บทที่ 152 มุมมองของพระเจ้า การมองเห็นแบบเอ็กซ์เรย์ การมองทะลุชุดนอนไปสู่แก่นแท้

บทที่ 152 มุมมองของพระเจ้า การมองเห็นแบบเอ็กซ์เรย์ การมองทะลุชุดนอนไปสู่แก่นแท้

มาดูสกิลที่สองของดวงตาพระเจ้า: มุมมองพระเจ้า สกิลนี้แหละ คือสกิลหลักที่แท้จริงของดวงตาพระเจ้า เมื่อเปิดใช้งานมุมมองพระเจ้า แผนที่ก็จะถูกอัปเกรดเป็นแผนที่มุมมองพระเจ้าด้วย ภายในแผนที่มุมมองพระเจ้า จะสามารถมองเห็นเป้าหมายใดๆ ก็ตามที่อยู่ในขอบเขตแผนที่ได้ ซึ่งรวมถึงพันธมิตร ศัตรู มอนสเตอร์ บอส และอื่นๆ อีกมากมาย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังสามารถตรวจสอบข้อมูลใดๆ ของเป้าหมายเหล่านี้ได้ด้วย เช่น ข้อมูลโดยละเอียดของศัตรู รวมถึงจำนวนกองกำลังทหาร ข้อมูลโดยละเอียดของมอนสเตอร์ และจำนวนที่แน่ชัด ระดับชั้น เลเวล สกิลของบอส และอื่นๆ อีกมากมาย ข้อมูลเหล่านี้ที่เดิมทีต้องไปเผชิญหน้ากันใกล้ๆ ถึงจะตรวจสอบได้ แต่ตอนนี้กลับสามารถตรวจสอบได้โดยตรงผ่านมุมมองพระเจ้า

ถามหน่อยเถอะว่าน่ากลัวไหมล่ะ? นี่แหละ คือความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงของดวงตาพระเจ้า อยู่ห่างออกไปเป็นพันลี้ ก็สามารถล่วงรู้ตำแหน่ง ความแข็งแกร่ง และสถานะของศัตรูได้ เท่ากับว่าติดตั้งเรดาร์ให้ตัวเองเลย ไม่สิ มันล้ำหน้าและใช้งานได้ดีกว่าเรดาร์ซะอีก เรดาร์ยังมีตอนที่ถูกบล็อกสัญญาณได้! แต่ดวงตาพระเจ้าไม่มีการถูกบล็อก ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ถูกซ่อนเร้นหรือถูกบล็อกเอาไว้ ก็ยังถูกดวงตาพระเจ้ามองทะลุปรุโปร่งได้อีกต่างหาก เว้นเสียแต่ว่าเป้าหมายที่ถูกตรวจสอบ จะมีไอเทมปิดบังข้อมูลในระดับเดียวกัน

แต่ดวงตาพระเจ้ามันเป็นถึงไอเทมระดับเทพเจ้านะ! จะมีสักกี่คนกันเชียวที่มีไอเทมระดับเทพเจ้าครอบครอง? แถมยังบังเอิญเป็นไอเทมระดับเทพเจ้าประเภทที่ใช้ปิดบังข้อมูลอีก? นอกจากนี้ หลิงหยุนยังมีประตูแห่งความว่างเปล่า ที่สามารถเทเลพอร์ตไปได้ทุกที่ทุกเวลา ถึงเวลานั้น ถ้าหลิงหยุนอยากจะฆ่าเป้าหมายไหน ก็แค่เปิดมุมมองพระเจ้า แล้วใช้ประตูแห่งความว่างเปล่าเทเลพอร์ตไป ระบุพิกัดแม่นยำ โจมตีแม่นยำ ปลิดชีพในคราเดียว ไร้ทางแก้โดยสิ้นเชิง

เมื่อเข้าใจถึงประโยชน์อันวิเศษของดวงตาพระเจ้าแล้ว หลิงหยุนก็ตกหลุมรักของสิ่งนี้เข้าอย่างจังทันที เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะเปิดใช้งานมุมมองพระเจ้า แต่ผลปรากฏว่ามีเสียงแจ้งเตือนบอกว่า ต้องผสานรวมเข้ากับดวงตาพระเจ้าเสียก่อน ถึงจะสามารถใช้งานฟังก์ชันของมันได้อย่างแท้จริง งั้นก็ช่วยไม่ได้ ผสานก็ผสานสิ! หลิงหยุนกำดวงตาพระเจ้าในมือจนแตกคามือ ลำแสงสีแห่งความโกลาหลพุ่งปรี๊ดออกมา แล้วพุ่งหายเข้าไปตรงกลางหว่างคิ้วของหลิงหยุน

วินาทีต่อมา ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงราวกับร่างกายถูกฉีกกระชากก็แล่นพล่าน หลิงหยุนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าผิวหนังและเนื้อตรงกลางหว่างคิ้วกำลังฉีกแยกออกเป็นสองฝั่ง ดวงตาแนวตั้งดวงหนึ่ง ผุดขึ้นมาจากรอยแยกของเนื้อและเลือดนั้น รูม่านตาสีทองส่องประกายแสงเรืองรองออกมา

นี่หลิงหยุน... มีดวงตาที่สามแล้วเหรอเนี่ย ราวกับเทพเอ้อหลางในตำนานของประเทศเซี่ยบนดาวบลูสตาร์ไม่มีผิด แน่นอนว่า ดวงตาที่สามนี้ไม่ได้ปรากฏอยู่ตลอดเวลา หลิงหยุนสามารถเลือกที่จะซ่อนมันไว้ได้ เมื่อซ่อนเอาไว้ ดวงตาที่สามก็จะเปลี่ยนเป็นรอยสัก รอยสักรูปลูกตาสีทองที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกลี้ลับ นอกจากนี้ หลังจากผสานเข้ากับดวงตาพระเจ้าแล้ว หลิงหยุนก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า สายตาของเขาดีขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ไม่เพียงแต่จะมองเห็นสิ่งของที่อยู่ห่างไกลออกไปมากๆ ได้เท่านั้น

แต่ยังมองเห็นสิ่งของที่เล็กละเอียดมากๆ ได้อีกด้วย กระทั่งตอนที่เพ่งสมาธิมองไปยังวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ ก็ยังสามารถเห็นวิถีการเคลื่อนที่ของสิ่งนั้นแบบสโลว์โมชั่นได้อีกต่างหาก โคตรจะมหัศจรรย์เลย แน่นอนว่า เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้แล้ว หลิงหยุนกลับสนใจมุมมองพระเจ้ามากกว่า ดังนั้น หลิงหยุนจึงท่องในใจว่า "เปิดใช้งานมุมมองพระเจ้า"

วินาทีต่อมา รอยสักรูปลูกตาตรงกลางหว่างคิ้วของหลิงหยุนก็เปล่งแสงออกมา จากนั้น ในหัวของหลิงหยุนก็ปรากฏภาพมุมมองระดับมหภาคขึ้น นอกจากนี้ แผนที่เดิมของหลิงหยุน ก็ได้รับการอัปเกรดในขณะนี้ กลายเป็นแผนที่มุมมองพระเจ้า ขอบเขตการแสดงผลขยายครอบคลุมไปถึงรัศมี 100,000 กิโลเมตร

ครอบคลุมสมรภูมิหอคอยทะลวงฟ้าที่มีรัศมีเพียง 100 กิโลเมตรได้อย่างสบายๆ ดังนั้น ภายในหอคอยทะลวงฟ้า ทั้งกองทหาร ฮีโร่ มอนสเตอร์ บอส ตลอดจนเกาะมอนสเตอร์อีกสิบกว่าเกาะของหลิงหยุน ล้วนปรากฏขึ้นบนแผนที่มุมมองพระเจ้าทั้งหมด หลิงหยุนสามารถซูมเข้าและซูมออกแผนที่ได้อย่างอิสระ แถมยังสามารถเลือกเป้าหมายที่ต้องการ เพื่อดูข้อมูลโดยละเอียดของเป้าหมายนั้นๆ ได้อีกด้วย

ยกตัวอย่างเช่นข้อมูลของมอนสเตอร์ เขาสามารถดูหน้าต่างข้อมูลของมอนสเตอร์ รวมถึงสถานะปัจจุบันได้โดยตรง แม้แต่ข้อมูลที่ว่ามอนสเตอร์เหลือเลือดอีกเท่าไหร่ หรือติดบัฟอะไรอยู่บ้าง ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง จากจุดนี้จะเห็นได้เลยว่า มุมมองพระเจ้านั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

"สุดยอดไปเลยเว้ย มีไอ้นี่อยู่ ฉันก็สามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้อย่างแท้จริงแล้ว" หลิงหยุนลิงโลดในใจ ดูออกเลยว่า เขาพึงพอใจกับดวงตาพระเจ้าเป็นอย่างมาก ของสิ่งนี้ มีประโยชน์มหาศาลจริงๆ! ติดตรงที่ขอบเขตการครอบคลุม มีรัศมีแค่ 100,000 กิโลเมตร มองเผินๆ อาจจะดูเหมือนกว้างใหญ่ แต่ความจริงแล้วไม่เลย เพราะในสมรภูมิระดับหนึ่ง ต่อให้เป็นน่านฟ้าที่เล็กที่สุด รัศมีก็ยังกว้างถึงหลายแสนกิโลเมตร ถ้าครอบคลุมแม้แต่น่านฟ้าเดียวยังไม่ได้ แล้วจะเรียกว่ามุมมองพระเจ้าได้ยังไงล่ะ? ดังนั้น อัปเกรด ต้องอัปเกรดมันซะ

เอาเถอะ เหตุผลหลักก็คือในระหว่างที่เคลียร์ด่านหอคอยทะลวงฟ้า หลิงหยุนสะสมเศษไอเทมเทพเจ้ามาได้ไม่น้อยเลย เป็นเศรษฐีหน้าใหม่ตัวจริงเสียงจริง ในเมื่อเป็นเศรษฐีหน้าใหม่แล้ว จะรออะไรอีกล่ะ อัปเกรดสิฟะ!

หนึ่งคือสามารถขยายขอบเขตการตรวจสอบได้ สองคือสามารถเพิ่มขีดจำกัดเลเวลสูงสุด และเพิ่มโบนัสค่าสถานะทุกด้านให้กับกองทหารได้ ซึ่งจะเป็นการยกระดับความแข็งแกร่งของกองทัพ "ใช้เศษไอเทมเทพเจ้า *10 ดวงตาพระเจ้าเลื่อนเป็นเลเวล 2" "ใช้เศษไอเทมเทพเจ้า *20 ดวงตาพระเจ้าเลื่อนเป็นเลเวล 3" "ใช้..." วิ้ง วิ้ง วิ้ง ลำแสงสีทองสาดส่องลงมาสี่สายติดๆ กัน

หลิงหยุนใช้เศษไอเทมเทพเจ้าไป 100 ชิ้น เพื่ออัปเกรดดวงตาพระเจ้าให้ถึงเลเวล 5 ดวงตาพระเจ้าเลเวล 5 สามารถเพิ่มค่าสถานะทุกด้านของกองทหารได้ 50% และเพิ่มขีดจำกัดเลเวลสูงสุดได้อีก 5 เลเวล ดังนั้น จนถึงตอนนี้ โบนัสค่าสถานะทุกด้านของกองทหารภายใต้สังกัดหลิงหยุน จึงสูงปรี๊ดถึง 330% ส่วนขีดจำกัดเลเวลสูงสุด ก็คือเลเวล 43 ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นหรอก แค่โบนัสส่วนนี้ ก็ถือว่าแข็งแกร่งที่สุดในสมรภูมิระดับหนึ่งแล้ว กองทหารก็มีเยอะที่สุด เมื่อบวกกับโบนัสจากไพ่ตายอื่นๆ เข้าไปอีก ความแข็งแกร่งของหลิงหยุน ก็ทิ้งห่างจากลอร์ดทุกคนในสมรภูมิระดับหนึ่งไปไกลคนละชั้นแล้ว อะแฮ่มๆ กลับเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า

หลังจากที่ดวงตาพระเจ้าอัปเกรดเป็นเลเวล 5 แล้ว ขอบเขตการครอบคลุมของมุมมองพระเจ้า ก็ขยายจากรัศมี 100,000 กิโลเมตร เพิ่มเป็นรัศมี 500,000 กิโลเมตร เพิ่มขึ้นถึง 5 เท่าตัวเต็มๆ ถึงแม้จะยังไม่สามารถครอบคลุมได้ทั่วทั้งน่านฟ้า แต่สำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวัน ก็น่าจะเพียงพอแล้ว รอให้รวบรวมเศษไอเทมเทพเจ้าได้มากกว่านี้ในอนาคต ค่อยอัปเกรดต่อไปก็ยังไม่สาย เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิงหยุนก็ปิดมุมมองพระเจ้าลง เวลาในตอนนี้คือช่วงเช้ามืด อีกเพียงไม่กี่ชั่วโมง หรือก็คือแปดโมงเช้าของวันพรุ่งนี้ กิจกรรมสมรภูมิแห่งการเข่นฆ่าก็จะเปิดฉากขึ้นแล้ว

หลิงหยุนไม่อยากปล่อยให้เวลาไม่กี่ชั่วโมงนี้สูญเปล่า เขาจึงเลือกที่จะท้าทายต่อไป นอกจากนี้ นับตั้งแต่ที่เขากลับไปดาวบลูสตาร์ครั้งล่าสุด ก็ผ่านมาหนึ่งเดือนกับอีกสิบกว่าวันแล้ว ดังนั้น เขาจึงตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ กลับไปอีกสักรอบ เพื่อเอาสมุนไพรวิเศษไปให้หลิวเยียนหราน ไม่อย่างนั้น เขาคงต้องรอให้กิจกรรมสมรภูมิแห่งการเข่นฆ่าจบลงเสียก่อน ถึงจะกลับไปได้ เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิงหยุนก็ออกคำสั่ง ให้เหล่าฮีโร่นำกองทหารต่อสู้ต่อไป ส่วนตัวเขา ก็พุ่งตรงไปยังนาแปลงวิญญาณ เพื่อเก็บเกี่ยวสมุนไพรวิเศษชุดใหม่ที่เพิ่งโตขึ้นมาเป็นจำนวนมาก รวมถึงผลไม้วิญญาณอีกจำนวนหนึ่ง

แล้วเก็บรวบรวมไว้ในการ์ดทรัพยากร เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย หลิงหยุนก็บีบป้ายคืนถิ่นจนแตก ก้าวเท้าออกไป หายเข้าไปในประตูเทเลพอร์ต แล้วอันตรธานหายไป เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง หลิงหยุนก็กลับมาถึงดาวบลูสตาร์แล้ว ภายในบ้านพักวิลล่าหลังเล็กของหลิวเยียนหราน เวลาบนดาวบลูสตาร์เดินตรงกับเวลาในโลกแห่งลอร์ด ดังนั้น ที่นี่จึงเป็นช่วงเช้ามืดเช่นเดียวกัน

ภายในวิลล่ามืดสนิท แสงไฟถูกดับลงหมดแล้ว แต่ก็นั่นแหละ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร หลิงหยุนเป็นถึงลอร์ด ร่างกายได้รับการเสริมแกร่ง ทำให้สามารถมองเห็นในที่มืดได้

แต่สิ่งที่ทำให้หลิงหยุนรู้สึกแปลกใจก็คือ ประสิทธิภาพในการมองเห็นตอนกลางคืนนี้ มันดูจะแข็งแกร่งเกินไปหน่อยแล้ว แม่งเอ๊ย นี่มันตอนกลางคืนชัดๆ แต่ในสายตาของเขา กลับสว่างไสวไม่ต่างอะไรกับตอนกลางวันเลย

"หรือว่านี่จะเป็นเพราะหลังจากที่ฉันเลื่อนเป็นระดับ 3 สมรรถภาพร่างกายก็เลยได้รับการเสริมแกร่งขึ้นอย่างมหาศาล?" หลิงหยุนครุ่นคิดในใจ แต่มันก็ไม่มีเหตุผลที่จะแข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้นี่นา! หลังจากเลื่อนเป็นระดับ 3 หลิงหยุนก็ใช่ว่าจะไม่เคยมองในที่มืดซะหน่อย ประสิทธิภาพมันไม่ได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้เลย คิดยังไงก็คิดไม่ออก หลิงหยุนเลยขี้เกียจจะเก็บมาคิดอีก เขาผลักประตูรั้วแล้วเดินเข้าไปในวิลล่า

มีความสามารถในการมองเห็นตอนกลางคืน ก็เลยไม่ต้องเปิดไฟ หลิวเยียนหรานหลับไปแล้ว หลิงหยุนเดินไปที่หน้าห้องของเธอ เขาลองบิดลูกบิดประตูดู ปรากฏว่าไม่ได้ล็อก หลิงหยุนจึงเข้าไปข้างในได้อย่างราบรื่น ตอนนี้เป็นช่วงฤดูร้อน อากาศค่อนข้างอบอ้าว ภายในห้อง หลิวเยียนหรานที่สวมชุดนอนลูกไม้กำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียง ถึงแม้จะอยู่ในความมืด แต่หลิงหยุนกลับมองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง น่องเรียวขาขาวเนียน

ต้นขาอวบอิ่มไร้ไขมันส่วนเกิน พอเลื่อนสายตาขึ้นไปอีกก็คือ... ใบหน้าของหลิงหยุนเริ่มร้อนผ่าว ดูเหมือนว่าเขาจะมองเห็นสิ่งที่ไม่ควรมองเข้าให้แล้ว ที่สำคัญที่สุดคือ เขามองเห็นมันชัดเจนมาก เห็นหมดทุกสัดส่วนเลยทีเดียว แต่หลิวเยียนหรานก็ใส่ชุดนอนอยู่นี่นา! แล้วทำไมสายตาของหลิงหยุน ถึงสามารถมองทะลุชุดนอนเข้าไปเห็นเนื้อแท้ข้างในได้ล่ะ? "เชี่ยเอ๊ย นี่ฉันคงไม่ได้มี... ตาทิพย์หรอกนะ!"