะสังเกตการณ์สถานการณ์จริงก่อน แล้วค่อยแอบเข้าไปในสนามรบเงียบๆ

นามิกับอุซปจะเฝ้าเรือตลอดเวลา พร้อมหนีได้ทุกเมื่อ