บทที่ 161: วงกลมที่สิบ เริ่มเชือดหมู คะแนนพุ่งกระฉูด

บทที่ 161: วงกลมที่สิบ เริ่มเชือดหมู คะแนนพุ่งกระฉูด

"ถึงปีใหม่แล้ว เริ่มเชือดหมูได้ ทุกคนตามฉันมา!" หลิงหยุนสะบัดมือ นำฮีโร่และกองทหารทั้งหมดพุ่งตรงไปยังตำแหน่งของอากานดีที่อยู่ใกล้ที่สุด เจ้านี่รวบรวมลอร์ดประเทศช้างขาวมาได้หลายแสนคน และตอนนี้ก็กำลังรุมล้อมโจมตีกองทัพลอร์ดคนดำอยู่ ลอร์ดคนดำมีจำนวนน้อยกว่า จึงถูกตีจนร้องโอดโอยและต้องถอยร่นอย่างต่อเนื่อง

ลอร์ดประเทศช้างขาวบุกตะลุยเข้าไปราวกับเดินอยู่ในที่ไร้ผู้คน พวกเขาส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความฮึกเหิม "พวกเราคือนักรบแม่น้ำคงคาผู้ไร้เทียมทาน ฆ่า ฆ่า ฆ่า!" "พระศิวะผู้ยิ่งใหญ่คุ้มครองพวกเราอยู่!" "นักรบผู้กล้าหาญแห่งประเทศช้างขาว รบที่ไหนชนะที่นั่น!"

ในขณะที่ลอร์ดประเทศช้างขาวกำลังบุกโจมตีอย่างบ้าคลั่งอยู่นั้น หลิงหยุนก็นำกองทัพของตัวเองมาถึงที่เกิดเหตุพอดี "ทุกคนเตรียมพร้อม เป้าหมายคือลอร์ดระดับคุมสนามรบของประเทศช้างขาว จัดการให้เด็ดขาดและรวดเร็ว!" สิ้นคำสั่ง การปฏิบัติการก็เริ่มต้นขึ้น การมีแผนที่มุมมองพระเจ้าคอยนำทาง ทำให้การตามหาตัวลอร์ดระดับคุมสนามรบของประเทศช้างขาวไม่ใช่เรื่องยากเลย

ทั้งหมด 4 คน กระจัดกระจายกันอยู่ตามจุดต่างๆ ในสนามรบ เวลาค่อนข้างกระชั้นชิด หลิงหยุนจึงสั่งแบ่งฮีโร่และกองทหารออกเป็นสี่สายทันที พุ่งเป้าไปที่ลอร์ดระดับคุมสนามรบทั้งสี่คนของประเทศช้างขาว แล้วเปิดฉากสังหารโดยตรง

เป้าหมายของหลิงหยุนและวิเวียน ก็คืออากานดี เจ้านี่กำลังบัญชาการลอร์ดประเทศช้างขาวเข่นฆ่าพวกคนดำอย่างดุดันและฮึกเหิม แต่เพียงแค่หางตาเหลือบไปเห็นกองทัพของหลิงหยุนที่โผล่มาอยู่บนน่านฟ้าเหนือหัว ทวารของเขาก็ขมิบแน่น สีหน้าถอดสีในพริบตา "เชี่ยเอ๊ย..." อากานดีพูดยังไม่ทันจบ หลิงหยุนก็เปิดฉากโจมตีแล้ว ค้างคาวดูดเลือดนับร้อยล้านตัวพุ่งกรูกันเข้าไป เตรียมตัวระเบิดพลีชีพ ส่วนตัวหลิงหยุนเอง ก็ชักดาบแห่งราชันย์ออกมา แล้วฟันฉับลงไปหนึ่งดาบ

ดาบแห่งราชันย์ที่ดูดซับพลังงานจากกองทหาร 150 ล้านนาย จะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันล่ะ พลังดาบความยาวหลายหมื่นเมตร ฟาดฟันลงมาจากฟากฟ้า อากานดีสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาในทันที ราวกับมีภูเขาลูกใหญ่กดทับลงมาบนร่าง จนทำให้เขาแทบจะหายใจไม่ออก แต่ทว่า ความรู้สึกทรมานนี้ก็คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะเขาถูกวันช็อตคิลไปแล้ว ดาบแห่งราชันย์ บวกกับการระเบิดพลีชีพของค้างคาวดูดเลือดระดับร้อยล้านตัว ดาเมจที่ทำได้มันจะสูงส่งขนาดไหนกันล่ะ

ถึงแม้อากานดีจะมีฐานะเป็นถึงลอร์ดระดับคุมสนามรบของประเทศช้างขาวก็ตาม แต่ก็ไม่อาจทนรับดาเมจระดับนี้ได้อยู่ดี เขาจึงถูกวันช็อตคิลตายคาที่ "คุณสังหารลอร์ดประเทศช้างขาว [อากานดี], ได้รับคะแนน 123,500 ล้านคะแนน, ปล้นชิงคะแนน 85,300 ล้านคะแนน"

เสียงแจ้งเตือนดังก้องขึ้น คะแนนก้อนโตโอนเข้าบัญชีในพริบตา โคตรสะใจเลย และนี่ ก็ยังไม่ใช่ทั้งหมด ลอร์ดระดับคุมสนามรบอีกสามคนของประเทศช้างขาว ก็ทยอยถูกสังหารเช่นกัน "คุณสังหารลอร์ดประเทศช้างขาว [ดิโม], ได้รับคะแนน 95,000 ล้านคะแนน, ปล้นชิงคะแนน 72,100 ล้านคะแนน" "คุณสังหารลอร์ดประเทศช้างขาว..." ภายในสมรภูมิแห่งการเข่นฆ่า ยิ่งสังหารลอร์ดที่มีความแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ คะแนนที่ได้รับก็จะยิ่งเยอะขึ้นเท่านั้น

และลอร์ดระดับคุมสนามรบ ก็คือตัวแทนระดับพลังรบสูงสุดของประเทศนั้นๆ เมื่อสังหารสำเร็จ ก็จะได้รับคะแนนจำนวนมหาศาล นอกจากนี้ ยังสามารถปล้นชิงคะแนนรวม 10% ของลอร์ดคนนั้นมาได้อีกด้วย ดังนั้น การสังหารลอร์ดระดับคุมสนามรบหนึ่งคน หลิงหยุนก็จะได้รับคะแนนไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนล้านคะแนน แม้แต่กับหลิงหยุนเอง นี่ก็ไม่ใช่ตัวเลขที่น้อยๆ เลย แต่ก็นั่นแหละ เป็นเพราะหลิงหยุนแชร์แผนที่มุมมองพระเจ้าให้ สมรภูมิแห่งการเข่นฆ่าในรอบนี้ ประเทศเซี่ยจึงครองความได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น ตอนนี้ลอร์ดประเทศเซี่ยจึงกระจายตัวอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง และกำลังไล่สังหารลอร์ดประเทศศัตรูอย่างบ้าคลั่ง

ถ้าหลิงหยุนไม่รีบลงมือให้เร็วกว่านี้ล่ะก็ หมูอ้วนที่เขาอุตส่าห์ทะนุถนอมขุนมาอย่างยากลำบาก อาจจะถูกลอร์ดประเทศเซี่ยคนอื่นๆ ชิงเชือดไปก่อนก็เป็นได้ หลิงหยุนจะยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด ดังนั้น เขาจึงสั่งการฮีโร่คนอื่นๆ ต่อไป "โอเดน นำทัพ 30 ล้านนายอยู่ต่อ เข่นฆ่าลอร์ดประเทศช้างขาวและลอร์ดคนดำที่นี่ให้หมด ส่วนคนอื่นๆ มารวมตัวที่ฉัน" เพื่อให้ได้รับผลประโยชน์สูงสุด หลิงหยุนจึงตัดสินใจแบ่งกำลังออกเป็นสองสาย

ยังไงซะเขาก็ไม่อาจยอมพลาดลอร์ดประเทศช้างขาวและลอร์ดคนดำที่นี่ไปได้ เพียงเพราะมัวแต่ไปตามล่าลอร์ดระดับคุมสนามรบหรอกนะ พวกเขามีจำนวนไม่น้อย การฆ่าให้หมดก็จะช่วยให้ได้รับคะแนนมหาศาลเช่นกัน  เมื่อฮีโร่คนอื่นๆ ได้รับคำสั่ง ก็รีบทำตามทันที

โอเดนนำกองทัพสามสิบล้านนาย สู้รบต่อไป ส่วนหลิงหยุน ก็เปิดประตูแห่งความว่างเปล่า นำฮีโร่และกองทหารที่เหลือ เทเลพอร์ตไปยังจุดที่ลอร์ดระดับคุมสนามรบคนต่อไปอยู่ หลังจากเดินออกมาจากประตูแห่งความว่างเปล่า หลิงหยุนก็มาถึงอีกสมรภูมิหนึ่ง ที่นี่มีลอร์ดประเทศซากุระรวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก  โดยมีผู้นำคือ อุเมะคาวะ ฟุกุอิ และลอร์ดระดับคุมสนามรบอีกสองคนของประเทศซากุระ

หลิงหยุนก็ยังคงเหมือนเดิม สั่งการเพียงคำเดียวก็เปิดฉากโจมตีทันที เขานำกองทัพ พุ่งตรงไปยังอุเมะคาวะ ฟุกุอิ ส่วนอีกฝ่ายกำลังปรึกษาหารือแผนการขั้นต่อไปกับลอร์ดระดับคุมสนามรบของประเทศซากุระอีกสองคนอยู่ การบุกมาอย่างกะทันหันของหลิงหยุน ทำเอาทั้งสามคนถึงกับสะดุ้งโหยง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อุเมะคาวะ ฟุกุอิ แทบจะฉี่ราดตรงนั้นเลยทีเดียว การที่หลิงหยุนเล่นแมวจับหนูกับเขาเมื่อคราวก่อน ได้สร้างบาดแผลในใจให้เขาอย่างหนักหน่วง แต่อุเมะคาวะ ฟุกุอิ ก็เป็นถึงลอร์ดระดับคุมสนามรบ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก และตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว... ก่อนจะตะโกนสั่งลอร์ดประเทศซากุระรอบๆ ตัวลั่น

"บากะ หลิงหยุนบุกมาแล้ว รีบหนีเร็ว แยกย้ายกันหนี เร็วเข้า!" ใช่แล้ว อุเมะคาวะ ฟุกุอิ ไม่มีความคิดที่จะต่อสู้กับหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อย ก็เมื่อก่อนเคยสู้กันมาแล้วไม่ใช่หรือไง ท้ายที่สุดแล้ว จุดจบก็คืออุเมะคาวะ ฟุกุอิ ถูกตีจนเหลือแต่ตัวคนเดียว แล้วตอนนี้ ลอร์ดประเทศซากุระที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ ก็น้อยกว่าครั้งที่แล้วซะอีก

จะเอาอะไรไปต้านทานการบุกทะลวงของหลิงหยุนได้ล่ะ? ดังนั้น การหนีเอาชีวิตรอด จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ถ้าโชคดีหนีรอดไปได้ อย่างน้อยก็ยังรักษาคะแนนเอาไว้ได้ 10% สิ้นเสียงตะโกน อุเมะคาวะ ฟุกุอิ เองก็เริ่มสับตีนแตกหนีตาย ภาพนี้ตกอยู่ในสายตาของ ทาเคดะ อิจิริว และ มัตสึชิตะ ชุน ลอร์ดระดับคุมสนามรบอีกสองคน ทำให้พวกเขารู้สึกดูแคลนเป็นอย่างมาก

ถุย อุตส่าห์เป็นถึงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศซากุระ ที่แท้ก็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเรื่องการวิ่งหนีนี่เอง! แต่ถึงจะดูแคลน ร่างกายของทั้งสองคนกลับซื่อสัตย์มาก พวกเขาพากองทหารของตัวเอง รีบวิ่งตามอุเมะคาวะ ฟุกุอิ ไปติดๆ แต่เป็นเพราะความลังเลก่อนหน้านี้ ทำให้หลิงหยุนไล่ตามมาทันแล้ว ค้างคาวดูดเลือดนับร้อยล้านตัวพุ่งกรูกันเข้ามา ล้อมรอบพวกเขาเอาไว้ทุกทิศทาง จากนั้นก็ระเบิดพลีชีพ ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

การระเบิดอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง บวกกับการโจมตีจากกองทหารชนิดอื่นๆ ทำให้ทั้งสองคนต้องจบชีวิตลงในพริบตา "คุณสังหารลอร์ดประเทศซากุระ [ทาเคดะ อิจิริว], ได้รับคะแนน 98,500 ล้านคะแนน, ปล้นชิงคะแนน 76,600 ล้านคะแนน" "คุณสังหารลอร์ดประเทศซากุระ [มัตสึชิตะ ชุน], ได้รับคะแนน..."

หลังจากสังหารสองคนนี้แล้ว หลิงหยุนก็ไล่ตามอุเมะคาวะ ฟุกุอิ ทันอย่างรวดเร็ว เมื่อระดมยิงเข้าใส่ อุเมะคาวะ ฟุกุอิ ก็ต้องจบชีวิตลง ตายคาที่ไปอีกคน เมื่อจัดการเสร็จสิ้น หลิงหยุนก็ดำเนินการตามแผนเดิม ให้โยเดลนำกองทัพนักธนูโครงกระดูกเงาอยู่ต่อ เพื่อสังหารลอร์ดประเทศซากุระที่นี่ ส่วนคนที่เหลือ ก็ตามหลิงหยุนไปตามหาหมูอ้วนตัวต่อไป คราวนี้คือ ชองแจโฮ แห่งประเทศเกาหลี เจ้านี่กำลังถูกลอร์ดประเทศอินทรีรุมล้อมโจมตีอยู่ เมื่อหลิงหยุนมาถึง เขาก็ชิงตัดหน้าประเทศอินทรี ฉกชิ้นปลามันไปกิน ดึงตัวชองแจโฮมาสังหารด้วยตัวเองซะเลย ทำเอาลอร์ดประเทศอินทรีโมโหจนแทบคลั่ง

แต่หลิงหยุนก็ไม่ได้สนใจไยดีพวกนั้นหรอก หลังจากสังหารชองแจโฮแล้ว หลิงหยุนก็หันปากกระบอกปืน เล็งไปที่ลอร์ดระดับคุมสนามรบของประเทศอินทรี แล้วเปิดฉากสังหารหมู่ทันที ด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุน ลอร์ดระดับคุมสนามรบคนไหนที่ถูกเขาหมายหัว ย่อมต้องตายสถานเดียว

และลอร์ดของประเทศอินทรีก็ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาถูกสังหารไปทีละคน ในช่วงเวลานี้ คะแนนของหลิงหยุนก็พุ่งกระฉูดขึ้นอย่างรวดเร็ว