จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 432

บทที่ 432: ทีมห้าคนในวอซอง

"ไอเท็มดีนิ" ลูหลี่กล่าวในขณะที่เขาตรวจดูอุปกรณ์ของลิงอ้วน

"ฮิฮิ ทีมของเราได้เคลียร์อารามสีแดงไปแล้ว เราจะสามารถเคลียร์อารามได้อีกครั้งในสัปดาห์หน้า "ลิงอ้วนกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจ

เขาได้นำทีมสิบคนเข้าไปยังดันเจี้ยน ด้วยกลยุทธ์ของลูหลี่ ทีมของพวกเขาจึงไวที่สุด เขามักจะเลือกความยากระดับยาก ถึงแม้ว่ามันจะยากกว่าระดับสูงสุดก็ตาม แต่มันก็ได้ให้รางวัลแก่พวกเขามากขึ้น

"ดอกไม้อาจจะมีไอเท็มบางอย่างที่เขาไม่ต้องการ นายลองไปถามหาดูได้นะ "ลูหลี่แนะนำพร้อมด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ต้องการที่จะขัดขวางเส้นทางของลิงอ้วน เมื่อเทียบกับผู้เล่นส่วนใหญ่แล้ว ลิงอ้วนมีสิทธิที่จะภูมิใจในตัวเอง อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถแข่งขันกับดอกไม้อ้างว้างได้ ไอเท็มของดอกไม้อ้างว้างดีมาก จนแม้แต่นักเวทย์ระดับสูงไม่สามารถที่จะเทียบกับเขาได้

ทั้งสองคนสู้ด้วยกันประมาณสิบนาที จนกระทั่ง มูนไลท์ มาสเรนและซากุระได้มาถึง

ทั้งห้าคนได้ร่วมทีมกันเป็นทีมชั่วคราว

ซึ่งลูหลี่ได้วางแผนที่จะให้สมาชิกพวกนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์ในเดือนพฤศจิกายน

กลุ่มถ้วยเงาเองก็ได้ลงทุนในการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์ ดังนั้นแล้ว คนที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันถ้วยเงาจึงเป็นที่นับถืออย่างมาก เหมือนกับทีมของสมาคมกฏแห่งดาบที่ได้เป็นแชมป์ ซึ่งพวกเขาก็ไม่ต้องเข้าร่วมรอบคัดเลือกเลย ในความเป็นจริงแล้ว ทีมสามอันดับแรกจากการแข่งขันถ้วยเงาจะสามารถเข้ารอบสิบหกทีมของการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์ได้เลย

อย่างไรก็ตาม สมาคมดิสซี่คอสได้ตัดสินใจว่าจะไม่เข้าร่วมการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์ในครั้งนี้ ส่วนสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศเองก็ไม่ได้ส่งทีมหลักเข้าร่วมเหมือนกัน

มีข้อดีและข้อเสียจากการเริ่มต้นอยู่ในรอบสิบหกทีม พวกเขาสามารถประหยัดเวลาและพลังงานได้ แต่พวกเขาจะไม่ได้มีเวลาจูนฝีมือเข้าหากันเท่าไหร่

นี่เป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับซากุระ เพราะเธอมักจะติดตามลูหลี่เข้าดันเจี้ยนเสมอ ถึงแม้ว่าดันเจี้ยนและ PVP จะไม่เหมือนกัน แต่เธอก็ยังสามารถประสานงานกับเพื่อนร่วมทีมคนอื่นได้อยู่

ในทางกลับกันแล้ว มันแตกต่างมากเลยกับลิงอ้วน เขาเคยคุยกับลูหลี่ครั้งเดียวและเจอกันแค่ตอนที่ทำเควสท้าทายเท่านั้น ซึ่งนั้นทำให้เขาไม่ค่อยได้ร่วมทีมกับพวกเขามากเท่าไหร่

เมื่อผู้เล่นทั้งห้าคนเข้าสู่สนามรบ ผู้เล่นฝ่ายเผ่าพันธุ์ก็รู้สึกไม่สบายใจ

ลูหลี่มุ่งสำรวจไปข้างหน้าและคอยฆ่าศัตรูที่อยู่คนเดียวด้วยทักษะชุดเดียวเท่านั้น

เขามีไอเท็มระดับทองจำนวนหนึ่ง ดังนั้นแล้ว ความเสียหายที่เขาสร้างขึ้นจึงสูงมาก หากศัตรูของเขาไม่ได้มี HP เต็มอยู่แล้ว เขาโจมตีแค่ไม่กี่ครั้งก็ฆ่าศัตรูของเขาได้แล้ว

งานหลักของซากุระนอกเหนือจากการสร้างความเสียหายคือ การใช้ทักษะกระหายเลือดและการวางโทเท็ม

ถ้าพวกเขาเจอเข้ากับทีมสิบคน ซากุระจะใช้ทักษะกระหายเลือดในทันที เมื่อมูนไลท์ใช้ทักษะลมกรดพร้อมกับเอฟเฟคกระหายเลือดแล้ว ลิงอ้วนก็แทบจะไม่มีโอกาสที่จะได้โจมตีเลย

ในเวลานี้ของเกม มีเพียงแค่ชาแมนส่วนน้อยเท่านั้นที่ได้เรียนรู้ทักษะกระหายเลือด ผู้เล่นคนแรกที่ใช้ทักษะนี้คือ ว่างเปล่า จากสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ด

อย่างไรก็ตาม ว่างเปล่า เป็นคนแคระในขณะที่หญิงสาวคนนี้คือเผ่าเดรไนท์

แม้ว่าซากุระจะมีไอเท็มที่ดีกว่าและสูงกว่าลิงอ้วนหนึ่งระดับ แต่เธอก็ยังไม่สามารถที่จะสร้างความเสียหายได้สูงกว่าเขา

ส่วนลิงอ้วนเองก็เริ่มคอยๆหาพื้นที่ของเขาอย่างช้าๆ เขารู้สึกว่าเขาสามารถฆ่าฮีลเลอร์ของศัตรูได้ เพราะเขาสามารถสร้างความเสียหายได้สูง นั้นทำให้เขามั่นใจว่าเขาสามารถก่อกวนฮีลเลอร์ จนฮีลเลอร์ไม่มีเวลาไปฮีลคนอื่นนอกจากตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เขาก็เริ่มที่จะคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้

โดยทั่วไปแล้ว ผู้เล่นหญิงจะรับบทเป็นอาชีพฮีลเลอร์

ถ้าคุณเน้นการโจมตีไปที่สาวสวย มันจะทำให้พวกเธอเกลียดคุณมาก คุณแทบจะไม่มีโอกาสขอเบอร์พวกเธอได้เลย หลังจากที่คุณฆ่าพวกเธอไปแล้ว

ส่วนมาสเรนก็ไม่ได้ต่อสู้ตัวคนเดียวอีกแล้ว ก่อนหน้านี้ มักจะมีคนที่ค่อยตามโจมตีตัวเธอก่อน ดังนั้นแล้ว ลูหลี่และมูนไลท์จึงต้องคอยจับตาดูเธอไว้

ตอนนี้เธอยืนอยู่กับลิงอ้วน ทันทีที่มีคนแอบเข้ามาและพยายามโจมตีเธอ ลิงอ้วนก็จะใช้ทักษะฟรอสโนวา ซึ่งคนที่จะเข้ามาโจมตีก็คงจะต้องกังวลว่าตัวเองจะหนีไปยังไง

"ไอเท็มเยอะเหลือเกิน!"ซากุระนั้นไม่ค่อยที่จะได้มาหุบเขาวอซอง นอกจากนี้แล้ว ทีมของเธอตอนที่มาก็ไม่ได้ดีเท่านี้

หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ก็ได้มีผู้จำนวนนับร้อยคนได้ตายลงไปจากฝีมือของพวกเขา ไอเท็มส่วนใหญ่เข้าไปในกระเป๋าของพวกเขา ส่วนมากก็เป็นไอเท็มระดับเงิน

แค่ไอเท็มพวกนี้ก็มีมูลค่านับร้อยเหรียญทองแล้ว

ซากุระจำสิ่งนี้ไว้ในสมองของเธอ เธอไม่คิดเลยว่าการหาเหรียญทองจะง่ายปานนี้

"นับแต่นี้ไป ซากุระ เธอและลิงอ้วนลองไปสู้ด้วยกันสองคนเท่าที่พวกเธอจะทำได้ดู"

ลูหลี่และมูนไลท์ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ซึ่งก็ได้ตัดสินใจให้ผู้เล่นใหม่ทั้งสองคนไปฝึกพิเศษ

"อ่าาา!"ซากุระที่มักจะได้รับความช่วยเหลือตลอดเวลาก็รู้สึกตกใจอย่างรวดเร็ว

"โอเค เราจะลองดู" ลิงอ้วนที่ได้รับการฝึกมาเป็นระยะเวลาหนึ่งจากลูหลี่ ก็พร้อมมากสำหรับบททดสอบนี้

"ไปเถอะ เราไม่เสียค่าประสบการณ์ในที่นี้หรอกนะ"

ลูหลี่ไม่ได้ให้โอกาสพวกเขาพูดมากและก็ได้เตะพวกเขาสองคนออกไปจากปาร์๖ี้ นั่นหมายความว่า มาสเรนเองก็ไม่สามารถที่จะรักษาพวกเขาได้อีกแล้ว

ซากุระอยากจะร้องไห้ออกมา มันเป็นความจริงที่พวกเขาจะไม่สูญเสียประสบการณ์ แต่พวกเขาก็ยังคงสามารถสูญเสียอุปกรณ์ของพวกเขาได้อยู่

เธอตามลูหลี่เข้าไปยังดันเจี้ยนหลายครั้ง ดังนั้นแล้ว อุปกรณ์ของเธอจึงดีเป็นอย่างมาก เธอคงจะต้องร้องไห้จริงๆ หากว่าไอเท็มของเธอหล่นลงไปกับพื้น

ลูหลี่เฝ้ามองพวกเขาที่เดินเข้าไปลึกในหุบเขาวอซอง ก่อนที่จะหายตัวเข้าไปในเงาตามพวกเขาเข้าไปเงียบๆ แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยให้สมาชิกในทีมของเขาต้องเจอกับเรื่องร้ายๆหรอกนะ

นักเวทย์ไฟและชาแมนสายบัพ นี่เป็นการผสมผสานกันอย่างแปลกประหลาดจนทำให้ใครหลายคนหมดคำพูด

ดูเหมือนว่าแผนการของพวกเขาคือให้ลิงอ้วนอยู่ข้างหน้า ลิงอ้วนนั้นสอดแนมทางได้ดีเท่าที่นักเวทย์ทำได้ และดูเหมือนว่าเขาคงจะใช้เวลาประมานหนึ่งในการ PVP ในป่าอยู่บ่อยๆ

ถ้าพวกเขาเจอเข้ากับทีมเล็กๆ พวกเขาก็จะไม่สู้ด้วย แม้ว่าทีมนั้นจะมีแค่ห้าคนก็ตาม

ลูหลี่เดินตามหลังพวกเขาไปสักสองสามนาที จนกระทั่งการต่อสู้ครั้งแรกของพวกเขาได้เริ่มขึ้น ซึ่งมันก็คือพ่อมดพร้อมด้วยซัคคิวบัสที่เป็นสัตว์เลี้ยง

พ่อมดผู้น่าสงสารได้ถูกโจมตีโดยลูกบอลไฟของลิงอ้วน เมื่อเขารู้ว่ามีคนโจมตีใส่เขา ชาแมนก็ได้วิ่งเข้ามาข้างหน้าเขาแล้ว เขาได้ใช้ทักษะความหวาดกลัวใส่ซากุระและตรวจดูเลือดของตัวเขาเอง ซึ่งเขาก็เหลือเลือดเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น

เพราะซากุระได้ใช้ทักษะกระหายเลือดในทันทีที่การต่อสู้ได้เริ่มขึ้น

ลิงอ้วนพร้อมกับบัพกระหายเลือดก็เหมือนกับปืนกลมีชีวิต ดังนั้นแล้ว พ่อมดจึงถูกทรมานอย่างน่าสงสาร เมื่อถึงเวลาที่สถานะหวาดกลัวของซากุระได้หมดลง ชะตากรรมของพ่อมดก็ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

ลูหลี่ได้ชมการต่อสู้ทั้งหมดหลังต้นไม้ใหญ่ และเขาก็รู้สึกประทับใจในแผนของลิงอ้วน

อาชีพของทั้งสองไม่ใช่การรวมกันที่ดีนัก ดังนั้นแล้ว มันจึงเป็นทางเลือกที่ถูกแล้วที่จะต่อสู้แบบสองต่อหนึ่ง

หลังจากที่พวกเขาได้ฆ่าผู้เล่นไปไม่กี่คน ลิงอ้วนก็ได้ทะเยอทะยานมากขึ้น

เขาเริ่มเลือกเป้าหมายที่เป็นผู้เล่นสองคนที่เดินมาด้วยกันแล้ว

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่เริ่มสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้เลือกเป้าหมายแบบสุ่มเลย เพราะเขามักจะเลือกผู้ชายที่อยู่พร้อมกับผู้หญิงเสมอ ซึ่งผู้เล่นหญิงก็ดูน่ากลัวไปนิด

ว่าแต่นี่มันอะไรงั้นเหรอ?

ลูหลี่รู้สึกสับสน แต่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ลับอะไรมากนัก มีผู้ชายหลายคนที่อยากจะโชว์ออฟต่อหน้าผู้หญิง บางคนคิดว่าหุบเขาวอซองคือสถานที่ๆดีในการที่จะทำแบบนั้น [ลิงอ้วนผู้แสนอิจฉา]